‫من همیشه چیزای ناز و خوشگل رو دوست داشتم.
‫ولی تا جایی که یادمه، ‫هیچوقت در موردش به کسی نگفتم.
‫تا خودِ غیرعادیم ‫بتونه تو یه دنیای عادی زندگی کنه.
‫ایـ-این قرار عاشقونه نیستا، باشه؟
‫اوه؟ یعنی ترجیح می‌دادی تنها باشیم؟
‫راستی، تو اصلاً می‌دونی قرار عاشقونه چیه، هان؟
‫اونجوری نیست!
‫راستی، سوباکی-سان، ‫داریم کجا می‌ریم؟
‫اوه، خیلی ببخشید. ‫هیچی براتون توضیح ندادم.
‫داریم می‌ریم خونه ایتو-سان، ‫یه آقای مسن.
‫همسرش حدود یه سال پیش فوت کرده.
‫شوک این اتفاق افسرده‌اش کرده.
‫واسه همین من هر چند وقت یه بار بهش سر می‌زنم ‫چون نگرانشم.
‫معمولاً با دوتا از معاون‌هات می‌ری؟
‫آره. ولی فکر کردم خوب می‌شه ‫با چندتا چهره جدید یه تنوعی بدیم.
‫تـ-تنوع. ‫این مسئولیت بزرگیه.
‫دقیقاً باید چیکار کنیم؟
‫لازم نیست اینقدر استرس داشته باشی.
‫فقط کافیه گپ بزنید، تو کارای خونه کمک کنید، ‫و فقط باهاش وقت بگذرونید.
‫یه کم از شور و حال جوونیتون رو ‫باهاش شریک شید.
‫خوش اومدی، سوباکی-چان!
‫امروز از نازونا-یا دورایاکی گرفتم. ‫فکر کردم با هم بخوریمش.
‫خیلی خوشحالم! عاشق دورایاکی‌شونم!
‫هان؟ چقدر سر حاله.
‫اصلاً افسرده به نظر نمی‌رسه.
‫اینقدر پر انرژیه که می‌گم داره می‌درخشه.
‫باغچه هم انگار هرس شده.
‫این شبیه خونه یه آدم افسرده نیست.
‫اوه، من این بچه‌ها رو ندیده بودم، درسته؟
‫درسته. همه‌شون سال اولی‌ان!
‫خـ-خوشبختم.
‫سلام.
‫می‌بینم، می‌بینم. ‫همه‌ی بچه‌های فورین خیلی خوشتیپ‌ان.
‫رنگ موهات قشنگه، ‫شبیه گل میموسا.
‫میموسا؟
‫اسم یه گُله.
‫گوشواره‌هات از مرجانه.
‫به نظر خیلی قدیمی میان، ‫ولی بهت میان.
‫تو...
‫چشمت.
‫یه رنگ زیبای گرگ و میش.
‫یاد اون موقعی می‌ندازتم که ‫با همسرم رفته بودم ساحل.
‫اوه، من عاشق اون داستانم!
‫شما دو تا لب ساحل وایساده بودین ‫تا وقتی خورشید تو افق غروب کرد.
‫چقدر رمانتیک!
‫اینقدر قشنگ بود که حتی بعد از غروب خورشید هم ‫نمی‌تونستیم تکون بخوریم.
‫تو راه برگشت خیلی پامون گیر کرد و افتادیم. ‫جفتمون شنی شده بودیم.
‫اوه، ببخشید منو. ‫اینجا وایسادیم و همینجوری داریم گپ می‌زنیم.
‫خب، لطفاً بفرمایید تو.
‫ممنون که دعوتمون کردین!
‫اوه، ساکورا-سان؟
‫چرا صورتت اینقدر قرمزه؟
‫چه می‌دونم والا.
‫اوه؟
‫ایتو-سان، اینجوری خوب نیست.
‫باید غذای نصفه خورده رو ‫بذاری تو یخچال.
‫اوه عزیزم. یه کم بی‌دقتی کردم.
‫و لامپتون هم سوخته.
‫آره. داشتم فکر می‌کردم عوضش کنم.
