‫می‌دونی اونقدر خنگ نیستم که ‫کلید مرگ رو تو آپارتمانم نگه دارم.
‫امکان نداره یه عملیات مخفی تاکتیکی ‫رو تو کره جنوبی راه بندازیم.
‫لستر کیچنز. از لحاظ فنی، ‫هنوز به عنوان یه وکیل برای OGC استخدام شده.
‫- چاره‌ای نداشتم. ‫- حالا شانس من برای ایستگاه مسکو نابود شد.
‫به اطلاعات دقیق و درست حسابی نیاز دارم.
‫به همین خاطرم تو رو پیش ‫دوست دختر قبلیش فرستادم.
‫عکس که فرستادم چی شد؟
‫اونو بین یادگاری‌های نظامی باباش نگه داشته.
‫اون دختره براش مهمه.
‫من وکیل سی‌آی‌اِی هستم.
‫این خیلی خفنه!
‫- پس داری هارد درایو منو کپی می‌کنی؟ ‫- هانا!
‫اگه قراره خودمون رو به عنوان نماینده‌های بیمه ‫جا بزنیم، چرا واقعا پولشو نمی‌دیم و پسش نمی‌گیریم؟
‫- یه جلسه ترتیب داده شده. ‫- تو اونو بیار رو خط.
‫می‌تونم موقعیتشو ردیابی کنم و یه تیم ‫برای آزاد کردنش بفرستیم.
‫از کجا بدونیم اصلا زنده هست؟
‫ده میلیون.
‫حاضرهستید قیمتی که ‫ما می‌گیم رو پرداخت کنید؟
‫اصلا و ابدا.
‫خیلی ترسیده به نظر می‌رسید.
‫تونستم آدرس آی‌پی تماس ویدیویی رو ‫تا منبعش ردیابی کنم.
‫چرا قیافه‌هاتون اینجوریه؟
‫چون اون دختره تو ولادی‌وستوک، روسیه، ‫نگه داشته می‌شه.
‫گوش کنید!
‫اینا هدف‌های ما هستن.
‫لستر کیچنز یه افسر پرونده‌ی کهنه‌کاره ‫که خودشو به عنوان یه وکیل جا زده.
‫اوون هندریکس، کارآموز اونه.
‫یانوس فربر یه وکیل حیله‌گره که تو ‫فریب دادن آدما خیلی ماهره.
‫یه سطح بالای از تخصص و پشتیبانی عملیاتی ‫درجه یک رو در نظر بگیرید.
‫به علاوه...
‫...باید بفهمیم این دختر کیه و اینکه ‫درحال حاضر بهشون کمک می‌کنه یا نه.
‫حتی اگه کمکشون هم بکنه، این مردا ‫نمی‌تونن کره‌ای بشن.
‫هرجا برن، تابلو هستن.
‫پس برید و دستگیرشون کنید.
‫صبر کن.
‫افسر کیم کدوم گوریه؟
‫خب، روسیه که ایده آل نیست.
‫آره، نه روسیه، رفیق. نان هی ‫تو ولادی‌وستوک نگه داشته می‌شه.
‫اونجا خطرناک‌ترین جای روسیه است.
‫یه پناهگاه برای خلافکاری و خشون
‫مافیای روسیه، یاکوزا،
‫جوپوک،
‫همه‌شون توسط پلیس‌های رشوه‌خوار، ‫FSB و ارتش محافظت می‌شن.
‫به زبون خودمونی، یه ماموریت خودکشیه.
‫نه. نه.
‫به زبون دیگه، اینجا غرب وحشیه.
‫که به نظر میاد جای خیلی راحت‌تری برای ‫نجات زن جانگ کیون از اونجاست
‫تا میدون سرخ.
‫این حرف رو وکیل تازه‌کاری می‌زنه که ‫هیچ تجربه‌ی عملیاتی نداره.
‫رفیق، من از روزی که به آژانس ‫پیوستم، تو همین خراب‌شده‌ها بودم.
‫باشه؟ همین هفته‌ی پیش یه نفر ‫می‌خواست منو بکشه.
‫مزخرف نگو.
‫- راسته. ‫- اون یارو یه نینجای واقعی بود.
‫منو تو فرودگاه اینچئون ‫روی آسفالت کشوند.
‫وایستا. یه نینجای واقعی هم ‫هفته‌ی پیش سعی کرد منو بکشه.
‫- قیافه‌اش این شکلی بود. ‫- یا خدا.
‫این همون آدمه.
‫این لیه، افسر اطلاعاتی سابق که ‫حالا آدم‌کش اجیر شده، هست.
‫کی یه نفر رو استخدام می‌کنه که ما رو بکشه؟
‫دان.
‫چی؟ چرا؟ چرا دان باید بخواد منو بکشه؟
‫تو راجع به دارایی‌هاش پرسیدی.
‫دان سال‌هاست که ‫دارایی‌های شبحی رو اداره می‌کنه،
‫یه عالمه پول از آژانس دزدیده.
‫حتما فکر کرده من بهت گفتم.
‫خیلی خب. من Audi 5,000 هستم.
‫- فعلا، دخترها. ‫- وایستا. یانوس، کجا می‌ری؟
‫دارم می‌رم سفارت که خودمو تو توالت خفه کنم
‫تا از این عملیات گند و کثیف خلاص شم
‫قبل از اینکه همه‌مون کشته یا ‫به جرم جاسوسی دستگیر بشیم.
‫- یانوس. ‫- بذار بره.
‫تمرکز ما اینه که بفهمیم چطور ‫زنمو از روسیه بیاریم بیرون.
‫هیچ چیز دیگه مهم نیست.
‫به حرف کسی گوش کن که می‌تونه
‫با یه دکمه، بدترین رازهای آژانس رو فاش کنه.
‫آره، من می‌فهمم که اوضاع چقدر حساسه.
‫خب، اما برای نجات اون دختر گرفتار،
‫به یه سری اطلاعات در مورد جایی که ‫نگه داشته می‌شه، نیاز داریم
‫که هیچکدوم از ما نمی‌تونیم ‫بدون خبردار کردن NIS از آژانس‌هامون بگیریم.
‫خب، خوشبختانه، ما یه مهره داریم که ‫می‌تونه اونو پیدا کنه.
‫من یه مهره دارم، و اون یه ایده‌ی خیلی بده.
‫خوب نیست.
‫خیلی سبزه، کاملا ناپایدار.
‫زندگی زنم در خطره.
‫هیچ ایده‌ی بدی یا مهره‌ی خیلی ناپایداری ‫وجود نداره که نشه ازش استفاده کرد.
‫فقط کاریش کن.
