‫هی، هی، تو.
‫وایسا، اون گوشیا رو دربیار، لطفا.
‫یه چیزی تو کیسه دارم...
‫بابا، من با اون پسر کیک فروش درگیر نمیشم.
‫پسر کیکی! دُم.
‫این؟ دنبال این میگردی؟
‫نه، نه. بده ببینم، خودم نگاه میکنم.
‫هی!
‫- ها؟ ‫- دُم، دکتر کیک.
‫حداقل وقتی خماری، خفه میشی.
‫آره، آره.
‫راستی، امروز هم خیلی داغون به نظر میای.
‫10 % تخفیف برای سفارش بعدی شما
‫عالیه.
‫ممنون.
‫خب، شب بخیر.
‫عکس نفرست، فقط حالمو بد میکنه.
‫قول نمیدم.
‫باشه.
‫یه قلپ دیگه.
‫بِن.
‫ها؟ آره؟
‫میتونم کمکت کنم؟
‫نه. فعلا.
‫باشه.
‫میاد؟
‫دو، سه...
‫تولدت مبارک
‫تولدت مبارک، زانای عزیز
‫تولدت مبارک
‫پس همه کجا رفتن؟
‫پذیرش.
‫کامپیوترها قاطی کردن.
‫اِ، نزیرا، یه چیزی از ‫گاوصندوق داروهای مخدر میخوام.
‫نه، نه، نه، نه.
‫میشه لطفا دکتر وبر رو ‫همراهی کنید و امضا کنید؟
‫آره.
‫دوست من فقط میخواد ثبت نام کنه.
‫یه دقیقه وقت بدید!
‫این چیه؟
‫که هر سه ثانیه یه بار توسط ‫یه سری مریض اعصابمون خورد نشه.
‫اگه اینجا رو بپوشونیم، دیگه لازم نیست ‫هر دفعه از کنار پنجره باز رد شیم.
‫مگه نه؟
‫و هیچکس تو تریاژ نیست، رفقا.
‫مثل همیشه کمبود نیرو داریم.
‫با سه تا مهره نمیشه شطرنج بازی کرد.
‫فقط به پول بیشتری نیاز داریم.
‫فردا با بِک صحبت میکنم.
‫آها!
‫همین الان با بِک صحبت میکنم.
‫روشن شو دیگه، قراضه!
‫- مشکل با ماشین؟ ‫- نه.
‫با مادرم.
‫چی شده؟
‫دو هفته پیش ازتون کامپیوترهای جدید خواستم.
‫الان آخرین کامپیوتر هم از کار افتاده.
‫داریم به جایی میرسیم ‫که باید با خودکار و کاغذ کار کنیم.
‫خب، حالا چی؟
‫حالا دوست دارم با شما ‫یه نگاهی به مسائل مالی بندازم،
‫که بتونیم با هم یه راه حلی پیدا کنیم...
‫حتما این کارو بکنید.
‫الان بخش اورژانس شماست.
‫باید برم؟
‫احتمالا باتریش تموم شده.
‫شب بخیر.
‫ممنون.
‫خب، پس...
‫ظاهرا همه کامپیوترها هم از کار افتادن.
‫ولی نمیذاریم حالمون بد شه.
‫پرستارها جلو رو مدیریت میکنن.
‫- پس بزن بریم جنگ، پسر کیکی. ‫- آره.
‫حالا ما دو تا چطوری اینجا ‫عقب خودمونو سازماندهی کنیم؟
‫خب، همینجوری...
‫فی البداهه.
‫اسم من دومینیک کون هست، ‫یه معاینه اولیه سریع با شما انجام میدم.
‫چی شد که تشریف آوردید اینجا؟
‫کوری، یا چی؟
‫یه نگاه بهش بنداز.
‫خب، فکر کنم منظورتون این جوش هاست، درسته؟
‫اِ، چند وقته اینا رو دارید؟
‫چند ساعته.
‫- چند ساعت؟ ‫- آره.
‫احتمالا یه واکنش آلرژیه.
‫- آلرژی خاصی دارید؟ ‫- نه.
‫کرم جدیدی استفاده کردید؟
‫- شاید یه چیزی خوردید که... ‫- نه.
‫آلرژی نیست.
‫- خیلی شبیه آلرژی به نظر میرسه. ‫- ولی اون آلرژی نداره، مرد حسابی.
