‫[زیرنویس اختصاصی]
‫هیچی در ابتدا شرور نیست
‫اینجا! اینطرف!
‫و زمانی بود که دنیا خیلی جوون بود...
‫هنوز از طلوع آفتاب خبری نبود
‫اما حتی اون موقع هم نور بود
‫خب، تموم نشده؟
‫حتی تو هم باورت نمیشه ‫که اون آشغال کهنه شناور بشه
‫قرار نیست شناور بشه
‫قراره روی آب حرکت کنه
‫وایستا!
‫نه، نکن!
‫وایستا، می‌شکنیش!
‫وایستا! نکن!
‫- زود باش ‫- بس کن، داری می‌شکنیش! بس کن!
‫بهت گفتم شناور نمیشه
‫ولم کن!
‫دوباره سر خوردی، گالادریل؟
‫کشتی خوبی بود، خواهر
‫همونطوری که بهم یاد دادی درستش کردم
‫می‌دونی چرا یه کشتی ‫شناور میشه و یه سنگ نه؟
‫چون سنگ فقط پایین رو می‌بینه
‫تاریکی آب وسیع و غیر قابل مقاومته
‫کشتی هم تاریکی رو حس می‌کنه...
‫لحظه به لحظه در کششه ‫تا کششی که از زیر بهش وارد میشه رو مهار کنه
‫اما کشتی یه رازی داره
‫برخلاف سنگ، نگاه نه تنها ‫رو به پایین بلکه رو به بالاست
‫روی نوری متمرکز شده که هدایتش می‌کنه...
‫چیزهای باشکوهی رو ‫زمزمه می‌کنه که تاریکی اصلا نشناخته
‫اما گاهی نورها به همون اندازه...
‫که در آسمون روشن هستن ‫روی آب بازتاب میشن و روشن هستن
‫گفتنش سخته که کدوم یکی ‫بالاست و کدوم یکی پایین
‫چطور باید بدونم دنبال کدوم نور برم؟
‫اما به نظر خیلی ساده میاد
‫بیشتر حقایق اغلب ساده هستن
‫اما باید یاد بگیرین که ‫اونا رو برای خودت تشخیص بدی
‫من همیشه اینجا نیستم که ‫ازشون برات بگم
‫نیستی؟
‫بیا بریم. پدر و مادر منتظرن
‫کلمه‌ای برای مرگ نداشتیم
‫چون فکر می‌کردیم که ‫خوشی‌هامون بی‌پایانه
‫فکر می‌کردیم که نورمون هرگز کم سو نمیشه
‫پس وقتی دشمن بزرگ، مورگوت...
‫تنها نور خونه‌مون رو نابود کرد...
‫مقاومت کردیم
‫و لشکری از الفها به جنگ رفتن
‫والینور، خونه‌مون رو ترک کردیم ‫و به طرف قلمرویی دوردست به راه افتادیم
‫سفری که پر بود از خطرات و ‫موجودات عجیب فراتر از حد تصور
‫سرزمینی به نام سرزمین میانه
‫والارون کالانن!
‫فیروانته!
‫گفتن سریع تموم میشه...
‫اما جنگ سرزمین میانه رو ویران کرد
‫و قرنها طول کشید
‫حالا ، کلمات بسیاری رو ‫برای مرگ یاد گرفتیم
‫در نهایت، مورگوت شکست می‌خوره
‫اما نه قبل از اینکه اندوه زیادی بوجود بیاد
‫چون ارکهاش در هر ‫گوشه از سرزمین میانه پخش شدن...
‫بیش از پیش تکثیر شدن...
‫تحت فرماندهی وفادارترین ‫خدمتکار مورگوت...
‫جادوگری زیرک و بی‌رحم
‫بهش سائرون می‌گفتن
‫برادرم قسم خورد که پیداش ‫کنه و از بین ببرتش
‫اما سائرون زودتر اونو پیدا کرد...
‫و روی بدنش یه علامت گذاشت
‫علامتی که معناش رو حتی داناترینها هم ‫نمی‌تونستن بفهمن
‫و اونجا در تاریکی...
‫سوگندش مال من شد
‫و بنابراین شکار کردیم
‫تا پایان زمین به دنبال ‫شکار سائرون رفتیم
‫اما مسیر باریک شد
‫سال به سال گذشت
‫قرن به قرن گذشت
‫و بسیاری از الفها، درد اون روزها...
