هی لیون، ببین!
کلی زن از تمام قاره دارن میان سمت ما!
فقط یه عده شبح‌نویس‌ان.
منظورت عروسک یادداشت بردار خودکارـه؟
زن‌های خوشگلی که فقط واسه مشتری‌هاشون نامه‌های قشنگ مینویسن.
هــه، فقط واسه یه دلیل تیپ زدن:
چون کاریه که همشون زنـن و امیدوارن که یه روز با پول ازدواج کنن.
اگه دعوت بشن، این زن‌ها به هر جایی از دنیا میرن
تا مهارت شبح‌نویسـیشون رو بفروشن.
اوایل، به دلیل نامشخصی خیلی از شغل عروسک‌ها متنفر بودم...
طوری که حتی خودم هم جا خوردم چقدر ازشون بَدم میاد.
وایولت،
خیلی وقت بود ندیدمت!
خوبی؟
بلوبل-سان، ایبریس-سان...
لوکلیا.
وایولت، نامه‌هایی که واسه شاهدخت دروسل شبح‌نویسی کردی جادویی بودن.
راست میگه.
تو اخبار هم راجبش خوندم. افتخار میکنم که تو از دوستام هستی.
چیزی شده؟
چیزی نیست، خیلی ممنونـم.
خوبی؟
ناراحت به نظر میای.
وایولت...
عــــــم، بانوان،
من رئیس مرکز اصلی ستاره شناسی شاهر در رصدخانه یوستیتیا، لو ویریر هستم.
آشنایی باهاتون افتخاره، سرورم.
مرکز اصلی ستاره شناسی شاهر ما،
همونطور که میبینید، کتابخانه‌ای داره که میهمان کتاب‌های ستاره شناسی از تمام دوران و مکان هاست.
بخش نگارستان ما هر روز از کتاب‌ها به دقت مراقبت میکنن.
و اگه کتابی پاره بشه، اونا یه کپی جدید ازش تهیه میکنن.
این یه وظیفه خیلی مهمـه.
ولی اگه این تنها کارشون بود، خودشون از پسـش بر میومدن.
ولی ماه پیش، ما تعداد زیادی از کتاب‌های خیلی کمیاب و کهنه دریافت کردیم.
بعضی‌هاشون حتی با یک ورق زدن از هم میپاشن.
ما هشتاد نفر از شما عروسک‌های یادداشت بردار خودکار داریم، و هشتاد نفر از بخش نگارستان.
هر کس با یک نفر از گروه دیگه همکار میشه،
محتویات کتاب‌های قدیمی رو بلند میخونه، و نفر دیگه هم اونا رو یادداشت میکنه.
دو هفته فرصت دارین.
این کتاب‌ها نسخه دیگه‌ای ندارن
و برای ما و نسل‌های آینده خیلی ارزشمند هستن،
پس از کمک شما خیلی سپاس‌گذاریم.
امــــم...
بعدی، کایل زنیگ
و ایبریس کونوئوئه-ساما از اداره پست فوجومی.
از همکاری باهاتون خوشحالم، قربان.
آ-آره، همچنین.
بعدی، لیون استفانوتیس
و وایولت اورگاردن ساما از اداره پست هوجینز.
از آشنایی باهاتون خوشبختم.
به درخواست مشتری، هرجایی میریم،
به نمایندگی از خدمات عروسک‌های یاداشت بردار خودکار،
وایولت اورگاردن هستم.
قربان؟
چیزی شده، لئون-کون؟
آ-عـــــا...
نه، چیزی نیست.
بعدی...
زحمت نکش، فقط بشین.
معذرت میخوام.
اشکال نداره.
اول از همه،
با این کتاب که به زبان باستانی عمومی نوشته شده شروع میکنیم.
با دیده شدن ستاره دنباله‌دار آلی در 400 سال گذشته شروع میشه.
ستاره دنباله‌دار آلی؟
درسته.
یه ستاره دنباله‌دار چرخشیـه که هر 200 سال پدیدار میشه.
حدس میزنیم که به زودی از این رصدخانه قابل رویت میشه.
اطاعت میشه.
پس بیا شروع کنیم.
بله.