‫معاون مدیر چو هست.
‫جواب نده.
‫مجبورم. اون تمام شب ‫سعی می‌کرد منو پیدا کنه.
‫ازش جاخالی دادم چون فکر می‌کردم ‫نان هی رو گیر می‌ندازیم.
‫حالا باید اوضاع رو درست کنم.
‫بله. معاون مدیر.
‫کجایی؟
‫تو آپارتمانتم وایسادم و ‫معلومه که حسابی گشتن اینجا رو.
‫آپارتمان من؟
‫چه خبره، افسر کیم؟
‫یانوس فربر حتماً بهم ‫یه چیزی زده.
‫دیشب باهاش ملاقات داشتم تا اطلاعات بگیرم.
‫بعدش دیگه هیچی نفهمیدم، ‫یهو تو ماشینم بیدار شدم.
‫حتما آپارتمانمو گشته.
‫چرا؟
‫تو اینجا راز نگه نمی‌داری، مگه نه؟
‫نه.
‫معلومه که نه.
‫من میام پیشت.
‫نه، دارم میام بیرون.
‫یه خبر اومد که هندریکس و کیچنز ‫تو منطقه‌ی متل‌ها دیده شدن.
‫برگرد دفتر، اونجا ببینمت.
‫بله، حتماً.
‫خیلی خب.
‫گند زدیم.
‫- چی شده؟ ‫- باید همین الان بریم.
‫پلیس و NIS دارن میان این اطراف.
‫این وسایلا چی؟
‫ولش کن. یانوس همه‌جا رو تمیز کرده.
‫چیزی نیست که ردمونو به آژانس برسونه.
‫به علاوه، بعد از اینکه ما بریم، ‫اونا کل اتاق رو می‌شورن.
‫فهمیدم. برو.
‫بازش کن.
‫این چیه؟
‫قرار بود کامپیوتر بیاری.
‫از قبل براش خریدار دارم.
‫بله
‫هی، اوون هستم.
‫یه کاری برات دارم.
‫اون امدادگر کره‌ای
‫که یاکوزا گرفته، تو روسیه نگه داشته می‌شه.
‫حالا می‌خوای من برم شناسایی؟ سیصد هزار.
‫قبول.
‫- هی. وایستا. این کارو نکن! ‫- چی؟
‫- نه تو. ‫- هی، ما یه ماشین لازم داریم.
‫- یه لحظه، نیچکا. اینو بگیر. ‫- ما ماشین لازم داریم.
‫من درستش می‌کنم.
‫نمی‌شه که همینجوری شیشه‌ها رو بشکونی.
‫خیلی عالیه. وایستا.
‫سلام. یه لحظه.
‫یه لحظه.
‫سلام. می‌خواستم ماشینتون رو ‫برای یه روز کرایه کنم.
‫- ده هزار دلار. ‫- ده هزار دلار؟
‫ده هزار دلار. سریع.
‫کارت ویزیتت رو بده.
‫می‌دونم.
‫- بهت زنگ می‌زنم. ‫- دارم قطع می‌کنم.
‫نه! وایستا.
‫ما اینجاییم. باید بری ولادی‌وستوک.
‫غلط کردم.
‫اونجا یه تانک پر از فاضلابه. ‫من نزدیک اونجا هم نمی‌رم.
‫- لعنتی. پانصد هزار. ‫- یه نفر دیگه رو پیدا کن.
‫یه میلیون. یه میلیون دلار.
‫تنها کاری که باید بکنی اینه که ‫به ما بگی کدوم در رو باز کنیم.
‫قبول. هر اطلاعاتی داری برام بفرست.
‫قبول کرد. خدا رو شکر.
‫ای وای.
‫هنوز زوده که تشکر کنی.
‫ما الان تو یه کشور خارجی هستیم که ‫دشمنه و کل حکومت پلیسی داره دنبالمون می‌کنه
‫و همزمان داریم توسط یه روانی محلی ‫مورد اخاذی قرار می‌گیریم
‫که برای نجات زنش، ما و کل آژانس رو ‫به باد می‌ده.
‫خیلی خب، لستر.
‫هی، حرفم تموم شده بود؟ نه.
‫چون تو یه میلیون دلار به یه ‫جلیقه‌ی انتحاری متحرک وعده دادی
‫و ده هزار دلار برای این ماشین ‫اجاره‌ای داغون دادی.
‫که یعنی تا ناهار، ‫پول عملیاتیمون تموم می‌شه.
‫تنها نکته‌ی مثبت اینه که، احتمالا ‫اونقدر زنده نمی‌مونیم.
‫هی.
‫هی، سرت چطوره؟
‫متاسفم.
‫نمی‌خواستم بهت آسیب بزنم. ‫من... من واقعا ازت خوشم میاد.
‫چرا نذاشتی توضیح بدم؟
‫من خوبم. فقط لپ‌تاپ رو بردار و برو. ‫من چیزی نمی‌گم. قول می‌دم.
‫لپ‌تاپ بی‌فایده است. چیزی ‫در مورد اوون توش نیست.
‫- در مورد اوون؟ ‫- آره.
‫باید بدونم تو کره چیکار می‌کنه.
‫به خاطر اوون منو دزدیدی؟
‫من دارم برای زندگیم می‌جنگم، هانا!
‫خدا! آه!
‫قرار نبود اوضاع اینجوری بشه. من فقط ‫رفته بودم کلاب.
‫فقط مهمونی ۲۴ ساعته‌ی هفتگیم رو ‫برده بودم سئول.
‫به جز این دفعه که، به خاطر خرید مواد ‫ از یه پلیس مخفی دستگیر شدم.
‫منظورم اینه، اونا باید ‫بهت بگن که پلیسن، درسته؟ اما نه!
‫نه، من تو این اتاق با این ‫مارمولک لعنتی گیر افتادم،
‫که گفت اگه براش کارایی رو انجام ندم،
‫ده سال منو زندونی می‌کنه.
‫معلوم شد، بچه پولدار بودن که ‫دور دنیا می‌چرخه،
‫برای یه سازمان جاسوسی خیلی با ارزشه.
‫و حالا، من حسابی به گند کشیده شده،
‫چون اگه بهش اطلاعاتی در مورد اوون ندم، ‫منو دستگیر می‌کنه یا می‌کشه.
‫جائه.
‫می‌فهمم، باشه؟
‫می‌فهمم چقدر ناعادلانه است.
‫هوم.
‫و من می‌تونم کمکت کنم.
‫- می‌تونم از این وضعیت نجاتت بدم. ‫- چطور؟
‫چطور می‌خوای منو از این ‫وضعیت نجات بدی؟
‫بذار بهش زنگ بزنم.