‫از فکر و ذهن گذشت
‫تعداد بیشتر و بیشتری از نوع ما...
‫به این باور رسیدن که ‫سائرون چیزی به جز یه خاطره نیست
‫و این تهدید بالاخره تموم شده
‫ای کاش منم یکی از اونا بودم
‫فرمانده گالادریل
‫این گروه با شما تا ‫آخر دنیا اومده
‫اما هیچکس که جرات کرده ‫این آخرین دژ رو جستجو کنه...
‫چیزی پیدا نکرده
‫سالها از زمانی که ‫آخرین ارک دیده شده می‌گذره
‫امکان نداره که فرماندهان دیگه ‫راست بگن و دشمن‌ ما دیگه نباشه؟
‫شب داره نزدیک میشه
‫چطور موجود زنده در جایی ‫دوام میاره که نور خورشید می‌ترسه بهش نفوذ کنه؟
‫شاید عاقلانه باشه اینجا اردو بزنیم
‫و فردا به طرف خونه به راه بیافتیم
‫داریم نو رو از دست میدیم
‫فرمانده، صبر کن!
‫نه. باید حرکت کنیم
‫گالادریل، وایستا!
‫اینجا هیچی نیست. ‫باید تا الان می‌رسیدیم
‫رسیدیم
‫خودشه
‫جایی که ارکها بعد از ‫شکست مورگوت جمع شدن
‫خیلی بیشتر از اونی ‫که تصور کردیم فرار کردن
‫دستم گذشته رو حس می‌کنه
‫نه
‫اینجا اینقدر شروره که ‫مشعل‌هامون هیچ گرمایی نداره
‫از اینطرف
‫از کجا اینقدر مطمئنی؟
‫از بقیه سردتره
‫یه در اینجا بوده
‫بیارش پایین
‫این چه جور شیطانیه؟
‫این ارکها با قدرت ‫دنیای نادیدنی سر و کله زدن
‫یه جور جادوی قدیمی و تاریک
‫اما هدف‌شون چی بوده؟
‫حتما سالهاست که دیگه از دست رفته
‫هر اتفاقی اینجا افتاده مال سالها پیش بوده
‫آب
‫حتی سنگ هم نمی‌تونه علامت...
‫دست کسی رو پنهان کنه ‫که شعله خاموش نشدنی داره
‫اینجا بوده
‫سائرون اینجا بوده
‫به بقیه بگو تا وقتی می‌تونن استراحت کن
‫با طلوع آفتاب حرکت می‌کنیم. ‫جستجو رو تا شمال ادامه میدیم
‫تا شمال؟
‫این علامت رو ارکها ‫گذاشتن تا بریم دنبالشون
‫آخرین باری که دیدمش روی برادرم بود
‫باید دنبالش بریم
‫این علامت قرنها قدمت داره
‫هر کسی اینو گذاشته ممکنه ‫مدتها باشه که مرده
‫یا منتظر نشسته، داره قدرت می‌گیره...
‫هر قدرت تاریکی که اینجا ‫از دستش داره رو آماده می‌کنه
‫ماه‌ها پیش فراتر از دستوراتمون پیش رفتیم
‫شکی نیست باید اول به خونه برگردیم ‫تا با شاه بزرگ مشورت کنیم
‫قول میدم که حتی یه ‫نفر در میون گروهان ما نیست...
‫که بیشتر از من مشتاق خونه باشه
‫هنوز می‌تونم نور درختها رو روی صورتم حس کنم
‫هنوز می‌تونم ببینمش
‫و تا وقتی مطمئن بشیم...
‫هر ردی از دشمن نابود شده...
‫هرگز نمی‌تونم برگردم
‫ترول برفی!
‫هیچوقت نباید می‌اومدیم اینجا.
‫به زودی راه می‌افتیم
‫دستور داده شد
‫با اولین نور صبح راه می‌افتیم
‫پس باید تنها بری
‫یه چیزی اینجا درست نیست. ‫چیزی برای شکار نیست
‫گرگها در هر بیشه
‫فکر نمی‌کنی حداقل یکم عجیبه باشه؟
‫دنیا عجیبه
‫اگه بذارم منو شکاک کنن...