محض اطلاع، من خیلی سریع میخونم.
اگه نتونی به سرعت من تایپ کنی،
باید بساطـت رو جمع کنی
کاملا آگاهـم.
خـ-خب بزار ببینیم چی تو چنته داری.
"باریکه‌ای از نور در تاریکی مطلق آسمان،
دنباله‌ء بلندش تنگه بارباراسا را به دو قسمت میکند.
طبق گفته آریادانا-سنسه، یک منجم،
باریکه نور نشانه‌ای شوم است.
وقتی که نور درخشانش بگذرد،
بیماری‌ها فراوان می‌شود، و مرگ پادشاه کشور را نابود میکند.
وقتی باریکه نور تمام بارباراسا را روشن کرد،
و طوری بود که انگار روح و بدنش از هم جدا شدند...
اگر گفته‌های آریادانا معتبر باشند، باریکه‌ای از نور در گذشته هم پدیدار شده بود.
و این نشانه ازدواج پادشاه پریان، راینهراد است.
از بین کسانی که خوش‌شانس بودند که تحت روشنایی‌اش بمیرند،
زن‌ها همسر راینهراد می‌شوند،
و مردها هم پیشکش‌هایی برای جشن و ضیافت میشوند.
به همین علت، این جدایی غمناک نیست.
در پادشاهی پریان، سرزمینی جاویدان،
پیکری جدید به آنها اهدا خواهد شد که روح آنها تا ابد در آن زندگی خواهد کرد.
قربان، لطفا ادامه بدین.
بـ-باشه، بنظرم بتونی پا به پام بیای.
هرچند، مرگ آنها باز هم باعث وحشت در میان مردم میشد.
تمام مردمی که باریکه نور را دیدند..."
واسه امروز بسه.
144تا.
قربان،
امروز تقریبا به اندازه سه روز کار انجام دادیم.
نویسنده خیلی خوبی هستی.
واقعا؟
کار همگیتون امروز عالی بود.
ما حتی یه گروه داریم که به اندازه سه روز کار انجام دادن.
لطفا برای باقی‌مانده کتاب‌ها هم کار فوق‌العادتون رو ادامه بدین.
میگم...
چطور میتونی بعد از اون همه نوشتن خسته نباشی؟
نوشتن نسبت به سفر کردن اصلا خسته کننده نیست.
این وظیفه ما عروسک‌هاست که به درخواست مشتری در هر زمانی به هر جایی بریم.
بیشتر سال ما حین سفر و چمدون به دست میگذره.
پس چرا اینقدر سخت کار میکنی؟
چون کاریه که میتونم انجام بدم.
اولـش فکر میکردم که وظیفمـه.
ولی حالا باور دارم که این کار، چه بیان احساسات و خواسته‌های مشتری‌هام باشه،
و یا رونویسی کردن از افکار نویسنده‌هایی از زمان گذشته،
به خاطر دلایل مختلفی، کار فوق‌العاده‌ایه.
که اینطور.
من لایق همچین کار فوق‌العاده‌ای هستم؟
منظورتون چیه؟
برات متاسفیم که لیون رو به عنوان همکارت داری.
خیلی شخصیت رو مخی داره، مگه نه؟
اگه به خاطر کمک های مالی شاهر نبود، اون آدم یتیم هیچوقت نمیتونست اینجا کار کنه.
یه دختر دوست‌داشتنی مثل تو پیش اون حیف میشه.
پس وقتی کارتون تموم شد بیا ما رو ببین.
منم یه یتیم هستم.
و...
منم اون زندگی مناسبی که شماها فکرش رو میکنین نداشتم.
و در همین چند سال گذشته خوندن و نوشتن رو یاد گرفتم.
اگر زادگاه و مکان تربیت یه نفر کسایی که باهاش حرف میزنن رو محدود میکنه،
پس فکر میکنم شما باید از منم دور بمونید.
خب، تو فرق داری. درسته؟
آره. میدونی، مادر اون...
من حتی نمیدونم والدینم چه شکلین.
فقط پشتشو میگیری چون هم‌تیمیشی، درسته؟
نه.
خیلی ساده دارم حقیقت رو میگم.
