‫باورم نمیشه بازم قراره پشتِ ‫یکی از اینا بشینم. آدم افسرده میشه
‫حالا مگه چی شده؟ ‫یه ماشین ساده‌ست
‫آره، آخه تو قرار نیست پشت فرمون بشینی
‫وقتی زن باشی و پشت مینی‌ون ‫بشینی، انگار داغ ننگ روی پیشونیت زدن
‫با این فرق که انگار نامرئی، ‫بی‌جنس‌گرا و غیرحرفه‌ای هستی
‫مگه میشه کسی تو رو ‫ببینه و بگه حرفه‌ای نیستی؟
‫اون دوتای دیگه رو نمی‌دونم ‫ولی تو خیلی هم حرفه‌ای هستی
‫- داری برنامه‌ی مراسم عروسیم رو می‌چینی ‫- می‌دونم
‫- خیلی لطف کردین که کار رو به من سپردین ‫- قربونت
‫ولی کار اصلیم، اینور و اونور بردن بچه‌هامه
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم این کار رو بکنم. ‫عمراً سوار مینی‌ون بشم.
‫خب اگه این‌طوریه،
‫می‌تونم یه پیشنهاد جذاب‌تر بهتون بدم؟
‫سلام خوش‌تیپ!
‫سلام عرض شد
‫- سلام، حالتون چطوره؟ ‫- عالی
‫من و دوستم می‌خوایم امتحانی ‫با اون ماشین زرد یه دور بزنیم
‫آره. یه ماشین می‌خوام که بشه باهاش ‫تخت‌گاز رفت
‫و جذاب باشه و حس سرزندگی بهم بده
‫وقتشه بزنیم به جاده!
‫آره
‫- خب برو بریم. برو که رفتیم! ‫- بزن به جاده دختر!
‫- برو بریم! ‫- یالا. آره!
‫یه لحظه. یه لحظه
‫سلام پنگوئنم. چطوری؟
‫منم دوستت دارم، عزیزم
‫سلام برسون
‫بگو سیلویا سلام رسوند
‫این دیگه چه جفنگیه پنگوئنم؟
‫- «جفنگ»؟ یا خدا! ‫- دوباره دیر اومد؟
‫چه بَد، پنگوئنم
‫متأسفم
‫خیلی‌خب، باشه. ‫امشب دیر برمی‌گردم خونه.
‫لحظه‌شماری می‌کنم تا ببینمت. ‫دوسِت دارم پنگوئنم. خداحافظ.
‫«دیسیت دیرم پینگوئنم! پینگوئنم!»
‫چیه مگه؟ اذیتم نکن!
‫مثل «مادرجفنگ‌ها» لحنت رو عوض کردی
‫آها، پس قضیه اینه
‫- جنا خوشش نمیاد حرف بد بزنیم ‫- آره...
‫- منم سعی می‌کنم رعایت کنم ‫- متوجه شدم
‫- پس هرچی می‌خوای بگو. تازه... ‫- اصلاً دیگه نمی‌شناسمت!
‫- چیه مگه؟ خب حرف بد نمی‌زنه ‫- یه آدمِ دیگه شدی
‫- و یه مدته بهم میگیم پنگوئنـم ‫- عقلت سرجاشه؟ پنگوئن آخه؟
‫پنگوئنم! خیلی هم نانازیه!
‫- چی از جونم می‌خوای؟ ‫- چند سالتـه مگه؟!
‫سلام منو بهش نرسوندی
‫چرا بهش سلام نرسوندی؟ ‫می‌خوای بینِ ما رو به هم بزنی؟ قضیه چیه؟
‫فرصت نشد. الان چیکار کنم؟ دوباره ‫زنگ بزنم بگم سیلویا سلام رسوند؟
‫- نه، اوکیـه ‫- بهش پیام میدم
‫- الان بهش پیام میدم ‫- نه، نه، نه
‫- میگم سلام رسوندی. سیلویا سلام می‌رسونه ‫- بس کن. نمی‌خواد...
‫- اونم سلام رسوند. ببین ‫- خیلی‌خب
‫- باشه پنگوئنم ‫- ارتباط برقرار شد
‫- خیلی‌خب دیگه. بزن بریم ‫- باشه
‫آره. برو بریم
‫ببخشید
‫ببخشید. ببخشید
‫ببخشید. از پسش برنمیام
‫نمی‌خوام با این برم. نمی‌تونم. ‫نمی‌خوام پشت این بشینم.
