تو جنگ جهانی دوم، توکیو کلا با خاک یکسان شد.
بعدش، شهر دوباره جون گرفت و خیلی سریع پیشرفت کرد.
یه دوره ای بود همه دنبال وسایل برقی بودن، انگار "سه گنج مقدس" بودن.
جواهر، آینه و شمشیر شدن وسایل برقی؟ واقعا؟
نه بابا، منظورم اونا نیست.
منظورم یخچال، ماشین لباسشویی و تلویزیونه.
جدی میگی؟
و اینجوری شد که "شهر برقی" شماره یک دنیا شد.
این محله نه تنها مرکز وسایل الکترونیکی شد،
بلکه پاتوق خرده فرهنگ هایی مثل کتاب های کمیک، انیمه و بازی هم شد.
خلاصه... یه عالمه سرگرمی جورواجور اینجا پیدا میشه.
دارم درباره...
این شهر، آکیهابارا، حرف میزنم!
ایستگاه نامشخص آنتن نمیده
اینجا رادیو آکیبا، از ایستگاه پخش آکیبا تقدیم میکنه، با DJ آکیبا جیرو دوم.
امروز هوا صافه صافه، پس بزن بریم بترکونیم!
به موزیک گوش کن! وقت انقراض نیست!
الان دیگه صداش واضح میاد.
مثل اینکه درست حدس زدیم که منظور از "آکیبا" همون آکیهاباراست.
آره دیگه!
به نظرت آکیبا جیرو چه جور آدمیه؟
خب، بریم اون ایستگاه رو پیدا کنیم!
اینم اولین آهنگ امروز. گوش کن حالشو ببر!
سفر بعد از آخرالزمان
#04 آکیهابارا
سلام!
کسی اینجا نیست؟
کسی هست؟ کسی این دور و برا نیست؟
انگار که نه.
به نظرت اون ایستگاه کجاست؟
هی، پیداش کردم! باید همینجا باشه، درسته؟
به احتمال زیاد نیست.
ولی روش نوشته "رادیو"!
تو آکیهابارا، بیشتر جاهایی که اسم "رادیو" دارن، مغازه های الکترونیکی اند.
واقعا؟
فهمیدم.
خب، اون که گفت اینجا شهر برقی شماره یک دنیاست.
البته همشون هم اینطوری نیستن.
یه عکس رو یه مغازه الکترونیکی.
مدل های یه جور ربات.
و هات پات!
هات پات.
هات پات، زود باش بیا بیرون!
البته هیچ شانسی نداره.
خب.
ولی شرط میبندم شهر خیلی باحالی بوده!
کاش منم میتونستم تجربه‌ش کنم.
احتمالا میتونی.
مثل اونجا.
اونجا؟
اوه، عجب چیزیه! نگاش کن!
پر از ایناست!
هی، شرط میبندم این بهت خیلی میاد!
خب، نظرت چیه؟
من پوشیدمش؟
معلومه!
اوه، سلام!
منم نمیتونم از این یکی بگذرم.
منم عاشق این یکی شدم!
تموم کردی؟
آ.. آره.
خب، دارم پرده‌ها رو باز میکنم!
سه، دو...
وای!
خیلی خفن شدی!
واقعا؟
آره آره! خیلی نازی!
هی آییری، بیا تو به عنوان مشتری من!
منم دم در ازت استقبال میکنم!
ها؟
دینگ دونگ.
به مغازه ما خوش اومدید! سلام!
این کلا اشتباهه.
یه باتلر اینجوری حرف نمیزنه.
جدی؟ خب تو امتحان کن، آییری!
نشون بده چجوریه!
دینگ دونگ.
خوش برگشتید، سرورم!
میو. میو. میو.
- آنیان، خیلی کیوتی! - میو؟
آنیان، بذار چند تا عکس ازت بگیرم!
میو!
خب، یه ژست بگیر!
آنیان، یکم چونتو بده داخل.
درسته!
خیلی خب، الان منو نگاه کن!
خیلی خوبه! داری میدرخشی!
عالیه! خیلی خوبه!
میشه یه کم بیشتر سرتو کج کنی؟
آره! عجب چیزیه!
اوه! فوق العاده خفنه!
عجب حالی داد! ببین چقدر عکس گرفتم!
این یکی انگار بتِ خودتی، نه؟
قبول کن. تو هم خوشت اومده، نه؟
- اوم! - ها؟
این چیه؟
میمونه؟
ایول!
