اونی مارو
خواهر. ممنون بابت پیامت.
سمینارهای کندو اونجا خوب پیش می‌ره؟
نگران من نباش.
من به زندگی تکنفره عادت کردم.
و مسابقات قهرمانی ملی امسال نزدیکه.
قول می‌دم دوباره برنده بشم، پس گوش به زنگ باش، باشه؟
به پدربزرگ سلام منو برسون.
مواظب خودت باش، خواهر.
من شکست نمی‌خورم.
یایبا: افسانه سامورایی
قسمت ۲: تولد دوباره فوجین کن
هی، می‌خوای تا داخل کلاس دنبالم بیای؟
آره!
مگه دیوونه‌ای؟ تو که دانشجو نیستی!
بسه دیگه، برو خونه!
چرا؟ تو خیلی بداخلاقی، سایاکا!
چی گفتی؟
توئی!
تو…
آهان، یادم اومد! چی بود؟
اونیمارو.
آره! تو اونی هستی! اونیماروی اونی!
اونیمارو! وقتشه تو و من دوئل کنیم!
حالم به هم می‌خوره.
علاوه بر این، من از تو قوی‌ترم.
دوئل با یه آدم مثل تو فقط منو ضعیف می‌کنه.
چی؟!
پیشنهاد می‌کنم تا می‌تونی تمرین کنی.
هی، تو…
یایبا!
آخ…
بیا ده سال دیگه، شاید اون موقع آماده باشی…
لعنت بهش!
هی، حالتو خوبی؟
اونیمارو مسابقات ملی رو پیش رو داره. احتمالاً فقط می‌خواد تمرکزش رو حفظ کنه.
فکر نکنم دوئل با تو تو فکرش باشه.
داری گوش میدی یا نه؟
یه ایده عالی دارم.
شوبوکان
مال منه
یایبا رو اصلاً ندیدم.
امیدوارم باز کار خلافی نکرده باشه.
رختکن پسرها
گم شده!
تجهیزاتم گم شده!
اوه… نمی‌دونستم مال کیه، ولی تو راهرو دیدمش.
چی؟!
"اونیمارو، احمق. منم، یایبا."
این بچه… این کار اون بود!
لعنت بهش!
اینجا گذاشته؟
فکر می‌کنی این حقه‌های بچه‌گانه روی من اثر داره؟
تمرین شروع شده، ولی اونیمارو هیچ جا پیداش نیست…
-شاید اونا-- -مردها!
اونجاست.
باید بهتر از این کار کنی…
به نظر میاد اوضاع خیلی جدی شده.
خدای من، چرا اینقدر طولش میده؟
داره چیکار می‌کنه؟
چه کندرویی.
بالاخره اومدی!
چرا معطلی؟
حالا، بچه…
ماسک رو بیا اینجا، آهسته و آروم.
پس با من می‌جنگی!
نگو مجبورم تکرار کنم.
با یه آدم گمنام مثل تو نمی‌جنگم.
اینطوریه؟
پس به این نیاز نداری.
پدرسوخته!
لعنت، چطوری اینو درست کرده…
نظرت چیه؟
نظرت عوض شد؟
بسه دیگه! این التماس‌های مداوم فایده‌ای نداره!
اینطوریه؟
خیلی بد شد.
حالا داری چیکار می‌کنی؟
ای وای!
آخ!
هی! منو بیرون بیار!
بیرونم بیار!
این پدرسوخته…
-ترسو! -حالا چرا این کارو بکنم؟
بیرونم بیار!
می‌دونی یایبا چی شد؟
چیز خوبی… فکر کنم؟
لعنت!
من بهت…
یایبا کوروگان!
تاوانش رو می‌پردازی!
اگه دوئل می‌خوای، بهت دوئل می‌دم!
ببخشید.
اونیمارو…
خیلی متاسفم!
چرا یهویی اومدی؟
یایبا کوروگان… کجاست؟
خب، یایبا الان اینجا نیست…
پس ببندش و نذار فرار کنه!
یه ببر؟
کاگه‌تورا!
حالیت می‌کنم!
هی! همینجا بایس!
باید بیشتر یاد بگیری، پسر.
فکر می‌کنی یه شمشیرزن اینطور رفتار می‌کنه؟
به تو ربطی نداره!
تکنیک خیلی تهاجمی‌ای داری.
پرزرق و برق. قبول دارم، خیلی برنده.
اما خوب گوش کن… اگه می‌خوای راه شمشیر رو بفهمی،
خیلی بیشتر از اینا نیاز داری.
چی؟
من اونی نیستم که باید شکست بدی.
خب، یایبا گفت می‌خواد بره خونه تو،
که باهات دوئل کنه.
این بچه‌ی بی‌تربیت!
باورم نمی‌شه.
یایبا فقط دردسر درست می‌کنه.