‫اگه بخواین، من براتون عوضش می‌کنم!
‫اوه، واقعاً؟
‫داشتین وسط این کار بودین؟
‫آره، بودم! وسط کار رفتم دستشویی، ‫و یادم رفت.
‫می‌تونی اینو ببری اونجا برام؟ ‫من چایی رو آماده می‌کنم.
‫می‌تونی تو اتاق پشتی منتظر بمونی؟
‫بـ-باشه.
‫گفت اتاق پشتی، پس باید ‫همون اتاق تهی باشه، درسته؟
‫چقدر لباس.
‫حتی اگه هر روز یه لباس متفاوت بپوشه ‫بازم برای یه سال کامل لباس داره.
‫اوه، ببخشید، ببخشید.
‫این طرف.
‫کلی خاک روش نشسته.
‫حتماً معنیش اینه که ‫دیگه نمی‌پوشدشون.
‫آها، درسته.
‫باید یه روز با من بیای قرار!
‫هوا داره گرم می‌شه، پس باید تیپ بزنیم.
‫می‌تونیم بریم کافه یا سینما.
‫اون کلاه خاکستریه چطور؟
‫مثل اون موقع که دو سال پیش ‫رفته بودیم گل‌ها رو ببینیم.
‫شما دو تا اون موقع ‫واقعاً خیره‌کننده بودین!
‫انگار یه صحنه ‫از توی فیلم بود!
‫پس به عنوان یه زوج خیلی خوشتیپ بودن.
‫عالیه.
‫پس برای همین اینقدر زیاد بودن.
‫اون از اولش خوشتیپ بود.
‫من می‌خواستم با حرفاش همراه بشم ‫و اینکه اون به من نگاه کنه،
‫و خودم هم معتادش شدم.
‫اوایل، یه لباس بهش دادم.
‫و طرح گلدارش اینقدر جیغ بود ‫که چشمتو می‌زد.
‫الان هیچوقت بهش فکر نمی‌کنم،
‫ولی همسرم اکسسوری‌ها و کفشارو خوب باهاش جور می‌کرد ‫و باعث می‌شد شیک به نظر بیاد.
‫من اون داستان رو هم دوست دارم.
‫اونو برای مدت زیادی پوشید، درسته؟
‫یویی-سان واقعاً اون لباس رو دوست داشت!
‫واقعاً امیدوارم دوست داشته.
‫چی؟ البته که دوست داشته.
‫همیشه لبخند می‌زد و آدم مهربونی بود، ‫ولی زیاد اهل حرف زدن نبود.
‫ولی با این حال...
‫زمانی که با اون گذروندم ‫پر از شادی بود.
‫حداقل برای من.
‫باید رابطه فوق‌العاده‌ای بوده باشه.
‫ممنون که پذیرفتینمون.
‫دوباره سر می‌زنیم.
‫بله.
‫شاید بخاطر اینه که چشمتو دیدم.
‫خوش گذشت که تونستم ‫اینهمه چیز در مورد همسرم به یاد بیارم.
‫ممنونم.
‫من کار زیادی نکردم.
‫شنیدم افسرده‌ست، ‫واسه همین نگران بودم.
‫ولی به نظر می‌رسید ‫روحیه اش بهتر از چیزی بود که فکر می‌کردم.
‫خب، نسبت به یه سال پیش ‫خیلی سرزنده‌تر شده.
‫ولی هر از گاهی، یه نگاهی داره ‫که خیلی دردناک به نظر می‌رسه.
‫البته، این طبیعیه چون ‫کسی رو که براش عزیز بوده از دست داده.
‫ولی بازم، فکر نمی‌کنم ‫کل ماجرا این باشه.
‫خب، حتی اگه بپرسم، می‌گه ‫چیزی برای نگرانی نیست.
‫ولی من می‌خوام اون دوباره شاد بشه.
‫هر کاری لازم باشه می‌کنم ‫تا ایتو-سان دوباره شروع به خوش گذروندن کنه.
‫چرا اینقدر زحمت می‌کشی؟
‫من خیلی به اون و همسرش مدیونم.
‫اونا منو همونجوری که هستم دوست داشتن.