اه.
اصلا انتظارشو نداشتم!
یه عالمه از اینا هست!
نژادی نیست که زیاد ببینیم، درسته؟
میمون سنجابی، یه میمون از آمریکای لاتین.
اوه؟
ک-کاپی...
کاپا...
- کاپیبارا. - همینه!
آقای کاپیبارا!
این یه موش غول پیکره از یه کشور دیگه، درسته؟
پس آکیهابارا یه شهر معروفه به الکترونیک، خرخون‌ها، و حیوانات کمیاب؟
اوم، قسمت حیووناشو مطمئن نیستم.
یه احتمالش اینه که اینا نوادگان همون حیواناتی باشن
که از باغ وحش اوئنو فرار کردن.
اون باغ وحش ۳۵۰ گونه، حدود ۳۰۰۰ تا حیوون داشت.
پس یعنی الان آکیهابارا یه باغ وحشه؟
بریم ببینیم بازم پیدا میشه!
همیشه دلم میخواست برم باغ وحش، میدونی که.
دارم میام.
یه عالمه هست!
هی، پلیکان‌ها!
یاکیتوری.
میل داری؟
وای، چقدر پاهاش درازه!
یه ذره هم تکون نخورده. زنده ست؟
قلبش داره میزنه.
چه خفن!
انگار دایناسورن!
اوه!
چه پرهای قشنگی داشت اون پرنده!
اصلا شبیه چیزی که تو کتاب دیدم نبود!
یه عالمه گونه بود که باید منقرض شده باشن.
درست مثل اون پنگوئن‌ها تو بیگ سایت، این حیوونا انرژی فوق‌العاده‌ای دارن!
همینطور گیاه‌ها.
انگار آکیهابارا بیشتر یه مرغزار بزرگه تا یه شهر الکتریکی.
یوکو؟
یه سفر آخرالزمانی
عجب چیزیه!
کی فکرشو میکرد یه همچین موجودای خوشگلی وجود داشته باشن؟
یوکو.
ببین.
قلبم داره میاد تو دهنم!
اگه بهت حمله میکرد، مجبور بودم اول شلیک کنم،
وگرنه ممکن بود کشته شی.
راست میگی.
ولی بازم...
خورده شدن توسط یه موجود به این خوشگلی...
شاید ارزششو داشت.
نه؟
ها؟
شوخی کردم بابا!
از زنده زنده قورت داده شدن متنفرم.
شرط میبندم درد داره.
بدون شک درد داره.
بیا از اون منطقه دور شیم.
اونجا قلمروشونه.
فکر خوبیه.
وضعیت آنتن: سیگنال نداریم
- خب، خورشید دیگه داره غروب میکنه. - خداروشکر! هنوز روشنه!
- وسط بحث یهو زد تو خاکی. - همه شنونده‌های عزیز،
این حرفو کسی میزنه که عاشق اینه لباس شخصیتای کارتونی رو بپوشه!
اصلا،
همه اینا به خاطر اینه که نمیدونیم ساختمون رادیو آکیبا کجاست!
همین الان گفت، "ساختمون ایستگاه آکیهابارا."
ساختمون ایستگاه آکیهابارا؟
ما الان جلوی ایستگاه آکیهابارا وایستادیم، درسته؟
رادیو آکیبا به ما سر بزنید!
فکر کنم همینه.
هی، راست میگی! حتما اینجاست!
تو این ساختمونه! کی میدونست اینقدر نزدیکه؟
خداروشکر!
باید خودمونو برسونیم قبل از اینکه برنامه تموم شه!
دمت گرم، آنیان!
هومف!
بالاخره پیداتون کردیم!
بالاخره بهتون رسیدیم.
یاهو!
رادیو آکیبا لطفا بیاید!! طبقه ۱۵
سلام؟
کسی هست؟
هوی!
جواب نمیدن.
باز نمیشه.
یعنی اینقدر محکم بستنش که حیوونا نتونن بیان تو؟
کار به اینجا رسیده که...
هی! یه لحظه صبر کن!
ببین!
پلمپ شده: اگه مجبورید بیاید تو، از زیرزمین بیاید! از این طرف
شبیه یه در ورودی‌ایه، ولی نمیتونیم بریم تو.
احتمالا دارن از این کامیون به عنوان در استفاده میکنن.
هووووپ!
درست حدس زدم! فکر کنم بتونیم رد شیم!