شاید خوب باشه یه کمی اونیمارو کتکش بزنه.
سوال اینه، چه کسی قراره کتک بزنه؟
اونیمارو
اوه، پس اینجا بود.
درخواست دوئل می‌کنم!
اونیمارو، کجایی؟ بیا بیرون!
شاید واقعاً اینجا نباشه…
شونوسوکه؟
از جنگل اومدی منو ببینی؟
لعنت بهش!
یایبا کوروگان!
این دیگه…
باز هم از حقه‌هاش!
کاگه‌تورا!
تقصیر خودته که با اونیمارو درگیر شدی.
این پرنده چیه؟
حرومزاده کثیف…
پدرسوخته‌ی کوچولو…
-بهت می‌رسم! -بهت می‌رسم!
معبد کینریوزان دروازه کامیناری‌مون
احمق… چطور جرات کردی…
حرومزاده… چطور جرات کردی…
هی! همین الان بس کنید، شما دو تا!
نمی‌تونید اینجا اینجوری شمشیر بزنید!
لعنت بهت!
لعنت!
با شمشیر بجنگ، تقلبکار!
خفه شو!
بگیر اینو و اینو و اینو و اینو و اینو!
بخور اینو!
لعنت بهت!
ها؟ فکر کنم چیزی شنیدم، عزیزم.
واقعاً؟ من هیچی نشنیدم.
اونجا!
اینو شنیدم.
پس درسته.
این دیگه…
اون بچه کجا رفت؟
اینجام!
تو…
اوه، لعنت!
موفق شدم!
من بردم!
اتوبان شوتوکو
ها؟
آخ درد گرفت!
آخ! آخ! آخ!
اوه، بس کن!
اونیمارو هیچوقت اینجوری ناله نمی‌کنه.
درد داره!
لعنت، درد داره!
همه‌چی رو شنیدم، پسرم.
به نظر درگیری سختی داشتی.
اما بردن با گاز گرفتن…
بردن، بردن هست!
اگه عادلانه نباختیش،
پس نبردی، بچه.
با شمشیر بجنگ، تقلبکار!
پس دفعه بعد عادلانه می‌برمش!
خب، وقت تمرین ویژه‌ست!
بیا، شونوسوکه، کاگه‌تورا!
چرا باید رو سقف بریم؟
خطرناکه.
همین هدفشه.
اگه بتونه اون بالا تعادلش رو حفظ کنه،
می‌تونه از هر موقعیتی حمله کنه.
یه چیزی درست نیست.
آهان!
خب، کاگه‌تورا، شونوسوکه!
بیاین، من برای هر چیزی آمادم!
بیاین!
داره شینگان رو تمرین می‌کنه.
شینگان ذهن رو برای درک باز می‌کنه.
حریف رو حس می‌کنی، حرکت بعدیش رو پیش‌بینی می‌کنی،
تو کنترل رو به دست می‌گیری.
مهارتی حیاتی در هنر شمشیرزنی.
ناخودآگاه، می‌فهمه.
داره سعی می‌کنه درکش رو تقویت کنه.
شاید احمق باشه، اما داره یاد می‌گیره.
ها؟
حداقل موقع غذا خوردن اینو دربیار!
اما اونوقت دیگه تمرین نیست!
هی!
این میگو سرخ شده مال منه!
احمق! این مال منه!
هی، تو!
-حرومزاده! -اینجام!
چی؟
فقط یه خواب بود…
لعنت بر تو، یایبا کوروگان.
من هر مسابقه‌ای رو که داشتم بردم.
برای شمشیر پایدارم…
که به چنین آشغال بی‌فرهنگی باختم…
باید قوی‌تر بشم.
هی، اونیمارو!
نه…
چه کار کردم؟
پله؟
اینجا کجاست؟
این زیر خونه بود.
این…
فوجین.
شمشیرت رو ببین…
گنجینه ارزشمند خانواده اونیمارو،
که نسل به نسل منتقل شده.
کی اونجاست؟
شمشیرت رو بگیر، و بذار علف‌ها و برگ‌ها برقصن،
توفان‌های شن بوزن و بادها زوزه بکشن.
فوجین کن رو ببین.
شمشیر خدای باد.
شمشیر رو به دست بگیر،
و بزرگ‌ترین شمشیرزنی بشو که تا به حال روی زمین راه رفته.
آیا آرزوی داشتن این قدرت بی‌نظیر رو داری؟
با این شمشیر تو دست‌هام،
بالاخره می‌تونم یایبا کوروگان رو تنبیه کنم!
باد
خون گواهی می‌ده.
نمی‌تونم باور کنم، واقعیه؟
اونیمارو تبدیل به اونی شده؟
و فوجین کن چیه؟
یایبا تو دردسر بزرگیه!
قسمت بعد: "یه ماکن دیگه."