‫تو این دوره صلحِ گندیده...
‫ما فاشی دی کومباتیمنتو رو پیدا کردیم.
‫حس می‌کنیم یه سدی لازمه جلوی سیل سرخ،
‫یه سدی که فکر می‌کنیم ‫فقط می‌تونه سیاه باشه.
‫من از هیچ‌کس و هیچ‌چیزی نمی‌ترسم.
‫من همه‌ی خشونت‌ها رو، ‫از هرجا که بیاد، متوقف می‌کنم.
‫جولیتی یه روباه پیره، ‫برای ما تعادل اجتماعی،
‫نظم، سقوطمون رو رقم می‌زنه.
‫ما به آشوب نیاز داریم!
‫خشونتی که شما انجام می‌دید خجالت‌آوره.
‫به رئیس جمهور توضیح بدید ‫که اگه ما رو از پارلمان کنار بذارن،
‫یه نیرویی مثل ما، بدون یه راه قانونی، ‫هیچ راه دیگه‌ای نداره.
‫این یه تهدیده؟
‫کسایی که نمی‌تونن ‫تو پارلمان حرفشون رو برسونن،
‫مجبورن بیرون از اون حرفشون رو برسونن.
‫"مردم مضطربانه حرکت می‌کنن، ‫دنبال نهادها، ایده‌ها،
‫مردایی که تو زندگی نقش تکیه‌گاه رو دارن."
‫صاف وایستا، صاف.
‫کمرت رو صاف نگه دار، جناب.
‫"دنبال مردایی که پناهگاه امن هستن.
‫رژیم‌های چپ‌گرا، ‫که بر اساس حق رای عمومی هستن
‫و قوانین اجتماعی، تمام تلاششون رو کردن."
‫کمتر تند، جناب. بیشتر کنترل شده.
‫انگیزه همه‌چیز نیست.
‫دستتون رو بالا ببرید، حالا، ‫اونایی که می‌خوان دولت برکنار بشه.
‫خداحافظ، خداحافظ، جولیتی.
‫بهت گفتم که اون ما رو ‫جایی راه داد که نباید می‌رفتیم.
‫دولت رای اعتماد نمی‌گیره.
‫فرایند احیا تو جناح راست
‫از همین الان تو نمایش‌های عینی دیده می‌شه.
‫قرن دموکراسی تو سال ۱۹۱۹-۱۹۲۰ می‌میره.
‫هوس بی‌نظمی تموم شده،
‫شور و شوق برای افسانه‌های اجتماعی ‫و دموکراتیک به پایان رسیده.
‫زندگی به فرد برمی‌گرده.
‫دنیا به سمت راست می‌ره، ‫قرن دموکراسی تموم شده.
‫وقت مردای قویه.
‫ترجمه... بعد از جولیتی، ‫هر کی بیاد بعدش اونم می‌افته.
‫دقیقا.
‫همه‌ی جنازه‌هایی که این
‫دموکراسی در حال مرگ ‫سعی می‌کنه احیا کنه، می‌افتند.
‫شما همه‌شون رو می‌اندازید.
‫تا وقتی نوبت شما برسه، بنیتو.
‫و من آماده خواهم بود.
‫وقت سیاست مردای قوی رسیده، آره،
‫اما اونایی که از سرشون استفاده می‌کن
‫کمتر، کمتر دعوای خیابونی، ‫بیشتر استراتژی سیاسی.
‫وقت متفکرا رسیده، نه جنگجوها.
‫وقت اسب‌های اصیل، نه سگ‌های جنگ.
‫زنده باد شاه، زنده باد وطن ‫و زنده باد کارابینیری.
‫ما اینجاییم تا رفقای بی‌گناهمون ‫که بی‌دلیل دستگیر شدن رو پس بگیریم.
‫و اینجارو از شر اراذل و اوباش ‫بلشویک پاک کنیم.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫میگه نه. همون بازی همیشگی نقش‌ها.
‫مثل همیشه کنار می‌کشند.
‫بهتون گفتم یا نه که یه هیولا بود!
‫یه هیولاست!
‫یه قهرمانه، حس کردم یه قهرمانه!
‫- بنیتو، بشین. ‫- بهم گفت حدس نزنم.
‫- ولی اون چی می‌دونه؟ ‫- بشین.
‫- بنیتو، بشین. ‫- چی؟
‫وحشی‌ها همون وحشی می‌مونن، ها.
‫- ولی من وحشیِ توام. ‫- اینجا نه.
‫هیجان لحظه بود.
‫جناب! جناب! جناب!