‫هرگز نمی‌تونم از سر جام بلند بشم
‫هی! هی!
‫همینطوری راه برو
‫چرا؟
‫شبیه یه گورکن بود. شاید یه روباه
‫بیشتر شبیه هارفوت بود
‫هارفوت؟
‫برام مهم نیست ببینی یا نه...
‫اما اگه دیدی، مراقب خودت باش
‫موجودات خطرناکی اینجان
‫داری از خودت درمیاری
‫زود باش. بجنب دیگه
‫باید قبل از غروب به دریاچه برسیم
‫ها؟
‫امن و امنه
‫نوری!
‫مسافر؟ این وقت سال؟
‫بهت تضمین میدم نشونه خوبیه
‫- نشونه بدیه. تا حد امکان بده ‫- آروم، مالوا
‫آخرین باری که به این زودی ‫مسافر داشتیم، مال یخزدگی بزرگ بود
‫و اصلا یادم نرفته که ‫چقدر فصل غم‌انگیزی بود
‫احتمالش زیاده که ‫گم شده باشن، همین
‫حتما دلیلش همینه
‫شام رو خراب می‌کنی
‫دوباره بالا و پایین رو نگاه کردم
‫کوچولوها هنوز بیرونن
‫چیزی‌شون نمیشه، گولدی
‫نوری پیش اوناست. نوری رو می‌شناسی
‫بله، می‌شناسم
‫میشه حالا برگردیم؟
‫110 چیز این بیرونه ‫که ممکنه ما رو بکشه
‫111 تا اگه نگران مرگ هستی
‫قوانین رو می‌دونی. ‫قرار نیست تا این حد دور بشیم
‫نباش، اگه هر کاری که ‫قرار بود انجام بدیم رو نمی‌دادیم...
‫به زحمت از پسش برمی‌اومدیم
‫اول من!
‫- گیر کردم ‫- گرفتمت
‫این...
‫نوری! آخ!
‫سحرآمیزه
‫زود باش
‫میشه حالا برگردیم؟
‫- اما هنوز ندیدیش ‫- چی رو؟
‫اگه نظر منو بخوای میگم جای ‫خوبی برای قایم باشک یه ترول تپه‌ایه
‫شکوه و زیبایی زیادی داره
‫اوه!
‫نوری!
‫یه چیزی پیدا کردم
‫یه چیزی توی گِل
‫چی؟
‫شبیه یه پاست
‫یه سگ
‫فقط یه سگ. می‌دونی که ‫سگها چقدر تمشک دوست دارن
‫اومده بیرون تشک بخوره؟
‫نه اگه ما رو ببینه، نمی‌خوره
‫هی. همگی دست به ‫دست هم بدین. وقت رفتنه
‫- این همه عجله برای چیه؟ ‫- گرگ
‫شنیدی خواهرت چی گفت. وقت رفتنه
‫زود باشین دیگه. بجنبین
‫اولین کسی که اردو بزنه ‫اولین کیک مهمونی درو رو می‌خوره
‫بزن بریم
‫یادتون باشه اگه کسی پرسید، ‫رفتیم دنبال حلزون بگردیم
‫من برگشتم، نوری
‫از این جلوتر نرو...
‫خونه
‫تا قرنها هر سوراخ و شکافی رو گشتن...
‫تا هر گونه دشمن ما رو از بین ببرن
‫مثل یه بارون بهاری که ‫روی استخوونهای...
‫حیوان مرده می‌ریزه
‫بارون بهاری روی استخوونهای...
‫جلودار الراند
‫بالاخره
‫بله. تقریبا دلم نمی‌خواست پیدا بشم
‫چه خبر؟
‫شورا با تاسف باید بهت خبر بده...
‫که اجازه نداری در ‫جلسه بعدی شرکت کنی
‫فقط اربابان الف می‌تونن
‫چیز دیگه‌ای هست؟
‫بله. دوستت رسیده
‫اینجاست؟ چرا چیزی نگفتی؟
‫برای مراسم
‫گالادریل
‫الراند
‫لیندون با گرمی ازت استقبال می‌کنه
‫با گرمی ازم استقبال شد
‫شنیدم گفته شده وقتی ‫ردی شدی آوایی رو شنیدی
‫آهنگی که همه به یاد داریمش
‫و غرق یک نور هستی...