بیخیالش. زورمون بهش نمیرسه.
قربان، کتابی که دنبالش بودید رو پیدا کردید؟
آره.
ناراحتید؟
نه نیستم.
فقط قیافم اینطوریه.
من...
معمولا بهم میگن که بی عاطفه‌م.
فقط قیافم اینطوریه.
ما یجورایی شبیهیم، مگه نه؟
فکر میکنی دختره بعدش چی گفت؟
"تو بامزه ای."
چطور میتونم ازش نخوام که باهام ستاره دنباله دار رو تماشا کنه؟!
هی، گوش میدی چی میگم؟
لیون؟
بیا بهترین تلاشمونو بکنیم.
تا 4 روز دور و ورمونن.
وقت ناهاره.
چرا با بقیه غذا نمیخوری؟
یه عادته.
وقتی غذا میخوری یا خوابیدی از همیشه بی دفاع تری.
نمیتونی به سرعت دشمن واکنش نشون بدی.
دشمن؟
من قبلا سرباز بودم.
سرباز؟
به نظرتون عجیبه؟
عـ- عجیبه!
آخه واضحه که تو یه دختر عادی ای!
عادی؟
آره.
یه دختر... عادی.
نمیخوای ببینیش؟
یه چرخه 200 ساله است، واسه همین دیگه توی عمرت فرصت دیدنش گیرت نمیاد!
اه، منظورم ستاره دنباله دار آلی ـه.
ستاره دنباله داری که توی کتاب روز اول بود؟
درسته.
نـ ...
نمیخوای ببینیش؟
من...
زیباییش فراعادیه!
بله، خوشحال میشم ببینمش.
واقعا؟!
پس سه روز دیگه جلوی بخش چهارم ساعت 2 شب میام دنبالت.
اونجا منتظرم باش.
اینجا بشین.
اون ستاره دنباله دار آلی ـه.
ستاره دنباله داری که ردش از آسمون شرقی قبل از طلوع خورشید از همه جا بهتر دیده میشه.
قربان؟
مشکلی نیست.
خجالت نکش.
یکم سوپ بخور.
شما واقعا آدم مهربونی هستید.
ا- احمق نباش! من اصلا هم مهربون نیستم!
تازه، میونه‌ام با خانما هم خوب نیست. همیشه باهاشون سردم، تو هم استثنا نیستی.
اون چیزایی که توی کتابخونه گفتن رو یادته؟
بله.
راست میگفتن.
هم درمورد خودم هم خانواده‌م.
مادرم یه مجری مسافر بود.
توی کل دنیا سفر میکرد و استعدادش توی رقص و خوندن رو به نمایش میذاشت.
و بعدش، توی همین شهر عاشق یه مرد شد و ازش یه بچه به دنیا اورد.
اون بچه من بودم.
اون موقع واقعا خونواده خوب و خوشحالی بودیم.
ولی یه روز، پدرم ناپدید شد.
اون توی شاهر مسئول جمع کردن اسناد بود،
و برای جمع کردن کتابای کمیاب به هر قاره ای سفر میکرد.
چیز غیر عادی ای نبود که کارش اونو به یه منطقه خطرناک بکشونه.
و توی یکی از سفرهاش،
تمام ارتباطمون رو باهاش از دست دادیم.
دو سال گذشت، و جست و جو تعطیل شد.
مامان!
لیون!
فقط صبر کن، لیون! قول میدم با پدرت برگردم!
نه!
نرو، مامان!
مامان!
مامان...
اون بیشتر از هر کس دیگه ای عاشق پدرم بود، واسه همین احتمالا تصمیم گیری براش آسون بوده.
اصلا نمیدونم حال من براش مهم بوده یا نه.
اون موقع یاد گرفتم که عشق باعث میشه مردم مثل احمقای خرفت رفتار کنن.
واسه همین من...
مادرت خیلی برات مهم بوده، مگه نه؟
تو چی؟
من هیچ رابطه خونی ای ندارم.
ولی یه مرد بود که برای یه یه مدت طولانی ازم مراقبت میکرد.
ولی الان از هم جدا شدیم.
حتما این جدا شدن خیلی تنهات کرده.