‫خیلی بهم استرس میده
‫اصلاً... من که نیستم
‫وای چقدر پایینه
‫من آدمش نیستم. اصلاً نمی‌خوام
‫آقا، میشه کمکم کنی از ‫این ماشین مسخره پیاده شم؟
‫« عشقِ افلاطونی » ‫« فصل دوم، قسمت اول »
‫خب، حواستون باشه که ‫برنامه‌مون خیلی فشرده‌ست
‫و بعدِ مدرسه سریع باید بریم سن دیگو
‫پس وقت رو تلف نکنین ‫و یادت نره گواهینامه‌ت رو بیاری
‫میشه این دفعه تو جلو بشینی؟
‫- بابا خیلی مضطرب میشه. منم دستپاچه میشم ‫- باشه. حله
‫مامان، واقعاً فردا باید بریم لگولند؟
‫من دیگه سنم از این حرفا گذشته!
‫رفیق، اذیت نکن دیگه. باید به ‫کارهای جشن نامزدی ویل برسم
‫باباتون هم عاشقِ لگولنده، خب؟ ‫خودش سه‌تاتون رو می‌بره اونجا
‫مامانی، الان دیگه شغل داری؟
‫یه‌جورایی
‫- باشه، الان یه‌جورایی شاغلم ‫- خداحافظ
‫- خداحافظ. خداحافظ، خداحافظ ‫- خداحافظ مامان
‫خداحافظ
‫- خداحافظ ‫- خداحافظ
‫خداحافظ
‫بهش میگه «پنگوئنم»؟!
‫آره. عجیب‌ترین چیزِ ممکنه
‫- چون شبیه پنگوئنن؟ ‫- ظاهراً
‫قبلاً همچین رفتاری از ویل ندیده بودم
‫آروم و بچه مثبت شده. ‫دیگه باهاش خوش نمی‌گذره.
‫چی بگم والا. من که دلم می‌گیره
‫فقط بچه‌مثبت‌ها از پنگوئن‌ها خوششون میاد؟
‫خب شاید نشونه‌ی خوبی باشه
‫- شاید ویل بالاخره داره بزرگ میشه ‫- گمونم آره
‫صرفاً انتظار نداشتم این ‫نسخه‌ی آروم و مطیعش رو ببینم
‫ولی شاید حق با توئه
‫بالاخره داره سر و سامون می‌گیره ‫و مثل بقیه‌مون کسل‌کننده میشه
‫ما کسل‌کننده نیستیم. ‫«چپل رون» گوش میدیم.
‫وای. میشه یه لحظه ساکت باشین؟ ‫می‌خوام لاینم رو عوض کنم
‫میو، اوضاع سمت راست چطوره؟
‫- خالیه ‫- می‌تونی بری
‫وای خدا جون! سفورا رو ببین! ‫از خروجی بعدی برو...
‫- چی میگی واسه خودت؟ ‫- ... که بابل‌تی بگیریم
می‌خوام بدونین توی یه ماشین پر از نوجوون چه خبره
‫باید از کلمه‌ی «ریز» استفاده کنی تا کار در بیاد ‫(به معنی کاریزما)
‫یا خدا! ‫تیموتی شالامی اونجاست!
‫- وایسا ببینم، کو؟ ‫- چراغ قرمزه. چراغ قرمزه
‫یا خدا!
‫عزیزم، این یکی دیگه تقصیرِ تو بود
‫آره
‫« سن دیگو »
‫وای!
‫- سلام ‫- سلام
‫سلام
‫- وای اینجا حرف نداره ‫- سلام سیلویا
‫خب خانمم مدیرعامل یه شرکتِ بزرگِ ‫مواد غذاییه. انتظارِ چیز دیگه‌ای داشتی؟
‫سیلویا هم خودش مدیر عامله. ‫پس هم‌دردیم.
‫آره. خیلی لطف داری ولی ‫من در حدِ مقایسه با تو نیستم
‫خب همین فرمون برو جلو
‫و امیدوار باش رئیست به ‫خاطر آزار جنسی اخراج بشه
‫من رئیسِ خودمم پس شدنیه!