‫نگاه کن، نگاه کن! این ناز نیست؟
‫آره! ‫خیلی نازه!
‫ممنون!
‫سوباکینو، چیکار می‌کنی؟ بیا بریم.
‫باشه.
‫اوه، باز شروع کردن.
‫این نازه، اون نازه. ‫چی اینقدر تو این چیزا جذابه؟
‫درسته؟
‫د-درسته.
‫آها، درسته.
‫می‌تونی اینو داشته باشی.
‫سوباکینو، تو گفتی ‫از ماشینای اینجوری خوشت میاد، درسته؟
‫مـ-ممنون. این خوشحالم می‌کنه.
‫آره.
‫فردا می‌بینمت!
‫اگه یکی در مورد موتور پیدا کردی، ‫بده به من، باشه؟
‫خـ-خیلی نازه!
‫خیلی خوشگلن.
‫این یکی رنگش عالیه،
‫ولی من طرح‌های این یکی رو بیشتر دوست دارم.
‫وقتی برسم خونه، ‫اینو به کلکسیونم اضافه می‌کنم.
‫یالا! ‫وایسا!
‫دروغگو.
‫کسی اینو انداخته؟
‫چه خوشگله.
‫پسرم! اون...
‫اون گوشواره.
‫مال همسرمه. ‫داشتم دنبالش می‌گشتم.
‫ممنون که پیداش کردی.
‫اون مَرده، ولی پیرهنی که ‫زیرش پوشیده صورتیه.
‫نمی‌دونم چرا، ‫ولی این خیلی فوق‌العاده‌ست.
‫پسرم، دورایاکی دوست داری؟
‫یویی-سان، گوشواره رو پیدا کردم.
‫یه پسری که داشت رد می‌شد پیداش کرد.
‫اوه، واقعاً؟
‫الان جلوی در منتظره.
‫فکر کردم با چند تا دورایاکی ‫بفرستمش خونه.
‫پس تو گوشواره منو پیدا کردی؟
‫ممنونم.
‫باشه، لطفاً چند تا بردار!
‫نازونا-یا
‫اوه، چی شده؟
‫نکنه اصلاً دورایاکی دوست نداری؟
‫اوه، نه، امم...
‫خـ-خب، فکر کردم لباساش ‫خیلی خوشگلن.
‫آره! خیلی خوشگلن، مگه نه؟
‫به درخواست من بود. فکر کردم ‫برای این فصل عالی می‌شه.
‫تو واقعاً مُد رو خوب می‌شناسی.
‫نـ-نه واقعاً اینجوری نیست.
‫همسرم همیشه شیکه، پس خوشحال می‌شم ‫اگه دوباره بیای ببینیش.
‫بعد از اون، تقریباً هر روز ‫شروع کردم به سر زدن به خونه‌شون.
‫هر بار، می‌تونستم اون زوج رو ببینم ‫که لباسای فوق‌العاده‌ای پوشیدن. خیلی خوش می‌گذشت.
‫نظرت چیه؟
‫مـ-من یه پسرم...
‫واسه همین واقعاً نمی‌دونم.
‫یویی-سان، ذخیره برگای چایی کجا بود؟
‫بله، الان میام.
‫تاسُکو-چان، ‫می‌خوای امتحانش کنی؟
‫نـ-نه، این...
‫اشکالی نداره.
‫خب، تموم شد.
‫شما دو تا، چایی آماده‌ست.
‫تاسُکو-چان، رژ لب زدی؟ ‫بهت میاد!
‫تـ-تاسُکو-چان.
‫چرا؟ چرا من اینقدر از این خوشحالم؟
‫پسرای عادی از رژ لب زدن ‫خوشحال نمی‌شن.
‫ولی چرا من فکر می‌کنم اینقدر خوشگله؟ ‫چرا من اینقدر ازش خوشحالم؟
‫دیگه نمی‌خوام به دوستام ‫یا خانواده‌ام دروغ بگم.
‫می‌خوام چیزایی رو دوست داشته باشم ‫که بقیه دوست دارن.
‫می‌خوام عادی باشم!
‫می‌دونی، تاسُکو-چان.