‫اون بهم اعتماد داره.
‫اگه کسی باشه که بهش اعتماد کنه، منم.
‫- هانا، سلام. الان وقت خوبی نیست. ‫- خفه شو! منو دزدیدن!
‫جائه جاسوس کره است! منو گروگان گرفته! ‫فور سیزنز، جورج تاون، طبقه پنجم!
‫وایستا، هانا! من... گند زدم!
‫- تو واقعا یه طوفان تمام عیار از هرج و مرجی. ‫- خفه شو.
‫سالازار.
‫هانا توسط دوست پسر جدیدش، ‫جائه... چیز، یه چیزی، دزدیده شده.
‫اسم فامیلشو نمی‌دونم. اونا تو ‫فور سیزنز، جورج تاون، طبقه پنجم هستن.
‫خب، به پلیس زنگ بزن.
‫نه. اون یه جاسوس برای کره است.
‫خب، برو بگیرش، نجاتش بده. می‌تونی ‫هر کاری بخوای انجام بدی.
‫اگه دست رو دست بذاری، ‫به CEG می‌فروشمت.
‫از تو متنفرم.
‫- منم از تو متنفرم. ‫- آره. منم همینطور. برو تو صف.
‫این خوب نیست.
‫آخ گند زدم.
‫آه. خیلی خب. خیلی خب.
‫زود باش. زود باش، زود باش، ‫زود باش، زود باش، زود باش!
‫دفتر مشاور حقوقی.
‫هی، دونا! این یانوس فربره. به رئیس بگو ‫من تو سئول دستگیر شدم!
‫آخ!
‫آه.
‫آقای فربر.
‫شما به خاطر فعالیت‌هایی که ‫با وضعیت دیپلماتیک شما همخوانی نداره،
‫بازداشت شده‌اید.
‫به نظر درست میاد.
‫هیچ، راهی برای شل کردن دستبند هست؟
‫اینطور برداشت می‌کنم که شاید باشه.
‫نه، نیست.
‫ابنر رو بیارید اینجا، ‫و به هندریکس و کیچنز خبر بدید!
‫بهشون بگید سرشون رو پایین نگه دارن!
‫- وقت خوبی نیست؟ ‫- یانوس توسط NIS دستگیر شده.
‫وای خدا. از این خیلی بدش میاد.
‫و تو از این بدت میاد
‫که اوون همین الان بهم زنگ زد
‫تا بهم بگه یه جاسوس کره‌ای ‫دوست دخترشو دزدیده.
‫دوست دختر سابق. هر چی.
‫و اونو تو فور سیزنز گروگان گرفته.
‫به FBI خبر بدم؟
‫نه. منفیه.
‫این باعث ورود CEG می‌شه.
‫و پرونده‌ی اوون خیلی محرمانه است.
‫طبق نقشه‌ی انگلتون پیش برو.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫باشه.
‫اما من نمی‌تونم این یارو رو بگیرم و ‫خودم تنهایی بکشونمش به فارم.
‫- دفتر مدیر. ‫- این مشاور حقوقیه. الان بهش نیاز دارم.
‫اولویت اول.
‫- قربان. ‫- یا خدا!
‫این والتر نایلنده.
‫راجع به یهویی اومدن پشتم چی گفتم؟
‫برو.
‫بهتره خبر بد نباشه.
‫قربان، من دو تا از بچه‌هایی ‫که بهشون اعتماد دارید رو می‌خوام...
‫چهار تا از بچه‌هایی که بهشون اعتماد دارید ‫که بتونن یه کاری رو داخل کشور انجام بدن.
‫و همین الان بهشون نیاز دارم.
‫باید بدونم دوستاتون کجا هستن.
‫نمی‌دونم. برام مهم نیست.
‫باید باشه.
‫اونا، مثل تو، خیلی به دردسر افتادن.
‫- گریس. می‌تونم گریس صدات کنم؟ ‫- نه.
‫گریس، عصبانیتت رو درک می‌کنم. ‫حتی با دستبند هم مشکلی ندارم.
‫اما با من مثل یه تازه کار برخورد نکن.
‫قوانین رابطه‌ی ارتباطیمون رو
‫از اول تا آخر می‌دونم.
‫مهم نیست فکر می‌کنی چیکار کردم...
‫...تنها گزینه‌ات اینه که منو PNG کنی...
‫...و سوار یه هواپیما کنی.
‫قوانین همونیه که من می‌گم.
‫به معاون مدیر دسترسی پیدا کردید--
‫لعنت!
‫- کارِت تمومه، جائه. ‫- خفه شو!
‫من به عنوان وکیلت بهت توصیه می‌کنم،
‫بهترین گزینه، تنها گزینه‌ات، فراره.
‫هیچی نیست که من ‫در مورد تو بدونم و اوون ندونه.
‫- پس اذیت کردنم به نفع تو نیست. ‫- گفتم خفه شو! باید فکر کنم!
‫وقت نداری!
‫یا اصلا توانایی فکر کردن رو نداری.
‫همین الان تو CIA آژیر خطر رو به صدا درآوردم. ‫هلیکوپترهای سیاه دارن میان.
‫شاید سه دقیقه وقت داشته باشی.
‫و اگه تونستی فرار کنی، فقط بدون،
‫من به این فکر می‌کنم که چقدر ‫آدم عوضی و بی‌خاصیتی هستی!
‫وای! وایستا، وایستا، وایستا!
‫هانا؟
‫هانا؟ خوبی؟
‫- آره، خوبم. ‫- خب، خوبه. لباس بپوش.
‫- چیزی از وسایلت رو دست زد؟ ‫- ام...
‫گوشیم. لپ‌تاپم.
‫اون یه اتاق تو هتل، طبقه ۱۱ داره.
‫لپ‌تاپ و گوشی رو بردار. بقیه رو پاک کن.
‫آره.
‫چه خبره؟
‫یه سری چیزای خیلی محرمانه‌ست، و باید ‫یه جای امن بریم تا در موردش صحبت کنیم، باشه؟
‫}- فکر می‌کنی یانوس حالش خوب باشه؟ ‫- آره.
‫منظورم اینه، اونا حسابی ازش اعتراف می‌گیرن، ‫اما قانون اینه که، اون یه عنصر نامطلوب هست،
‫اونو می‌فرستن خونه.
‫چرا اصلا زحمت اومدن ‫سر کار رو به خودم می‌دم؟
‫اوه، نه.
‫اینجام، فکر می‌کنم یه رئیس ایستگاه ‫خیلی خفن هستم
‫تو ششمین پست برتر آژانس،
‫و مدام دارم از وکیل‌ها کتک می‌خورم.