‫من همه‌ی اطلاعات ‫فروشنده‌ها رو توی دفترم دارم
‫همراهم بیا بهت بدم و ‫خونه رو هم بهت نشون بدم
‫- آره. حله ‫- باشه
‫خوش بگذره
‫- بفرما. همه‌ش همینه ‫- خیلی هم عالی
‫ببین، حالا که اینجایی، ‫یه خواهشی ازت داشتم
‫بفرما. چه کمکی ازدستم برمیاد؟
‫بابام خیلی دلش می‌خواد که ویل
‫تو سخنرانی بی‌مزه‌ای که واسه ‫فردا در نظر داره، همراهیش کنه
‫- آهان، خب؟ ‫- و ویل هم زیر بار نمیره
‫با شناختی که از بابا دارم، ‫می‌دونم حسابی آبروریزی می‌کنه
‫ولی خیلی خوشحال میشه که ویل قبول کنه
‫به نظرت تو می‌تونی راضیش کنی؟
‫چرا که نه. سعیم رو می‌کنم. ‫ولی خودت ویل رو می‌شناسی دیگه.
‫خودتم می‌دونی اگه نخواد کاری بکنه، ‫محاله بتونی راضیش کنی
‫اگه بتونی یه اشاره غیرمستقیم بکنی، ‫خفن‌انگیز میشه
‫شگفت‌انگیز، آره
‫وای ببخشید. باید جواب بدم
‫از دفتر پکنـه. خودت مدیرعاملی دیگه. ‫درک می‌کنی!
‫آره بابا ولی بیخیال مقایسه شو
‫نی‌هاو (=سلام). جانی ۶۶
‫...وافل سیب‌زمینی
‫وای از دست تو، چین
‫خیلی‌خب
‫آره. باید برم باشگاه. ‫کلی کار دارم تا قبل از فردا.
‫- آهان ‫- هیجان‌زده‌ای؟
‫آره. خیلی. بدجور هیجان‌زده‌م
‫- عالیه ‫- آره
‫- دل تو دلم نیست ‫- چی شده؟ حالت خوبه؟
‫ببین، یه موضوعی رو باید بهت بگم
‫یا خدا. نکنه حامله‌ست؟ ‫جنا حامله‌ست؟
‫نه، نه. به‌هیچ‌وجه. نه، نه. نـه
‫راستش قضیه یه‌جورایی برعکسـه
‫من خاطرخواهِ یه نفر دیگه شدم
‫- چی؟ ‫- خاطرخواه یکی دیگه شدم
‫این مزخرفات دیگه چیه؟
‫- من... نه، نه ‫- با کسی دیگه رابطه داری؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- از این خبرا نیست
‫صرفاً یه خاطرخواهیِ بی‌ضرره. ‫یه خاطرخواهی ساده و...
‫خودت تا حالا خاطرخواهِ کسی نشدی؟
‫- چرا ولی توی بچگی. وقتی ۱۰ سالم بود ‫- بفرما!
‫خودت می‌دونی چطوریه. ‫منم اون‌جوری شدم.
‫- از اون حس‌هاست، خب؟ ‫- منظورت چیه آخه؟
‫- یعنی قراره همه‌چی رو بهم بزنه؟ ‫- نه بابا
‫- یه خاطرخواهیِ ساده و کوچیکه ‫- دیگه حرفی نباشه
‫خب نمی‌تونم این احساسات ‫رو توی خودم نگه دارم
‫چرا می‌تونی. زندگی مشترک یعنی همین
‫بریز تو خودت. جمعش کن. چالش کن
‫- دیگه بهت گفتم. کار از کار گذشته ‫- چه مرگت شده؟!
‫فراموشش کن
‫اصلاً نباید چیزی می‌گفتم چون شوخی بود
‫- چی؟ ‫- من که چیزی نگفتم
‫- اصلاً مطرحش نکردم و چیز خاصی نبوده ‫- هنوز نرفتی؟
‫- سلام عزیزم ‫- وای خدایا!
‫- سلام ‫- چه خبرا؟
‫- وای خدا! ‫- خوشحالم می‌بینمت. آره، خلاصه...
