‫سلام؟
‫نه. فعلاً بیدار نشـو
‫«گنبد شیشه‌ای» ‫[ فصل اول، قسمت پنجم]
‫نـه! سعید وایسا!
‫برو عقب!
‫جلوتر نیاید
‫بیا
‫بهت قول می‌دم آلیسا رو هم پیدا می‌کنیم.
‫بعد از این‌که دست و پـات رو بست سریع رفت؟
‫نگفت می‌خواد کجا بره؟
‫سراغِ اون یکی دختره...
‫خیلی خب.
‫خب الما...
‫- والـتر داره پشت هم زنگ می‌زنه. ‫- الان وقتـش نیست
‫می‌دونم، اما بیمارستان بود و می‌گفت
‫فریک یه‌چیزی به لیلا خورونده و حالش بده
‫- سلام. ‫- سلام.
‫حالش چطوره؟
‫می‌گن که فعلاً خوبـه
‫اما نمی‌دونم.
‫حرفی نزده؟
‫کاش حواسم بهش بود.
‫- به‌درد هیچی نمی‌خورم! ‫- نـه.
‫تو جونـش رو نجات دادی.
‫دوباره.
‫پیدا کردن اون حرومزاده رو می‌سپارم به تو!
‫به‌به. آقا پلیسـه هم که اومد.
‫جناب سروان رو ببین. ‫روزـت به‌خیر!
‫اومدین سراغِ آدم بدهـا؟
‫بیرونِ شهر طعمه‌های بهتری نصیبتون می‌شه‌ها!
‫- بستگـی داره بخوای چی شکار کنی! ‫- واقعاً؟
‫بچه‌بازها معمولاً تو مناطق مسکونی پرسه می‌زنن.
‫بچه‌بازها؟
‫همون‌هایی که دختربچه‌ها رو می‌دزدن دیگه!
‫شما که هیچ گُهی نمی‌خورید، ‫خودمون وارد عمل شدیم.
‫اون حرومزاده باید بره خدا خدا کنه ‫ما زودتر پیداش نکنیم.
‫مگه نه؟
‫با چاقو کارشو می‌سازم
‫اگه دنبالِ بچه‌بازها هستین ‫جاهای بهتری وجود داره
‫تا ایستگاه پلیس.
‫مطمئنی؟
‫برید رد کارتون.
‫توماس؟
‫- بیا بریم. ‫- چی شده؟
‫«توماس، بیا بریم»
‫دیشب همه‌جا رو زیر و رو کردیم و ‫کلبه‌ی فریک رو پیدا کردیم.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫- چرا بهم زنگ نزدی؟ ‫- تو راه بودی داشتی می‌اومدی دیگه!
‫بلاخره یه‌زنگ می‌زدی!
‫مگه نگفته بودم؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫لیلا چطوره؟
‫داره بهتر می‌شه
‫- هنوز باهاش حرف نزدید؟ ‫- نه.
‫این‌جا رو ببین
‫جاده مسدود بوده
‫با چی رفته؟ ‫قطار؟ اتوبوس؟
‫از دیشب تمام نیروهامـون دارن گشت می‌زنن، ‫همه راه‌ها رو هم بستیم.
‫- هیچکس چیزی ندیده؟ ‫- نه.
‫شاید هنوز توی گرانـوسـه!
‫از این سمت
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- می‌شه رفت داخل؟ ‫- کارمون تموم شده. بفرمایید.
‫ممنونم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- اجازه هست؟ ‫- بله حتماً.
‫خیلی‌خب لیلا... ‫کوکتـلی که بهت دادن اصلاً خوب نبوده‌ها،
‫مقدار زیـادی کتامیـن به‌خوردت دادن،
‫که برای بیهـوشی استفاده می‌شه.
‫به‌علاوه، یه قرص خواب‌آور هم بهت دادن. ‫زولپیـدم.
‫واقعاً شگفت‌انگیزه که تونستی بلند شی و راه بری
‫فعلاً باید یه‌مدت دیگه تحت نظر باشی.
‫نه.
‫ممکنه بازم حالت بد بشه.
‫نارسایی قلبی، تشنج، فروپاشی روانی...
‫ممکنه یه‌مدت کابـوس ببینی و رفتارهای ‫غیرمنطقی‌ای از خودت نشون بدی.