‫پس اول یه چیزی بهتون میدیم که ورمش بخوابه.
‫براتون یه میان وعده هم بیارم؟
‫ببخشید.
‫خانم دکتر ارتان، من کاری کردم، ‫یا همینجوری الکی با من بدرفتاری میکنید؟
‫اصلا. موضوع این نیست.
‫فقط وقت نداریم با مریضا دوست بشیم.
‫خب، ولی اجازه داریم از مریضا ‫سوال بپرسیم که بفهمیم چشونه؟
‫اوهوم. میشه یکم سریعتر هم انجامش داد.
‫- امینه؟ ‫- بله، بفرمایید؟
‫یه بیمار مسلمون دکتر مسلمون میخواد.
‫پس لطفا یه دکتر مسلمون براش پیدا کن، فردی.
‫بیا بریم.
‫بابا...
‫خواهر! شیفت شب خوبی داشته باشی.
‫برو خونه!
‫اون درگ کویین رو از کجا میشناختی؟
‫- میخوای بدونی، آره؟ ‫- آره، حتما.
‫من رقصنده پشت صحنه اشم.
‫جدی؟
‫نه، من با باباش خونه ها رو ‫تصرف میکردیم. 40 سال پیش.
‫الان دلالا توش نشستن.
‫هنوزم تو برلین خونه پیدا نمیشه.
‫میتونم تحویل بگیرم؟
‫- آره. ‫- هی.
‫اینجا چی داریم؟
‫بالای شکم.
‫من اینجا تو شکمم درد خیلی وحشتناکی دارم.
‫نمیره. و هی میاد.
‫- بعد دوباره میره... ‫- دردها به صورت حمله ای میان.
‫فکر میکنیم کیسه صفراست.
‫باید یه کار کوچولو رو تموم کنم.
‫بعدش میام پیشتون. ‫امروز اینجا کامپیوترها از کار افتادن.
‫- چهار روز دیگه اجرا دارم. ‫- عزیزم، خفه شو.
‫چیزی که اون نیاز داره، کمک پزشکیه.
‫کمک پزشکی رو حتما جور میکنیم.
‫- فقط یه لحظه وقت میخوام، باشه؟ ‫- اوهوم.
‫مراقبش باشید.
‫این یه میراث فرهنگی برلینه، ‫نذارید از دست بره.
‫پس بهتره چشم ازش برندارم.
‫تحمل کن، عزیزم.
‫خب، خانم پارکر.
‫امروز یه روز خاصه.
‫بخیه ها رو برمیداریم.
‫باشه.
‫شما اتفاقا با یه کاهش حقوق ‫کنار نمیاید، درسته؟
‫- اِ، نه. ‫- حیف شد.
‫تقریبا حدس میزدم.
‫آفرین.
‫یه لحظه نگه دارید، لطفا.
‫و سرتونو خم کنید.
‫بیا دیگه، کوچولو...
‫تولدت مبارک.
‫از کجا میدونید تولدمه؟
‫میشه؟
‫خب، بعدش هم جشن میگیری؟
‫نه.
‫آها.
‫بن، تو اتاق 3 بهت نیاز داریم.
‫آره.
‫- الان. ‫- آره.
‫- ممنون. ‫- خب...
‫- بله. ‫- خواهش میکنم.
‫- الان. ‫- آره.
‫عزیزم، باید برم دستشویی.
‫اصلا نمیتونم تا دستشویی دووم بیارم.
‫خیلی درد می‌کنه.
‫فکر کنم عفونت مثانه گرفتم.
‫الو!
‫باورم نمیشه!
‫ها؟
‫بیا.
‫- بیا، بیا. ‫- کجا؟
‫کجا؟
‫آخه کجا؟
‫بیا.
‫این پسر عموم لوییسه.
‫غیر قانونیه. مریضه. خواهش می‌کنم.
‫بن، بن.
‫- بیا. ‫- نه. نه!
‫خواهش می‌کنم بیا. ببین. خیلی مریضه. ببین.
‫دستاشو ببین. خواهش می‌کنم، بن.
‫مریض؟ الو، الو! بیمارستان همه مریضن!
‫ببین.
‫صورتشو ببین. ببین.
‫این چیه؟
‫دستتو نشون بده.
‫دستشو ببینید.
‫ببین. ببین صورتشو.
‫خودتو جمع و جور کن.
‫دست.
