‫یه مشکلی داره ‫[ آنچه گذشت ]
‫میشه بتسی رو ببری بیمارستان؟
‫جِس
‫جس کنار بتسی ‫توی بخش سوانح و اورژانسه
‫- وای، نه ‫- آسیب‌دیدگیش که جدی نیست، ها؟
‫پشت سرش یه‌کم ورم کرده
‫می‌تونی از اینجا ‫شکستگی جزئی جمجمه رو ببینی‌
‫بین شما دو نفر چه اتفاقی افتاد؟ ‫همیشه با هم صمیمی بودید
‫آدم‌ها از هم فاصله می‌گیرن. نمی‌دونم
‫اگه مددکار اجتماعی خیلی سریع بیاد
‫واقعاً خوب میشه
‫کی بهشون زنگ زده، لیز؟
‫نحوه‌ی زمین خوردن ‫با آسیب‌ها همخوانی نداره
‫- ممکنه کسی به بتسی صدمه زده باشه؟ ‫- نه
‫- جس بهت نگفته؟ ‫- درمورد چی حرف می‌زنی؟
‫دنبال ادوارد کریسفورد می‌گردیم. ‫کسی می‌دونه کجاست؟
‫میشه بریم داخل حرف بزنیم؟
‫- از دیدنتون خوشحال شدم ‫- ممنون که تشریف آوردید
‫یه‌کم تعجب کردم ‫که جشن تولد بچه‌ها رو
‫امروز برگزار کردی
‫چرا؟ چرا نباید برگزار می‌کردم؟
‫میشه بگید چرا اومدید اینجا؟
‫توی این‌جور پرونده‌ها ‫که یه بچه‌ی کوچیک
‫با یه آسیب غیر قابل توجیه ‫به بیمارستان آورده میشه،
‫پلیس و خدمات حمایت از کودکان ‫به صورت مشترک موضوع رو بررسی می‌کنن
‫اون بیمار بود. ‫آسیب ندیده بود
‫با همسرتون صحبت نکردید؟
‫حتماً شارژ گوشیش تموم شده
‫پشت جمجمه‌ی بتسی ‫یه شکستگی وجود داره
‫این نوع آسیب‌ها نشون‌دهنده‌ی ‫وارد شدن نیروی فیزیکی قابل‌توجهی هستن
‫یه اتفاق غیرعادی. ‫موضوع خیلی جدیه
‫میشه صبر کنید اول دخترم رو ببینم؟
‫میل به رفتن رو درک می‌کنم، آقای کریسفورد
‫اما از بتسی به خوبی مراقبت میشه
‫حتماً با همسرم صحبت کردید،‌ درسته؟ ‫حتماً یه توضیحی وجود داره
‫ما هم هیچ جوابی نداریم، آقای کریسفورد،
‫برای همین اومدیم اینجا
‫روحمم خبر نداره قضیه چیه
‫- فقط می‌خوام بچه‌م رو ببینم ‫- قطعاً اون رو می‌بینید
‫اما اول باید نگاهی به خونه بندازیم
‫از اتاق بتسی شروع می‌کنیم، خب؟
‫این کار لازمه؟
‫خیلی‌خب
‫برای گرفتن چند تا وکیل معروف آماده شو
‫آره
‫« فـجـایـع کـوچـک »
‫چطور اینطور شد؟
‫از هیچی خبر ندارم
‫حتی نمی‌دونستم ‫باید بهشون چی بگم
‫جس، چرا بهم نگفتی؟
‫جس، حرف بزن!
‫باید بهم زنگ می‌زدی
‫جس!
‫اِد، لطفاً الان بیخیال شو
‫واحد جمع‌آوری شواهد ارسال شدن
‫ملحفه‌ها رو جمع کرده
‫چقدر سریع
‫همه چیز مرتبه
‫یه‌کم زیادی مرتبه
‫‏چطور اجازه دادی ‫فکر کنم قضیه جدی نیست؟
‫چرا بهم نگفتی که آسیب دیده؟
‫- احتمال خشونت خانگی هست؟ ‫- ممکنه
‫اگه خبر داشتم ‫حتماً می‌رفتم بیمارستان
‫دکترها چی میگن؟
‫مشکلی براش پیش نمیاد؟ ‫چیزیش نمیشه؟
‫قضیه چیه؟
‫چرا توی اتاق بتسی قایم شده بودی؟
‫اومدم وسایلش رو ببرم، ‫تا اونجا بوی خونه رو بده
‫ببخشید که مزاحم شدم
‫کارشناس‌های صحنه‌ی ما قراره بیان
‫و از اتاق بتسی چند تا عکس بگیرن
‫- و... ‫- ببخشید، دقیقاً چه جرمی رخ داد؟
‫نمی‌دونیم، جناب
‫برای همین اومدیم اینجا
‫ببخشید، ببخشید، شرمنده. ‫درست میگی، آره
‫شرایط پیچیده‌ایه
‫همچنین باید یه جدول زمانی
‫برای دیروز بعدازظهر تنظیم کنیم
‫پس جداگونه با هر دوتاتون صحبت می‌کنیم
‫لوسی با پسرها حرف می‌زنه
‫کریستوفر و فرانسیس هستن، درسته؟
‫کیت و فرانکی
‫چی؟ امروز؟
‫- همین الان؟ ‫- لطفاً
‫با این درخواست موافق نیستم
‫خیلی بهتر میشه اگه خیلی سریع ‫و با رضایت شما اون کار رو بکنم
‫- مامانی! ‫- فرانک
‫- فرانکی ‫- پسرم
‫نمی‌خواستیم مزاحم بشیم، ‫اما فرانکی دیدت
‫آره، البته
‫سلام، جشنت چطور بود، عشقم؟
‫مالی! کانر! ‫یالا، باید بریم
‫بتسی کجاست؟
