‫« یوزپلنگ »
‫« اکتبر سال 1862 »
‫عالیجناب؟
‫عالیجناب!
‫کمکم کن بشینم,,,
‫بشینید
‫تو هیچی ندیدی
‫بله، عالیجناب
‫با رُز یا بدون رُز؟
‫با رُز, با همونا
‫پس با گل رُز
‫- امشب جات خالیه، مامان ‫- می‌دونم
‫شاید بهتر باشه همینجا بمونیم و ‫همبستگی‌مون رو نشون بدیم
‫اگه توی مهمونی شرکت نکنی ‫چطوری می‌خوای شوهر گیر بیاری؟
‫این آخرین و اختصاصی‌ترین ‫مهمونی این فصلـه
‫کاترینا چی؟
‫کاترینا عاقل‌تر از اونـه که دنبال شوهر باشه
‫صد درصد، من دنبال شوهر نیستم
‫بی‌نظیره، بالسامو
‫درش بیار
‫- فابریتزیو ‫- سسکو، تو وارث منی
‫طاووس که نیستی
‫بله، پدر
‫پدر
‫بله؟
‫اون اینجاست
‫شاهزاده
‫ممنون بابت مهمون‌نوازی‌تون
‫خواهش می‌کنم
‫کونچتا
‫خب، کُنت سفر طولانی و سختی داشته
‫بیا یه چیزی بخور
‫بریم داخل
‫نمی‌دونی چقدر واسه دیدنت مشتاق بودم
‫این چند ماه اخیر
‫نامه‌هات منو سر پا نگه داشتن
‫بگید ببینم، جناب کُنت
‫دوست‌تون،
‫ستوان کاوریاگی؛
‫حالش چطوره؟
‫سال پیش ازدواج کرد، شاهدخت
‫به زودی هم بچه‌اش به دنیا میاد
‫شاهزاده, شاهدخت
‫خانواده من چندین نسل ‫حامی کلیسای جامع میلان بودن
‫خوبه, چقدر خوشحال‌کننده‌ست، کُنت
‫واسه همین اسقف اعظم میلان قصد داره
‫پیوندمون رو مفتخر کنه و ‫اونجا مراسم عروسی‌مون رو برگزار کنه
‫نه، ممنون
‫کنت!
‫توی میلان؟
‫درسته، بله
‫بعدش هم توی کاخ خانوادگی‌مون پذیرایی داریم
‫انگار عزمت رو جزم کردی که ‫پدر پیرون رو شرمنده کنی
‫شکی ندارم که این موضوع ‫شاید برای شما، شاهزاده،
‫بی‌احترامی بزرگی تلقی بشه
‫ولی از اونجایی که خوشبختی و شادی ‫دخترتون الان مهم‌ترین هدف زندگی‌مـه،
‫باید آرزوش رو برآورده می‌کردم
‫اجازه و رُخصتِ شما
‫باارزش‌ترین هدیه برای ماست
‫نمی‌تونم همچین اجازه‌ای بدم
‫همین که دخترمون رو می‌بره میلان ‫واسش کافی نیست؟
‫حالا داره از عروسی توی پالرمو هم ‫محروم‌مون می‌کنه
‫اون دخترمون رو هیچ‌جا نمی‌بره
‫دخترمون می‌خواد بره
‫شاید اونا حرفای کنت بومبلو باشه،
‫ولی خواسته‌ی کونچتاست
‫امشب بدون تو نمی‌خوام برم
‫خب، باید بری
‫مادرت نمیاد مراسم؟
‫پسرش مُرده
‫دیگه هیچ‌وقت نمیره مهمونی
‫دن فابریتزیو، چه خوب شد فرصتی ‫پیش اومد که کمی با هم وقت بگذرونیم
‫فرصت حرف زدن داریم
‫امیدوارم نخوای جهیزیه‌ی سنگین‌تری طلب کنی
‫پدر، خواهش می‌کنم!
‫خدا کنه یه کُنت خوش‌ بر و رو اونجا باشه!
‫همه چی که به ظاهر نیست، کیارا
‫اون سناتور سدارا نیست؟
‫چرا
‫لعنتی!
‫این جماعت تا تهش توی پولـن!
‫دهاتی نباش، روسو
‫شاهزاده!