‫پیشنهاد می‌کنم یه سری هم به ‫روانشناس‌مون بزنید.
‫خیلی خوب می‌شه
‫می‌خوام برم خونه.
‫توماس اومده.
‫حوصله داری؟
‫با توجه به کتابایی که تو ‫آپارتمان فریک پیدا کردیم،
‫انگار یه علاقه بیمارگونه ‫به بچه‌دزدها داره.
‫یه‌جورایی هم می‌شه گفت هرچیزی درمورد تو ‫واقعاً نظرش رو جلب می‌کرده
‫علاقه عجیبی هم به «گرانوس» داره.
‫یه عالمه نقاشی هم از مکان‌های ‫مختلف این دور و اطراف پیدا کردیم.
‫از جمله همین مزرعه.
‫آخه کدوم اسکلی به همچین آدم ‫مریضی مرخصی می‌ده؟
‫خب، بیمارستان ساتر می‌گه ‫حالش کاملاً خوب شده بوده.
‫مستقیم میاد این‌جا تا اولین ‫قربانی‌ش رو پیدا کنه، آلیسا.
‫اما تو رو می‌بینه. ‫حتماً کلی خوشحال شده.
‫یا شاید هم اصلاً به‌خاطر ‫تو اومده بوده این‌جا.
‫دختری که توی آپارتمانـش پیدا کردیم گفت ‫بهم گفته «دارم می‌رم سراغ اون‌یکی دختره.»
‫احساس می‌کنیم یه خونه دیگه هم داره ‫که آلیشا اون‌جاست...
‫رفته بودین بیرون نوشیدنی بخورید ‫چی‌ها گفتین؟
‫آلیسا...
‫و...
‫اون، آخرین نفر.
‫الما!
‫داشت درمورد بچه‌دزده یه‌سری حرف‌ها می‌زد که از نظرم...
‫نمی‌دونم. جالب بود...
‫بعد رفتی خونه‌ش؟
‫آره
‫رفتم
‫به‌خواست خودت؟
‫یه‌چیز دیگه؛ آپارتمـان تویِ «مورا» پر از خرت ‫و پرت‌هایی بود که همه به لیلا مربوط می‌شد.
‫کلی عکس، مقاله، تیکه‌های بریده شده از روزنامه!
‫اکثـر این‌ها رو می‌شه توی اینترنت هم پیدا کرد، ‫اما یه‌سری وسایل شخصی هم بود...
‫مثل کتاب‌های قدیمی مدرسه‌ت!
‫ایسلا می‌گه ندیده از اتاقت چیزی برداره.
‫- پس قبلاً یه‌بار اومده این‌جا. ‫- احتمال زیاد.
‫یه لحظه وایسا
‫برده‌تـش!
‫جعبه‌ام رو!
‫گذاشته بودمـش این‌جا.
‫مطمئنی همزمان اینقدر قرص خوردن ‫خطرناک نیست؟
‫تصمیم دارم آمریکا بمونم
‫نمی‌تونم توی سوئد زندگی کنم
‫روانی می‌شـم
‫عزیزدلِ مامان!
‫خیلی سرده. چرا نمیای داخل؟
‫الـو؟ منم سعید.
‫بله...
‫ببخشید؛ بیدارت کردم؟
‫شنیدم از بیمارستان مرخص شدی. ‫حالت خوبه؟
‫آره. خوبـم.
‫خیلی‌خب...
‫می‌گم، می‌خوای...
‫می‌خوای فردا صحبت کنیم؟ ‫بد موقع که زنگ نزدم؟
‫نه، فقط یکم خستمـه!
‫فریک حرفی نزد؟
‫درموردِ آلیسا...
‫آلیسا پیش فریک نیست!
‫چی؟
‫آلیسا پیشِ اکیـه!
‫خودم دیدمش...
‫کنارِ آتیش!
‫کدوم آتیش؟ اِکی کیـه؟
‫الـو؟ لیلا؟
‫اِکی کیـه؟ تو آلیسا رو دیدی؟
‫چی می‌گی؟
‫الـو؟
‫بفرمایید؟
‫با توماس کار داشتم.
‫- قرار ملاقات دارین؟ ‫- خیلی مهمه! خواهش می‌کنم
‫اِکی کیـه؟
‫لیلا طی این مدت خیلی اذیت شده و ‫هنوزم حالش کامل خوب نشده.