‫از رم دارن صدات می‌کنن، خیلی فوری.
‫بیا، برو. سریع.
‫داری همین الان می‌ری؟ ‫ گفته بودی یکم دیگه پیش ما می‌مونی.
‫راشل، سیاسته. هیچ‌وقت ‫نمی‌دونی کی صدات می‌کنه.
‫ولی حتی یه سیاستمدار...
‫چی، یه سیاستمدار؟ ‫تو چی از سیاست می‌دونی؟
‫- اوه، هیچی. ‫- خب؟
‫یه لباسم برای سفر.
‫چیه، این یکی خوب نیست؟
‫فکر می‌کنی می‌تونم با این لباس برم رم؟
‫اوه، نمی‌دونم. اگه برای ‫کنفرانسی که رفته بودی خوب بود...
‫راشل، تو چی از آداب معاشرت می‌دونی؟
‫هیچی. هیچی.
‫پس یه لباس معمولی.
‫اتفاق بدی افتاده، بنیتو؟
‫این روزا، روزای سختیه. خطرناک هم هست.
‫وضعیت پیچیده‌ست، خیلی پیچیده.
‫خیلی پیچیده.
‫دیوونه‌ای؟ دیوونه‌ای؟ تو دیوونه‌ای، تو.
‫تو دیوونه‌ای. نابودشون کن. ‫اگه پلیس دوباره برگرده چی؟
‫خودت گفتی این روزا خطرناکه.
‫از نظر سیاسی خطرناک، راشل. ‫از نظر سیاسی خطرناک.
‫نابودشون کن.
‫من یه استراتژیستم، نه یه سگ خونخوار.
‫اون دیوونه شده.
‫ایناها، سگ‌های جنگ.
‫دینو گرندی، رهبر فاشیست‌های بولونیا.
‫اهل روستا، ولی تحصیل کرده. ‫یه دهاتی تحصیل کرده.
‫بدترین نژاد، هیچوقت نمیتونی گولشون بزنی.
‫روبرتو فاریناچی، ‫نمونه بارز یه فاشیست کتک زن.
‫خشن، وُلگار. بیشتر از هرچیز ‫از کتک زدن آدما لذت میبره.
‫چزاره فورنی، قهرمان جنگ، ‫9 تا مدال شجاعت داره.
‫همون کسی که به دستور من ‫به شهر میلان حمله کرد.
‫روح فاشیسم، خالص و سفت.
‫ستاره واقعی این گروه...
‫...ایتالو بالبو. یه نابغه.
‫یه نابغه دیوونه.
‫استفاده از پیراهن سیاه ‫به عنوان یونیفرم، ایده اون بود.
‫روغن کرچک برای خوروندن ‫به مخالفین، ایده اون بود.
‫روغن کرچک یه روغن خیلی با ارزشه،
‫که از دونه های گیاه کرچک به دست میاد.
‫اگه تو مقدار زیاد به کسی داده بشه، ‫تبدیل به یه ملین قوی میشه.
‫قیف رو میکنی تو حلق سوسیالیست،
‫و یه مقدار زیادی روغن کرچک میریزی توش.
‫مثلا یه لیتر.
‫وقتی دولت استفاده ‫از چوب و میله رو ممنوع کرد،
‫حتی عصا رو هم،
‫برای جلوگیری از اینکه مخالفینمون رو ‫سر جاشون بنشونیم، اون...
‫این یه ماهی کاد دریای شماله.
‫خشک شده اش رو "استوکافیسو" میگن، ‫و خیلی سفت میشه.
‫تو خونه امتحانش کنین. خیلی راحته.
‫اینا اعضای کمیته مرکزی
‫فاشی دی کامباتیمنتو هستن، که باید مغز متفکر
‫جنبش باشه، و از یه مشت سگ هار تشکیل شده.
‫تو مناطق خودشون رهبرن، ولی کله پوک و مستبد،
‫مثل راس های اتیوپی.
‫من سگ ها رو آزاد کردم،
‫و اگه به جایی که هستم رسیدم، ‫به اونا هم مدیونم.
‫ولی الان، باید توبیخ‌شون کنم.
‫مربی وارد صحنه میشه.
‫کمیته مرکزی فاشیسم رم، ۲۲ جولای ۱۹۲۱
‫قرن دموکراسی...
‫...تو سال‌های ۱۹۱۹-۱۹۲۰ می‌میره.
‫روند احیا تو جناح راست
‫از همین الان تو جلوه‌های ملموسش دیده می‌شه.
‫جشن و پایکوبی بی‌انضباطی تموم شده.