‫خواهش می‌کنم، بن. مدرک نداره. ‫پسر عموی کوچیکم، 17 سالشه.
‫از تو خواهش می‌کنم. ‫به هرچی که برات مقدسه...
‫خواهش می‌کنم به کوچیکم کمک کن. 17 سالشه.
‫خواهش می‌کنم.
‫اونم تو باغ وحش کار می‌کنه؟
‫آره، تو باغ وحش کار می‌کنه، ‫ولی به خانواده هم کمک می‌کنه.
‫موسیقی می‌زنه، تو برداشت ‫محصول کمک می‌کنه، اسباب کشی می‌کنه،
‫همه کاری می‌کنه.
‫عالیه.
‫- همه فن حریفه، نه؟ ‫- آره، دقیقا.
‫چند وقته اینجوریه؟
‫چند وقته اینجوری شدی؟
‫چند هفته‌ای میشه.
‫می‌گه چند هفته‌ای میشه که اینجوری شده.
‫خیلی خب، فهمیدم.
‫میتونی اینو از بین ببری؟
‫کار گیرش نمیاد.
‫جواب آزمایش خون فردا آماده میشه.
‫به خاطر همین باید امشب رو اینجا بمونید.
‫ممکنه سیفیلیس باشه.
‫نمی‌تونیم اینجا بمونیم، رئیسم اذیت می‌کنه.
‫نه، نه، رئیس مهم نیست.
‫این خطرناکه.
‫باید همینجا بمونید. خطرناکه. باشه؟
‫باید شب رو همینجا بمونیم.
‫نه. لیلیا منو می‌کشه.
‫- نمیشه اینجا بمونیم. ‫- نه، باید بمونید.
‫فهمیدی؟
‫پتو برای خوابیدن.
‫اگه لیلیا اذیت کرد، خودم باهاش حرف می‌زنم.
‫درستش می‌کنیم.
‫یه نگاه بنداز.
‫- تا فردا. ‫- تا فردا.
‫شب بخیر! به رومانیایی.
‫شب بخیر. شب بخیر.
‫کوکو.
‫هی. آزمایش خون اریک برونکوفسکی. ‫لازم نیست نگرانش بشی.
‫من خودم فردا نتیجه‌ها رو چک می‌کنم.
‫آمار هم داریم،
‫که متخصص‌ها تو کل بیمارستان ‫چند تا مریض ویزیت می‌کنن؟
‫نمی‌دونم.
‫هنوز اینجایی؟
‫رسمی نه.
‫ولی شما هم که هنوز اینجایین.
‫رسمی نه.
‫ممکنه نیم ساعت یا یه ساعت طول بکشه. ‫برو پایین، سمت چپ.
‫- دکتر پارکر. ‫- بله.
‫ویکتوریا تو دستشویی سیگار کشیده.
‫آره، تا وقتی که دزدگیر دود رو روشن نکنه، ‫مشکلی نیست.
‫اون تو دستشویی ما کراک می‌کشه.
‫باید حراست بهش رسیدگی کنه.
‫که دوباره برمی‌گرده.
‫حواست باشه، باشه؟ فقط دنبال آنتن بهترم.
‫اینا رو بذار کنار، بعدا انجامشون می‌دم.
‫صبر کن.
‫اوتیس.
‫زود باش.
‫خاله زانا،
‫چرا امروز پیک‌نیک تولد نرفتیم؟
‫امروز تولد منه.
‫امروز که تولد تو نیست.
‫چرا، امروز تولد منه.
‫تیلدا، اوتیس، برید تو تخت‌هاتون.
‫سلام.
‫تو چرا هنوز بیداری؟
‫خاله زانا، کی میای بهمون سر بزنی؟
‫چی؟
‫کی میای بهمون سر بزنی؟
‫الو!
‫این کارتون درست نبود، خودتونم می‌دونید.
‫تو هم خیلی سخت‌گیری.
‫الان می‌آم حسابی حالتو می‌گیرم، ‫"لوس بازی درآر". هی، شما دوتا.
‫تو خیلی لوس بازی درمیاری.
‫اگه اون کسی که ‫اینا رو تربیت کرده گیر بیارم...
‫آره، خیلی بی‌عرضه‌ست.
‫بعضی‌ها اصلا نباید بچه بیارن. ‫آره، خوبه که به مادرشون رفتن.
‫ما درخواست کار دکتر ارتان رو داریم...