‫سرخوش‌تر از هر حس ‫دیگه‌ای در تمام سرزمین میانه
‫وقتی بچه بودم، تنها حسی ‫که می‌شناختم همین بود
‫و حالا تو رو ببین
‫فرمانده ارتشهای شمالی. ‫جنگجوی سرزمینهای پست
‫تقریبا انتظار داشتم ‫خسته و گلی از راه برسی
‫این بار سرمازده و سر تا پا خون ترول
‫و ارتشی ندارم
‫همه چیزو بهم بگو
‫وجود همین علامت ‫ثابت می‌‌کنه سائرون فرار کرده
‫هنوز اون بیرونه
‫سوال اینه که کجا؟
‫واقعا یه سیاستمدار شدی
‫یه طوری میگی که انگار خیلی غم‌انگیزه
‫یه تشریفاتی نیستم که با ‫چاپلوسی بیخود آروم بشم
‫می‌خوام مستقیم با خود شاه حرف بزنم
‫خیلی ساده بیانش کردی
‫پس منم همونقدر ساده جوابشو میدم
‫این گروهان تو نبود که ‫اونجا بهت پشت کرد...
‫بلکه تو بودی که به شاه بزرگ پشت کردی...
‫به حد و حدودی که ‫برات گذاشته شده بود اعتنا نکردی
‫از روی جوانمردی...
‫تصمیم گرفته دستاوردهای تو رو گرامی بذاره...
‫به جای اینکه روی ‫گستاخی تو تمرکز کنه
‫دوباره بخوای امتحانش کنی...
‫شاید کمتر از اونی که ‫امیدوار بودی پذیرا باشه
‫می‌خوای دیدار من ‫با شاه رو ممکن کنی یا نه؟
‫اگه بعد از مراسم هنوزم خواسته‌ت اینه...
‫بهش می‌رسی
‫برگشته
‫- تو چطوری؟ ‫- خیلی خوبم، پدر
‫و نگاش کن!
‫تمام اونا رو کنار رودخونه ‫پیدا کردی، مگه نه؟
‫از مسافرها چیزی شنیدی؟
‫- مسافر؟ ‫- شکارچی
‫دو نفرشون
‫به اندازه سنگ بزرگ بودن
‫درست روی اون تپه
‫باورم نمیشه ندیدم‌شون
‫شاید بهتر باشه به خونه نزدیکتر بمونی، ‫اینطوری چیزی رو جا نمیندازی؟
‫دوباره به اون مزرعه قدیمی رفتی
‫مگه نه؟
‫مراقب بودم
‫اما بچه‌ها شاید نباشن
‫متاسفم، خبر نداشتم
‫هیچوقت تا قبل ‫از درو شکارچی‌ها نمیان این بالا
‫یا گرگها
‫میگم شاید در جنوب مشکلی پیش اومده باشه
‫و چه ربطی به تو داره، النور برندی‌فوت؟
‫تا حالا پیش خودت فکر نکردی...
‫دیگه چی اون بیرون وجود داره؟
‫رودخونه تا کجا میره...
‫یا پرستوها از کجا نغمه‌های ‫جدید رو در بهار یاد می‌گیرن؟
‫نمی‌تونم به شگفتی‌های ‫این دنیا محل نذارم
‫فراتر از شگفتی ماست
‫بهت که گفتم
‫بارها گفتم
‫الفها باید از جنگلها محافظت کنن
‫کوتوله‌ها از معادن‌شون. ‫انسانها از مزرعه‌هاشون
‫حتی درختها هم باید نگران ‫خاکی باشن که زیر ریشه‌هاشونه
‫اما هارفوتها از نگرانیهای ‫این دنیای بزرگ آزادن
‫ما چیزی به جز امواج کوچیک ‫در یه رود بسیار، بسیار طولانی نیستیم
‫مسیر ما با فصلهای در حال گذر تعیین میشه
‫هیچکس از مسیر خارج نمیشه ‫و هیچکس تنها راه نمیره
‫همدیگه رو داریم. در امانیم
‫اینطوری زنده می‌مونیم
‫زود باش. به پدرت کمک کن.
‫مشکل توئه. می‌بینی، ‫یه چرخ باید گرد باشه
‫شجاع‌ترین جنگجویان...