‫اون...
‫واقعاً دختر باهوش و زرنگیـه
‫کارش حرف نداره،
‫اما فعلاً تحقیقات رسمی پلیس مد نظرمـونه.
‫اگه فریک رو پیدا کنیم، مطمئنم ‫آلیسا رو هم پیدا می‌کنیم.
‫خیلی‌ وقتی‌ها مطمئن بودی و اتفاقی نیفتاد...
‫باشه...
‫بذار یه‌طور دیگه بـگم
‫به‌احتمال زیاد آلیسا پیشِ فریکـه،
‫روح که نیومده آلیسا رو بدزده!
‫فریک رو پیدا می‌کنیم.
‫کل کشور دنبالشـه و حکم جلب‌ش صادر شده. ‫طاقت بیار.
‫حیاتی‌ترین روزهای پرونده رو ‫با سین‌جیم کردن من بفنا دادی.
‫هنوز هم نمی‌دونیم لوئیس با کی ریخته بوده روی هم...
‫گوشیش که غیب شده، آلیسا گم شده
‫بعد تو نشستی این‌جا حکم جلب ‫صادر می‌کنی و قهوه می‌خوری!
‫برو با لیلا صحبت کن! ‫اون یه‌چیزی می‌دونه!
‫کدوم گوری بودی؟
‫سلام.
‫جاده یخ زده بود!
‫مستی...
‫نه، خودت مستی!
‫این دیگه چیـه؟
‫خونـه؟
‫چه گهی خوردی؟
‫هـا؟
‫رفته بودم شکار.
‫ژاکت‌ات رو در بیار.
‫برو دست و صورت رو بشور.
‫بعدشـم بگیر بخواب.
‫فهمیدی؟
‫- سلام. ‫- شنیدم چی شده...
‫چقدر وحشتناک!
‫آره.
‫حالت چطوره؟
‫دارم...دارم بهتر می‌شم.
‫ممنون که اومدی!
‫خب...
‫دیروز رفتم توماس دیدم. ‫حرف‌هات رو باور نمی‌کنه.
‫برای همین گفتیم بیایم خودت برامون ‫همه‌چی رو تعریف کنی.
‫این‌که چرا اینقدر مطمئنی؟
‫مطمئن؟
‫همون ماجرایی که دیروز بهم گفتی دیگه!
‫گفتی فریک آلیسا رو ندزدیده...
‫و یکی رو بغلِ آتیش دیدی!
‫اِکی. کیـه؟
‫من...
‫من کِی همچین حرفی زدم؟
‫دیشب؟
‫ببخشید، اما هیچی یادم نمیاد
‫خب حالا درکل نظرت چیـه؟ ‫آلیسا پیش فریکـه یا نـه؟
‫من دیروز یاد حالـم خوب نبود.
‫ای لعنت بهش. شوخی‌ت گرفته؟
‫ببخشید که باعث شدم فکر کنی من ‫یه‌چیزایی می‌دونم. آخه...
‫ای کاش می‌تونستم کمکتون کنم
‫متوجه‌ام
‫دنیل فریک
‫بیمارستان هویت‌ش رو تائید کرده.
‫روی قلب‌ش یه شکاف بزرگ ایجاد شده؛ ‫خون‌ریزی کرده و مُرده.
‫هرسوالی دارید جواب می‌دم...
‫سرگرم کـارم بودم که یهو پیداش کردیم.
‫- توماس، چی شده؟ ‫- به‌نظر خودت چی شده؟
‫حالا که این حرومزاده مُرده چطوری آلیسا رو پیدا کنیم؟
‫این همـه پلیس واقعاً نتونستن فریک رو پیدا کنن؟
‫قشنگ مشخصه اون احمقی که این‌کارو کرده خیالـش ‫تخت بوده که پلیس‌ها هیچ گهی نمی‌خورن.
‫آروم باش.
‫- جیم کجاست؟ ‫- باشگاه.
‫یالا. یکی دیگه!
‫زودباش خپل!
‫- کار تو بود نـه عوضی؟ ‫- بگیرش!
‫چه مرگتـه؟
‫عقلت رو از دست دادی!
‫من بی‌گناهم.
‫- چتـه؟ ‫- هی...