‫می‌دونی کفش پاشنه بلند چیه؟
‫اونایی که پاشنه‌هاشون تیزه، ‫و کفش زنونه‌ان؟
‫آره، درست می‌گی.
‫می‌دونستی که قبلاً کفش مردونه بودن؟
‫درسته!
‫در اصل برای حفظ تعادل بدن موقع ‫کشیدن کمان روی اسب تو میدون جنگ بوده.
‫واقعاً؟
‫آرایش هم در اصل به عنوان ‫یه طلسم برای محافظت از بدنت استفاده می‌شده.
‫تفاوت بین زن و مرد ‫چیز مهمیه.
‫ولی این فقط یه بخش کوچیک از توئه.
‫چون اولین کسی که کفش پاشنه بلند پوشید ‫و اولین کسی که رژ لب زد
‫به این فکر نمی‌کرد که چون مردونه‌ست بپوشه،
‫یا چون زنونه‌ست بزنه.
‫فکر می‌کنم به این خاطر بوده که اون شخص فکر کرده ‫اون چیز خوبه، و می‌خواسته اون کارو بکنه.
‫تاسُکو-چان، قبلاً
‫گفتی، «چرا با اینکه پسرم ‫احساس خوشحالی می‌کنم؟»
‫ولی نباید اینجوری بهش نگاه کنی.
‫تو بخاطر کسی که هستی ازش خوشت میاد.
‫«عادی» بودن فقط بر اساس چیزی تعریف می‌شه ‫که اکثریت فکر می‌کنن.
‫ولی «عادی» یه مفهوم مبهمه ‫که دائماً در حال تغییره،
‫مثل معنی پوشیدن کفش پاشنه بلند ‫و آرایش کردن.
‫پس تو باید چیزی رو دوست داشته باشی که انتخاب می‌کنی دوست داشته باشی.
‫من عاشقتم بخاطر اینکه هر چیزی که ‫واقعاً به دلت می‌شینه رو دوست داری، تاسُکو-چان.
‫منم همینطور! من تو رو ‫همینجوری که هستی دوست دارم، تاسُکو-چان!
‫خب. تموم شد.
‫اوه واو، می‌تونم بفهمم ‫چرا اینقدر خوشحالت می‌کنه.
‫آره.
‫یعنی، خیلی بهت میاد.
‫می‌ترسیدم.
‫که تنها بمونم چون ‫با بقیه فرق داشتم.
‫ولی اون زوج منو ‫همونجوری که بودم قبول کردن.
‫اونا گفتن دوستم دارن.
‫فهمیدم که دیگه تنها نیستم.
‫می‌تونستم بگم چیزی رو که دوست دارم، دوست دارم.
‫پس حالا، نوبت منه.
‫حـ-حالتون خوبه؟
‫خیلی تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫ما هر کاری بتونیم می‌کنیم ‫تا بفهمیم چی ایتو-سان رو اذیت می‌کنه
‫تا دوباره شاد بشه!
‫درسته، سوئو-سان؟
‫قطعاً.
‫ساکورا-سان!
‫کِی هست؟
‫دفعه بعدی کی می‌ری؟
‫خدای من! ‫شماها همه‌تون بچه‌های فوق‌العاده‌ای هستین!
‫عشق! عاشقتونم! ‫من واقعاً همه‌تونو دوست دارم!
‫خیلی خب، تا تنور داغه باید چسبوند! ‫فردا می‌ریم!
‫فردا؟
‫بعد از اینکه دیروز با همه‌تون ‫در مورد همسرم حرف زدم،
‫یهو دلم خواست بعد از مدت‌ها ‫آلبوم عکسمون رو باز کنم.
‫من واقعاً اون لباسی رو که اون روز پوشیده بود دوست داشتم.
‫وقتی راه می‌رفت، پارچه‌اش تو هوا می‌رقصید، ‫و کاملاً با حال و هواش جور بود.
‫خیلی احساساتیه.
‫ولی به نظر خیلی سر حال میاد.
‫در نگاه اول، نمی‌تونیم بفهمیم ‫چی اذیتش می‌کنه.