‫مقابل ما زانو زدن، پیروزمندانه
‫با اینه مورگوت در دوران قبل شکست خورد...
‫برخی ترسیدن که یه موجود ‫شرور جدید از سایه‌ش قیام کنه
‫پس قرنهاست که...
‫این سربازها هر سوراخ و شکافی رو گشتن...
‫تا آخرین باقیمونده از دشمنان ما رو...
‫مثل یه بارون بهاری که روی استخوونهای ‫لاشه متعفن می‌ریزه، بشوره و ببره
‫و حالا بالاخره...
‫با پیروزی پیش ما برمی‌گردن...
‫چون ثابت کردن که بدون شک...
‫روزگار جنگ ما به پایان رسیده
‫امروز...
‫روزگار صلح ما شروع میشه
‫و به نشونه قدردانی ما...
‫این قهرمان شامل افتخاری میشن...
‫که در میان مردم ما بی‌سابقه بوده
‫تا بندرگاه‌ خاکستری همراهی میشن...
‫و اجازه دارن از دریا رد بشن ‫تا برای ابد...
‫در قلمروی سعادت یافته در غرب دور زندگی کنن
‫سرزمینهای نامیرای والینور
‫بالاخره میرن خونه
‫می‌خوای همونجا وایستی ‫و مثل یه ارک نفس بکشی؟
‫گفته میشه که نوشیدنی پیروزی...
‫برای اونایی طعم تلخ تلاش ‫رو چشیدن بسیار شیرینه
‫احساس پیروزی نمی‌کنم
‫لیاقت افتخارات امروز رو داری
‫برادرت اگه بود افتخار می‌کرد
‫اولین باری که اینا حک شدن رو یادمه
‫شباهت یه مرده روی ‫یه موجود زنده می‌مونه
‫فکر کنم بخشی از وجودم ‫همیشه باور داشت بقیه‌م باید اینجا باشه...
‫با اونا
‫اما به جاش، باید اونا رو ترک کنم
‫این هدیه پادشاه توئه
‫هدیه‌ای که تصمیم گرفتم رد کنم
‫گالادریل، تو...
‫برادرم جونش رو برای ‫شکار سائرون فدا کرد
‫وظیفه اون الان وظیفه منه
‫میرم دنبال دشمنی بگردم ‫که از دست ما فرار کرده به شمال رفته
‫اگه مجبور باشم تنها میرم
‫بله. نشان مرموزت
‫در موردش با شاه بزرگ حرف زدم
‫- پس چرا... ‫- چون دیدن یه نشان...
‫به معنای این نیست که ‫به پیدا کردن سائرون نزدیک شدی
‫تموم شده. شرارت از بین رفته
‫پس چرا در اینجا از بین نرفته؟
‫بعد از تمام تلاشهایی که کردی...
‫کاملا طبیعیه که احساس کشمکش کنی
‫کشمکش؟
‫خیلی خوشحالم که به ‫اندازه من شرارت رو نشناختی
‫اما چیزی که من دیدم رو شما ندیدین
‫به اندازه خودم دیدم
‫چیزی که من دیدم رو ندیدی
‫شرارت نمی‌خوابه، الراند
‫منتظر می‌مونه
‫و در لحظه‌ای که خشنود هستیم...
‫ما رو کور می‌کنه
‫بیا فرض کنیم همونی ‫که می‌ترسی باشه...
‫و این دشمن یه جایی کمین کرده و منتظره
‫واقعا فکر می‌کنی پیدا کردنش ‫تو رو راضی می‌کنه؟
‫کشتن یه ارک دیگه با ‫شمشیرت بهت آرامش میده؟
‫- اگه اشتباه کنی... ‫- اشتباه نمی‌کنم
‫اگه اشتباه کنی...
‫الفهای بیشتری رو ‫در سرزمینهای دوردست به کشتن میدی؟
‫تا خودتو راضی کنی به ‫اندازه کافی انجام دادی...
‫چند تا مجسمه دیگه رو ‫به این مسیر اضافه می‌کنه؟
‫هیچکس در تاریخ ‫دست رد به این ندا نزده
‫حالا این کار رو بکن، ‫تا دیگه هرگز نیاد
‫بیشتر اینجا بمونی، طرد میشی...