‫با عرض معذرت، دستور ما از خود مدیر،
‫و همینطور مشاور حقوقی میاد،
‫پس این مکالمه‌ای نیست که بخوای ‫بخشی ازش باشی.
‫ما باید یه سری تماس بگیریم.
‫ما به یه SCIF، یه پیک برای آوردن ناهار،
‫و یه جفت تکنسین برای ‫علامت‌گذاری چند تا چهره‌ی دشمن
‫نیاز داریم اگه تو فرودگاه ظاهر شدن.
‫اوکی؟ اوکی.
‫- چهره‌های دشمن؟ ‫- دان و داج.
‫آهان، درسته. مرد، ‫وقتی بارون می‌باره، سیل میاد.
‫آره، و دور و بر تو، فصل موسمیه، ‫ ۲۴ ساعته، ۷ روز هفته، ۳۶۵ روز سال.
‫می‌دونی، من واقعا می‌تونم از یه کیف کار ‫جدید استفاده کنم.
‫یه کیفی که داد بزنه "خانم رئیس"، ‫اما به یه شکل لوکس و آروم.
‫فکر می‌کنم شاید اون بتونه ‫هدیه‌ی تشکر تو از من باشه.
‫حدس می‌زنم این یعنی هانا حالش خوبه.
‫از لحاظ جسمی، حالش خوبه.
‫از لحاظ روحی، داره آماده می‌شه ‫که تو رو برای تفریح شکار کنه.
‫- می‌خوام باهاش صحبت کنم. ‫- ایده‌ی بدیه.
‫- این لستره؟ ‫- هی، چطوری، دختر؟
‫- کاش تو اینجا بودی به جای من. ‫- دقیقا همین حس رو دارم.
‫به لستر گوش کن، اوون. ‫هانا نمی‌خواد باهات صحبت کنه.
‫و با این حال...
‫سلام!
‫فقط یه نصیحت کوچیک.
‫راه آروم کردن یه قربانی دزدی
‫این نیست که دوباره بدزدیش.
‫هانا.
‫- نه، من اونو نمی‌خوام. ‫- هانا.
‫- لطفا، فقط یه لحظه بهم نگاه کن. ‫- تو ریشه‌ی همه‌ی بدی‌هایی.
‫یه انگل که شادی رو می‌خوره و ‫تباهی می‌ریزه.
‫خیلی متاسفم ‫که این اتفاق برات افتاد.
‫وقتی از اینجا رفتی، ‫من کاملا قصد داشتم بهت فضا بدم.
‫می‌خواستم از زندگیت برم بیرون ‫تا بتونی خوشحال باشی.
‫اوون، اگه مجبور باشم اینجا وایستم ‫و به تو گوش کنم که توجیه می‌کنی
‫و یه بار دیگه به خاطر مزخرفاتت ‫معذرت‌خواهی می‌کنی،
‫می‌خوام پرده‌ی گوشم رو پاره کنم.
‫- حتی نمی‌دونم چرا الان اینجام. ‫- باشه.
‫باشه. اما موضوع اینه.
‫هر چقدر هم که بخوای،
‫هر چقدر هم که از من متنفر باشی و ‫بخوای از پشت بام‌ها فریاد بزنی،
‫نمی‌تونی، هیچ وقت، ‫چون امروز هیچ وقت اتفاق نیفتاده.
‫چی؟
‫هیچ کدوم از چیزهایی که ‫تجربه کردی یا یاد گرفتی
‫طی ۱۲ ساعت گذشته اتفاق نیفتاده.
‫وقتی شرکتت در مورد جائه سوال می‌کنه،
‫می‌گی که اون تو رو ‫اخراج کرده و از شهر رفته.
‫اگه ترنس پرسید،
‫می‌گی که جائه با تو ‫بهم زده و بعد از شهر رفته.
‫- شوخی می‌کنی، درسته؟ ‫- نه.
‫باور کن، کاش شوخی می‌کردم.
‫حقیقت تلخ اینه که تو دوست پسر تو با کره رابطه داره.
‫توسط یه NOC گول خوردی
‫این تقریبا بدترین چیزیه ‫که می‌تونه اتفاق بیفته.
‫می‌تونی کارت رو از دست بدی، ‫دستگیر بشی، از وکالت محروم بشی، اما به جاش...
‫این یارو قراره ناپدید بشه.
‫و تو قرار نیست دیگه بعد از ‫این مکالمه‌ی امروز، نگرانش باشی،
‫که اون هم هیچ وقت اتفاق نیفتاده.
‫متوجه شدی؟
‫هانا، باید از زبون خودت بشنوم که ‫متوجه شدی.
‫متوجه شدم.
‫- آره، خوب پذیرفت. ‫- آره.
‫آدم بدی هستم؟
‫آره. ۱۰۰۰٪، آره.
‫اما تو با نشون دادن خودت ‫به عنوان یه عوضی، بهش لطف کردی.
‫بهش نشون بده که واقعا کی هستی، ‫زیر اون روپوش جذابیت.
‫این بهترین کاریه که می‌تونستی بکنی.
‫چون حالا، در بین شما برای همیشه بسته شده.
‫هدف واقعی کارت تو سئول چیه؟
‫بدون اظهار نظر.
‫و هر چقدر هم که از ‫وقت گذروندن با تو خوشحال بشم،
‫مجبور نیستم چیزی بهت بگم.
‫بگو کجان،
‫وگرنه میندازمت تو یه سلول و ‫کلیدش رو دور می‌ندازم.
‫اگه اینجا روسیه بود، حتما.
‫و تو قطعا اول حسابی منو کتک می‌زدی.
‫اما اینجا جمهوری کره است.
‫پس منو تو یه اتاق تمیز با ‫دمای راحت قرار می‌دی،
‫یه غذای متعادل بهم می‌دی، ‫و احتمالا شب‌ها مراقبمید.
‫دقیق به حرفام گوش کن، آقای فربر.
‫اگه همه‌چیز رو نگي،
‫چاره‌ای جز این ندارم
‫ولی به رئیس‌ات بگی که دیگه کارت تمومه.
‫من یه مامور رو با ۱۰ هزار دلار ‫به اتاق هتلت فرستادم.
‫تو رشوه گرفتی.
‫تلاش خوبی بود.
‫اما الف، اتفاق نیفتاده. ‫و ب، اونا حرفتو باور نمی‌کنن.
‫پس فقط منو PNG کن.
‫این روند خیلی حساب شده و خیلی طولانیه.
‫خب، بریم.
‫خب...
‫در مورد تو به کی زنگ بزنیم؟
‫- نمی‌دونم منظورت چیه. ‫- می‌دونی.