‫- هنوز توی بیمارستانه ‫- بابات کجاست؟
‫اوه، رفت ماشین رو بیاره
‫نترس، باشه؟
‫من لوسی‌ام. ‫اسم تو کیت‌ـه، درسته؟
‫دوست دارید بیاید بریم ‫یه‌کم حرف بزنیم؟
‫آره؟ بیاید بریم
‫مشکلی نیست. بریم
‫فرانکی، تو اون رو ساختی؟
‫کیت ساختش
‫از بلوک‌های خونه‌سازی خوشت میاد؟
‫بد نیستن
‫اینجا؟
‫- ببخشید؟ ‫- جایی که بتسی صدمه دیده
‫- همین‌جا بود؟ ‫- آره
‫یا اینجا؟
‫نه، همون اولی
‫بتسی معمولاً چیکار می‌کنه؟
‫خیلی چهار دست و پا راه میره
‫بعد از مدرسه پیش ‫بتسی و مامانی بودی؟
‫قرار بود با بچه‌ها بازی کنی؟
‫کسی اومد اینجا؟
‫اینقدر بچه‌بازی درنیار
‫کیت، بیخیال. ‫حرفت کمکی نمی‌کنه
‫چرا به من حرف می‌زنی؟
‫اون کسیه که جواب سوال رو نمیده
‫اشکالی نداره، فرانکی. ‫می‌دونم که توی جشن تولد خسته شدی
‫خب، کیت، تو کِی اومدی خونه؟
‫بعد از کلاس فوتبال
‫مامانِ بن رسوندم خونه
‫وقتی اومدی خونه ‫اوضاع چطور بود، کیت؟
‫نمی‌دونم، هیچی. مثل همیشه
‫و حال بتسی چطور بود؟
‫گریه می‌کرد. ‫عصرها خیلی گریه می‌کنه
‫مامان اسمش رو گذاشته ساعت نق‌نقویی
‫پس دیشب فقط خودت، داداشت،
‫خواهرت و مامانیت خونه بودید؟
‫زمین خوردن بتسی رو دیدی؟
‫ببینید، می‌دونم که ‫ممکنه شرایط سختی باشه
‫برای یه دوست راحت نیست
‫که با مددکاری تماس بگیره
‫آره
‫خب، مثل قبلاً با هم صمیمی نیستیم
‫همه چیز از پروانس شروع شد
‫پروانس؟
‫مسخره‌بازی بود
‫کاش تابستون قبلی سفر نمی‌رفتیم
‫توی اون سفر بود ‫که اون روی همدیگه رو دیدیم
‫همون رویی که معمولاً پنهانش می‌کنیم
‫نقط ضعف‌هامون
‫اون روی پلید و زشت
‫معلوم شد اونقدر که فکر می‌کنیم ‫بخشنده نیستیم
‫فقط می‌خواستم ازتون تشکر کنم
‫به‌خاطر اینکه به پروانس اومدید
‫تا این هفته رو در کنار من ‫و شارلوت سپری کنید
‫‏۱۰ سال از اون روزی ‫که توی اولین کلاس قبل از تولد
‫توی اون اتاق کوچیک و کثیف ‫همدیگه رو دیدیم، می‌گذره
‫لیز، مل، جس
‫شما قوی‌ترین و الهام‌بخش‌ترین ‫مادرهایی هستید که می‌شناسم
‫پس ازتون ممنونم
‫اِد، راب و نیک
‫شماها خیلی خوشتیپ‌تر،
‫جذاب‌تر و خوش‌هیکل‌تر از من هستید
‫و علی‌رغم این موضوع،
‫با هم رابطه‌ی دوستانه‌ای شکل دادیم ‫که برای من خیلی باارزشه
‫پس از شما هم ممنونم
‫خب، ممنون که به گریه انداختیم، اندرو
‫خیلی خوب بود، ممکنه بالا بیارم
‫سلام، ببخشید، بچه‌ها
‫فقط می‌خواستم منم ‫چند جمله‌ای بگم
‫فقط می‌خواستم از طرف بقیه ‫از خانواده‌ی هینمن تشکر بکنم،
‫به‌خاطر اینکه به اینجا دعوتمون کردن
‫و یه سطحی از باکلاس بودن رو ‫نشونمون دادن
‫که فکر نکنم هیچکدوم‌مون ‫تا حالا دیده باشیم
‫و صد البته به‌خاطر ‫پرداخت اجاره‌ی اینجا
‫که حتماً خداتومن بوده
‫اما وقتی شرکت موسیقیم راه‌اندازی بشه،
‫باشه، من و مل می‌خوایم ‫همه‌تون رو به تک تک پشت‌صحنه‌های
‫اجراهای توی سالن‌های بزرگ اروپا دعوت کنیم، ‫با یه عالمه امکانات
‫و اون موقع وقتی یاد ‫این ویلای جذاب کوچیک می‌افتید
‫با خودتون می‌گید اون یه انباری بود
‫باورم نمیشه که بالاخره اومدیم
‫خیلی آماده‌ام
‫اومم
‫انگیزه‌ی یه نفر خیلی بالاست
‫اوهوم
‫- میشه یه بستنی یخی بهم بدید؟ ‫- یه لحظه صبر کن
‫این دختر به نوشیدنی بیش‌تری نیاز داره
‫باید خبرهای جذابی که راب گفت رو ‫جشن بگیریم، درسته؟
‫آره
‫هیجان‌زده نیستی؟
‫اگه به این فکر نمی‌کردم که ریسک بزرگیه، ‫احتمالاً خیلی هیجان‌زده می‌شدم
‫می‌دونید،
‫تمام پس‌اندازمون رو ‫برای این شرکت خرج کرده،
‫و حتی به من نگفته بود، پس...