‫سناتور
‫خب؛
‫این اولین مراسمت توی پونتلاتونه‌ست
‫به لطف شما
‫برای من اینجا بودن
‫یه تجربه‌ی لذت‌بخشـه!
‫یه نصیحتی بهت می‌کنم
‫- باشه؟ ‫- البته
‫کُت چاک‌دار رو با گُل لاله نمی‌پوشن
‫فرانچسکو
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫از تو بعیده که بشینی یه گوشه
‫نه, گمونم بعید نیست
‫خب؟
‫چی شده؟
‫پدر، من,,,
‫نمی‌دونم چیکار کنم
‫می‌ترسم نتونم انجامش بدم
‫چی رو؟
‫مثل تو باشم، پدر
‫متأسفم
‫برو خوش بگذرون
‫یه دختر خوب پیدا کن،
‫برقص و فراموشش کن
‫سعی‌ت رو بکن
‫یکی رو پیدا کنی که ‫بابای پولداری داشته باشه، خب؟
‫برو
‫آنجلیکا
‫می‌تونی تصور کنی که چقدر سختـه
‫آدم از شخصیت واقعیش فرار کنه؟
‫توی پاریس راحت‌تر بود
‫گاهی می‌بینم بهم زل زده
‫بدبختی و فلاکت‌مون
‫مطمئنم اینطور نیست
‫باید تو باهاش ازدواج می‌کردی، کونچتا
‫درستـه
‫یه همسر، این چیزها رو خوب می‌دونه
‫در مورد پاریس حرف زد,,,
‫نمی‌دونم
‫پاریس
‫دلم برای تو تنگ شده
‫بومبلو مرد خوبیـه، کونچتا
‫حق توئـه که یه مرد خوب کنارت باشه
‫همه‌چی همونطوریـه که باید باشه
‫شاهزاده
‫اگه اجازه بدید، یه مورد خیلی مهمی هست که ‫می‌خوام باهاتون در میون بذارم
‫خواهش می‌کنم، بشین
‫ممنون
‫من,,,
‫خیلی نیازمندم
‫آدم شما، روسو,,,
‫آدم من نیست, دیگه نیست
‫ولی این شما بودید
‫که بهش گفتید زمین‌هایی که ‫بهم داده بودید رو ازم بگیره
‫درسته؟
‫من به شرایطی که زمینم ‫از من گرفته شد، معترض بودم
‫روسو و افرادش,,,
‫تهدیدم کردن, خرابکاری کردن
‫کمر بستن که
‫منو از زمینم بیرون کنن،
‫ولی قبلش می‌خوان ارزشش رو به صفر برسونن
‫چرا باید همچین کاری کنن؟
‫چون می‌خوان بخرنش
‫روسو پولش رو نداره که ‫زمینت رو بخره،
‫حتی در کمترین میزان قیمت
‫سدارا
‫واسه همین اومدم اینجا، شاهزاده
‫که التماس‌تون کنم,,,
‫تا این زمین رو از من بگیرید
‫همه رو پس بگیرید
‫نمی‌تونم
‫بخریدش, طبعاً به قیمت معمول
‫دیگه توانش رو ندارم
‫یه چیزی بفروشید, اموالی، املاکی چیزی!
‫آینده‌ی پسرم رو نابود می‌‌کنه
‫شاهزاده، جلوتون زانو می‌زنم و ‫التماس می‌کنم
‫- چیکار می‌کنی؟ بلند شو! ‫- زانو زدم, التماس می‌کنم!
‫می‌خواید چیکار کنم؟ بگید!
‫بلند شو!