‫- آره ‫- خیلی از دیدنت خوشحالم
‫و بعداً می‌بینمت
‫فردا می‌بینمت. خداحافظ
‫فکر نکنم قضیه خاطرخواهیش صرفاً ‫به خاطر استرس‌های قبل عروسی باشه
‫خب دیگه چی می‌تونه باشه؟ ‫معلومه که استرس ازدواجه
‫الان وقتیه که دیگه باید تصمیم قطعی بگیره
‫و معلومه ترسیده و جا زده، ‫ویل کلاً این‌جوریه
‫- حالا طرف کیه؟ ‫- نپرسیدم
‫- اصلاً نمی‌خوام چیزی بدونم ‫- تو چی بهش گفتی؟
‫بهش گفتم دهنش رو ببنده و شهامت داشته باشه
‫به نظرم باید حرف‌هاش رو گوش بدی
‫دلم می‌خواد حرف‌هاش رو بشنوم
‫ولی فردا هفت صبح باید برم زمین ‫گلف تا وسایل رو تحویل بگیرم
‫بعدشم ۶۰تا مهمون دارم و ‫یه دسته‌شونم از راه دور میان
تازه ظاهراً قراره برای سخنرانی پدر ‫عروس خانم سیستم صوتی‌تصویری نصب کنم
‫و اینا مهم‌تر از شنیدن ‫تردیدهای ازدواجِ ویلـه؟
‫دیگه وقتِ شک و تردید نیست. ‫کار از کار گذشته.
‫چه بخواد چه نخواد، این ازدواج سر می‌گیره
‫این عروسی برگزار میشه. ‫ماشین روشن شده.
‫ماشین روشن شده؟!
‫آره، روشنه و دکمه‌ی خاموشی هم نداره. خب؟
‫می‌دونم این کار خیلی برات مهمـه
‫ولی نذار بین خودت و ویل فاصله بندازه
‫ازدواج کردن تصمیم مهمیه
‫فکر کردی من این چیزا رو نمی‌دونم؟ ‫خودم قبل عروسی‌مون رسماً روانی شده بودم.
‫ویل آرومم کرد
‫وایسا ببینم، واقعاً؟ ‫ویل آرومت کرد؟
‫نه. نه، نه
‫شوخی بود. جدی نگیر
‫- بالم لبم رو پیدا نمی‌کنم ‫- روی پاتختیه
‫خیلی‌خب. باشه
‫راست میگی
‫سعی می‌کنم قبل از مهمونی ‫فردا باهاش حرف بزنم
‫به نظرم اگه هم‌صحبت نمی‌خواست، ‫چیزی نمی‌گفت
‫می‌دونم. باشه. ممنون
‫خیلی خوش‌شانسم که تو رو دارم
‫- قربانت. دوستت دارم ‫- منم دوستت دارم عزیزم
‫ازدواج کردن با تو ‫بهترین تصمیمِ زندگیم بود
‫- عاشقِ پنگوئن‌هاییم که روی میزهاست ‫- آره یه عالمه پنگوئن داریم
‫- عین خودمون. دستت درد نکنه ‫- دقیقاً
‫عالی بودی. آره
‫- و رنگ‌هایی که استفاده شده... ‫- آره
‫- آره، می‌دونم ‫- خیلی مناسبن
‫- کلی رنگ‌های مختلف داریم ‫- آره
‫- حق با تو بود! ‫- همه‌شون هستن
‫- آره، عملاً همه‌شون ‫- ترکیب‌شونه. آره
‫- وقتی بدونی، دیگه تمومه ‫- آره و تو می‌دونستی
‫- تبریک میگم ‫- سلام عمو پیت
‫- آره. از دیدنت خوشحالم ‫- عمو پیت. سلام
‫اینجا اسکاچ گیر نمیاد؟
‫- من راهنماییت می‌کنم. از این طرف ‫- آره
‫- یه بار مجهز و کامل اونجا داریم ‫- دوستت دارم پنگوئن
دوستت دارم پنگوئنم
‫گولِ قیافه‌ی عمو پیت رو نخور
‫قیافه‌ش بانمکه ولی میگن ‫یه آدم رو توی کُره خورده
‫- یا خدا. نگفت چه مزه‌ای بوده؟ ‫- لازانیا
‫شرط می‌بندم از روز اول هفته هم متنفره ‫(اشاره به شخصیت گارفیلد)
‫ببخشید که دیروز یهو ‫اون قضیه رو پیش کشیدم
‫- نباید این کار رو می‌کردم ‫- نه، نه
‫کارِ اشتباهی بود
‫- نیازی به عذرخواهی نیست ‫- نه. ردیفه
‫معلوم بود یه چیزی روی دلت مونده
‫منم نذاشتم چیزی بگی و ‫نباید این کار رو می‌کردم
‫- و عذرخواهی می‌کنم ‫- نه، اوکیـه
‫نه، راستش دیروز قاط زده بودم ولی ‫الان بهترم
‫- دیگه گذشته. تموم شد و رفت، باشه؟ ‫- باشه
‫- آره. تمومه. خیلی هم عالی ‫- خوشحالم اینو می‌شنوم ولی...