من نمیفهمم که تنها بودن چه حسی داره.
حتی اگر نشونه های احساسش رو بشناسم،
اگر احساسش کنم نمیتونم تشخیص بدم.
جدی میگی؟
دروغ نمیگم.
پس...
بعضی وقتا بهش فکر میکنی؟
همیشه.
همیشه میکنم.
هرچی بیشتر روزاتونو جدا از هم میگذرونید قلبت سنگین تر میشه؟
میشه.
به این میگن تنهایی.
تنهایی اینه؟
پس جدا بودن از اون باعث شده که من احساس تنهایی کنم...
اگر وقتی با هم کار میکنیم، بفهمی که توی یه خطر جدی ای چیکار میکنی؟
حتی اگر بری، معلوم نیست بتونی نجاتش بدی.
بازم برای کمکش میری؟
ببخشید. فکر کنم زیاده روی کردم.
نه. واسه این سکوت نکردم.
فقط داشتم به این فکر میکردم که چطور از شما معذرت خواهی کنم.
اون مرد برام اندازه کل دنیا ارزش داره.
ترجیح میدم بمیرم تا این که از دستش بدم.
پسر، تعجب کردم.
فکر نمیکردم از اون آدمایی باشی که همچین چیزی میگن.
اینطوریه؟
انگار...
تقریبا انگار...
حالا فهمیدم! تو عاشق ببین. انگار رد ستاره دنباله دار بلند تر شده.
خب، وایولت؟ میتونی ببینیش؟
آره.
قبلا ستاره ها رو اینقدر از از نزدیک حس نکرده بودم.
بقیه ستاره ها رو ول کن! دنباله داره رو بچسب!
دیگه هیچوقت نمیتونیم ببینیمش.
از ایناست که فقط یه بار توی زندگی هر کس اتفاق میوفته!
بله، دارم میبینم.
حیرت آوره.
"این جدایی غمناک نیست.
در پادشاهی پریان، سرزمینی جاویدان،
پیکری جدید به آنها اهدا خواهد شد که روح آنها تا ابد در آن زندگی خواهد کرد."
از همتون خیلی متشکرم!
ممنون!
توی راه برگشت مراقب خودتون باشید!
ممنون که هوامونو داشتید!
بازم برگردید!
قربان، مدت زیادی نبود،
ولی ممنون که مراقبم بودید.
البته.
وایولت.
بله؟
من...
من الان توی بخش نگارستانم، ولی راستش همیشه میخواستم مثل پدرم توی بخش جمع کردن کار کنم.
حس میکردم اگر اینجا بمونم، مادرم یه روز با اون برمیگرده،
واسه همین کل زندگیم خودمو اینجا حبس کردم.
اینجا ممکنش کرد،
و این چیزی بود که من میخواستم.
ولی الان نظرم عوض شده.
منم میخوام مثل تو توی قاره سفر کنم.
ممکنه توی خطر بیوفتم.
حتی ممکنه جونمو از دست بدم.
ولی میخوام توی این راه قدم بردارم.
درسته.
و بعدش،
یک روز، ممکنه یه جا زیر آسمان پر ستاره همدیگه رو ببینیم.
هرچی نباشه جفتمون مسافریم،
وایولت اورگاردن!
درسته.
وقتی که دیدیم، دوباره باهام ستاره ها رو تماشا میکنی؟!
میکنی، وایولت اورگاردن؟
نمیدونم چقدر احتمالش هست که دوباره توی سفرهام ببینمش.
احتمالش به همون اندازه است که اون ستاره دنباله دار رو دوباره ببینم؟
حتی اگر اینطور باشه هم دیگه تردید نمیکنم.
چون که اون بهم این جرات رو داد که اولین قدرمم رو از دری که منو حبس کرده بوده بردارم.
صدایت نور راهنمای من است یک روز، مطمئنا..."جایی زیر آسمان پر ستاره"
گنجشکی گریه میکند
چه روزی بارانی و چه روزی آفتابی باشد
من برای محافظت از تو آنجا خواهم بود
گنجی با ارزش تر از همه چیز
یک گل بی نام
در آرامش آرامیده