‫خانم‌ها غذا درست می‌کنن. ‫مردها کنار استخر نوشیدنی می‌خورن
‫همه‌تون رو دعوت نکردم اینجا
‫تا همون کارهای اجتماعی ‫ سنتی رو انجام بدیم
‫خب، نمی‌تونم بیکار بشینم، پس...
‫اوه، نگران نباش
‫برنامه دارم ۷ روز آینده رو ‫گیج و سخوش باشم
‫شارلوت، خیلی ببخشید
‫شاید بتونیم برگردیم به بازار ‫و یکی دیگه ازشون بخریم
‫نه، نه. نمی‌تونیم، عتیقه بود
‫بستنی یخی من چی شد؟
‫لطفاً؟!
‫لطفاً؟
‫- الان میارم ‫- ببین، ببخشید، باشه؟
‫فقط خیلی اعصابم خراب میشه
‫وقتی بچه‌ها از «لطفاً» ‫و «ممنون» استفاده نمی‌کنن
‫- همیشه به جورج گیر میدم ‫- می‌دونیم، همیشه همینطوره
‫می‌دونیم
‫ممنون
‫خب، تا سفر بعدی‌مون چیزی نمونده،
‫همون سفری که بچه‌ها رو نمی‌بریم
‫اونوقت دیگه لازم نیست ‫مراقب رفتار و ادبمون باشیم، درسته؟
‫آره، اگه اصلاً دلمون بخواد ‫بازم با هم بریم سفر
‫اوه، بیخیال
‫- معلومه که دلمون می‌خواد ‫- معلومه که دلمون می‌خواد
‫به شرطی که یه‌کم سرحال‌تر باشی
‫آخه داری حس‌وحالمون رو ‫یه‌کم بد می‌کنی، شارل
‫ببخشید
‫ببخشید، باشه؟ به‌خاطر ‫این قرص‌های هورمونیه که می‌خورم
‫یهویی خلقم عوض میشه
‫بازم داری باروری آزمایشگاهی رو ‫امتحان می‌کنی؟
‫- خیلی شرمنده، نمی‌دونستم ‫- آره
‫به‌خاطر گناهام
‫خب، خوش به حالت
‫هی
‫امیدوارم این بار نتیجه بده، باشه؟
‫ممنون، جس
‫این بار چطوره؟
‫خسته‌کننده‌ست
‫دیدید میگن انسان جاسوزنی ‫و نوسانات شدید احساسی،
‫دقیقاً همونطوره
‫و اینکه دوباره توی این شرایطم
‫و بدون اینکه تضمینی وجود داشته باشه ‫دوباره مجبور باشم تحمل کنم،
‫خیلی بی‌رحمانه و اعصاب خرد کن ‫و آزاردهنده‌ست
‫و خیلی ازش متنفرم
‫شما‌ها، چشم‌هاتون رو درویش کنید
‫می‌دونیم موندید اینجا ‫و ما جوون‌ها رو دید می‌زنید
‫همون کاسه‌ایه که خریدی؟
‫حیف شد
‫چند تا کار بیش‌تر نمونده
‫خب، دیروز...
‫ببخشید. خیلی شرمنده‌ام
‫من... بذارید کمک کنم
‫مشکلی نیست
‫خب، بگید دیروز چه اتفاقاتی افتاد
‫پسرها رو بردم مدرسه،
‫من و بتسی هم تا وقتی که بچه‌ها ‫تعطیل شدن، توی خونه بودیم
‫کیت کلاس فوتبال داشت، ‫اما ساعت ۶:۳۰
‫مامان دوستش آوردش خونه
‫و بعد از اینکه کیت اومد خونه، ‫شما اینجا پیش بچه‌ها بودید
‫همه چیز طبیعی بود؟
‫آره، یه روز عادی بود
‫فقط موضوع اینه که دیشب ‫داستانی که تعریف کردید...