‫- آره ‫- اگه یه روزی خواستی راجع‌ بهش حرف بزنی...
‫نمی‌خوام. ردیفه. چیزِ خاصی نبود
‫چیز خاصی نبود پس دیگه حرفی نمی‌مونه
‫حله. حالا که بحثش شد
‫جنا گفت یه درخواستی ازت کنم
‫خب؟
‫گمونم باباش می‌خواد یه سخنرانی کنه
‫- و می‌خواد تو هم مشارکت کنی ‫- کیر توش. امان از دست این سخنرانی کیری
‫چی میشه حالا؟ مگه چقدر می‌تونه بد باشه؟
‫- ضدحال نباش دیگه ‫- ناجوره. ناجوره. خیلی ناجوره
‫- نژادپرستانه‌ست؟ ‫- نه بابا
‫- بده؟ ‫- نه
‫- مردانه‌ست؟ ‫- آره، مردانه‌ست
‫می‌خواد توی جشن نامزدیم، ‫توی سخنرانی مردانه‌ش
‫- شرکت کنم ‫- بسه دیگه
‫- زده به سرت؟ ‫- چی بگم والا
‫- ضایع‌ست. همین ‫- باشه
‫- گرفتی؟ باشه ‫- من پیام رو رسوندم دیگه
‫ممنون. پیام دریافت شد ‫ولی قبول نمی‌کنم
‫یا خدا. باید برم به عمه‌های جنا سلام کنم
‫هشت‌تا عمه داره
‫- انگار مستعمره تشکیل دادن ‫- خب، موفق باشی
‫- خدایی؟ ‫- فیلم موروثی رو دیدی؟
‫- خاویارم شل و وله ‫- نه، فیلمش خیلی عجیب‌غریبه
‫سلام بچه‌ها
‫- سیلویا. سلام ‫- سلام
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫- سلام پسرا. خوشحالم خودتون رو رسوندین ‫- نخیر!
‫دادا، عجب باشگاه خفنیه
‫آره. جای حقیه. خانواده‌ش خیلی پولدارن
‫دیدی توی مجله‌ی ایتر‌اِل‌اِی ‫راجع به لاکی پنی نوشتن؟
‫- آره دیدم ‫- لس آنجلس تایمز. نیویورک تایمز
‫همه‌شون رو برام فرستادی
‫- عجب سروصدایی کرد رفیق. محشر بود ‫- آره، خفن بود
‫میشه با جنا گپ بزنم؟
‫چون توی فکرم شعبه‌ی دوم لاکی پنی رو بزنیم
‫می‌تونیم اسپرایت رو با نوشیدنی مخلوط کنیم و
‫بگیم نوشیدنی سیبِ اصل اسپانیاست
ملت اسکل که نیستن
ببخشید. باورم نمیشه ‫نتونستم جلوی این وضع رو بگیرم
‫فاجعه‌ست. ‫جشن نامزدیت رو به فنا دادم.
‫- نه، ندادی. اشکال نداره ‫- تو این کار رو ازم خواستی
‫- تو مقصر نیستی ‫- چرا، تقصیر خودمـه
‫- نیست ‫- هست
‫- والاّ نیست. بِلاّ نیست ‫- من متقلبم
‫- نه، متقلب نیستی ‫- کلاهبردارم
‫کسب‌وکارم چرنده
‫یه ون خریدم و
‫روش نوشتم «تدارکاتِ سیلویا» و
‫در عرض دو ماه، به‌ناچار فروختمش
‫حالا هم بعضی‌وقت‌ها توی محل می‌بینمش و
‫مجبورم به بچه‌هام بگم ازم دزدیدنش
بیا بریم نوشیدنی بخریم، خب؟ اتفاق خاصی نیفتاده که
‫من کلی نوشیدنی سفید دارم. ‫نمیشه همون‌ها رو بدیم بخورن؟
‫نوشیدنی لازم داریم. ‫ننه‌بابای جنا از اون قِشر مرفه‌های دائم‌الخمرن.