‫شور و شوق افسانه‌های اجتماعی ‫و دموکراتیک... تموم شد.
‫زندگی دوباره به فرد برمی‌گرده.
‫ببخشید بنیتو، ولی دقیقا، ‫داری راجع به چی حرف می‌زنی؟
‫ما رو تا اینجا نکشوندی ‫که این چرت و پرتا رو بشنویم؟
‫که از روغن کرچک هم بدتره.
‫آقایون. آقایون. آقایون، لطفا، لطفا.
‫به حرف دل مردم گوش بدید. کشاورزا عصبانی‌ان.
‫کارگرا عصبانی‌ان. بقیه هم؟
‫صنعت‌گراها، زمین‌دارا، بورژواها، می‌ترسن.
‫تنها کاری که باید بکنیم اینه که ‫به همه بگیم حق با اوناست.
‫- حق با اوناست. ‫- دقیقا.
‫سیستم رو فرسوده کنیم، ‫و بعد از اینکه خسته‌اش کردیم،
‫خودمون رو به عنوان تنها کسایی که قادر ‫به درست کردن اوضاع هستن، نشون بدیم.
‫موافقم، تصویبش کنیم و بریم ‫چند تا استخون خورد کنیم، ها؟
‫نه.
‫حتی یه فک هم نه؟
‫نه. نه!
‫نه، و نه! آقایون، به همین خاطره که ‫شما رو دور هم جمع کردم.
‫خشونت باید تموم بشه.
‫شوخی می‌کنی. شوخی می‌کنه!
‫لعنتی، بنیتو، قلبم وایساد.
‫به خاطر خدا، بنیتو. ‫اینا چه شوخی‌های مریضیه.
‫اصلا چطور میشه همچین فکری کرد؟
‫هیولاها، من هیولاها رو ساختم.
‫شوخی نمی‌کردم!
‫میدون‌های ایتالیا نباید تبدیل بشن به
‫کشتارگاه.
‫من خشونت رو دوست دارم، ‫می‌دونین، این بخشی از منه.
‫ولی الان ما تو پارلمانیم،
‫و از همونجاست که باید رژیم رو سرنگون کنیم.
‫ملت به ما رو آورد،
‫وقتی جنبش ما خودش رو
‫به عنوان پایان یه ظلم نشون داد.
‫اگه ما ظاهر یه ظلم جدید رو به خودمون بگیریم، ‫اونا ما رو پس می‌زنن.
‫زیاده‌روی‌های ما ممکنه دشمن رو متحد کنه.
‫کارابینیری، ارتش، که تا الان با ما بودن رو، ‫بر ضد ما قرار بده.
‫کشور صلح می‌خواد.
‫و ما، بعد از اینکه ترس‌ها ‫و خشم رو کم کردیم...
‫...بهشون تقدیمش می‌کنیم.
‫شوخی نمی‌کنه.
‫و من هنوز بمب اصلی رو منفجر نکردم.
‫و هنوز کارم تموم نشده.
‫یه پیمان صلح به سوسیالیست‌ها پیشنهاد می‌دم.
‫- نه! ‫- نه!
‫- نه، نه سوسیالیست‌ها! ‫- نه، سوسیالیست‌ها نه!
‫- ساکت! ‫- نه.
‫تا اونجایی که به من مربوطه، و فقط هم ‫از طرف خودم حرف نمی‌زنم،
‫جنگ بین فاشیسم و سوسیالیسم فقط می‌تونه
‫با نابودی یکی از این دو تا حل بشه.
‫اگه بخوایم حقیقت رو بگیم، ‫فاشیسم، از نوع واقعی و اصیلش،
‫با موسولینی به دنیا نیومد. ‫پدر واقعیش دانونزیاست.
‫اسم دانونزیا رو فقط واسه اینکه ‫منو حرص بدن میارن،
‫ولی خودشونم خوب می‌دونن ‫که اون یه پیرمرد خسته،
‫نیمه کور و از خود راضیه.
‫بچه‌ها به...
‫...پدر نیاز دارن، نه این مردا.
‫احساس سبکی می‌کنم، ‫از بار اون سگ‌های هار خلاص شدم.
‫اقدام سیاسی چابکی ‫و اقتدار بیشتری پیدا می‌کنه.
‫یه سورپرایز براتون دارم.
‫تصمیم گرفتم یه مجله جدید ‫برای تفکر سیاسی تاسیس کنم.
‫یه آزمایشگاه برای ایده‌های عصر جدید.