‫مسئول ارتباطت تو NIS کیه؟
‫هرچند، هر دومون می‌دونیم که اونا ‫حتی حاضر به شناختن تو نیستن.
‫حتی زحمت ندادن که تو رو رسمی کنن.
‫قطعا الان که گیر افتادی، ‫نمی‌گن که تو رو می‌شناسن.
‫کجاییم؟
‫برزخ.
‫تا حالا اسم یوری نوسنکو رو شنیدی؟
‫نه.
‫مامور KGB که تو دهه‌ی ۱۹۶۰ ‫به آمریکا پناهنده شد.
‫اما در موردش مطمئن نبودیم. ‫نمی‌دونستیم که چی رو نمی‌دونیم.
‫پس اونو اینجا تو فارم، ‫تو همین اتاق، نگه داشتیم،
‫به مدت سه سال.
‫هیچ کس نمی‌دونست که ما اون رو داریم.
‫نگاه کن.
‫من از هانا می‌دونم
‫که تو اونقدر احمق بودی که توسط ‫اطلاعات کره مورد سوءاستفاده قرار گرفتی
‫تا تو خاک آمریکا، بدون پوشش، جاسوسی کنی.
‫که این یعنی، ما می‌تونیم به خاطر خیانت، ‫تو رو به معنای واقعی کلمه بکشیم.
‫یا اونقدر اینجا زندونیت کنیم ‫تا روده‌ات بیاد بیرون.
‫پس اگه جای تو بودم، ‫شروع به حرف زدن می‌کردم.
‫اگه حقیقت رو بهت بگم چی می‌شه؟
‫بستگی به این داره که چی می‌دونی.
‫اما بهت تضمین می‌دم، اگه ساکت بمونی، ‫بدبخت‌تر از اینی که هستی می‌شی.
‫باشه.
‫باشه، حرف می‌زنم.
‫مرد باهوش.
‫قرار نبود اوضاع اینجوری بشه.
‫حالا بهم بگو، و دروغ نگو.
‫من فقط رفته بودم کلاب،
‫پول بابام رو خرج می‌کردم...
‫یکی از منابع من داخل PD سئول ‫همین الان اینو برام فرستاد.
‫ازشون خوشم میومد.
‫لعنت. ممنون.
‫بله.
‫- می‌خوام بدونم... ‫- چی؟
‫- ...کی تو رو استخدام کرده، و... ‫- لعنت.
‫باید به جانگ کیون هشدار بدیم.
‫فقط منو P-N-G کنید.
‫ای وای.
‫یه هشدار بدید. ساختمون رو قرنطینه کنید!
‫متاسفم. باید جواب بدم.
‫- الو؟ ‫- لو رفتی.
‫همین الان از اونجا گورتو گم کن.
‫نگهش دارید! نگهش دارید!
‫یو. هی.
‫اون رفته. یه پین موقعیت برامون فرستاده ‫تا بریم پیشش.
‫خیلی خب. این خوبه. اما یه مشکل جدید داریم.
‫یکی از علامت‌های قرمزی ‫که گذاشته بودم، فعال شده.
‫داج، دان، همین الان با ‫ ،هویت های پوششی که تو آژانس ثبت نشده.
‫وارد فرودگاه اینچئون شدن
‫فقط یه دلیل داره که اونا ‫با پوشش تمیز به اینجا بیان.
‫- آره، برای کشتن ما. ‫- چیکار کنیم؟
‫- اول اونا رو بکشیم. ‫- درسته.
‫جدی می‌گی؟
‫چه جور سلاحی می‌تونی برامون جور کنی؟
‫هر چیزی به جز موشک‌های هدایت شونده.
‫همین الان می‌تونیم ‫دو تا بسته‌ی تاکتیکی برداریم.
‫هر چیز سنگین‌تر حدود یه روز ‫یا بیشتر طول می‌کشه.
‫شوخی می‌کنی؟
‫دست‌ها جایی که ببینم!
‫پایین.
‫او، او، لستر. تو خیلی دچار اشتباه شدی.
‫- مدیر وست ما رو به عنوان نیروی کمکی فرستاده. ‫- مزخرف.
‫می‌دونیم که شما اینجا هستید ‫تا ما رو از بین ببرید.
‫پس ما یه سواری کوچولو می‌ریم و در مورد ‫اتفاقات بعدی صحبت می‌کنیم.
‫برو!
‫زود باش، دان.
‫- برو بیرون! ‫- راحته، داج. از ماشین بیا بیرون.
‫- ها-ها! ‫- از عقب برو بیرون. اون راه.
‫شما با آدم اشتباهی درافتادید. ‫به کره خوش اومدید. بریم.
‫- بیا. ‫- قراره یکم کی-پاپ ببینیم، یکم باربیکیو بخوریم.
‫بریم. بیا. سوار کیا شو.
‫به خاطر تمام چیزهایی ‫که اتفاق افتاد، متاسفم.
‫ممنون.
‫می‌دونی، تمام مدتی که جائه غر می‌زد ‫که مجبور شده جاسوس بشه،
‫من فقط فکر می‌کردم، ‫"چه بچه پولدار احمقی."
‫اما الان، کاملا می‌تونم ببینم ‫که چطور این اتفاق می‌تونه بیفته.
‫وایستا.
‫قرار نیست منو استخدام کنی که یه سری ‫کارای کثیف برای CIA انجام بدم، درسته؟
‫نه، اون یه بخش دیگه‌ست.
‫اما اگه بتونم از چیزی که اوون ‫قبلا بهت گفت سوءاستفاده کنم،
‫امروز رو و اونو فراموش کن، این دفعه واقعا.
‫آره، این کاری بود که سعی می‌کردم انجام بدم.
‫آره. ترک کردنش سخته.
‫من هم که واضحا در برابر ‫جذابیت‌هاش مقاوم نیستم.
‫وگرنه چطور توضیح می‌دی
‫که من ناخواسته نفر سوم ‫تو رابطه‌ی ناکارآمد شما شدم؟
‫تو از من برای نجات اون استفاده کردی. ‫اون از من برای نجات تو استفاده کرد.
‫اما بعد از این، من تموم کردم. ‫تو هم باید همینطور باشی.
‫چون به نظر میای یه ‫آدم کاملا درست و حسابی هستی،
‫این حرف رو به بهترین شکل ممکن می‌زنم.
‫شماره‌ام رو پاک کن.
‫زود باش، کیچنز. تو این آدم نیستی.
‫نیستم؟ حتما یادت رفته.
‫وقتی اون آدمکش رو فرستادی ‫که گلوم رو تو ورشو ببره،
‫تو واقعا احساسات یه مرد رو جریحه دار کردی.