‫آره، روبن، پشت سرت. سمت راست.
‫سلام.
‫اوه، بچه‌ها، هی!
‫واقعا، الان عصبانی می‌شم، بیاین.
‫ببخشید، باید سعی کنم این دو تا رو بخوابونم.
‫آره.
‫- شب بخیر. ‫- تولدت مبارک.
‫ممنون.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫هیچی نشنیدم.
‫بریم یه چیزی بخوریم؟
‫چی؟
‫می‌گم بریم یه چیزی بخوریم؟
‫نه.
‫باید به حساب و کتابا برسم، ‫کامپیوترها هم داغونن.
‫ولی تولدته.
‫بدشانسی میاره.
‫آره؟
‫آره.
‫یه بار خوب بهم معرفی کردن.
‫یه نوشیدنی.
‫باشه.
‫اصلا مشکلت با من چیه؟
‫من مشکلی ندارم، خب...
‫میشه دو تا دیگه هم برای ما بیاری؟
‫اِ...
‫بعضی از تغییراتی که دادی واقعا بد نیستن.
‫حالا می‌خوای چی بشنوی؟
‫ترجیح می‌دم جواب سوالمو بشنوم.
‫می‌دونی چیه؟ تو همه چیزو خیلی شخصی می‌گیری.
‫یعنی از روی عمد با من بد رفتاری می‌کنی، ‫یا چجوری باید اینو بفهمم؟
‫نه، مستقیما ربطی به تو نداره.
‫بلکه تو با زور وارد یه سیستم ‫از قبل موجود شدی، آره؟
‫اون سیستم اساسا ‫برای بیرون کردن رئیس‌های جدید بود.
‫ "ما از کنار گود به اوضاع ضربه می‌زنیم"، ‫این حرفای خودت بود، مگه نه؟
‫- آره. ‫- آره،
‫ولی خودت مسئولیت قبول کردن چی؟
‫برای مدیریت درخواست دادن، ‫اون دیگه خیلی زیاد بود؟
‫چرا الان داری زندگی رو برام سخت می‌کنی؟
‫حداقل من دارم کار رو انجام می‌دم.
‫این تغییرات اگه یکم پول بیشتر ‫خرجشون می‌شد، شاید یه نتیجه‌ای هم می‌دادن،
‫ولی وقتی به آمار و ارقام نگاه می‌کنم...
‫می‌بینم که اصلا برای هیچ‌کس ‫تو این بیمارستان مهم نیست.
‫مریض‌های اورژانسی رو هم می‌فرستیم خونه.
‫می‌تونستیم سه برابر بیشتر پول دربیاریم،
‫اگه فقط شب رو همونجا نگهشون می‌داشتیم.
‫چرا این کارو نمی‌کنیم؟
‫عمل‌های روتین، ‫چرا تعدادشون رو بیشتر نمی‌کنیم؟
‫همه بیمارستان‌های دیگه این کارو می‌کنن.
‫خب...
‫آره، می‌دونم، کار جالبی نیست، ‫ولی تو ایده بهتری داری؟
‫- نه. ‫- آره، همین فکرو می‌کردم.
‫به جز این جشن و پایکوبی‌ها، ‫تو فقط کار داری.
‫فکر کنم هیچ چیز دیگه‌ای هم نداری.
‫و حالا حس می‌کنی من دارم ‫دنیای تو رو خراب می‌کنم.
‫روبن کیه؟
‫پس تو گوش ندادی، آره؟
‫چرا، یه کم گوش دادم.
‫شوهر خواهرم.
‫و رئیس سابقم تو مونیخ.
‫آی آی آی.
‫چیه، آی آی آی؟
‫خب، هیچ‌کس الکی نمیاد بیمارستان.
‫سوال دیگه‌ای هم هست؟
‫چی شد؟
‫باهاش بودم.
‫و بزرگ‌ترین اشتباه زندگیم بود.
‫تولدت مبارک، زانا.
‫ممنون، بن.
‫بن؟
‫کل ماجرای وینسنت و تیلی‌دین و اینا؟
‫همه چیزو می‌دونم؟
‫آره.
‫تولدت مبارک
‫دستشویی داری؟
‫آره.
‫25 سنت میشه.
‫25 سنت؟ جدی می‌گی؟ نمی‌بینی حالش خوب نیست؟
‫پس بطری رو پس بده.