‫می‌خوام همه باهوش‌ترین ذهن‌های این قرن
‫براش بنویسن. ‫نوشته‌های شما هم نباید جا بمونه.
‫پس شوخی نمی‌کنی.
‫اگه سگ‌ها دنبالم بیان، خب. ‫اگه برن، که بهتر.
‫من تنها فاشیست معقول و محترم خواهم بود.
‫تنها کسی که قادر ‫به حکومت کردن این کشوریه که
‫ما کمک کردیم خسته بشه. - این یه انقلابه...
‫...از درون.
‫چی شده، سزارینو؟
‫سوسیالیست‌ها قبول کردن ‫پیمان صلح رو امضا کنن.
‫پس یه چهره تاریخی.
‫وقتی سوسیالیست بودم، سر وقت می‌رسیدیم.
‫نمی‌تونم توضیحش بدم، قرار ساعت ۷ عصر بود.
‫هوم.
‫- اگه نیان، تو تاوانش رو می‌دی. ‫- من چه ربطی دارم؟
‫کی مذاکره کرد؟
‫ایناها، سوسیالیست‌ها اومدن.
‫ما رو ببخشید، جناب رئیس جمهور، ‫یه اعتصاب حمل و نقل بود.
‫کی می‌دونه کی راه انداخته، شاید مادربزرگم.
‫مهم اینه که الان همه‌مون اینجاییم.
‫و من با نهایت احساسات ‫از این پیمان حمایت می‌کنم
‫که به این فصل خونین، ‫برای سرزمینمون، پایان می‌ده.
‫کل ایتالیا بخاطر این ‫حرکت صلح‌جویانه از شما ممنونه.
‫کی می‌خواد نفر اول باشه؟
‫بفرمایید، حتی افتخار نفر اول بودن.
‫هنوزم منو دوست دارن.
‫صلح برقرار شد. حالا، یه دست دادن حسابی.
‫لطفا، عکاس‌ها.
‫بنیتو، حالا دیگه لازم نیست ‫اینقدر ناراحت باشی.
‫من ناراحت نیستم. بی‌ادبی آزارم می‌ده.
‫خب.
‫می‌دونم می‌خواستی با ‫رفقای قدیمی‌ات دست بدی.
‫من به دست دادن اهمیت نمی‌دم.
‫وقتی به قدرت برسیم، همه‌شون رو حذف می‌کنیم.
‫- چطوری انجام می‌شه؟ ‫- چطوری انجام می‌شه؟
‫- اینجوری. ‫- عالیه.
‫عالیه، ها؟ یادمون باشه. مثل رومی‌ها.
‫رومی‌ها اینجوری به هم سلام نمی‌کردن.
‫هوم، و ما به کسی نمی‌گیم.
‫بنیتو، اینو به خاطر خودت می‌گم.
‫چون باید بفهمی می‌خوای کی باشی.
‫بنیتو، با دقت به حرفام گوش کن.
‫اگه کسی می‌خواد یه دولتمرد باشه،
‫پس باید به نتیجه سیاسی راضی باشه، ‫تموم شد و رفت.
‫- همینه. ‫- آره.
‫اگه به جاش کسی می‌خواد یه نفری باشه ‫که همه دوستش داشته باشن،
‫و خب، رک بگم، خودتو مسخره کردی.
‫چیزی که مهمه واقعیت سیاسیه. ‫موفقیت غیرقابل انکاره. تموم شد و رفت.
‫کسی که یه بار خیانت کرده، ‫دوباره خیانت می‌کنه.
‫هر کی خیانت کرد، دوباره خیانت می‌کنه! ‫هر کی خیانت کرد، دوباره خیانت می‌کنه!
‫جناب، چرا به حرفم گوش نمی‌دین؟
‫شمشیربازی منتظر لحظه مناسبه.
‫دوباره شروع کنیم.
‫آماده.
‫- جناب... ‫- جناب، کشکم.
‫"فاشیسم به سنت احترام می‌ذاره،
‫ولی نمی‌تونه جلوی ‫سلسله مراتب رو به زوال رو بگیره،
‫که بعد از تموم کردن چرخه تاریخیشون،
‫الان دیگه قادر به انجام وظیفه ‫رهبریشون نیستن."
‫"سلسله مراتب رو به زوال ‫باید جای خودشون رو
‫به سلسله مراتب جدید و در حال صعود، ‫که از فاشیسم متولد شدن، بدن."
‫برای شماره اول.
‫باحال بود.
‫مشکلی هست؟
‫باید برم خونه.
‫ازم نخواه که انتخاب کنم، مارگاریتا. ‫احتمالا اشتباه انتخاب می‌کنم.