‫ولی اینا بیشتر عکسای یویی-سان هستن.
‫و خیلی‌هاشون درست به دوربین ‫نگاه نمی‌کنن.
‫وقتی دوربین رو سمتش می‌گرفتم، ‫همیشه روشو برمی‌گردوند.
‫یه جورایی شبیه عکسای یواشکی‌ان، ‫فکر کنم.
‫عکاسی مخفیانه؟
‫پس، هیچ عکسی از دوتاییتون ‫با هم ندارین؟
‫حداقل، یه چیزی از عروسیتون.
‫اوه، آره. عکس عروسی نیست، ولی...
‫اینه.
‫وایسا، این باغچه بیرونه؟
‫آره خودشه.
‫اوه، حالت خوبه؟
‫اون عکس واقعاً اینقدر تعجب‌آور بود؟
‫نیره-کون، فکر نمی‌کنم ‫ساکورا-کون تعجب کرده باشه.
‫اوه، نکنه، ساکورا...
‫این عکس حسگر عاشقانه‌تو ‫فعال کرد؟
‫ساکت شو. فقط یه کم از کیک کاستلا ‫پرید تو گلوم!
‫به این گوش کن.
‫وقتی یه چیزی مثل ‫حال و هوای عاشقانه حس می‌کنه، همه‌ش قرمز می‌شه!
‫می‌بینم، می‌بینم.
‫هی، ساکورا. ‫این عکس به نظرت چجوری بود؟
‫چـ-چجوری بود؟ ‫چیز خاصی نبود.
‫خـ-خوشحال؟
‫شاد؟
‫اوه، اونه.
‫اون خانوم مسنه شبیه ‫سـ-سوباکینوئه وقتی با اومه‌میا حرف می‌زنه.
‫هان؟ چی؟ ا-اوه نه! ‫من به نظرت اینقدر ناز میام؟ ای بابا!
‫واو، سرخ سرخ شدی. ‫بد نیست.
‫اوه، این خجالت‌آوره.
‫خب امم، این اومه‌میا، می‌دونی، همونیه که ‫همیشه در موردش حرف می‌زنم، همونی که عاشقشـ...
‫ا-ایتو-سان؟ چی شده؟
‫واقعاً اینجوری به نظر می‌رسه؟
‫چرا اینو می‌گی؟
‫از وقتی که کاملاً تنها شدم ‫مطمئن نبودم.
‫یویی-سان هیچوقت واقعاً خوشحال بود؟
‫من عاشقش بودم، پس خیلی خوشحال بودم.
‫ولی این یه ازدواج سنتی بود،
‫و یویی-سان از اونایی نبود که ‫زیاد افکارشو به زبون بیاره.
‫واسه همین نمی‌دونم برای اون چطور بود.
‫می‌فهمم. فکر می‌کنم ‫این چیزیه که ایتو-سان رو نگران کرده.
‫اون...
‫وقتی باهاش بودم زیاد اذیتم نمی‌کرد.
‫ولی حالا که تنهام، ‫اون نگرانی همینجور بزرگتر شد.
‫ولی...
‫می‌بینم. پس اینجوری به نظر می‌رسه.
‫یه کم خیالم راحت شد.
‫امم، می‌تونم یه چیزی بپرسم؟
‫جریان گرفتن اون عکس چی بود؟
‫هان؟
‫از وقتی دیروز اومدیم اینجا ‫فکرمو مشغول کرده.
‫کل باغچه از درختایی درست شده ‫که گل نمی‌دن.
‫واسه همین اون درخت زغال‌اخته یه کم ناجوره.
‫ناجوره؟
‫و شما اون عکسو جلوی اون درخت گرفتین.
‫اوه، تعجب می‌کنم متوجه شدی.
‫باغچه بیشتر سرگرمی من بود.
‫ولی یه روز، یویی-سان یهو گفت ‫می‌خواد یه درخت زغال‌اخته بکاره.
‫با اینکه معمولاً با عکس گرفتن مخالف بود، اصرار کرد ‫بعد از کاشتن درخت با هم یه عکس بگیریم.