‫یه‌کم آشفته بود
‫خب، خسته بودم ‫و خیلی نگران بچه‌م بودم
‫باشه
‫و مثل همیشه گذاشتیدش توی گهواره‌ش؟
‫آره. حدوداً ساعت ۷:۳۰ ‫گذاشتمش توی گهواره‌ش
‫خیلی گریه می‌کرد، ‫ولی خب داره دندون در میاره
‫و پسرها حدوداً ساعت ۹ رفتن بخوابن،
‫و خودم هم خیلی خسته بودم، ‫پس خودم هم خوابیدم
‫مردم فکر می‌کنن وقتی بچه‌ی کوچیک داری، ‫احساس تنهایی نمی‌کنی
‫اما وقتی توی یه خونه ‫با یه بچه‌ی جیغ‌جیغو تنهایی،
‫بیش‌تر از همیشه احساس تنهایی می‌کنی
‫تحرکات دیروزتون رو برام تعریف کنید. ‫کجا بودید؟
‫تحرکاتم؟
‫تا ساعت ۶ سر کار بودم. ‫بعدش رفتم یه‌کم نوشیدنی بخورم
‫و ساعت چند اومدید خونه؟
‫نزدیک‌های ساعت ۱۰
‫- می‌خوام برم ‫- میشه صبر کنی؟
‫منم می‌خواستم همراهت ‫بیام به بیمارستان
‫پسرها چی پس؟
‫می‌ذارمشون خونه‌ی مل ‫یا شاید هم شارلوت
‫نمی‌خوام صبر کنم
‫- باید شیر بخوره ‫- خیلی‌خب
‫شما برید. بعداً صحبت می‌کنیم
‫شیر دادن همیشه براش مهم بوده
‫آره. من و همسرم هم تازه بچه‌دار شدیم
‫اونم سر این قضیه خیلی تعصب داره
‫درسته. تبریک میگم
‫- پسره یا دختر؟ ‫- اوه، دختر. ۹۰ روزشه
‫موضوع شیر دادن رو درک می‌کنم،
‫اما باعث میشه حس کنم ‫آدم اضافی‌ای هستم
‫اولش اونطور حسی داری
‫- باید خودت رو تطبیق بدی ‫- آره
‫آدم رو به فکر فرو می‌بره، ‫تا کِی قراره توی اتاق مهمون بخوابم؟
‫فکر نکنم تمومی داشته باشه
‫خب، اولش روش گریه کردن بتسی
‫باعث شد نگران بشید؟
‫آره، دقیقاً
‫همون گریه باعث شد بترسم. ‫صدایی که درمی‌آورد یه مشکلی داشت
‫هیچ نشونه‌ای از آسیب‌دیدگی نبود؟
‫معلوم نبود که آسیب دیده؟
‫آسیب؟ نه، خدایا، نه
‫فقط فکر می‌کردم گریه‌ش به‌خاطر...
‫- به‌خاطر...؟ ‫- دندون درآوردن یا همچین چیزیه
‫درسته، و بعدش؟
‫و بعدش متوجه شدم که بالا آورده، ‫پس بلندش کردم
‫هول نکردید؟
‫خب، اون تنها بود، و مشخص بود ‫که یه مشکلی هست
‫- و همسرتون...؟ ‫- اونجا نبود
‫- روی تخت بود ‫- خواب بود؟
‫آره. خیلی خسته بود. ‫خواب بتسی خیلی منظم نیست
‫درسته
‫و این طبیعیه که جس ‫اونطوری به بتسی بی‌توجهی کنه؟
‫نه، اصلاً
‫همیشه جس متوجه‌ی ‫این‌جور چیزها میشه
‫همیشه نصف‌شب‌ها اون بیدار میشه ‫تا به بچه‌ها رسیدگی کنه
‫مادرها به شدت ‫از بچه‌هاشون محافظت می‌کنن
‫تا این که دیگه نمی‌کنن
‫چرا با ماشین بتسی رو نبردید بیمارستان؟
‫چون دو تا پسرم داریم، ‫و منم زیادی نوشیدنی خورده بودم
‫ممنون
‫- سلام ‫- سلام
‫ببخشید، نمی‌خواستم بیدارت کنم
‫اشکالی نداره
‫اصلاً نتونستم بخوابم
‫حتماً خیلی خسته‌ای. بخواب
‫چهار ساعت دیگه باید برگردی بیمارستان
‫اگه کارم اشتباه بوده باشه چی؟
‫اگه اون تصمیم عجولانه بوده باشه چی؟
‫توی شرایط سختی بودی
‫آره، اما من مسئولین رو خبر کردم
‫و بعدش اون رو تنها گذاشتم ‫تا از خودش دفاع کنه
‫نمی‌تونستی برنده بشی، ‫هر کاری که می‌کردی
‫خدایا!
‫سلام؟ مامان؟
‫مامان! مامان، نمی‌فهمم چی...
‫کجایی؟
‫کجایی؟!
‫نوشیده و توی ‫فروشگاه خورده زمین
‫بهتره برم سراغش
‫آره. مامان؟ ‫مامان، دارم میام
‫آره. بمون همون‌جا. ‫دارم میام سراغت
‫باشه
‫خیلی شوکه‌کننده بود
‫و طبیعتاً اِد هم دیوونه شده
‫اصلاً این ماجرا خیلی مزخرفه
‫جس و اِد والدین فوق‌العاده‌ای‌ان
‫راستش رو بخوای، همیشه ‫باعث میشن فکر کنم خیلی بی‌کفایتم
‫جس به روش جذابی...