‫هیچوقت ازت نخواستم.
‫می‌خواستم نماینده مجلس بشم،
‫ولی هر کاری می‌کردم
‫که به جای مجلس، رئیس پیراهن سیاه‌ها باشم.
‫و از قبل می‌دونستم ‫که اگه با پیراهن سیاه‌ها بودم،
‫ازشون خجالت می‌کشیدم ‫و دوست داشتم تو مجلس باشم.
‫من کی‌ام؟
‫تو جنگ و صلحی،
‫قدرت و هوشی، شر و درمان، زندگی و مرگی.
‫تو همه‌چی هستی... و برعکس همه‌چی.
‫اون تیکه شر، درمان، ‫زندگی و مرگ رو دوباره بگو.
‫کنگره فاشی دی کامباتیمنتو. ‫رم، ۸ نوامبر ۱۹۲۱
‫من تنها فاشیست معقول و محترم خواهم بود.
‫مسئله اینه که چی یه فاشیست رو،
‫یه فاشیست معقول و محترم می‌کنه؟
‫سعی می‌کنم توضیح بدم.
‫اینجا رو ببینید.
‫یه لانه شیر که آماده‌ان منو تیکه پاره کنن، ‫وسط خرابه‌های امپراتوری.
‫ولی الان، رام کننده وارد صحنه می‌شه.
‫بیایید خودمونو بشماریم، ‫و ببینیم فاشیست‌ها طرف کی‌ان، بنیتو.
‫معلومه، انگار نیازی هست.
‫بیایید منطقی باشیم، باشه؟
‫حالا می‌خوای منطقی باشی.
‫قبل از دست دادن با سوسیالیست‌ها، ‫باید منطقی می‌بودی.
‫چی می‌خوای؟
‫ساکت. بسه!
‫ساکت!
‫اجازه می‌دید یه حس رضایت داشته باشم
‫که جلوی این مجمع باشکوه صحبت می‌کنم.
‫من دارم... من دارم میوه ‫سال‌ها نبرد سخت رو درو می‌کنم.
‫باید اعتراف کنم که اشتباهاتی داشتم.
‫و که اخلاق تندی دارم!
‫ولی دو تا موسولینی تو وجود من می‌جنگن.
‫چه کوفتی داری می‌گی؟
‫اونا همیشه دارن می‌جنگن،
‫و بعضی وقتا حتی ممکنه همدیگه رو بکشن.
‫خب...
‫...من آماده‌ام یه قدم عقب بردارم.
‫باید ناپدید بشم، چون شما ‫باید از شر من شفا پیدا کنید
‫و خودتون راه برید!
‫می‌دونی شبیه کی شدی، بنیتو؟
‫چی؟
‫اونایی که یه دقیقه قبل از اینکه نامزدشون ‫ولشون کنه، ولش می‌کنن.
‫حتی نابغه‌ها هم می‌تونن عوضی باشن.
‫ترسو!
‫فروخته شده! فروخته شده!
‫ولی بهتون می‌گم، اگه اشتباهی کردم،
‫به خاطر عشق بود.
‫- ریاکاری! ‫- چون خیلی زیاد دوست داشتم!
‫بیشتر از هر چیزی، ‫این مخلوق خودم رو دوست داشتم،
‫که رهبریش رو امروز ترک می‌کنم.
‫دلقک! دلقک!
‫من تبدیل خواهم شد...
‫من تبدیل خواهم شد، ‫و امیدوارم بتونم همینطور بمونم،
‫یه فاشیست معمولی و پیرو.
‫مراقب باشید...
‫مراقب این مخلوق باشید.
‫کی؟ هوم؟ تا حالا بهش فکر کردین؟
‫کی بعد از من میاد؟
‫ببینید، می‌دونم پیش ‫دانونزیا رفتین. می‌دونم.
‫چون شما هم می‌دونین ‫که به یه پدر نیاز دارین.
‫فرمانده، بهش فکر کردین؟
‫شب تاریکه.
‫دیانا ظاهر نشده.
‫آسمون ساکته.
‫"آسمون ساکته". هوم، چرند.
‫خب کی؟ تو؟
‫یا تو؟
‫یا فورنی؟ یا فاریناچی؟
‫شما همدیگه رو می‌کشین.
‫این تو بودی، بنیتو، که پیشنهاد صلح دادی.
‫پایان خشونت، تو می‌خواستی.
‫ما بدون خشونت چی هستیم؟
‫ما منطقی هستیم؟ یا نه؟
‫کار راحتی نیست!