‫همه‌مون محکوم به فقر و فلاکتیم
‫فقط تو زودتر بهش رسیدی
‫طمع تو سیری‌پذیری داره؟
‫ببخشید؟
‫- می‌خوام یه لطفی بهم بکنی ‫- البته
‫فرمانددار سابق پالرمو، لئونفورت، میاد سراغت و
‫پیشنهاد میده زمینش رو بخری
‫وقتی که موافقت کردی،
‫که می‌دونم می‌کنی
‫حتماً به قیمت مناسبی ازش بخر، خب؟
‫قیمت بازار و معمول، کمتر نه
‫ببینید، دون فابریتزیو,,,
‫اگه این کار رو برای لئونفورت بکنم,,,
‫بین مردم شهرت پیدا می‌کنم,,,
‫به دلسوزی
‫خودت قبل‌تر گفتی
‫ما گرفتار راهزنی، فساد و
‫اخاذی هستیم
‫مگه نمی‌خوایم با این نوع جدید از افراد که
‫قبلاً چیزی نداشتن و حالا بیشتر و بیشتر می‌خوان، ‫مبارزه کنیم؟
‫خیلی آدمای وحشتناکی هستن، مگه نه؟
‫- نه، نمیشه سرزنش‌شون کرد ‫- جدی؟
‫نه، اونا حیوون هستن, ذات‌شون همینـه
‫تا وقتی به مغز استخوان نرسیدن،
‫به خوردن ادامه میدن
‫تا خود استخوان
‫شما اشراف‌زاده‌ها,,,
‫راستش، نمی‌دونم چی هستید
‫هرچند، می‌تونم درک کنم که تجارت
‫چقدر می‌تونه براتون سنگین باشه
‫از املاک و مستغلات بی‌شمار خسته شدید
‫افزایش اجاره‌ها رو ناخوشایند می‌دونید
‫واسه همین نسبت به مواجهه با ویرانی
‫بی‌تفاوت هستید
‫ویرانی خودتون و بقیه
‫ولی امثال ما که بابت داشته‌هامون ‫سخت تلاش کردیم,,,
‫باید با هر معامله طوری برخورد کنیم که انگار ‫اولین و آخرین معامله ماست
‫از خیر یه سِنت هم نمی‌تونیم بگذریم
‫واسه همین،
‫200 سال دیگه،
‫امثالِ من
‫هنوزم اینجا خواهند بود
‫بگذریم، می‌تونی
‫به فرماندار سابق لئونفورت بگی،
‫همینطور هر کسی که علاقه‌مند باشه،
‫که من در کمال احترام،
‫هر مبلغی که مایل باشم پرداخت می‌کنم
‫یه پنی هم بیشتر نمیدم
‫ببخشید
‫سرهنگ! کجا قایم شده بودی؟
‫اجازه هست؟
‫این زن‌ها,,,
‫چقدر پژمرده‌ان
‫این مردهای احمق
‫چیزی جز طعمه‌های بی‌دفاع نیستن
‫محکوم به لذت بردن از یه روزنه‌ی نور,,,
‫بین گهواره تا قبر
‫ما
‫یوزپلنگ بودیم
‫شیر
‫اونایی که جامون رو می‌گیرن
‫شغال و کفتارن
‫همه‌چی فرق می‌کنه، ولی بدتر میشه
‫و یوزپلنگ‌ها
‫شغال‌ها، گوسفندها,,,
‫همه‌مون بر این باور می‌مونیم که
‫فقط ما پایه و اساس زندگی روی زمین هستیم
‫وقتشـه بریم خونه، پدر
‫نه، هنوز زوده
‫دیگه میشه گفت دیر وقتـه
‫بندیکو!
‫می‌خوای رُزهایی که ‫دیشب شکوفه دادن رو ببینی؟
‫- بیا ‫- آره
‫چقدر زیبان
‫توی یه شب,,,
‫به همین راحتی شکوفه دادن
‫نگاه کن
‫خیلی خوشگلن
‫این یکی چی؟
‫محشر نیست؟
‫- چقدر غنچه‌هاش زیادن ‫- قشنگـه
‫یک، دو، سه، چهار,,, ‫شکوفه‌هاش بیشتر میشه
‫این یکی رو نگاه کن؛ بی‌نظیره
‫اینا غرور و شادیم هستن
‫چقدر خارق‌العاده
‫پدر!
‫وای خدا!
‫مامان!
‫یکی کمک کنه!
‫پدر!
‫- فابریتزیو! ‫- عالیجناب؟
‫چشمات رو باز کن، فابریتزیو!
‫فابریتزیو!
‫فابریتزیو! منو نگاه کن!
‫به خودشون توضیح داده بودم
‫تومور مغزیـه
‫از گفتنش متأسفم، ولی
‫بزرگتر از چیزیـه که فکرش رو می‌کردم
‫چرا بهم نگفته بودی؟
‫فابریتزیو!