‫دیشب تو و اون دار و دسته‌ت کدوم گوری بودید؟
‫چه‌خبره این‌جا؟
‫- سلام بابا. ‫- می‌خواد بهم بگه دیشب چه غلطی کرده.
‫دیشب چی شده؟
‫یکی به قتل رسیده.
‫به من چه ربطی داره؟ ‫اصلاً به چه حقی من رو سوال‌جواب می‌کنی؟
‫احمقی چیزی هستی؟
‫توماس. روی چه حساب این حرف رو می‌زنی؟
‫پس خواهشاً زودتر برو.
‫همین الان.
‫به حرف بابام گوش کن!
‫تو هم خفه شو دیگه!
‫- می‌خوام دوش بگیرم. ‫- خفه شو!
‫یه‌روز میام اون دهن گشادت رو گل می‌گیرم!
‫- اینارو بفرست آزمایشگاه. ‫- این چیـه؟
‫بوت‌های جیم.
‫رفته بودی پیش جیـم؟
‫- مجوز گرفتی؟ ‫- بوت‌هاش خونیـه
‫بیرون بدجور سرده!
‫چه بوی خوبی میاد
‫یه پرواز هست...
‫از مونیخ، پنجشنبه.
‫خب...
‫می‌گیریش؟
‫بهتر نیست به حرفت دکترت گوش کنی؟
‫قبل از این‌که بری یه‌سر ‫برو پیش یه روانشناس.
‫نه.
‫خوبم.
‫هی تلاش می‌کنم و زور خودمو می‌زنم، ‫اما بی‌فایده‌ست.
‫فکر می‌کردم می‌تونم توی روند تحقیقات به یه دردی بخورم...
‫این‌که می‌تونم این معما رو حل کنم
‫بی‌خیالش...
‫می‌رم.
‫حتماً، درک می‌کنم.
‫درک می‌کنم.
‫برای توئـه.
‫اسم فرستنده رو نزده.
‫می‌شه ببینم؟
‫نه نه. ولش کن. بهش دست نزن!
‫باشه.
‫الان واقعاً این‌کار لازمـه؟
‫چیـه؟
‫بگو دیگه چیـه!
‫موی آلیساست؟
‫نه، موی منـه!
‫- توی صندوق پستی بود؟ ‫- آره، چه جراتی...
‫از الان به بعد، این خونه باید 24 ساعتـه تحت نظر باشه.
‫ردیف‌ش می‌کنم
‫باید بفرستیمش آزمایشگاه تا ‫مطمئئن بشیم موی لیلاست.
‫مطمئنم
‫کش موی خودمه.
‫وقتی موهـام رو کوتاه کرد برش داشت...
‫قبل از این‌که همه‌چی به‌هم بریزه ‫آخرین کاری که کرد این بود.
‫فریک آلیسا رو ندزدیده...
‫خب پس الان دقیقاً چیکار کنیم؟
‫خب، یه پرونده سنگین زیر دستت داری که ‫می‌تونی بری سراغـش!
‫- با قدمت 22 سال... ‫- اون‌که به بن‌بست خورد.
‫نه؛ اگه از یه زاویـه دیگه بهش نگاه کنی، ‫می‌بینی اصلاً هم اینطوری نیست.
‫اگه دوست داشتی دوباره برو ‫یه نگاهی به‌ش بنداز!
‫مسابقه که نیست!
‫همه‌مون با هم انجامـش می‌دیم
‫با تو هم هستم والتر
‫بیا. بگیرش.
‫الیزابت بیفلت، اوا فرانسِن، ‫توا دانیلسون…
‫ایناس یوویچ، دختری ‫که تو کانتینر پیداش کردیم
‫مطمئنم بیشتر هم هستن...
‫ایناس جوویچ، ۱۱ ساله ‫گزارش مفقودی در ۹۳/۴/۲۹
‫چیـه؟
‫پرونده ایناس جوویچ رو بررسی کردی؟
‫آره.
‫می‌تونیم بقیه رو هم بررسی کنیم؟
‫- اول این‌که... ‫- آره اشکالی نداره.
‫عالیه.
‫خب پس می‌ریم سراغِ فریک.
‫فریک؟
‫وضعیت خیلی بدی داشت.