‫متوجه شدم.
‫اما پسر پیشاهنگ قرار نیست ‫بذاره همینطوری از دستمون خلاص بشی.
‫اون هنوز یه قطب‌نمای اخلاقی داره.
‫آره، حق با اونه. دارم.
‫فکر کنم تو ماشین گذاشتمش. میرم دنبالش.
‫وایستا!
‫شما نمی‌تونید همینطوری ما رو بکشید و ‫ازش جلو در برید.
‫۱۰۰٪ می‌تونیم، داج.
‫آژانس فکر می‌کنه شما تو موریس قرنطینه شدید.
‫هیچ کس قرار نیست دنبال جسد شما باشه
‫ته یه دره تو استان چونگبوک.
‫لستر حق داره. شما دو نفر ‫با مدارک جعلی به کره اومدید.
‫اعلام نشده.
‫- قابل قربانی کردن. ‫- باشه! باشه.
‫من دینامیک قدرت رو اینجا تشخیص می‌دم.
‫پس بیاید یه معامله کنیم. ‫همیشه یه معامله هست که انجام بشه.
‫دیگه هیچ دینامیک قدرت لعنتی ‫وجود نداره، دان.
‫هیچ معامله‌ای وجود نداره که انجام بشه.
‫شما سعی کردید ما رو بکشید، ‫و حالا هیچ گزینه‌ای ندارید.
‫شما چیزی ندارید که ما بخوایم.
‫خداحافظ، دان.
‫چه خبره؟ اینا کی هستن؟
‫آدمای آژانس که سعی کردن ما رو بکشن. ‫اومدن کره تا کار رو تموم کنن.
‫پس اونا تخصص عملیاتی دارن؟
‫نه. نه، اینا از اون دسته آدمایی نیستن ‫که بخوای کمک کنن.
‫خب، دیوارای من همین الان روم خراب شد، ‫و ما به کمک نیاز داریم.
‫و ما تو موقعیتی نیستیم که بخوایم زیاد انتخاب کنیم. ‫پس اونارو تو تاریکی بذار، و بذار صحبت کنیم.
‫بهت گفتم.
‫همیشه یه معامله هست که انجام بشه.
‫نه تا جون داری.
‫واقعا فکر کردی می‌تونی یکی از ‫افراد من رو جذب کنی و جلو بری؟
‫اوه، این چیزی نیست که اتفاق افتاده.
‫مرد شما، جانگ کیون کیم، ‫داره آژانس رو تهدید می‌کنه.
‫اگه این درسته، چرا این ‫موضوع رو به اطلاع ما نرسوندید؟
‫به اندازه‌ی کافی نمی‌دونستیم. ‫شاید ازش به عنوان یه طعمه استفاده می‌کردید.
‫می‌دونید؟ ببینیم ما گول می‌خوریم یا نه.
‫بعد می‌تونستید ما رو به ‫نقض رابطه‌ی ارتباطیمون متهم کنید.
‫این مسخره است.
‫ما خیلی به رابطه‌مون با CIA اهمیت می‌دیم ‫که بخوایم از این بازیا در بیاریم.
‫چه رازهایی رو تهدید به افشا کرده؟
‫اوه، باشه، پس حالا می‌خواید ازش استفاده کنید ‫تا رازهای ما رو بیرون بکشید؟
‫نه، ما فقط سعی داریم از یه عملیاتی که
‫شما مخفیانه تو کشور ‫ما انجام می‌دید، اطلاع پیدا کنیم.
‫با احترام، ما در حال حاضر آماده نیستیم ‫که به جزئیات اطلاعاتی بپردازیم.
‫در این لحظه.
‫آیا آماده‌اید در مورد هدف ‫تهدید ادعایی اون صحبت کنید؟
‫اون در ازای حفظ اسرار شما،
‫چه چیزی از آژانس شما می‌خواد؟
‫باز هم، ما در حال حاضر آماده نیستیم ‫که به اون جزئیات بپردازیم.
‫غیر قابل قبول.
‫شما باید فورا پرسنل خود را برگردانید
‫و افسر من را به NIS تحویل دهید.
‫هر دومون می‌دونیم که این کار ‫به آسونی که به نظر میاد نیست.
‫جوری رفتار می‌کنی که انگار یه بازیه.
‫این یه بازی نیست، و من ‫به طور رسمی به شما اخطار می‌دهم.
‫هیچ عملیات دیگه‌ای در اینجا انجام ندهید،
‫وگرنه ما تمام اشتراک ‫اطلاعات رو قطع می‌کنیم.
‫من نیازی نمی‌بینم که اوضاع به اون سطح برسه.
‫شما دو ساعت فرصت دارید ‫تا ما رو از عملیاتتون مطلع کنید
‫و افسر کیم رو تحویل بدید.
‫دو ساعت کافی نیست.
‫ما هنوز در حال دستکاری برنامه‌ها هستیم. ‫حداقل ۱۲ ساعت طول می‌کشه.
‫شما شش ساعت فرصت دارید.
‫مدیر چوی، من باید برم.
‫من مشاور حقوقی‌ام رو می‌فرستم ‫تا با مشاور حقوقی شما تماس بگیره.
‫اونا می‌تونن این مکالمه رو ادامه بدن ‫به محض اینکه ما تحلیل‌ها رو بررسی کردیم.
‫همیشه لذت‌بخش بود.
‫شما دقیقا کجایید؟
‫مخفی شدم، قربان، تا در مورد ‫حرکات بعدیمون صحبت کنیم.
‫هیچ حرکت بعدی وجود نداره،
‫چون شما یه وضعیت حساس رو تبدیل به ‫یه جشن بعد از مهمونی کالیگولا کردید.
‫مشکلاتی پیش اومده، بله،
‫اما آیا لازمه بهتون یادآوری کنم ‫که اگه الان عقب نشینی کنیم،
‫کسی که graymail می‌کنه، شروع می‌کنه
‫به افشای اسرار دو دهه‌ی ‫آژانس تو انظار عمومی.
‫حالا، من اینجا فرستاده شدم ‫تا مطمئن بشم که این اتفاق نیفته،
‫و خبر خوب اینه که من هنوز ‫یه راه برای پیروزی می‌بینم.
‫نه، این حرفا رو به من نزن، هندریکس.
‫تنها هدفت نجات خودت هست.
‫چه راه ممکنی هنوز تو این لحظه برات بازه؟
‫ما از قبل یه دارایی با ارزش رو فعال کردیم ‫تا تو ولادی‌وستوک شناسایی کنه،
‫جایی که می‌دونیم همسر کسی که تهدید می‌کنه، ‫نگه داشته می‌شه.