‫طوری نیست,,,
‫پدر، کمکش کن
‫به واسطه این تدهین مقدس و ‫رحمت بی‌کرانش، باشد که خداوند,,,
‫تو را مشمول لطف خود گرداند
‫خداواندا، رحم کن
‫پروردگارا، رحم کن
‫خدایا، رحم کن
‫پروردگارا، رحم کن
‫امیدوارم سربلندت کنم
‫به درگاه روح‌القدوس,,, آمین
‫خداحافظ، پدر
‫فکر می‌کردیم رفتی
‫به محض اینکه شنیدم خودمو رسوندم
‫عمو,,,
‫من,,,
‫نمی‌خوام گمراهت کنم
‫به نظر غافلگیر نشدی
‫چطور غافلگیر بشم، شاهدخت؟
‫توقع ندارم منو ببخشی
‫فقط اینو جواب بده
‫اصلاً قصد داشتی باهام ازدواج کنی؟
‫آره
‫قصد داشتم
‫امروز بعد از ظهر، ترکت می‌کنم
‫ببخشید
‫من اینجام
‫وقتش رسیده که,,,
‫حساب پس بدم
‫باید بین
‫خاکسترهای اشتباهاتم,,,
‫دنبال چند تیکه طلا از جنس خوشحالی
‫بگردم
‫روزی که با استلا ازدواج کردم
‫بعدش,,,
‫همه‌ی,,,
‫اسب‌سواری‌هامون با همدیگه
‫اولین کراوات ابریشمی‌ام
‫عطر دل‌انگیز زنی زیبا و ناشناس که ‫موقع عبور از کنارش در خیابان
‫به مشامم رسید
‫اون روز، یه طلوع آفتاب فوق‌العاده
‫با کونچتا
‫اوه، کونچتا!
‫منو ببر بیرون
‫دیدم که بومبلو رفت
‫باهاش نمیری میلان؟
‫نه
‫خب، حالا چی میشه؟
‫کونچتا
‫ما چی؟
‫هیچ کاری از من بر نمیاد؟
‫کونچتا
‫پدر
‫فقط تو,,,
‫می‌تونی,,,
‫از خانواده‌مون,,,
‫محافظت کنی
‫عنوان و اسم و رسم
‫به فرانچسکو می‌رسه
‫ولی تو باید,,,
‫راهنماییش کنی
‫بگو که,,,
‫متوجه شدی
‫فقط تو
‫فهمیدم
‫فهمیدم، پدر
‫خوبه
‫سلام بر مریم، پر از فیض و بخشش، ‫خداوند با توست
‫مبارک هستی تو در میان زنان،
‫و مبارک است میوه‌ی بطن تو، عیسی
‫سلام بر مریم، پر از فیض و بخشش، ‫خداوند با توست
‫مبارک هستی تو,,,
‫شاهزاده
‫قوی باش، پسرعمو
‫آنجلیکا
‫بلند شو
‫شاهدخت
‫شاهزاده
‫عمیقاً تسلیت میگم
‫از این طرف، لطفاً
‫روسو، خواهش می‌کنم
‫شاهزاده
‫بانو کونچتا
‫روسو
‫متأسفانه
‫خیلی دیر اومدید، آقا
‫این ملک و تمام املاکی که ‫متعلق به لئونفورت بودن
‫حالا مال ما هستن
‫ما یه قراری داشتیم
‫ما قیمت بالاتری دادیم
‫روالش همینـه دیگه
‫شاید اسم و رسم‌تون رو داشته باشید،
‫ولی همه می‌دونیم که ‫همچین پولی رو ندارید
‫نشنیدی؟
‫پسرعمومون با یه زن خیلی ثروتمند ازدواج کرد
‫یا اینطوری بگم، زنی که پدرش خیلی ثروتمنده
‫می‌تونی به رئیست بگی که
‫ما با پول خودش ازش جلو زدیم
‫شاهدخت,,,
‫این هیچی رو عوض نمی‌کنه
‫شماها,,,
‫یه مشت گوسفند هستید
‫اینجا هم ما پشم گوسفندها رو می‌چینیم
‫روالش اینـه
‫خانم‌ها و آقایون
‫جوزپه
‫گاریبالدی!
‫زنده‌باد گاریبالدی!