‫هیچوقت اعصابش خرد نمیشه
‫وقتی بچه‌هاش خیلی بی‌ادبی می‌کنن؟
‫یه‌کم حرفت تند بود
‫ولی از لیز انتظار نداشتم
‫اینکه دوستت رو به مددکاری ‫گزارش بدی یه‌کم زیاده‌رویه
‫الان همه احساساتی رفتار می‌کنن
‫ولی هیچکس حقایق رو نمی‌دونه
‫خودم یه کارهایی رو دیدم ‫که باعث تعجبم شدن
‫فقط میگم یه مرز باریک ‫بین کوتاهی و بدرفتاری وجود داره
‫درسته، اما بین شما چهار نفر
‫- جس از همه‌تون مادر دلسوزتریه ‫- ببخشید؟!
‫من و جورج خیلی صمیمی هستیم
‫نه، معلومه که صمیمی هستید. ‫منظورم اون نبود
‫تو مادر شگفت‌انگیزی هستی
‫خیلی‌خب، آره
‫اگه بخوایم کیت و فرانکی رو بگیم،
‫منم باهات موافقم
‫ولی اصلاً با بتسی ارتباط برقرار نکرد
‫بیخیال، شارل، تو جس رو نمی‌شناسی،
‫و خیلی روی اِد تعصب داری
‫نمی‌دونم، شاید مسئولین ‫بیش‌تر از ما اطلاعات داشته باشن
‫چیه؟ فقط دارم به زبان قانونی ‫قضیه رو مطرح می‌کنم
‫بیخیال! هر دوتامون می‌دونیم ‫که اصطلاحات حقوقی
‫نمی‌تونن تمام طیف ‫وجود انسانی رو توصیف کنن
‫خدایا، اندرو
‫توی جشن تولد پلیس ‫و امدادگرهای اجتماعی اومدن خونه‌شون
‫آره، حتماً خیلی شرایط سختی دارن
‫بچه‌ی بیچاره
‫آره. اِد بیچاره
‫ممنون، مل، ‫که می‌خوای مراقبشون باشی
‫نمی‌دونم قراره چقدر ‫توی بیمارستان باشیم
‫- خواهش می‌کنم ‫- ممنون
‫اوه، یالا، بجنب، فرانکی
‫فقط یه شبه
‫- نه، نمی‌خوام ‫- لطفاً. ببین. کانر رو دوست داری
‫فکر کن اومدی مهمونی. ‫خوش می‌گذره، قول میدم
‫- نه. مامانی کجاست؟ ‫- رفته به دیدن بتسی
‫اوه، نمی‌خوام خونه‌ی کانر بمونم
‫لطفاً، فرانک. ‫بیا. چاره‌ای نداریم
‫فرانکی، یالا. باید بری!
‫- نه، نمیرم! ‫- چرا، میری!
‫- نه! ‫- فرانکی! یالا. بیا
‫- فرانکی، ببین، چاره‌ای نداریم ‫- نه، نمیرم
‫- چرا، میری، بجنب! ‫- نه، نه!
‫- بیا! ‫- نه!
‫- این کار رو نکن! ‫- نه!
‫خانم؟
‫خانم، لطفاً. ‫لطفاً. می‌تونم الان برم ببینمش؟
‫فقط یه لحظه. ‫کاری نمی‌کنم، قول میدم
‫- خودت هم می‌تونی همراهم بیایی ‫- برو خونه، یه‌کم استراحت کن
‫یه شب که خوب بخوابی ‫خیلی شرایطت بهتر میشه
‫مطمئنم که بقیه‌ی بچه‌هات ‫به مامانشون نیاز دارن، نه؟
‫لیز به مهمونی‌هایی که توشون
‫اونقدر زیاد نوشیدنی خورده میشد، ‫عادت نداشت
‫وقتی گیجه خیلی باحال میشه،
‫اما نمی‌دونه کِی باید ‫حرف زدن رو قطع کنه
‫و اون شب...