‫حالا، به محض اینکه بدونیم ‫پشت کدوم دره،
‫می‌تونیم در رو بشکنیم و اونو بیرون بیاریم.
‫و شما حمایت تاکتیکی می‌خواید؟
‫می‌خوای من یه ماموریت مخفی ‫تو روسیه رو تایید کنم؟
‫شما در حال حاضر بالا هستید؟
‫نه، قربان. من به حمایت عملیاتی نیاز ندارم.
‫من از قبل یه تیم تاکتیکی تحت رهبری ‫دان گیلبین آماده دارم.
‫آره، خب، گیلبین داره ‫با گیره کاغذ یه اثر هنری می‌سازه
‫نزدیک سواحل آفریقای جنوبی.
‫منفیه. اون اینجاست، قربان.
‫اون چیه؟ چرا اون لعنتی تو کره است؟
‫جواب نده.
‫مدیر نمی‌خواد بدونه.
‫ببینید، آقایون، بیایید صادق باشیم.
‫من برای یه ماموریت غیرممکن داوطلب شدم، ‫و از راه‌های زیادی اشتباه پیش رفته.
‫و با این حال... ‫من هنوز خط پایان رو می‌بینم.
‫حالا، برای اینکه بتونم ‫با موفقیت ازش عبور کنم،
‫به یه سری تضمینات نیاز دارم.
‫شما تو موقعیتی نیستید که بخواید ‫ما رو تحت فشار قرار بدید، آقای هندریکس.
‫شما اشتباه می‌کنید، قربان،
‫چون حتی یه شانس ۱ درصدی ‫برای موفقیت هم ارزش داره.
‫به جهنم، شما کلیه چپتون رو می‌دید
‫برای یه شانس ۱ درصدی ‫برای جلوگیری از ماه‌ها جلسات استماع سنا
‫و پوشش CNN از ‫ارز دیجیتال مخفی CIA به تنهایی.
‫درخواست چیه؟
‫در ازای تکمیل یه ماموریت نجات موفقیت‌آمیز
‫و خنثی کردن تهدید...
‫می‌خوام لستر کیچنز رو ‫رئیس ایستگاه مسکو کنید.
‫اون ریسک شخصی و حرفه‌ای ‫زیادی رو به جون خریده
‫چون من اونو به این ماجرا کشوندم،
‫و اگه ازش جون سالم به در ببریم، ‫ اون سزاوار پاداشه.
‫خب، تا زمانی که من فرشته‌ی مهربون باشم،
‫شما چی می‌خواید؟
‫من فقط می‌خوام زندگیم رو پس بگیرم.
‫می‌خوام بدون CEG روی موردم از CIA برم،
‫و بدون اینکه آژانس سعی کنه ‫آبروی من رو لکه‌دار کنه.
‫یه لحظه وایستا.
‫اگه شکست بخورید چی می‌شه؟
‫اونوقت شرکت منو انکار می‌کنه.
‫من خودسرانه عمل کردم.
‫من و شما هیچ وقت همدیگه رو ندیدیم.
‫انجامش بده.
‫باورم نمیشه که بهش چراغ سبز نشون دادی.
‫به محض اینکه اونا ‫تو ولادی‌وستوک فرود بیان...
‫قرار نیست به اونجا برسه.
‫ما کلید اصلی کار کسی ‫که تهدید می‌کنه رو پیدا کردیم.
‫یا بهتره بگیم، ‫مکانیزمی که اونو فعال می‌کنه.
‫هندریکس چند تا عکس از آپارتمان کسی ‫که تهدید می‌کنه برامون فرستاد.
‫وقتی بچه‌های من اینا رو دیدن، کنجکاو شدن.
‫این عکسا به یه سایت ‫رسانه‌ی اجتماعی برمی‌گرده
‫که تو هنر طناب تخصص داره،
‫اما ترتیب پست‌ها یه کده.
‫به محض اینکه بزرگترا اونو بشکنن، می‌تونن خاموشش کنن، ‫تهدید رو غیرفعال کنن،
‫و این برای همیشه به مشکل تهدید ما خاتمه می‌ده.
‫و اگه مشکل تهدید ما اتفاقا کنار ‫یکی از بچه‌های من وایساده باشه
‫وقتی روز جزا فرا برسه؟
‫واقعا می‌خوای من جواب بدم؟
‫نه.
‫خیلی خب. معامله شد. ‫حالا به یه نقشه نیاز داریم. اونا رو آزاد کن.
‫- این ایده‌ی بدیه. ‫- اینو رئیس جدید ایستگاه مسکو می‌گه.
‫- چه مزخرفی داری می‌گی؟ ‫- به همین سادگیه.
‫اگه این کار رو انجام بدیم، کار مال توئه. ‫حالا اونا رو آزاد کن. جانگ کیون حق داره.
‫بهشون نیاز داریم.
‫خیلی خب.
‫خبر خوب اینه که یه معامله هست که انجام بشه.
‫اما شما نمی‌تونید ‫در مورد شرایطش مذاکره کنید.
‫شما یا باید بله بگید... یا نه.
‫و اگه نه بگید، یاد می‌گیرید ‫که افتادن و مردن چه حسی داره.
‫می‌تونم با این کنار بیام.
‫آره.
‫همسرم توسط یاکوزا دزدیده شده،
‫و اون به عنوان گروگان ‫تو ولادی‌وستوک نگه داشته می‌شه.
‫ما یه نیرو داریم که داره میاد ‫تا جاشو پیدا کنه.
‫کار شما اینه که یه تیم آزاد ‫جور کنید تا برید و اونو نجات بدید.
‫باید همینطوری ولشون می‌کردیم.
‫بدون ما کشته می‌شدن.
‫خیلی خنده‌داره. ‫می‌تونی یه تیم جور کنی یا نه؟
‫آدمایی هستن که می‌تونم بهشون زنگ بزنم، ‫اما مجانی این کار رو نمی‌کنن.
‫عالیه. من یه کیف پر از پول نقد دارم.
‫به اندازه‌ی کافی برای انجام این کار ‫و بیشتر در صورت موفقیت.
‫باشه... اما تا وقتی ندونم ‫کجا این دختره رو نگه داشتن،
‫من دامنه ماموریت رو نمی‌دونم.
‫ما حدود شش ساعت دیگه ‫شناسایی اولیه خواهیم داشت.
‫ما شش ساعت تو کشور دووم نمیاریم، ‫اونم با NIS که داره دنبالمون می‌گرده.
‫باید همین الان از کره بریم.
‫این خیلی سخته.