‫و به عنوان یه پیرو ساده...
‫...تصمیم گیری در مورد چیزی که بینمون اختلاف ‫انداخته رو به این کنگره عالی واگذار می‌کنم.
‫دلقک!
‫پیمان صلح با سوسیالیست‌ها.
‫هیچوقت با سوسیالیست‌ها!
‫خب!
‫من...
‫من به سوسیالیست‌ها اهمیت نمی‌دم!
‫دلایل وجود فاشیسم فرق داره!
‫ما باید تبدیل بشیم به...
‫...یه حزب واقعی!
‫- من به حزب اهمیت نمی‌دم. ‫- ایتالو، بذارید توضیح بده.
‫بیا، بذارید بشنویم، بذارید بشنویم.
‫یه حزب...
‫یه حزب که اونقدر محکم سازماندهی و منضبط شده
‫که می‌تونه خودشو به یه ارتش تبدیل کنه!
‫یه ارتش...
‫...که قادر به عمل تو زمینه‌ی خشونت باشه!
‫آره!
‫هیچکس به خشونت نه نمی‌گه.
‫- ولی تو گفتی. ‫- ما همدیگه رو نفهمیدیم.
‫ما همدیگه رو نفهمیدیم!
‫من به خشونت بی دلیل نه می‌گم.
‫ولی به خشونت حساب شده آره می‌گم.
‫یه حزب با یه ارتش.
‫یه ارتشی که به همه ‫بفهمونه که فاشیست‌ها جدی‌ان!
‫آره!
‫یه حزب با یه ارتش، ‫چیزی که تا حالا دیده نشده.
‫چون این ماییم: بی‌سابقه. تا حالا دیده نشده!
‫ما تاریخ می‌سازیم!
‫آره!
‫دوچه! دوچه! دوچه!
‫- هی! هی! ‫- آلالا!
‫- هی! هی! هی! ‫- آلالا!
‫هی! هی! هی! آلالا. هی! هی! هی! آلالا.
‫هی! هی! هی! آلالا.
‫ما منطقی بودیم.
‫من نظرم عوض نشده.
‫ایتالیا به صلح نیاز داره، حقشه.
‫و ما با جنگ بهش می‌دیم.
‫این چیزیه که یه فاشیست رو، ‫یه فاشیست معقول و محترم می‌کنه.
‫همکاران محترم، لطفا.
‫"برای اینکه تهدیدها، خشونت، ‫تلافی‌ها، مجازات‌ها،
‫انتقام‌ها، احساسات و خشونت شخصی از هر نوع،
‫باید فورا متوقف بشه."
‫- همکاران، لطفا! ‫- بذارید حرف بزنه.
‫این حرفای من نیست. این حرفای من نیست.
‫اینا حرفای جناب موسولینیه.
‫پیمان صلح.
‫پیمان صلح، وعده‌ها، وعده‌های دروغ.
‫خیلی کم دووم میاره، حرفش.
‫جاکومو ماتئوتی، سوسیالیست پوست خزدار. ‫خانواده خیلی پولدار.
‫پدرش زمین‌دار بود،
‫می‌گن به کشاورزاش ‫با سود بالا پول قرض می‌داد.
‫و اون چیکار می‌کنه؟
‫طرف کشاورزا رو می‌گیره، طرف آدمای فقیر رو.
‫برو زمین رو شخم بزن، ‫به جای اینکه اعصاب منو خورد کنی.
‫چون واقعیت‌ها، واقعیت‌ها خیلی فرق دارن.
‫واقعیت اینه که نصف شب،
‫وقتی آدمای خوب تو خونه‌هاشون خوابیدن،
‫کامیون‌های فاشیست می‌رسن...
‫...به روستاها، به حومه شهر،
‫به دهکده‌هایی که چند صد نفر ‫توش زندگی می‌کنن.
‫اونا ۲۰، ۳۰، بعضی وقتا حتی ۵۰ نفرن،
‫مسلح به تفنگ و تپانچه.
‫یه سوسیالیست، یه پدر،
‫مردی که به زور می‌تونه شکم بچه‌هاش رو ‫با کارش سیر کنه رو صدا می‌زنن.
‫بهش زنگ می‌زنن و بهش می‌گن بیاد پایین.
‫اگه از خونت بیرون نیای، ‫خونوادت و بچه‌هات رو آتیش می‌زنیم.
‫و مرغ‌ها رو هم!
‫و مرغ‌ها رو هم! بیا بیرون.
‫بیا اینجا، لعنتی کثیف، بیا اینجا!