‫در زمزمه‌ها و رویاهای تاریک مسموم میشی
‫و فکر می‌کنی سرنوشتم ‫در غرب بهتر از این میشه؟
‫جایی که آواز شبیه ‫فریادهای جنگ در گوشم صدا می‌کنه؟
‫میگی که بر تمام وحشتهای ‫سرزمین میانه پیروز شدم
‫با اینحال اونا رو در من زنده میذاری؟
‫تا با خودم ببرمشون؟
‫نامیرا، غیرقابل تغییر، ناشکستنی...
‫وارد سرزمین بهار بی‌زمستون بشم؟
‫تنها در قلمروی سعادت یافته...
‫چیزی که درونت شکسته رو میشه درمان کرد
‫برو اونجا
‫برو و بهت قول میدم...
‫اگه زمزمه از شایعه‌ای ‫که هشدار دادی حقیقت داشته باشه...
‫آروم نمی‌گیرم تا کار درست رو انجام بدم
‫به اندازه کافی جنگیدی، گالادریل
‫شمشیرت رو بگیر بالا
‫بدون این، من چی میشم؟
‫چیزی که همیشه بودی
‫دوست من
‫عصر بخیر
‫کاراس در سه حرکت
‫به احتمال بیشتر مسموم شده
‫مسموم؟ توسط کی؟
‫تا جایی که می‌دونیم، دم کوتاه ‫چشم پیازی خودش این کار رو کرده
‫آروندیر
‫به این زودی دو هفته گذشت؟
‫آره
‫متاسفانه گزارش برای این ‫گردش وجود نداره
‫چند تا اختلاف بیخود ‫و یکم قمار ناجور
‫سه‌شنبه پیش اینجا یکم هیجان داشتیم
‫سر یه دختر یکم دعوا شد
‫چشم مرد تنبل بود و چشم ‫زن زیادی کار می‌کرد، اگه متوجه منظورم میشی
‫نوشیدنی میل داری، سرباز؟
‫خب، مثل همیشه هر چی تو بخوای
‫و مسمومیت؟
‫کدوم مسمومیت؟
‫همونی که الان ازش حرف زدیم
‫نه، نه، نه، نه...
‫داشت از علف مسموم حرف می‌زد
‫یه یارویی از اینجا رد می‌شد ‫و گفت که چراگاه گندیده
‫فقط علفهای هرز رشد می‌کنن
‫این یارو از کجا می‌اومد؟
‫نگفت. فکر کنم از شرق
‫چه روزی اومد اینجا؟
‫بیخیال شو، گوش چاقویی
‫یه تیکه علف کوفتی بوده دیگه
‫چیزی که شما به ما دادین ‫هزار سال پیش مرد
‫کی می‌خواین بیخیال گذشته بشین؟
‫گذشته با ماست، ‫چه دوست داشته باشیم و چه نه
‫یه روز، شاه واقعی ما برمی‌گرده
‫و از زیر چکمه‌های نوک تیزتون ‫با دقت ما رو نگاه می‌کنه
‫آروم باش، رفیق. حالا آتیش خشمت رو خاموش کن
‫بیخیال، رفیق
‫چیز دیگه‌ای هم هست؟
‫دستتو بده
‫بذرهای آلفیرین
‫از وقتی بچه بودم این گل رو ندیدم
‫اینا رو از کجا پیدا کردی؟
‫مجبور شدم با یه درمانگر ‫دیگه که در مسیر بود معامله کنم
‫گلبرگها رو خرد کردیم تا یه مرهم درست بشه
‫خردشون کردی؟
‫خیلی آروم
‫بین شما درمانگر هم هست؟
‫هستن
‫اما بهشون میگیم پیشه‌ور
‫بیشتر زخم‌های بدن‌مون ‫خود به خود خوب میشه...
‫پس کارشون اینه که حقیقت ‫رو پنهان کنن و زیبایی کار رو حفظ کنن
‫چون زیبایی قدرت زیادی ‫در شفا دادن روح داره
‫پس امیدوارم گلهای ‫آلفیرین برات زیبا باشه
‫پس تا دفعه‌ی بعد
‫سرباز
‫چیزی برای گزارش داری؟
‫چیز غیرعادی نیست
‫و چاه...
‫چطور بود؟
‫تونستی آب بکشی؟
‫در اوستیریس منتظر موندیم
‫به عواقبش فکر کردی که...