‫خیلی خب.
‫بیا، ویکتوریا، دیگه بسه.
‫این که قاطی داره.
‫بله؟
‫شب بخیر.
‫اِ...
‫این یکم بهتره.
‫شانس آوردی.
‫می‌تونست بدتر از این هم بشه.
‫اوم-هوم.
‫بیا.
‫بهش عادت نکن.
‫ممنون.
‫صبح بخیر!
‫بیمار جوون، زخم تشنج، پس سری.
‫خونریزی بند اومده.
‫تهوع نداره، علائمی از کوفتگی نیست، ‫مردمک‌ها هم اندازه.
‫- این خانم جوون رو کجا ببریم؟ ‫- ببرش اتاق معاینه 2.
‫- اوه، باشه. قهوه؟ ‫- هی.
‫سلام.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫دانیل نویمان هنوز اینجاست؟
‫آره.
‫اولاف!
‫شوک آلرژیک.
‫آخرین داروش کی بود؟
‫دیشب ساعت 9:30.
‫- آدرنالین 400 میلی‌گرم، عضلانی. ‫- باشه.
‫یکی رو صدا می‌کنم.
‫نفس بکش، بیا.
‫نفس بکش.
‫آره، الان میام.
‫آقای برونکوفسکی، الان یکی میاد.
‫همه‌چی مرتبه، الان پیشتون میایم.
‫حالتون الان بهتر میشه.
‫همه‌چی مرتبه، ما اینجاییم.
‫می‌برمش بالاتر. آقای برونکوفسکی.
‫ممنون.
‫میشه یه نفس عمیق بکشید، لطفا؟
‫خیلی خوبه.
‫خیلی خوب داری انجام میدی.
‫نفس کشیدن آروم میشه.
‫خیلی خوبه.
‫ممنون.
‫من اشتباهی کردم؟
‫دوز آخر رو ندادن؟
‫لعنتی، باید به نزیرا دوباره یادآوری می‌کردم...
‫اون دیشب تقریبا تنها بود.
‫نمی‌دونم انجام داده یا نه، ‫باهاش صحبت می‌کنم.
‫خودم انجامش میدم.
‫خب، همه‌چی مرتبه؟
‫خب، همه‌چی اوکیه؟
‫خوب خوابیدی؟
‫آره؟ آره؟ نشون بده.
‫وای، اینجا چه خبر وحشتناکیه، داداش!
‫لعنتی. اِ...
‫گوش کن، تو واقعا سیفیلیس داری.
‫- کار؟ ‫- نه، کار نه.
‫ده روز، سه بار در روز.
‫صبح، ظهر، شب، فهمیدی؟
‫بیا.
‫سیفیلیس که مال قرون وسطاست.
‫داداش، تو از... آفریم!
‫اون اسکلت رو دیدی؟
‫آره، گوش کن. بیا با من.
‫یه قولی بهم بده، به هیچ‌کس نباید بگی، باشه؟
‫- قول میدی؟ ‫- قسم دستیاری!
‫باشه، پس الان به من دستیاری کن، باشه؟
‫باشه.
‫گوش کن. الان سرم رو ازت جدا می‌کنم،
‫و بعد می‌تونی بری خونه.
‫اون جداش می‌کنه، که بتونی بری خونه.
‫نه، نه، تو نه!
‫همه‌مون مدام اشتباه می‌کنیم،
‫چون مجبوریم مدام ‫شیفت‌های پشت سر هم کار کنیم!
‫میای؟
‫آقای کوهن همین الان دوز دوم رو
‫به طور اضافی تو برنامه دارویی ثبت کرد!
‫باشه، شرلوک.
‫باید بریم.
‫وگرنه اون زنی که الان تو مترو از پله‌ها افتاد، ‫خونریزی می‌کنه و می‌میره.
‫دنبال یه مریضم، تو بخش قدیمیه.
‫از کدوم طرف باید برم؟
‫آفریم.
‫پرستار!
‫- لعنتی... ‫- بن، این چیه؟
‫اینجا چیکار می‌کنید؟
‫داریم بهشون کمک می‌کنیم.
‫اون سیفیلیس داره، ولی مدرک نداره.
‫- تو داری بهشون کمک می‌کنی، آره؟ ‫- آره.
‫تو الان با من میای جلو.
‫نه؟
‫الان با من بیا، وگرنه کمکم می‌کنی...