‫- نوشیدنی نخورن می‌میرن ‫- واقعاً؟
‫- آره، حتماً باید نوشیدنی باشه ‫- خیلی‌خب، میرم می‌گیرم
‫من هم باهات میام. اینجا رو ‫بهتر از تو می‌شناسم. اینجوری زودتر میشه.
‫ویل، ناسلامتی جشن نامزدیتـه. ‫نمیشه جایی بری که.
‫تعارف‌تکلف‌ها رو بذار کنار، ‫همینجوریش هم دیر شده
‫ببین، بیا بریم فقط. ‫من می‌رونم.
‫اسپرایت رو ولش کن
‫انگار اصلاً کمک‌فنر نداره،
‫هر دست‌انداز رو تا تهش حس می‌کنی
‫طعم واقعیِ رانندگی رو می‌چشی، گرفتی چی میگم؟
‫- باحالـه ‫- آره
‫- کاش نیم‌تنه می‌پوشیدم ‫- آره، من هم همین‌طور
‫بابای جنا خیلی سرِ نوشیدنیش حساسـه
‫- چی دوست داره؟ ‫- نوشیدنی وو کلیکو
‫سر و تهش رو بزنی ‫فقط داره از وو کلیکو حرف می‌زنه
‫جونش در میره واسش
‫اینجا که اصلاً وو نیست. ‫من وو نمی‌بینم.
‫ببخشید، آقا. ‫تو انبار وو ندارید؟
‫متأسفم، موجودی فروشگاه همین‌هاست
‫- یعنی وو ندارید؟ ‫- تلفظش همین‌طوریـه؟
‫یه فروشگاه دیگه هم هست، ‫ولی نیم ساعت تا اونجا راهـه
‫خریت محضـه بریم اونجا. ‫بد به دلت راه نده.
‫اون... ووئـه دیگه
‫ووئـه دیگه. ای خدا!
‫- نگاه کنید ‫- اونجا رو
‫بله، یه‌عالمه وو دارید دیگه
‫- ووئـه ‫- نه، نه
‫- دریای وو راه انداختید ‫- واقعاً شرمنده،
‫ولی برای یه مهمونی دیگه پیش‌خرید شدن
‫- همش پیش‌خرید شده؟ ‫- بله
‫بعید می‌دونم متوجه شده باشید. ‫پایِ خوشبختی دو کبوتر عاشق در میونـه.
‫واقعاً دست‌مون زیر سنگ شماست. ‫کارمون با نصف اینها هم راه میفته.
‫پس به قحطی نوشیدنی برخوردید؟
‫الان بخندیم؟!
‫- نه ‫- آره، حدس می‌زدم
هر جور شده باید نوشیدنی‌ها رو بگیریم
‫صد البته
‫خیلی‌خب. کچل‌خان تو دید نیست. ‫بریم تو کارش.
‫سفارش به نام هکتور آلوارزه
‫بنازمت
‫حالا بگرد ببین کدوم کارمند ‫از همه بیشتر تو هپروتـه
‫- ای خاک عالم ‫- خودشـه
‫- بریم تو کارش، رفیق ‫- برو که رفتیم
‫- سلام، جناب ‫- سلام
‫- ما وو سفارش داده بودیم ‫- بله، اومدیم دنبال ووهامون
‫بله، به اسم هکتور آلوارز
‫همراه من بیاید
‫بریم. بریم
‫به‌به. عالی شد، مچکرم
‫- خیلی‌خب ‫- هی
‫این از وو. کارت شناسایی‌تون رو لطف می‌کنید؟
‫سپاس بی‌کران
‫خوشحالم که همچین درخواستی کردید
‫- خیلی‌خب، آرامش خودت رو حفظ کن ‫- اینجا رو بزنید
‫بفرمایید
‫ببخشید
‫- رسید نمی‌خواید؟ ‫- نه، نیازی نیست
‫- جناب! ‫- پولش رو دادیم دیگه
‫خیلی‌خب. مراقب باش. آروم!