‫مجبور می‌شه بیاد پایین.
‫و تو اون لحظه، تو اون لحظه،
‫فاشیست‌ها وحشیانه‌ترین شکنجه‌ها رو
‫جلوی خونوادش بهش تحمیل می‌کنن!
‫جلوی خونوادش!
‫آتش!
‫نه!
‫نه، بابا، فرار کن!
‫نه!
‫راحتی، رفیق فلوریو؟
‫شرم!
‫شرم. شرم بر شما.
‫این دیگه مبارزه سیاسی نیست، این بربریته.
‫و به همون اندازه شرم‌آوره که بعد از انجام
‫جنایات وحشتناکشون، ‫دسته‌های فاشیست علنا مسئولیت
‫کشتارها رو تو بولتن‌های ‫جنگیشون به عهده می‌گیرن!
‫- براوو! ‫- ماتئوتی دلقک!
‫خانم‌ها و آقایون، لطفا، آروم باشید!
‫خانم‌ها و آقایون، بیدار شید.
‫تو ایتالیا، قدرت تو دست انجمن‌های تروریستی،
‫سازمان‌های جنایی، آدمکش‌های حرفه‌ایه!
‫جناب با گل سرخ خونی صحبت کرد.
‫آب و هوا عوض شده، ماتئوتی. ‫الان رهبر داره حرف می‌زنه!
‫بیا اینجا. چرا حرف می‌زنی؟
‫جناب نماینده!
‫- دستگیرش کنید! ‫- بهت سرب می‌کوبونم، این کارو می‌کنم!
‫ما خواهان دفاع هستیم، ما اینو می‌خوایم!
‫جناب رئیس، یه کاری کنید ‫تو مجلس نظم برقرار بشه.
‫درسته! درسته!
‫حالا شعبده‌باز وارد صحنه می‌شه.
‫جناب ماتئوتی درست می‌گه. ‫جناب ماتئوتی درست می‌گه!
‫حق با اونه.
‫باید نظم رو برقرار کنیم!
‫لطفا، بذارید حرف بزنه.
‫ولی ما توسط ناکارآمدها اداره می‌شیم!
‫درسته!
‫مسئولیت با این نخست وزیر ‫بی‌حال و شل و وله!
‫آیا این دولت قادر به متوقف کردن خشونت هست؟
‫آیا قادر به متوقف کردن خشونت هست؟
‫یه دولت که ارزش اسمشو ‫داشته باشه فقط یه کار باید بکنه.
‫همه‌شون رو دستگیر کنید! ‫همه شون رو دستگیر کنید!
‫استعفا بده!
‫استعفا بده! استعفا بده! استعفا بده!
‫وقت کاندید بعدی رسیده.
‫و کی بهتر از خودم؟
‫استعفا بده! استعفا بده! استعفا بده!
‫جناب اعلیحضرت.
‫- موسولینی، لحظه جدیه. ‫- موافقم.
‫ملت به یه دولت نیاز داره.
‫یه دولتی که دووم بیاره ‫و بتونه نظم رو برقرار کنه.
‫یه قدم با فروپاشی فاصله داریم.
‫سوسیالیست‌ها، جناب اعلیحضرت. ‫سوسیالیست‌ها بیشتر از این هیچی نمی‌خوان.
‫پایان دولت، پایان پادشاهی. ‫خودم شنیدم که فریاد می‌زدن:
‫"با روده آخرین پاپ، ‫آخرین پادشاه رو دار می‌زنیم".
‫بهم می‌گن که هیچکس به اندازه تو، ‫همین چند سال پیش، اینقدر بلند فریاد نمی‌زد.
‫مجبورم نکن نظرم رو عوض کنم.
‫خشم جوانی، جناب اعلیحضرت، این خشم جوونیه.
‫- امروز من تو شما می‌بینم... ‫- بذارید وقت تلف نکنیم.
‫دخترم امروز یه بلدرچین گرفت.
‫یه بلدرچین؟
‫البته کوچولو بود. ‫حالا باید یه بزرگترشو بگیرم.
‫حاضری تعهد بدی؟
‫اگه از من بپرسین، جناب اعلیحضرت...
‫خیلی خب.
‫پس قصد دارم وظیفه تشکیل دولت رو...
‫این یه افتخاره، جناب اعلیحضرت.
‫...به جناب لوئیجی فاکتا بسپارم.
‫منظورتون چیه، فاکتا؟
‫خب، اون تنها کسی بود که بهم جواب مثبت داد.
‫- جناب موسولینی. ‫- جناب فاکتا.