‫- بیا جلو، زود باش! ‫- ما اینجا داریم کار خوب می‌کنیم!
‫الان با من بیا، وگرنه میندازمت بیرون.
‫نمی‌تونی.
‫مطمئنی؟
‫امینا، اِ...
‫ببخشید، من...
‫نه، اشکالی نداره.
‫گند بزن به زندگی خودت، بن.
‫ولی ما رو قاطی نکن.
‫یه چیزی داری که مال منه.
‫هی، هی، صبر کن!
‫ممنون.
‫می‌دونی که اون زیر سن قانونیه، نه؟
‫اینکه تو باغ وحش چیکار می‌کنه، ‫برام پشیزی ارزش نداره، برای من فقط بسته بندی می‌کنه.
‫باید فکر کنه کی ‫خسارت‌های دیشب رو جبران می‌کنه.
‫تو... هی!
‫باید وقتی بسته بندی می‌کنه، ‫بیشتر از حد معمول بزاره، آره؟ اون سیفیلیس داره.
‫تیلی‌دین داری؟
‫فنتانیل دارم.
‫شبیه معتاد به نظر میام یا چی؟
‫فکراتو بکن.
‫خب، همسایه خانم، سیگار می‌خوای؟
‫آره، بده.
‫اونجا چی قایم کردی؟
‫نه، صبر کن.
‫میشه؟
‫وای خدا.
‫خب، حتی آقای دکتر هم تعجب کرد.
‫اِ...
‫بیا با من.
‫بعدش یه سیگار بهت میدم، باشه؟
‫پروب از برش زیر دنده‌ای راست ‫به سمت پایین هدایت می‌شود،
‫به طوری که حالب ‫در کل طول خود نشان داده شود.
‫سنگ‌های کلیه به صورت ساختاری
‫پر از مصنوعات و بدون اکو نشان داده می‌شوند.
‫در صورت باز بودن حالب، ‫قسمت‌هایی از سنگ کلیه دفع شده
‫در مثانه قابل مشاهده است.
‫عزیزم، اون روزایی که ‫شب‌ها رو تا صبح بیدار می‌موندیم،
‫خیلی وقته که تموم شده، هوم؟
‫خیلی خسته‌ام.
‫خیلی متاسفم که ‫مجبور شدید اینقدر منتظر بمونید.
‫ولی در عوض، ‫الان خبرهای خیلی خوبی براتون دارم.
‫و اونم اینه که اصلا ‫کیسه صفرا عامل درد شما نبوده.
‫شما واقعا دو تا سنگ کوچیک ‫تو کیسه صفرا دارید،
‫ولی عامل اصلی درد، اینجاست که می‌بینیم.
‫تو مثانه، باقی‌مونده‌های ‫یه سنگ کلیه دیده می‌شه.
‫اینجا مثانه‌ست.
‫و این پایین...
‫هنوز یه چند تا باقی‌مونده ‫از سنگ کلیه رو می‌بینیم.
‫البته اون با مسکن‌هایی که بهتون دادیم،
‫تونسته حل بشه و وارد مثانه بشه.
‫وای خدا.
‫و چجوری دوباره میان بیرون؟
‫تو چند وقت آینده، موقع ادرار کردن ‫یکم سوزش خواهید داشت.
‫آها، اوکی.
‫ولی عمل جراحی نه!
‫نه، عمل جراحی نه.
‫یه چیزی بهتون میدم که تمیزش کنه، ‫و بعدش می‌تونید برید خونه.
‫می‌خوای بالا بیاری؟
‫اگه همینجوری ادامه بدی، پات قطع می‌شه.
‫یه پای دیگه هم دارم.
‫باید دست برداری.
‫چرا باید بخوام دست بردارم؟
‫درمان... دیگه فایده‌ای نداره.
‫این کار رو بیرون انجام بده.
‫من تا حالا صد بار ترک کردم.
‫نمی‌فهمی.
‫خوشحال باش، دوست من.
‫این کار رو نکن، ‫یه تمیزش رو برات میارم، باشه؟
‫خب، این سه تا رو می‌تونیم ‫شب رو تو بخش بستری کنیم.
‫فردا دوباره آزمایش خونشون رو چک می‌کنیم.
‫برای زانو و کیسه صفرا، می‌تونیم ‫عمل جراحی رو پیشنهاد بدیم.