‫- ردیفـه ‫- هی!
‫وای
‫حیف که خلافِ سیاست‌ فروشگاهـه ‫بیفتیم دنبالتون، برادر!
‫- ایول! ‫- خدایا! چه حالی داد
‫شدیم رابین‌هودی که ‫علیه فروشگاه‌های زنجیره‌ای بزرگ می‌جنگه
‫- گور بابای فروشگاه‌های زنجیره‌ای! ‫- آره! گور باباشون!
‫راستش، من فروشگاه‌های زنجیره‌ای رو ‫دوست دارم
‫- کار آدم رو راه میندازن ‫- همه چی هم دارن
‫وای، می‌دونی چی شد؟ ‫یه توکِ پا باید اینجا بریم
‫- چی؟ ‫- یه دقیقه اینجا بریم و برگردیم
‫- گرسنه‌ات نیست؟ ‫- نه
‫باید برگردیم جشن نامزدی
‫نگران نباش
‫- سه‌سوته برگشتیم ‫- ناسلامتی جشن نامزدیتـه!
‫بهترین ساندویچ‌های سن‌ دیگو مال اینجاست
‫- مثلشو هیچ جا پیدا نمی‌کنی ‫- ساندویچ می‌خوام چیکار؟!
‫یه گاز بزنی، به جونم دعا می‌کنی
‫چشمم هانا رو گرفته، خب؟ ‫به ایشون نظر دارم
‫واسه همین من رو از وسط مهمونی‌ای که
‫برای کل فامیل‌های خانمت تدارک دیدم، ‫کشوندی اینجا؟
‫آره، دقیقاً. می‌دونم
‫بدجور ریدم، نه؟ ‫الحق که ریدم
‫عمراً اگه بذارم زندگیت رو به خاطر
‫- یه دختر از یه ساندویچی پیزوری به فنا بدی ‫- پیزوری کجا بود؟!
‫این رستوران کُلی جایزه بُرده
‫بعدشم، خوبـه خودت گفتی ‫درد دلم رو به خودت بگم
‫- تکلیفت رو با خودت مشخص کن ‫- خیلی‌خب. ببین، من رفیقتم
‫- من پیشتم ‫- آره، آره
‫یعنی دیگه جنا رو دوست نداری؟ ‫منظورت اینـه؟
‫نه، من جونم واسه جنا در میره
‫فقط وقتی میام اینجا و ‫با هانا حرف می‌زنم،
‫با خودم میگم ‫نکنه اون آدم زندگی من باشه؟
‫یا ما بیشتر به هم نمی‌خوریم؟
‫بعدش میرم با جنا و خانواده‌ش بُر می‌خورم. ‫یا توی باشگاه گلفیم،
‫یا داریم کباب می‌زنیم
‫بعدش برمی‌گردم اینجا و ‫تمرکزم میره رو هانا
‫هم باحالـه و هم انگار ‫بیشتر به هم میایم
‫- می‌گیری منظورم رو؟ ‫- خیلی‌خب
‫- واقعاً داری این رو از من می‌پرسی؟ ‫- آره
‫به خاطر همینـه که ‫من رو تا اینجا آوردی؟
‫ببین، هیچکس به اندازه‌ی تو ‫من رو نمی‌شناسه
‫فقط راه و چاه رو نشونم بده، خب؟
‫- باشه، باشه ‫- خیلی‌خب
‫این... این...
‫- هانا ‫- هاناخانم چجور آدمیـه؟
‫خب، روحیاتش بیشتر بهم می‌خوره
‫خیلی پیچیده‌ست،
‫نمیشه توی یه جمله خلاصه‌اش کرد، ‫ولی سعیم رو می‌کنم
‫خیلی‌خب
‫ساندویچ دوست داره
‫دیگه چی؟
‫توی تابستون سرحال‌تره
‫خودش گفته که تابستون رو دوست داره
‫بهم گفت با تابستون بیشتر حال می‌کنه
‫- شوخیـه دیگه؟ ‫- جمعه‌ها رو دوست داره
‫یه بار بهم گفته بود: ‫«خدا رو شکر، بالاخره جمعه شد»
‫- شاید هم مذهبی باشه. حس می‌کنم ‫- چی میگی واسه خودت؟!
‫- هیچی در موردش نمی‌دونم ‫- چتـه تو؟ داری...