‫یه پادشاه که فکر می‌کنه می‌تونه ‫کشورشو با این مرد کوچولو نجات بده
‫واقعا لیاقت اینو داره که ‫با روده پاپ دار زده بشه.
‫می‌دونی که امسال سی‌امین سالگرد ‫حضورم تو مجلس رو جشن می‌گیرم؟
‫بهترین آرزه‌ها.
‫ممنون. من یه مهمونی می‌گیرم، ‫البته شما هم دعوتین.
‫هوم.
‫در مورد دولت، داشتم فکر می‌کردم
‫یه چند تا معاون وزیر به شما فاشیست‌ها بدم.
‫حالا خوبه؟
‫هوم. خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫"بزرگترین تحقیر زندگیم."
‫تاوانشو می‌دن.
‫ولی حالا وارد صحنه می‌شه...
‫...تغییر دهنده.
‫رفقا.
‫اوضاع خوبه. چرا می‌گم "خوب"؟ خیلی خوب.
‫شاه و فاکتا خودشونو به پام انداختن.
‫خیلی خوب می‌دونن که بدون ما...
‫...هیچ‌جا نمی‌تونن برن.
‫بازی الان شروع می‌شه.
‫تو یه مذاکره بی‌امون خسته‌شون می‌کنیم،
‫- تا زمانی که به چیزی که می‌خوایم برسیم. ‫- یعنی همه‌چی.
‫یعنی یه وزارتخونه برای من.
‫این هدفه. ولی قدم به قدم می‌ریم.
‫می‌گم، ما تو دولت می‌شینیم، و از اونجا،
‫کاری می‌کنیم باور کنن ‫که ما آدمای منطقی‌ایم...
‫...مثل یه سم...
‫ببخشید، بنیتو، ما هم می‌تونیم بدونیم؟
‫اونا...
‫بهت چی گفت؟
‫یکی از ما...
‫چی؟ ما یه چیز درست و حسابی نمی‌فهمیم.
‫یه سوسیالیست به رفیق ‫فلوریو شلیک کرد و کشتش.
‫- مرگ بر سوسیالیست‌ها! ‫- آروم باشید، آروم باشید.
‫ما بهش احترام می‌ذاریم، ‫ولی به سوسیالیست‌ها این هدیه رو نمی‌دیم
‫که ما طرف اشتباه رو بگیریم. ‫زیاده‌روی نکنید.
‫قرائت پیامی از بنیتو موسولینی:
‫"اسم‌هایی هستن که ارزش نمادین دارن،
‫اسم‌های نبرد و علامت‌های گردهمایی."
‫"اونا، که مرگ چنگ انداخته بهشون، ‫به جاودانگی می‌رسن."
‫رفیق فدریکو گوگلیلمو فلوریو کجاست؟
‫اینجا!
‫رفیق فدریکو گوگلیلمو فلوریو کجاست؟
‫اینجا!
‫اونا کامیون خواستن.
‫برای چی؟
‫رفیق فدریکو گوگلیلمو فلوریو کجاست؟
‫اینجا!
‫رفیق فدریکو گوگلیلمو فلوریو کجاست؟
‫حاضره!
‫رفیق فدریکو گوگلیلمو فلوریو کجاست؟
‫حاضره!
‫"خشم".
‫"وحشت".
‫"قوی‌ترین محکومیت".
‫"خشونت غیرقابل توجیه".
‫"وحشیگری بی‌سابقه".
‫"یه مشت اراذل، یه شهر کامل ‫تو چنگال دسته‌های آدمکش".
‫بسه.
‫همه‌شون دارن به ما شلیک می‌کنن. ‫سوسیالیست‌ها، لیبرال‌ها، اتحادیه‌ها.
‫- بسه، سزارینو! ‫- کجا می‌ری؟
‫خونه.
‫احتمالا همه‌مون رو دستگیر می‌کنن.
‫یه دولت بدون ما، بر ضد ما تشکیل می‌دن.
‫ما تونستیم معجزه متحد کردن ‫دعوایی‌ترین کشور دنیا رو انجام بدیم!
‫به خاطر این یادمون می‌مونه.
‫راکله.
‫- راکله، بیدار شو. ‫- ساعت چنده؟ - بهم گوش کن.
‫سلاح‌ها، بمب‌ها، ناپدیدشون کردی؟
‫آره، انداختمشون تو یه گودال دور.
‫خوبه. ستون من.
‫خسته‌ام، راکله.
‫و این؟
‫فقط یکی رو نگه داشتم.
‫هیچوقت نمی‌دونی.