‫اونا رو می‌تونیم تو لیست ‫عمل‌های جراحی اورژانسی قرار بدیم.
‫پس هر کی رو می‌شه شب رو اینجا نگه داریم،
‫عمل‌های جراحی روتین رو پیشنهاد بدیم، ‫و همه‌شون رو جمع کنیم.
‫دقیقا، یعنی ما از اورژانس ‫به عنوان یه تور استفاده می‌کنیم،
‫و بیمارها رو برای بخش‌های دیگه می‌گیریم.
‫- این قانون برای همیشه پابرجاست؟ ‫- تا وقتی که من اینجا هستم.
‫بالاخره یکی اینجا یه کاری کرد.
‫منم الان تموم کردم.
‫بیمار نویمان با سنگ کلیه هم ‫می‌تونه بره خونه.
‫باشه، ممنون.
‫اِ، سنگه رفته پایین ‫و به صورت شن تو مثانه‌ست.
‫البته اون کاندید عمل ‫برداشتن کیسه صفرا هم هست.
‫کیسه صفرا اصلا عامل دردش نبوده.
‫یه کولیک کلیوی بوده.
‫آره، یه بار دیگه نگاهش می‌کنم.
‫نویمان، آره؟
‫آره.
‫ممنون.
‫این کجاش اشتباه بود؟
‫سلام. کدوم یکی از شما آقای نویمان هستید؟
‫ "نویمان"...
‫این منو یاد بابام میندازه.
‫لطفا منو دانیل صدا کنید.
‫- باشه، پس من زانا هستم. سلام. ‫- سلام.
‫و شما؟
‫- لیام. ‫- لیام. سلام، لیام.
‫- از آشنایی باهات خوشوقتم. ‫- خدای من.
‫- لباس باحالیه. ‫- ممنون.
‫دومین دکتر تو پنج دقیقه، ‫حسابی دارید زحمت می‌کشید!
‫می‌خواستم باهاتون در مورد اینکه ‫باید برید خونه یا نه صحبت کنم.
‫میشه یه بار دیگه سنگ‌های صفراوی‌تون رو ببینم؟
‫- آره، حتماً. ‫- فقط یه دقیقه طول می‌کشه.
‫لیام، راحت باش بشین.
‫شما هم می‌تونید نگاه کنید.
‫اینجا کیسه صفراست.
‫خب، باقی‌مونده سنگ کلیه دیگه ‫براتون مشکلی ایجاد نمی‌کنه.
‫این دو تا نقطه اینجا، سنگ‌های صفراوی هستن،
‫که هنوز تو کیسه صفرا‌تون هستن.
‫تا حالا به این فکر کردید ‫که با عمل جراحی برشون دارید؟
‫ببخشید، ولی دکتری که ‫همین الان اینجا بود گفت سنگ‌ها،
‫هر کدوم که هستن... که...
‫- ...رفتن پایین... ‫- ...رفتن پایین، دقیقا.
‫و فقط باید تحت نظر باشن.
‫دقیقا، سنگ کلیه رفته پایین.
‫ولی سنگ‌های صفراوی ‫هنوز تو کیسه صفرا‌تون هستن.
‫و این همون چیزیه که دیر یا زود ‫می‌تونه مشکل ایجاد کنه.
‫اِ...
‫یعنی من باید عمل بشم؟
‫من خیلی از عمل می‌ترسم.
‫اصلا دوست ندارم این کار رو بکنم.
‫و چهار روز دیگه یه اجرای مهم دارم، ‫نمی‌تونم از دستش بدم.
‫ما می‌خواستیم بریم، همین الان.
‫آره، اینو می‌فهمم.
‫شاید مثل یه حمله هم به نظر بیاد.
‫فقط می‌تونم بهتون اطمینان بدم ‫که برداشتن کیسه صفرا
‫برای ما یه کار کاملا روتینه.
‫آره؟ ریسکش تقریبا صفره.
‫خیلی کمه.
‫خب...
‫منظورم اینه، اون رئیس بخشه‌ست.
‫اوه، شما رئیس بخش هستید؟
‫هی.
‫هی!
‫گفتیم این کار رو بیرون انجام بده!
‫سلام؟
‫بیدار شو!
‫نگاه کن، هی!
‫هی؟ ویکتوریا!
‫لعنتی.
‫اِ، لعنتی.
‫دانیل، من پیشتم.
‫من پیشتم، عزیزم.