‫اگه نگهبان بفهمه چی ‫کار داری می‌کنی چی سرم میاد؟
‫متاسفانه متوجه منظورت نمیشم
‫به اندازه کافی سخت هست ‫که مراقب‌شون باشی...
‫بدون اینکه یه چشم ‫روت زل زده باشه
‫یا فکر می‌کنی من کورم؟
‫نه. فکر می‌کنم زیادی حرف می‌زنی
‫و بوی برگهای گندیده میدی
‫نه، نمیدم
‫چرا میدی
‫منظورم همینه. ‫فقط دو بار در تاریخ...
‫الفها و انسانها تلاش کردن با هم ازدواج کنن
‫و در هر مورد پایان غم‌انگیزی داشته
‫به مرگ ختم شده
‫نیازی نیست به من یادآوری کنی
‫پس چرا اصرار می‌کنی؟
‫یه دلیل بهم بده. یکی
‫آروندیر! مدهور!
‫شاه بزرگ اعلام کرده که ‫روزهای جنگ به پایان رسیده
‫تمام پایگاه‌های دوردست منحل میشن
‫داریم میریم
‫برای آخرین بار نگاه میندازی؟
‫هفتاد و نه سال اینجا بودم
‫فکر کنم حسابی بهش عادت کردم
‫باورت میشه که اینجا ‫زمانی یه تکه سنگ بایر بود؟
‫خیلی تغییر کرده، نگهبان
‫اما انسانهایی که اینجا زندگی میکنن نه
‫خون کسانی که کنار مورگوت ایستادن ‫هنوزم رگهاشونو سیاه می‌کنه
‫خیلی وقت پیش بود، نگهبان
‫قبل از جنگ چی بودی؟
‫یه کشاورز
‫پس وقتی به خونه برگردی ‫بیشتری از چیزی که به جا گذاشتی می‌بینی
‫افتخارات و القاب
‫زندگی‌ت شروع جدیدی خواهد داشت
‫اما اینو به یاد داشته باش، آروندیر...
‫که 79 سال مراقب مردان ‫و زنان تیرهاراد بودی...
‫نه به خاطر کاری که ‫اجدادشون زمانی انجام دادن...
‫بلکه به خاطر کسانی که الان هستن
‫و سپاسگزار باش
‫که دیگه لازم نیست دوباره اونا رو ببینی
‫مراقب باش. پودر ریشه آتشه. ‫باید خیلی آروم انجامش بدی
‫آرومتر از این انجام بدم ‫باید تمام روز اینجا باشم
‫امروز صبح خیلی عجله داری
‫به زحمت تونستم بخوابم. ‫موشها زیر کف اتاق...
‫- رقص و پایکوبی داشتن ‫- دوباره؟
‫در سه شب گذشته. ‫می‌خوردن و می‌تراشیدن
‫یکی از اونا اینجا چی کار میکنه؟
‫شنیدم رفتین
‫داریم میریم
‫بقیه گروهانت کو؟
‫احتمالا الان دارن دنبالم می‌گردن
‫پس چرا توی خونه منی؟
‫هر چی دلت می‌خواد بگو
‫هر چی خواستم رو گفتم
‫صدها بار به هر ‫روشی به جز گفتار
‫مادر
‫یه مردی اومده باهات کار داره
‫حیوونا رو هم درمان می‌کنی؟
‫اگه میشه یه نگاه بهش بنداز
‫یه جور بیماری گرفته
‫چه جور بیماری؟
‫تب نیست
‫و به نظر نمیاد هیچ دردی داشته باشه
‫کجا چرا کرده؟
‫چند روز پیش در شرق می‌چرخید
‫فکر می‌کنی یه چیزی خورده؟
‫اون چی بود ازش پاشید بیرون؟
‫تا کجای شرق رفته؟
‫ممکنه تا خود هوردرن رفته باشه
‫منم باهات میام
‫حسابی عجله کن
‫ما رو اینجا پیدا کنه، ‫دمار از روزگارمون درمیاره
‫اشتباهی تشخیصش دادم
‫شانسی رو یه تخته پا گذاشتم
‫خب، بگو ببینم...
‫قضیه مامانت حقیقت داره؟
‫چی حقیقت داره؟
‫شنیدم والدرگ اون ‫و یکی از گوش درازها رو دیده...