‫NIS داره همه‌ی فرودگاه‌ها رو ‫زیر نظر می‌گیره.
‫شما دو نفر اتفاقا یه منبع محلی ‫برای قایق ندارید، درسته؟
‫آر پی جی، آره. قایق... نه.
‫من یه نفر رو می‌شناسم که قایق داره.
‫هی، دوچرخه‌ی قشنگی داری.
‫اوون.
‫سلام.
‫داشتم نگران می‌شدم که دیگه ‫شما رو نبینم.
‫منظورم اینه...
‫من همین الان دارم میرم سر کار، ‫اما می‌تونم مرخصی بگیرم.
‫نه. نه، نیازی نیست. ‫من... واقعا نمی‌تونم زیاد بمونم.
‫و در واقع، من، اوم... ‫اومدم ازت یه لطف بزرگ بخوام.
‫از نظر فنی، این یه معامله‌ی تجاریه.
‫بیا. بیا.
‫باید قایق پدرت رو قرض بگیرم.
‫مطمئن نیستم دقیقا برای چه مدت، ‫اما، اوم... الان بهش نیاز دارم.
‫چی؟
‫- این پول زیادیه. ‫- می‌دونم. حدود ۶۰ یا ۷۰ هزارتائه.
‫منظورم اینه، این همه‌ی پولی بود که ‫می‌تونستم تو جیبم جا کنم.
‫نمی‌فهمم.
‫پرونده‌ای که روش کار می‌کردم خراب شده،
‫و NIS داره دنبال من و دوستام می‌گرده.
‫از تو نمی‌خواستم که هیچ کدوم ‫از این کارا رو انجام بدی، اما من...
‫یه زنی هست که جونش در خطره.
‫شوهرش، اون... اون همون کسیه که ‫تو... تو بارتون بهم حمله کرد.
‫ببین، بعد از گذروندن کارنامه‌ی ‫خیلی کوتاهم تو گرفتن تصمیمات اشتباه
‫به دلایل کاملا غلط، ‫بالاخره یه فرصت پیدا کردم
‫که یه داستان عاشقانه‌ی خراب رو درست کنم، ‫و باید تا آخر ادامه‌اش بدم. من... من...
‫متاسفم.
‫یه اشتباه کردم. نباید اینجا باشم.
‫من هیچ حقی ندارم که هیچ کدوم ‫از این چیزا رو ازت بخوام.
‫و قطعا حق ندارم که تو رو تو ‫هیچ کدوم از درام‌های خودم دخیل کنم.
‫نه. نه، اشکالی نداره.
‫اشکالی نداره.
‫این کاریه که من انجام می‌دم. درسته؟ ‫من یهویی می‌پرم تو آب و بعد...
‫سعی می‌کنم کشون دیگران رو توجیه کنم ‫تا اونا بهم کمک کنن بیام بیرون.
‫من یه آدم بزرگم، اوون، با اراده‌ی آزاد.
‫اگه بخوام کمکت کنم، کمکت می‌کنم. ‫اگه نخوام، بهت می‌گم گورتو گم کن.
‫تا زمانی که باهام صادق باشی، ‫انتخاب‌هام مال خودمه.
‫من تو این چند سال خیلی بدبخت بودم.
‫خسته، گم شده، تنها.
‫و بعد تو ظاهر شدی، ‫و من دوباره احساس زنده بودن کردم.
‫و... حالا قراره همینطوری ‫برای همیشه ناپدید بشی؟
‫می‌تونی قایق رو داشته باشی.
‫اما من می‌خوام بیام.
‫من به یه ماجراجویی نیاز دارم.
‫از این بابت ممنونم.
‫باشه؟ واقعا ممنونم.
‫اما این یه ماجراجویی نخواهد بود، ‫و من... من جواب خستگیت نیستم.
‫من تصمیم بد تو هستم که یا به یه تتو ‫رو صورت ختم می‌شه یا به یه حکم زندون.
‫اینا شرایطشه.
‫قبولشون کن یا ردشون کن.
‫اوم... باید موتورت رو قرض بگیرم.
‫- این "آره" است؟ ‫- نه، نیست.
‫لعنت!
‫آره! آره!
‫زود باش! زود باش!
‫می‌دونی چطور سوار شی؟
‫یه جورایی.
‫گند زدیم.
‫باید فرار کنیم.
‫نه، ما به موتور نیاز داریم. ‫هیچ وقت پیاده نمی‌تونیم فرار کنیم.
‫لعنت.
‫مواظب باش! ببخشید!
‫از راه کنار برو!
‫مواظب باش! هی!
‫او! اوه!
‫متاسفم!
‫ببخشید! از راه کنار برید!
‫- لعنت! ‫- عجله کن!
‫دارم روش کار می‌کنم.
‫هی! وایستا!
‫مواظب باش!
‫تو کیفت چی داری؟
‫چی؟ چرا؟
‫باید سرعتشو کم کنیم.
‫اوم... فقط یه بطری آب.
‫پرتابش کن!
‫- هوو! ‫- هوو!
‫خیلی خب. من شما رو معرفی می‌کردم، ‫اما همه از اسم مستعار استفاده می‌کنن.
‫و کاملا که باهاتون صادق باشم، ‫نمی‌تونم اسماشون رو به درستی به یاد بیارم.
‫پس... این مرد بزرگه، و اون جی-داگه.
‫آره. ما این کار رو نمی‌کنیم.
‫من یو جین هستم. ‫بعدا می‌تونیم در مورد اسم تصمیم بگیریم.
‫اول، باید بدونم کی راه قایق رو بلده،
‫چون ما خدمه نداریم.
‫من کمی در مورد قایق‌های بادبانی می‌دونم.
‫و من بیشتر طرفدار ناو هواپیمابرم، ‫اما سریع یاد می‌گیرم.
‫خوبه.
‫بریم. باید به آب‌های آزاد بریم.
‫نمی‌دونستم که اون میاد.
‫یه درگیری کوچک با NIS داشتیم.
‫یه وضعیت خیلی خراب بود.
‫به علاوه... اون نمی‌ذاشت قایق رو داشته باشیم ‫مگه اینکه بتونه با ما بیاد، پس...
‫چقدر بهش پول دادی؟
‫- حدود ۶۰ هزار. ‫- خیلی خب.
‫می‌دونی وقتی یه دسته پول نقد ‫از اون کیف برمی‌داری،
‫یه دسته دیگه جاش در نمیاد؟
‫آره، من احمق نیستم.
‫اما تا زمانی که صورت‌حسابمون برسه، ‫ما هممون یا قراره مرده باشیم یا قهرمان.
‫پس به هر حال... پول مهم نیست.
‫دستت رو از من بردار.