‫- یه ذره هم نمی‌شناسمش ‫- داری همه چی رو به فنا میدی
‫- می‌دونم. می‌دونم ‫- کار همیشگیتـه
‫تا می‌بینی یه چیزی خوب پیش میره، ‫تا گند نزنی وِل‌کُن نیستی
‫- باز دوباره داری این کار رو می‌کنی. بله ‫- واقعاً راست میگی ها، نه؟
‫- آره، واقعاً. کارِ همیشگیمـه ‫- آره
‫- عادت کردم ‫- بسـه، دیگه نیازی نیست
‫- دغدغه‌ی خفن‌بودن داشته باشی، خب؟ ‫- وای. ای خدا
‫ببین، ازدواج ترسناکـه
‫- آره ‫- تعهد ترسناکـه
‫- حق داری ‫- آره
‫ولی من می‌شناسمت. ‫از پسش بر میای.
‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب ‫- خب؟ باشه؟
‫این هم یادت باشه که این دختره خزه
‫خالکوبی ددپول رو داشت
‫- آره، خالکوبی ددپول داره ‫- افتضاحـه
‫هی پیش خودم می‌گفتم شاید قبلِ ‫اکران فیلمش زده باشه، اما دروغـه
‫یحتمل سر فیلم دومیش زده
‫- خالکوبی ددپول داره ‫- خیلی ضایعـه
‫- ممنونم. دیدی؟ ازت ممنونم ‫- خیلی‌خب. ردیفی؟
‫- الان خیلی بهترم ‫- خیلی‌خب
‫دقیقاً همین رو می‌خواستم بشنوم. ‫من خوبم. ازت ممنونم، خب؟
‫لگدش نزنی ها. صورت داره
‫هیتلر هم صورت داشت
‫اون هم اگه بوریتو به‌بغل از جلوم رد می‌شد، ‫یه لگد نثارش می‌کردم
‫- یا خدا ‫- وای
‫- وای، خدا ‫- مطمئنم آخ نگفتن
‫سلام به همه. بنده هنک هستم
‫هر چند امروز تحت عنوان پدرِ عروس ‫در خدمت شمام
‫می‌دونم که همتون می‌دونید ‫جونم به جونش بنده
‫ولی من و رفقا دور هم جمع شدیم که ‫صرفاً جهت اطلاعتون،
‫یکم ازش براتون بگیم، خب؟
‫خب
‫حق با تو بود. سخنرانیِ مزخرفی بود
‫رسماً داغون بود، نه؟
‫ولی مرسی که باهام حرف زدی
‫- خیلی بهترم ‫- من که کاری نکردم
‫به نظرم تو و جنا برای هم ساخته شدید
‫لطف داری
‫شنیدنِ این حرف از تویی که ‫مورد اعتمادمی، خیلی ارزشمنده
‫پس ممنونم
‫خب، پیداش کردی نشونم بدیش ها
‫- به سلامتی جی‌ لو ‫- به سلامتی جنیفر لوپز
‫اسپانیول‌ها
‫- مزه‌ی اسپرایت می‌دهد ‫- نوشیدنی سیب
‫- عجب مهمونی‌ایـه ‫- آره، ترکونده، نه؟
‫سنگ تموم گذاشته، نه؟
‫خوشحالیت برام ارزشمنده، جنا
‫از آشنایی با خانواده‌ات خوشحال شدم
‫- آره، آره ‫- امروز محشر بود...
‫منتها نفهمیدم چرا ‫عملاً کُلِ مراسم خبری ازتون نبود
‫کنجکاو شدم بدونم دوتایی کجا تشریف بردید؟
‫ما...
‫نوشیدنی اینجا داشت تموم می‌شد
‫- آره، آره ‫- یعنی، ما...
‫باید می‌رفتیم برای لحظه‌ی سخنرانی
‫- وو می‌خریدیم. آره ‫- رفتیم بازم وو بخریم و...
‫همین دیگه
‫اگه اینطوریـه که باشه
‫- عمو پیت! عمو پیت! ‫- جلوش رو بگیرید، بچه‌ها
‫- گمونم بهتره برم کمک ‫- آره، من نیام بهتره
‫- آره ‫- آره، نیای بهتره. خیلی‌خب
‫باز هم مرسی
‫پیت!
‫عمو پیت!