‫ایتو-سان، قبل از کاشتن درخت اتفاقی بین شما دو تا افتاد؟
‫مهم نیست چقدر پیش پا افتاده بوده باشه.
‫اگه بخوام چیزی بگم...
‫یویی-سان، دفعه بعدی که تعطیل بودیم...
‫اوه، چیزی شده؟
‫اوه، نه، هیچی.
‫فکر کردم باید ناخونامو ‫تو یه جای روشن بگیرم. لطفاً، ادامه بدین.
‫وقتی غرق مد و لباس می‌شی ‫خیلی زیبایی.
‫من می‌خوام اینقدر خوشتیپ باشم ‫که تو به من نگاه کنی.
‫من همیشه می‌گفتم اون فوق‌العاده‌ست، ‫ولی آیا اون به من نگاه می‌کرد؟
‫انگار داشتم قهر می‌کردم چون ‫اون بهم توجه نمی‌کرد.
‫بعداً خیلی خجالت کشیدم.
‫ولی حالا که فکر می‌کنم، ‫شاید از همون موقع مطمئن نبودم.
‫خب، اون موقع چیزی نگفت.
‫و شاید هم از روی هوس بوده که ‫اون درختو کاشته.
‫دیگه هیچوقت نمی‌فهمم.
‫باید در مورد همه‌ی... ازش بیشتر می‌پرسیدم.
‫نه،
‫فکر می‌کنم خیلی ناراحت شده بود.
‫مـ-منظورت از این حرف چیه؟
‫معنی‌های پشت گل زغال‌اخته ‫«ابدیت»، «عشق شکوفا»،
‫و، «آیا من نسبت به تو بی‌تفاوتم؟» هستن.
‫یعنی، «فکر می‌کنی من ‫هیچ علاقه‌ای بهت ندارم؟»
‫شاید درخت زغال‌اخته راه اون بوده ‫که بگه تو اشتباه می‌کنی.
‫تو واقعاً نمی‌فهمی.
‫تو واقعاً یویی-سان رو ‫اصلاً نمی‌شناختی.
‫کسی که به من یاد داد ‫می‌تونم چیزایی رو که دوست دارم، دوست داشته باشم...
‫هیچوقت وقتشو با کسی که دوستش نداره ‫نمی‌گذرونه.
‫سوباکی-چان.
‫موافقم.
‫اگه کسی که اینقدر با خوشحالی ‫در موردم حرف می‌زد کنارم بود...
‫اگه من بودم...
‫خوشحال می‌شدم!
‫درسته، ساکورا-سان؟
‫هان؟ من؟
‫من واقعاً نمی‌فهمم.
‫ولی فکر نمی‌کنم جلوی کسی که برات مهم نیست ‫اونجوری قیافه بگیری؟
‫درست می‌گی.
‫یویی-سان اونجوری آدمی نبود.
‫فکر می‌کردم بیشتر از هر کسی ‫کنارش مراقبش بودم.
‫چقدر من بی‌سلیقه‌ام.
‫ممنونم، همگی.
‫متاسفم، یویی-سان.
‫ولی فکر کردن به اینکه این راه اون بوده ‫که بهم بگه اشتباه می‌کردم...
‫تو حتی قصد نداشتی من متوجه بشم.
‫تو واقعاً از هر لحاظ خیلی باوقار بودی.
‫تو واقعاً...
‫خیلی فوق‌العاده‌ای.
‫احساسات پنهان
‫رادار سرخ شدن ساکورا-سان ‫خیلی کارآمده.
‫رادار سرخ شدن؟
‫اینکه وقتی احساسات عاشقانه کسی رو حس می‌کنی ‫همه‌ش قرمز می‌شی!
‫ا-اینجوری چیزی نیست.
‫اوه، پس می‌تونی یه کم ‫اون طرفو نگاه کنی؟
‫هان؟ اون طرف که کسی نیست.
‫اشکالی نداره، خوبه.
‫اوه، اون زوج عاشقو نگاه کن!
‫و بعد این طرف!
‫دو تا بچه مهدکودکی ‫دست همو گرفتن و دارن راه می‌رن!
‫ببین، حالا داریم...