‫آویزون‌ش کرده بودن،
‫خونه‌ش تخلیه شده بود
‫این دیگه اوج نفرتـه!
‫فریک خودش رو جای اکی جا زد.
‫و تقاصـشم پس داد.
‫پس یعنی فکر می‌کنی کسی که تو رو دزدیده بوده ‫فریک رو کشته؟
‫هوم...
‫خوب بود.
‫«آلیسا رو ندیدین؟»
‫صبح به‌خیر
‫- سلام. ‫- بیورن می‌برتت خونه.
‫و خوب ازت مراقبـت می‌کنه. ‫نظرت چیـه؟
‫عالیه...
‫ده دقیقه دیگه حرکت می‌کنیم.
‫همیشه دنبالِ یه‌کار بودم که توی فضای آزاد باشه...
‫همه‌ی مردهای خانواده‌مون توی ارتش بودن.
‫اما اون‌جا از نظر من پیامدهای جالبی نداره.
‫برای همین با مامان‌بزرگم صحبت کردم.
‫و اون بهم گفت «چرا پلیس نمی‌شی؟»
‫«همین‌حا، توی گرانوس»
‫صبرکن. همین‌جا وایسا.
‫بذار اول خونه رو خوب بگردم
‫همین‌جا بمون
‫خب...
‫اجازه هست ژاکـتم رو در بیارم؟
‫جه بامزه!
‫خب...
‫- سلام به همگی. ‫- سلام.
‫- سلام.
‫ازم درخواست شده که موقتاً ‫بازنشستگی‌ام رو به تعویق بندازم
‫تا در تحقیقات آلیسا بهش کمک کنم.
‫خب فکر کنم دیگه وقت‌ش باشه که... ‫شروع کنیم. توماس؟
‫می‌خوای من پرونده‌ت رو واسه بقیه خلاصه کنم؟
‫نه؛ اون رو که می‌دونم.
‫من شروع می‌کنم و بعد تو ادامه بده...
‫شروع می‌کنیم.
‫سعی می‌کنم تا جایی که ممکنه خیلی خلاصه ‫اتفاقات مهم پرونده رو براتون تعریف کنم.
‫باید برگردیم به مدت‌ها پیش،
‫دقیقاً به نوامبر ۲۰۰۲.
‫زمانی که لیلا نـس توی گرانوس پیدا شد.
‫نه ماه قبل از این اتفاق، مادرش، ‫میلنا، از واربیِ استکهلم،
‫گم شدنش رو گزارش داده بود.
‫شش ماه بعد، مادرش می‌میره.
‫کالبدشکافی نشون میده که بیش ‫از حد آرام‌بخش مصرف کرده بوده.
‫«صبح رفت مدرسه»
‫خداحافظی کردیم...
‫داشتم تا دیروقت کار می‌کردم
‫خب می‌شه بگین یک سال گذاشته کجا ساکن بودید؟
‫خونه‌مون توی واربی.
‫یه سفر کوچیک هم به «آلند» داشتیم.
‫یکی از دوستا‌مون درگیر یه پروژه‎ی ‫ساخت و ساز بود و رفته بودیم اون رو ببینیم.
‫مرد بود؟
‫کی؟ الان کجاست؟
‫بوسنی.
‫خب؛ این جریان دقیقاً برای کیـه؟
‫آپریل...یا می.
‫اسمش...اسمش چی بود؟
‫- واترا؟ ‫- واترا.
‫آتیش بزرگ....
‫کدوم آتیش؟ منظورتون «شب جادوگران»ـه؟
‫- آره. شب جادوگران... ‫- خب. دقیقاً کجا بودید؟
‫سمتِ شمال، اسمـش رو یادم نمیاد.
‫یه کلبه واسه‌مون اجاره کرد.
‫می‌خواست «مورا» رو به لیلا نشون بده.
‫با ماشین رفتیم. خیلی دور نبود...
‫صبرکن.
‫کجا می‌ری؟
‫لیلا؟
‫لیلا قضیه‌ی نقاشی‌ها رو کامل برامون تعریف کرد
‫و باور داشت توسط سه تا بچه‌ی مختلف نقاشی شدن.
‫این می‌تونه فرضیه اینکه با یه ‫بچه‌دزد زنجیره‌ای طرفیم رو تقویت کنه.