‫همه زیاده‌روی کردن
‫اوه، نه. نه، نه، نه. دیگه بسه
‫باید برم اون جونورها رو بخوابونم
‫چی؟ هنوز زوده
‫یالا. اومدن سفر
‫بذار بازی کنن
‫خودم چند ساعت دیگه می‌خوابونمشون
‫و گوش کن، شرمنده ‫بابت چند ساعت پیش
‫یه‌کم اوضاع جدی شد
‫نگران نباش
‫براتون خوشحالم. ‫واقعاً براتون خوشحالم
‫قراره دوباره بابایی بشی
‫اوه، برو دیگه. ‫برو زن خوشگلت رو پیدا کن
‫- تق تق. سلام. حالتون چطوره؟ ‫- سلام، مامان
‫وای، خدا، عاشقشم
‫- وقت خوابه. یالا ‫- نه
‫روز طاقت‌فرسایی بوده، مگه نه؟ ‫همه‌مون خسته و کوفته‌ایم
‫- یالا ‫- مامان، لطفاً، یه بار دیگه بازی کنیم
‫خیلی‌خب، فقط یه بار، ‫و بعدش سریع می‌رید می‌خوابید
‫- قبوله؟ ‫- آره
‫- در رو ببندم؟ ‫- آره، لطفاً. ممنون
‫- خداحافظ ‫- خداحافظ
‫خداحافظ
‫- بیا این رو هم بخوریم ‫- مطمئنی اندرو ناراحت نمیشه؟
‫اگه نمی‌خواست ما بخوریمش
‫نمی‌خریدش، نه؟
‫اما نوشیدنی اونه، راب
‫خب، نباید اینقدر زود می‌خوابید،
‫مگه نه؟ یه احمق حوصله سر بره
‫جدی میگم، این آدم‌ها ‫این همه پول دارن،
‫ولی یه مشت بدبخت بی‌عرضه‌ان!
‫دوست‌هامونن، و...
‫یه‌کم خجالت‌آوره
‫اومم
‫وای، خدا
‫داری سیگار می‌کشی!
‫اوه، آره. مچم رو گرفتی
‫مشخصاً از راب گرفتمش
‫- حال به هم زنه ‫- بدش به من ببینم چطوره
‫اومم!
‫عجب
‫می‌دونی، همیشه فکر می‌کردم ‫سیگار کِش استثنایی‌ای میشم
‫خب، تو توی همه چیز استثنایی هستی
‫هوم. من یه آدم زحمت‌کشم
‫فرق دارن
‫اولش تو آکسفورد قبول شدی
‫بعدش وارد یکی از شرکت‌های ‫حقوقی برتر لندن شدی
‫توی ۳۵ سالگی هم ‫باهاشون شراکت کردی
‫اوهوم
‫دو دور باروری آزمایشگاهی، ‫یه سقط جنین،
‫جسمی دارم که از غرایز ‫طبیعیِ پرورش دادن سر باز می‌زنه،
‫و در عوض محیطی به شدت خصمانه
‫برای زندگی شکننده فراهم می‌کنه
‫وای، خدا. ببخشید. متاسفم
‫البته. من آدم احمقی‌ام
‫می‌دونستم داری تلاش می‌کنی
‫می‌دونی چیه؟ مشکلی نیست
‫جدی میگم، مشکلی نیست
‫فقط گفتم برای بار آخر امتحان کنم
‫به‌خاطر اندرو
‫وای، خدا
‫اون دوست نداره کاری بکنی ‫که خودت دوست نداری
‫اومم
‫خدایا، نه. معلومه که نه
‫اندرو مرد خوبیه
‫آره
‫واقعاً آدم خوبیه
‫لیاقت زندگی بهتری رو داره
‫وای. شارل؟
‫نه، منظورم اینه که...
‫احساس گناه می‌کنم که...
‫اونطوری که دوست داره بهش ‫عشق ورزیده بشه، دوستش ندارم
‫شارل، مطمئنم اونطور نیست
‫خودت چی؟
‫- ها؟ ‫- بچه‌ی سوم‌تون داره به دنیا میاد
‫آره
‫هیجان‌زده‌ای؟
‫آره. کاملاً. هر دوتامون هیجان‌زده‌ایم
‫البته
‫فقط یه بخش کوچیکی از وجودم...
‫دوست داره این بچه ‫زندگی‌ای که داریم رو خراب نکنه
‫با عقل جور درمیاد؟
‫اوه!
‫وای، پسرها!
‫فرانکی؟
‫سم؟ سمی؟
‫گندش بزنن!
‫سم! فرانکی!
‫فرانکی! سم!
‫باشه، من ویلا رو می‌گردم. ‫گفتی می‌خوابونیشون
‫خیلی‌خب
‫الان به صاحب ویلاها زنگ می‌زنم ‫و ازشون می‌پرسم ببینم اجازه میدن...
‫سم! فرانکی! یالا
‫- فرانکی. یالا ‫- سم
‫دو تا از بچه‌هامون نیستشون
‫فکر می‌کنیم گم شدن
‫بگو خیلی شنا بلد نیستن
‫- می‌دونم ‫- پس استخر رو بگردن
‫سم!
‫اینجا خیلی تاریکه. ‫اونا هم فقط ۷ سالشونه
‫پس از همه چیز می‌ترسن
‫- شماره‌ی همه‌ی همسایه‌ها رو می‌خوایم ‫- چی شده؟
‫فرانکی و سم نیستشون
‫نیستشون یعنی چی؟
‫- اِد گفت خوابوندیشون ‫- خوابم گرفت
‫توی خونه بالشتی‌شون بودن و حالا...
‫خوابت گرفت؟ ‫چی میگی، لیز؟
‫فرانکی شنا بلد نیست. ‫اگه بیُفته توی یه استخر چی؟
‫چیزیشون نمیشه. ‫باید آرامشت رو حفظ کنی
‫یه چیزیشون میشه. ‫اِد کجاست؟
‫از اون طرف رفت. دارن می‌گردن...
‫جس، پیداشون می‌کنیم. ‫چیزی نیست. فرانکی! سم!