انگار یه چیزی الان قراره بپره بیرون! استرس‌زاست، نه؟
اینجا بوی حیوون وحشی نمیاد.
خب، یکم حوصله‌سربرش میکنه، اینطور فکر نمیکنی؟
آسانسور؟
آسانسور خراب است ورود ممنوع
هیچی معلوم نیست.
اگه بیفتیم، کارمون تمومه.
خیلی خطرناکه، یوکو. نمیتونیم ازش استفاده کنیم.
میدونم، با این حال باز میخوام یه نگاه بندازم.
همینه دیگه، ذات آدمیزاد همینه، نه؟
باز شروع کردی.
اگه افتادی تقصیر من نیست.
یوکو؟ خوبی؟
یهویی زدم بیرون!
شوخی کردم.
دیگه از دستت خسته شدم! من دارم میرم جلو!
اوه، آنیان، ببخشید، باشه؟
دیگه خیلی رو مخمی!
ایستگاه پخش آکیبا همین جلوتره
اوف، بالاخره رسیدیم!
اوه.
خیله خب، بیاید با این آهنگ خداحافظی کنیم برای امروز.
آخرین آهنگمون اینه!
ایستگاه پخش آکیبا
نمیخوای بری تو؟
خب... اه... چی باید بگم؟
فکر میکنی همینجوری الکی وارد شدن کار درستیه؟
- نمیخوای اول تو بری آنیان؟ - ها؟
برو دیگه! تو بودی که اینجارو پیدا کردی، درسته؟
اگه تو نمیخوای بری تو، منم نمیرم.
اوه، منم میرم تو!
دقیقا پشت سرت، دادا!
یوکو، اول تو برو!
تو اول برو، آنیان!
خانم آنیان، لطفاً شما اول بفرمایید!
- نه. - هی، خانم، هولم نده.
تو خودتی یوکو--
- اوه! - میو!
بوم تَق
هیچ‌کس نیست.
س-سلام؟
یوکو، ببین.
چی؟
یه کامپیوتر؟
این کامپیوتر داره برنامه رادیویی پخش می‌کنه.
فکر کنم یه برنامه روش نصبه که امواج رادیویی رو اتوماتیک پخش می‌کنه.
فهمیدم.
پس هیچکی اینجا نبوده.
شماهایی که تو این دوره‌ی پر آشوب با من زندگی می‌کنین،
تونستم آهنگ مورد علاقتون رو پخش کنم؟
امیدوارم این برنامه بهتون انرژی داده باشه!
اوه، چه حیف.
یه ذره امیدوار شده بودم.
حالا می‌خوای چیکار کنی؟
- شب رو همینجا بمونیم؟ - آره.
ها؟
خانوم جوونی که گوش گربه‌ای داری!
ها؟ چی گفتی؟
هی، انگار یه دختر کوچولو با گوش گربه‌ای هم اومده به ما سر بزنه.
م-میتونی حرف بزنی؟
من دی‌جی آکیبا جیرو دوم از ایستگاه رادیویی آکیبا هستم.
از دیدنتون خوشبختم!
پس ضبط شده نبود!
هوش مصنوعی.
خب، باشه!
بیا از اول شروع کنیم. من یوکوام، و اینم آنیانه.
آیری.
آره، آیری.
ما دو تا با دوچرخه سفر می‌کنیم.
خوش اومدین یوکو و آیری.
خ-خیلی خوشبختم!
هی! یه وقت این مکالمه هم داره از رادیو پخش میشه؟
پخش زنده؟ من خیلی استرس دارم.
راجع به چی حرف بزنم؟
- خب، چرا با یه درخواست شروع نمی‌کنی؟ - چی؟
اوه، یه آهنگ، آره؟
ببینم، هر چیزی میشه؟
مگه آهنگی هم هست که تو بلد نباشی؟
من حدود ده میلیون تا آهنگ تو آرشیوم دارم!
این همه؟ این بیشتر از اون چیزیه که تو کل عمرمون بتونیم گوش بدیم!
اینا رو چجوری جمع کردی؟
اوم؟
چجوری... چجوری جمعشون کردم؟
از اونجایی که یه هوش مصنوعیه که واسه حرف زدن ساخته شده،
شاید مکالمه نقطه قوتش نباشه.
درسته؟
ولی کلی چیز هست که می‌خوام ازش بپرسم!
تو تنها کسی هستی تو آکیبا؟
کسی که تو رو ساخته، کجا رفته؟
یه چیز دیگه... - من هیچ آهنگی با این اسما پیدا نکردم.