‫از اون طرف،
‫ماجرای قتل لوئیس به هیچ عنوان با بقیه موارد جور در نمیاد.
‫حتماً دلیل دیگه‌ای داشته...
‫قتل فریک چی؟ ‫اگه حرف‌های لیلا درست باشه...
‫لیلا هرچی هم که بگه، تا وقتی جوابِ آزمایش
‫بوت‌های جیـم نیومده نمی‌تونیم از لیست مظونین خطـش بزنیم.
‫خونِ گوزن بوده!
‫توی گزارش نوشته شده توماس...
‫باشه.
‫حداقل پرونده دوباره باز شده...
‫خدمتِ شما.
‫سلام توماس.
‫همون همیشگی؟
‫بله.
‫می‌شه یخ و لیمو هم بیاری؟
‫یخ و لیمو...
‫راستش...
‫نظرم عوض شد. برام...
‫- یه پیـک «ییگر» بریز ‫- ییگر؟
‫یدونه دیگه بی‌زحمت. بزرگ باشه.
‫- خبریه امروز؟ ‫- نه بابا.
‫به «کلبه‌های گرانوس» خوش آمدید.
‫تو همین‌جا بمون. من زود برمی‌گردم. باشه؟
‫- من نیـام؟ ‫- زود برمی‌گردم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫بریم؟
‫آره.
‫ممنون که قبول کردید من رو ببینین.
‫گفتی چه سالی...؟
‫۲۰۰۱ فکرکنم...
‫۲۰۰۱، کدوم گوری گذاشتمش...
‫۲۰۰۱، عجب گیری افتادم!
‫بهار؛ شب جادوگران.
‫۲۸ آپریل...
‫۲۹...
‫شب جادوگران...اسم؟
‫ملیانا دلیچ.
‫- دلیچ؟ ‫- و لیلا دلیچ.
‫دلیچ، دلیچ...
‫ایناهاش.
‫آره. این‌جا بودید. سه شب.
‫آخرای آپریل، اول‌های مِی ‫کلبه‌ی شماره ۱۲.
‫اصلاً چیزی یادت میاد؟
‫کم و بیش...
‫خب پس.
‫وایسا.
‫اونجا چی نوشته؟
‫توماس نـس!
‫چیـه؟ چی شده؟
‫آتش‌سوزی کمپ پناهندگان بـرگا رو یادته؟
‫- چیزی نیست که از یاد آدم بره... ‫- نه.
‫دختر توی کانتینر، ایناس...
‫قبل از این‌که بره «سندسوال» زندگی کنه اون‌جا بوده.
‫ماجراش قطعاً یه‌ربطی به گرانوس داره!
‫شوخی‌ت گرفته؟
‫مگه می‌شه توماس متوجه این موضوع نشده باشه؟
‫خب...
‫اصلاً الان کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫سعید؟
‫سعید؟ بیا این‌جا.
‫بیا ببینم.
‫- برات نوشابه‌ بگیرم؟ ‫- نه؛ میل ندارم.
‫به‌سلامتی.
‫- چیکارم داری؟ ‫- می‌دونم که روزهای سختی رو پشت سر می‌ذاری.
‫درکت می‌کنم.
‫خواستم بدونی.
‫باشه.
‫من یه اشتباه خیلی بد کردم.
‫نباید قول می‌دادم که می‌تونم ‫آلیسا رو پیدا کنم.
‫منظورت چیـه؟
‫هیچوقت قولی نده که می‌دونی ‫نمی‌تونی بهش عمل کنی.
‫اولین چیزیـه که تو ‫آموزشگاه پلیس بهت یاد می‌دن.
‫الان که والتـر دست به‌کار شده ‫اوضاع خیلی بهتر می‌شه.
‫- والتر مسئول تحقیقات شده؟ ‫- کارش خوبه.
‫پلیس خیلی خفنیه.
‫منم فکر می‌کردم پلیس خفنی‌ام،
‫اما حتی به گرد پـاش هم نمی‌رسم.
‫حتی به گرد پاش.
‫به هیچ عنوان.
‫- من باید برم. ‫- نه، سعید...
‫باید حرف بزنیم
‫می‌دونی چرا وقتی دیدم اون کتابه دستته ‫اونقدر تعحب کردم؟ «کوتزی» رو می‌گم.
‫چون کتابِ من بود.