‫که با سرعت رفتن توی چاهش.
‫کی اینو بهت گفته؟
‫همه میگن
‫دروغه
‫شاید به خاطر همین ‫پدرت اینجوری فرار کرده
‫پدرم فرار نکرده
‫پس چی سرش اومده؟
‫حتی خودتم نمی‌دونی، نه؟
‫حقه‌باز کثیف پاداش شاه رو گرفت
‫پاداش اصلی اینه
‫مراقب باش!
‫زود باش، برو
‫دیگه نمی‌تونم ببینمش
‫گالادریل خیلی مطمئن ‫بود که جستجوش باید ادامه پیدا کنه
‫پیش‌بینی کردیم که اگه این اتفاق بیافته...
‫ممکنه غیرعمدی شرارتی ‫که اینقدر می‌خواد شکستش بده رو زنده نگه داره
‫چون همون بادی که می‌خواد ‫آتیشی رو خاموش کنه...
‫ممکنه باعث گسترشش بشه
‫پس سایه‌ای که دنبالشه...
‫باورت میشه هنوز وجود داره؟
‫فکرتو زیاد مشغولش نکن
‫کاری که کردی درست بود
‫برای گالادریل و برای سرزمین میانه
‫سخته ببینی کار درست چیه...
‫اونم وقتی دوستی و وظیفه با هم قاطی میشن
‫این بار کسانیه که رهبری می‌کنن...
‫و کسانی که به دنبال جستجو هستن
‫گالادریل به سمت غروب آفتاب میره
‫تو و من باید به طلوع ‫آفتاب جدید نگاه کنیم
‫برای این هدف...
‫با کار لرد کلیبریمور آشنا شدی؟
‫البته بزرگترین آهنگر الفهاست
‫از وقتی بچه بودم هنرش ‫رو تحسین می‌کردم. چرا می‌پرسی؟
‫قراره یه کار جدید رو شروع کنه. ‫کاری که اهمیت بسیاری داره
‫و تصمیم گرفتیم که ‫تو باید باهاش کار کنی
‫اما اجازه میدم خودتون ‫جزییات رو توضیح بدین، لرد کلبریمور
‫اول مردان بزرگ و حالا ستارگان
‫چشمها بازن وقتی که باید خوابیده باشن
‫انگار که...
‫دارن چیزی رو تماشا می‌کنن
‫چی رو تماشا می‌کنن؟
‫اگه مراقب شیرینی کاریهای ‫خودت نباشی، افسار گسیخته شدن زبان
‫چیه؟ چی می‌بینی؟
‫النور برندی‌فوت، با دماغ پدرت...
‫همیشه دنبال دردسر می‌گردی...
‫زیادی کنجکاو و فضولی ‫که یه هارفوت واقعی باشی
‫مطمئنی یه رگ سنجابی نداری؟
‫سادوک. سادوک، لطفا
‫بهم بگو
‫آسمونها عجیبن
‫عجیب
‫چطوری عجیبن؟
‫نوری! اون روغن رو داری؟
‫دارم میام
‫چقدر با مردم هوردرن آشنایی داری؟
‫خوشبختانه خیلی زیاد. اونجا به دنیا اومدم
‫چرا؟
‫مردم هوردرن معروفن به اینکه ‫در وفاداری به مورگوت...
‫خیلی قوی و محکمن
‫الان چی گفتی؟
‫حقیقت رو
‫داری از دوستام حرف می‌زنی
‫خویشاوند نزدیکم، اونا رو می‌شناسم. ‫آدمهای خوبی هستن
‫برای همین اومدم پیش تو
‫به جای اینکه پیش نگهبانها برم
‫برونوین
‫تنها آدم مهربونی هستی ‫که در روزهام در این سرزمین دیدم
‫می‌دونی چرا یه کشتی ‫شناور میشه و یه سنگ نه؟
‫گالادریل
‫دستتو بده
‫اما گاهی نورها به همون اندازه...
‫که در آسمون روشن هستن ‫روی آب بازتاب میشن و روشن هستن
‫از کجا بدونم دنبال کدوم نور برم؟
‫گاهی نمی‌تونیم بفهمیم...
‫تا وقتی که تاریکی رو لمس کنیم
‫گالادریل!
‫مترجم: داوود آجرلو
‫[زیرنویس اختصاصی]