باید یه درخواست دیگه بدی.
این سوالا خیلی پیچیده بودن، نه؟
خیله خب، پس... بگو چه آهنگی رو پیشنهاد می‌کنی!
ها؟ این سوال هم خوب نبود؟
یعنی واسه اینکه کار کنه، باید اسم یه آهنگ خاص رو بهش بدم؟
خاموش شد.
قدرتش رو از اون پنل خورشیدی می‌گیره،
واسه همین فقط تو روزای آفتابی و تو طول روز می‌تونه برنامه پخش کنه.
پس زمان پخشش از ده صبح تا غروبه.
تو روزای بارونی تعطیله.
آیری، انگار خیلی چیزا درباره این میدونی، ها؟
اینا رو تو این یادداشت‌ها نوشته.
من فقط خوندمشون.
"جیرو، من رادیو آکیبا رو به تو می‌سپارم!"
"خیلی خوشحالم که تونستم برنامه رو به موقع تموم کنم."
"موسیقی دنیا رو نجات میده!"
"از اولین دی‌جی، آکیبا تارو"
کسی که جیرو رو ساخته، اینا رو نوشته؟
پس اینجا یه ایستگاه رادیویی بوده
که توسط کسی که جیرو رو ساخته، جا گذاشته شده
و پخشش رو به اون سپرده
تا حتی بعد از رفتنش هم موسیقی پخش بشه، هان؟
آره.
به نظرت کسی داشت به حرفای امروزمون گوش میداد؟
بدون رادیو نمیشه شنیدش،
و حتی اگه به امواج رادیویی نزدیک هم باشن،
متوجهش نمیشن.
آره، حق با توئه.
فهمیدم!
یه راهی نیست که کاری کنیم بقیه هم بتونن بشنون، حتی اگه نتونن امواج رادیویی رو دریافت کنن؟
اوم...
حتی اگه فقط تو همین محله باشه، فقط تو آکیهابارا؟
حالا چیکار کنیم؟
ایول! جیرو خیلی زحمت کشیده.
بذارین همه صداشو بشنون!
اینجا شهر الکتریکه، درسته؟
این طرح بازسازی استودیو آکیباست!
جایگزین کردن
طرح بازسازی استودیو آکیبا
لوازم مورد نیاز کابل ۱۰۰ متر / آمپلی فایر ۷۰/۱۰۰ وات
صبح بخیر آکیبا!
هوا صاف صاف!
بازم امروز داریم از رادیو آکیبا زنده پخش می کنیم!
می خوام یه عالمه موزیک به توکیو برسونم!
به کل دنیا! به کل کیهان!
دی‌جی شما، مثل همیشه...
عاشق گوش های شما، دی‌جی آکیبا جیرو دوم!
بی صبرانه منتظر گپ زدنمون هستم!
خب، اول از همه، دیروز یه چند تا مهمون داشتم.
بذارین پیامی که برام گذاشتن رو بخونم!
"دی‌جی آکیبا جیرو عزیز..."
"لطفا به پخش کردن کلی موزیک برای دنیا ادامه بده!"
"دوباره میایم استودیو پیشت."
ممنون یوکو، ایری.
من همیشه منتظرتونم.
انجامش دادیم! پیاممون تو رادیو خونده شد!
آره.
اولین آهنگ امروز آهنگیه که اونا درخواست کردن.
به موسیقی گوش کن! وقت انقراض نیست!
آهنگ "خورشید از لای دستام!"
تک تک ما زنده ایم
به خاطر اینه که زنده ایم که آواز می خونیم
تک تک ما زنده ایم
به خاطر اینه که زنده ایم که غمگینیم
وقتی از لای دستم به خورشید نگاه می کنم
خونی که تو بدنم جریان داره رو سرخ روشن می بینم
حتی کرم های خاکی
حتی جیرجیرک ها
حتی اسکیت باز های آب
تک تک ما زنده ایم
و همه با هم دوستیم
تک تک ما زنده ایم
به خاطر اینه که زنده ایم که می خندیم
تک تک ما زنده ایم
به خاطر اینه که زنده ایم که خوشحالیم
وقتی از لای دستم به خورشید نگاه می کنم
دارم خونو میبینم تو وجودم چه قرمز جیگری داره میاد
حتی سنجاقک ها هم...
حتی غورباقه ها هم...
حتی زنبور عسلا هم...
تک تکمون زنده ایم داداش