‫اِد!
‫ببین، شاید یکی زنگ بزنه
‫- خوابم گرفت ‫- اشکالی نداره
‫نگران نباش. سلام؟
‫از سمت چپ رفت به سمت دروازه
‫سم!
‫یالا، بچه‌ها، چیزی نیست
‫سم!
‫عصبانی نمی‌شیم. بیاید بیرون
‫سم!
‫فرانکی؟
‫سمی!
‫فرانکی!
‫اینجان!
‫پیداشون کردم
‫- فرانکی! ‫- بابا!
‫اونجاست
‫- سم ‫- اونجاست. حالش خوبه
‫- چیزیش نشده ‫- اینجاید
‫اوه، سم
‫- حالت خوبه؟ ‫- حالش خوبه
‫- چیزیش نشده ‫- بیا اینجا، کوچولوی دیوونه
‫حالت خوبه؟
‫خیلی ترسوندیم
‫دیگه هیچوقت این کار رو نکن، باشه؟
‫باشه
‫حالت خوبه؟
‫چیزی نیست
‫اون شب همه در معرض انفجار بودن
‫انگار یه چیزی توی هوا بود
‫خیلی اوضاع متشنج بود
‫حس می‌کنم دیشب ‫جسد یه سگ توی دهنم بوده
‫- اصلاً نتونستم بخوابم ‫- آره، به‌خاطر نوشیدنی‌هاییه که خوردی
‫اومم
‫حالت خوبه؟
‫دیشب که بچه‌ها گم شدن رو یادته؟
‫نوشیدنی می‌خوردی
‫همه‌مون نوشیدنی می‌خوردیم
‫اما تو گیج بودی
‫و فرانکی و سم،
‫ممکن بود بدجور صدمه ببینن،
‫ممکن بود بیُفتن توی استخر
‫ولی نیُفتادن
‫اما قرار بود تو مراقبشون باشی
‫باشه
‫این... تو...؟
‫باورم نمیشه که فکر می‌کنی من...
‫بیا بیخیالش بشیم
‫اگه من نخوام بیخیالش بشم چی؟
‫فقط برای خودت میگم، لیز
‫- شاید بهتر باشه یه‌کم فاصله بگیری ‫- از چی فاصله بگیرم؟
‫جس، خوابم گرفت. ‫حال پسرها خوبه
‫واقعاً نمی‌دونم چرا داری ‫اینقدر بزرگش می‌کنی
‫من می‌دونم. اینکه بنوشی
‫از اینکه مراقب بچه‌ی من باشی. ‫درک می‌کنم
‫می‌دونی چیه، جس؟ این...
‫در واقع این اولین باریه ‫که بعد از چندین سال اومدم سفر
‫می‌دونی، هفته‌ای ۶۰ ساعت کار می‌کنم. ‫همیشه خسته‌ام
‫هیچوقت به اندازه‌ی کافی نمی‌خوابم ‫یا زیاد پیش بچه‌هام نیستم،
‫یا خدایی نکرده هیچوقت کاری برای خودم ‫انجام ندادم، مثلاً نرفتم باشگاه
‫و خونه‌م همیشه به هم ریخته‌ست
‫و نمی‌تونم هیچ کاریش بکنم
‫چون خانواده‌م برای پرداخت اقساط خونه ‫روی درآمد من حساب کرده
‫می‌دونم. همه‌مون ‫باید استراحت کنیم، لیز
‫فقط میگم شاید وقتش رسیده
‫یه‌کم از نوشیدنی فاصله بگیری
‫این استراحت کردن منه، جس. ‫همین الان. الان دارم استراحت می‌کنم
‫هفته‌ی بعدی قراره برگردم سر کار،
‫و حتی وقت نفس کشیدن هم ندارم
‫پس لطفاً، خواهش می‌کنم، ‫محض رضای خدا،
‫میشه اجازه بدی یه‌کم شلخته باشم
‫بذار تنبل و گیج باشم
‫آره. فقط برای یه هفته‌ی کوتاه. ‫خواهش می‌کنم
‫بدون اینکه اینقدر نظر بدی
‫درست مثل مامانت رفتار می‌کنی
‫برو به درک!
‫فقط نزدیک بچه‌های من ‫اون کار رو نکن، باشه؟
‫باشه، آره
‫آره. نه، من نباید همزمان سر کار برم
‫و بچه‌داری هم بکنم...
‫وای‌، خدا. چقدر من برای بچه‌هات ‫الگوی بدی‌ام
‫ببخشید، جس. ببخشید که مشغول ‫نجات دادن جون مردم بودم
‫در حالی که تو ظرف غذای بچه‌هات رو ‫با سوشی گیاهی پر می‌کردی
‫منظورم این نیست
‫- چرا، هست. جس، منظورت همینه! ‫- نه!