‫حالت اصلاً خوب نبود ‫لوئیس گفت می‌خوای طلاق بگیری
‫اما ما دوتا داشتیم کیف می‌کردیم. ‫عالی بودیم
‫مردی که مدت‌هاست دنبالشی...
‫منم!
‫من و لوئیس با هم بودیم!
‫تو پلیس نیستی، تو یه مـوش کثیفی!
‫دیگه چه دروغ‌هایی گفتی؟ حرومزاده‌ی دروغ‌گو! ‫فکر کردی کی هستی؟
‫- الان دیگه حساب‌مون صاف شد نـه؟ ‫- بریم.
‫- سعید چی شده؟ ‫- تو می‌دونستی توماس بوده؟
‫چی می‌گی؟
‫کسی که لوئیس باهاش بود توماسـه! ‫تو می‌دونستی؟
‫می‌شنوی چی می‌گم؟
‫- آره می‌شنوم. ‫- پس می‌دونستی؟
‫این کارش تخلف محسوب می‌شه. ‫لـوش می‌دم!
‫تمام این مدت بهم دروغ می‌گفت!
‫دیگه چیا رو ازم مخفی کرده؟
‫چرا هیچی بهم نگفتی؟
‫ببخشید...
‫ببخشید، من...
‫♪ تا آخرین نفس‌ام من دوستت دارم ♪
‫سلام. عجب شب خوبی.
‫سلام.
‫پشمام.
‫نکنه می‌خوای این بار رو هم مال خودت کنی؟
‫پاشو بریم. از چیزی که فکر می‌کنی خیلی مست‌تری!
‫بی‌خیال رفیق.
‫کافیه
‫ژاکتت رو بردار بریم. آفرین.
‫بابت رفتارهای زشت برادرم ازتون عذرخواهی می‌کنم.
‫- اومده من رو نجات بده. ‫- زودباش بریم.
‫نگران نباش. می‌ریم خونه بخوابیم.
‫گفتم شاید گشنه‌تون باشه...
‫رسیدیم.
‫یالا.
‫الـو؟
‫کی برمی‌گردی؟ باید خیلی زود صحبت کنیم!
‫یهو یه کاری پیش اومد. ‫توماس خیلی مسته
‫باید ببرمش خونه.
‫خیلی‌خب...
‫- بیورن هنوز اونجاست؟ ‫- آره.
‫بهش بگو شب پیشت بمونه.
‫فردا صبح با هم صحبت می‌کنیم.
‫خیلی‌خب پس باشه.
‫- از اینجا... ‫- آره از اون‌جا.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫- والتر گفت اگه می‌تونی شب این‌جا بمون. ‫- حتماً؛ به روی چشم.
‫ممنونم.
‫آدمِ خوبی بودن چه حسی داره؟
‫بی‌خیال. بی‌خیال. ‫به این چیزها فکر نکن.
‫من آدم خوبی نیستم نه؟
‫نه، نیستم.
‫چرا، هستی!
‫باید مثل سگ کتک بخورم.
‫نه...
‫دلم کتک می‌خواد.
‫تو کتک نمی‌خوای آقای بی‌نقص؟
‫حرومزاده‌ی مریض!
‫«سلام؛ میونِ درخت‌ها»
‫توله روباه‌هایی که توی جنگل پیدا کردیم رو یادتـه؟
‫انداختی‌شون توی یه کیسه پلاستیکی و...
‫اون‌ها نمردن؛ برای همین فشارشون دادی!
‫فشارشون دادی و فشارشون دادی...
‫«جلوی کلبه‌ی قدیمی»
‫«بچه‌ها؛ آماده برای تماشای نمایش کریسمس»
‫بابا مثل سگ زدـت!
‫مثل سـگ!
‫باید جر داد تورو!
‫حرومزاده‌ی مریض!
‫الان داری جوک می‌گی؟
‫اصلاً بامزه نبود.
‫من روباه‌ها رو نکشتم.
‫تو کشتی!
‫«توماس: پنج سال» ‫«والتر: ده سال»
‫تو باید درمان بشی!
‫بری پیش روانشناسی چیزی.
‫خب...
‫اگه کاری داشتی من روی مبل خوابیدم.
‫فردا صبح مفصل حرف می‌زنیم.
‫خیلی‌خب.
‫مامانی...