‫نه، تو یه زندگی بی‌نقص،
‫و پر از امکاناتی رو داری که ۹۹ درصد زن‌ها ‫هیچوقت نمی‌تونن تجربه‌ش کنن
‫باشه. آره، زندگی من بی‌نقص نیست
‫نه، ولی خودت بی‌نقصی، نه؟
‫و کاملاً واضح نشون میدی ‫که بقیه‌ی ما زن‌ها،
‫ما هیچوقت نمی‌تونیم در حد تو باشیم
‫بعد از اون سفر ‫به ندرت همدیگه رو می‌دیدیم
‫من زیاد سراغ بچه‌هام نمیرم،
‫ولی هر وقت می‌رفتم، ‫هر کدوم‌مون یه طرف زمین بازی می‌موندیم
‫و بعدش بتسی به دنیا اومد، انگار...
‫انگار اصلاً با هم دوست نبودیم
‫و بعدش اون شب ‫اومد توی بخش سوانح و اورژانس
‫و باید از خودم می‌پرسیدم،
‫ممکنه به بچه‌ش آسیب رسونده باشه،
‫یا داشته از یکی دیگه محافظت می‌کرده؟
‫چون مشخص بود ‫حقیقت رو به من نمیگه
‫- لیز؟ ‫- بله
‫ببینید، خیلی فکر کردم و به نظرم...
‫به نظرم یه‌کم عجولانه تصمیم گرفتم
‫و اون طرح حمایت ‫از کودکان رو راه انداختم
‫متاسفانه دیگه کار از کار گذشته، ‫خودت خوب می‌دونی
‫نه، فقط فکر می‌کردم ‫وقتی با والدینش حرف بزنید
‫و مشخص کنید که چه اتفاقی افتاده،
‫بعدش دیگه دلیلی ‫برای تحقیقات بیش‌تر وجود نداره
‫اما هنوز مشخص نکردیم ‫چه اتفاقی افتاده
‫مادرش مبهم حرف میزد ‫و پدرش اصلاً در جریان نبود
‫ببین، جس اونقدر بهم اعتماد نداره ‫که بگه قضیه چیه، پس...
‫نه، واقعاً این کار هیچ ‫ضرورتی نداره
‫چون اون بچه‌ها در امانن ‫و بهشون عشق ورزیده میشه
‫دکتر برجس، می‌دونیم با خانواده‌شون ‫ارتباط شخصی داری،
‫اما بر اساس چیزی که دیدی ‫باهامون تماس گرفتی
‫آره، اما همه چیز سریع پیش میره
‫لطفاً، حرفم رو باور کنید
‫این حتماً یه اتفاق بوده
‫- حتماً همینطور بوده ‫- ممنون، الیزابت
‫به دلایل مشخصی،
‫ازت می‌خوام اینجا رو ترک کنی
‫من قانع شدم که این ‫یه حادثه‌ی اتفاقی نبوده
‫اومم. نتونستیم با هیچکدوم از پسرها ‫بدون حضور پدرشون حرف بزنیم
‫و مصاحبه با پسر کوچیکه ‫خیلی نگران‌کننده بود
‫خیلی پریشون‌حال بود
‫به نظرم مشکلات رفتاری ‫تشخیص داده‌نشده‌ای داره
‫حالت خوبه؟ قضیه چیه؟
‫چرا نمی‌ذارن بتسی رو ببینم؟
‫بشینید، آقای کریسفورد
‫از دیروز تا حالا بتسی رو ندیدم
‫قبل از اینکه بتونید ببینیدش،
‫هر دوتاتون باید این رو امضا کنید
‫موافقت می‌کنید که تا زمانی ‫که تحقیقات ادامه داره،
‫با هیچکدوم از بچه‌هاتون ‫تنها نخواهید بود
‫هیچکدوم از بچه‌هامون؟
‫چنین چیزی ممکن نیست
‫به‌خاطر امنیت بچه‌های خودتونه
‫اومدید توی خونه‌مون. ‫با خانواده‌م حرف زدید
‫ما به مددکاری نیاز نداریم
‫- ما خانواده‌ی محترمی هستیم ‫- متاسفانه، آقای کریسفورد،
‫کوتاهی و آزار کودک ‫ربطی به ثروت نداره
‫الکی دارن برامون پرونده می‌سازن
‫می‌تونم مدیر یا رئیست رو ببینم؟
‫اگه بخواید، می‌تونید، ‫اما شک دارم کمکی بهتون بکنه
‫قانون میگه وقتی یه بچه ‫در معرض آسیب باشه،
‫سازمان حمایت از کودک، یعنی من، ‫باید برای محافظت از اون کودک اقدام کنه
‫این تحقیقات چقدر طول می‌کشه؟
‫اول باید بفهمیم دیشب ‫دقیقاً چه اتفاقی افتاده
‫میشه یه لحظه آروم باشیم؟
‫مطمئنم یه توضیح کاملاً عادی
‫برای آسیب دیدن بتسی ‫وجود داره، درسته؟
‫خورد زمین
‫خورد زمین. ‫بهتون گفتم که خورد زمین
‫لطفاً امضا کنید. ‫اگه همکاری کنید کار سریع‌تر پیش میره
‫امضا نمی‌کنم که ‫بچه‌هامون رو از دست بدیم
‫نه
‫پس مجبوریم سرپرستی بچه‌هاتون رو ‫بدیم به یه خانواده‌ی دیگه
‫نمی‌تونید اون کار رو بکنید
‫نمی‌تونید بچه‌هامون رو ازمون بگیرید!