"پیش از این در "سخت‌ترین نبرد دنیا
شرایط آب و هوایی ...ناجور روز چهارم
پنجاه و نه تیم باقی مونده‌ای که مسیر 671کیلومتری
رو طی میکردن با مشکل مواجه کرد
داره سخت میگذره بهمون اما ‏هدفمون ‏اینه ‏که ‏فقط ‏بریم ‏جلو
زمین سخت برای هر ورزشکاری که میخواست درد رو نادیده بگیره
و مسابقه رو ادامه بده، چالش‌برانگیز بود
هر امیدی که برای برگشت داشتیم
نیست و نابود شد
در حالی که بعضی تیم‌ها به مشکلات چیره شدن
!یووهوو
تیم‌هایی که عقب‌تر بودن سعی خودشون رو میکردن تا توی مسیر مسابقه بمونن
!آی
قایق که روی آب بود
الان رفته زیرتر
ما داشتیم با تمام توانمون پارو میزدیم
ولی همچنان خیلی آروم میرفتیم جلو
در نتیجه دیشب ما جز آخرین نفرا شدیم
منطقه‌ی تاریک توی این آب‌های سریع
"به تیم‌های "تیکی تور"و "گیپسلند ادونچر
فرصت داد تا به نفر اول یعنی تیم "نیوزیلند"برسن
یه مقدار بدشانسی آوردیم
وقتی مسابقه متوقف میشه باعث میشه بقیه تیم‌ها هم برسن
حتی اونایی که انقدر عقب بودن که از دید ما خارج شده بودن
و بعد از یک روز رقابت تنگاتنگ
سه تیم برتر به کمپ شماره 3 توی روستای "لوتو"رسیدن
که اونجا 90 دقیقه استراحت اجباری دارن
یه رقابت خیلی خاصی بین تیم‌های "نیوزیلند"و "استرالیا"وجود داره
و ما واقعا دوست داریم که اونا و تیم "تیکی تور"رو شکست بدیم
امیدواریم که به آخراش که رسید تسلیم بشن
در این نقطه، این مسابقه‌ی همه‌ست
سخت‌ترین مسابقه جهان اکوچلنج فیجی
روز پنجم ساعت 12:02 بامداد
بعد از توقف توی کمپ شماره 3 برای استراحت 90 دقیقه ای اجباری
تیم "نیوزیلند"توی 4 ساعت گذشته رفتن سراغ مرحله‌ی چهارم
و تلاششون بر اینه که
خودشون رو به طور دائم از تیم‌های جلوتری که هنوز خواب بودن
جدا کنن
جلوتر از بقیه بودن خیلی خوبه چون اینجوری میتونی با سرعت دلخواهت پیش بری
و به‌نظرم از نظر روانی هم باعث میشه آرامشت حفظ بشه
اما باید حاضر باشی یه سری ریسکا بکنی
و به‌نظر من اگه بتونیم وقتی بقیه‌ی تیم‌ها خوابن بریم جلو
میتونه یه تفاوت خیلی خیلی بزرگی
ایجاد بکنه
امکانش هست که به سمت بالای رودخونه
اومده باشیم؟
به‌نظرم این انتخاب بهتریه
بیاید فقط بریم
مرحله‌ی چهارم، مرحله‌ی کوهستانی
که 80 کیلومتر رو پوشش میده
از کمپ شماره 3 شروغ میشه و تا آبشار "ووا" ادامه داره
اینجاست که تیم‌ها باید حدود 300 متر رو به صورت عمودی بالا برن
و به آبشار برسن
در حالی که راه خودشونو از بین سنگای لغزنده و آب خیلی سرد آبشار پیدا میکنن
این صعود بخشی از مسابقه‌ست که توان فیزیکی زیادی رو میطلبه
و یک حرکت اشتباه میتونه کشنده باشه
اگه تیم‌ها بتونن به بالای آبشار برسن
چهارمین مدال مسابقه بهشون داده میشه
و ببینید این منظره‌ی خیلی زیبا از آیشار "ووا"رو هم میتونید ببینید
و تیم‌ها قراره از این باریکه بیان بالا
بالا رفتن از این زمین خیلی سخته
و تو این مرحله بعد از 60کیلومتر راه رفتن تو جنگل
خیلی از تیم‌ها تسلیم خواهند شد
بعد از اون یه راه پر از تخته سنگ و یه صعود با طناب دارن
و بعدش تیم‌ها یه مسیر شنای 8 کیلومتری دارن
شنا توی آب‌های سرد و منجمد بالای آبشار
و از اونجا تیم‌ها 16 کیلومتر پارو خواهند زد
تا به یه مسیر 50 کیلومتری که از دره‌ی "سیلیکون ولی"
رد میشه، برسن
و ادامه میدن تا این که به کمپ 4 برسن
آبشار ووا
بعد از اتمام مسیر جنگلی 5 ساعته
و بالا رفتن از مسیر 300 متری آبشار با طناب
یه بازی فوق‌العاده سخت وجود خواهد داشت که
تیم "نیوزیلند"رو از بقیه جدا میندازه
البته اگه استقامت لازم برای این‌کار دلهره‌آور رو داشته باشن
چطور پیش میره؟- خوب-
میدونی کدومشون آسونترین و سخت‌ترینه؟
نه هیچ ایده‌ای ندارم
باشه
من ترجیح میدم از این یکی بالا برم
بالا رفتن از این مکان توی تاریکی
ترسی رو بهشون القا میکنه که
باعث میشه هر جنبه‌ای از این مسابقه
خطرناک‌تر و سخت‌تر بشه
واسه این که ما این نبرد رو ببریم
ما دنبال یه چیزی هستیم که توی تیممون بهش میگیم "فرصت برد"
و اون فرصت الانه
میدونیم که خیلی از تیم‌ها به شدت بهمون نزدیک شدن
اما اول باید بتونن برسن بهمون
و بعد باید ازمون رد کنن
اگه ما بخوایم تیم قهرمان بشیم
به‌نظرم باید فقط ادامه بدیم و سختیا رو به روی خودمون نیاریم
به‌نظرم تیم ما این‌کار رو خوب بلده
من اغلب فکر میکنم که اگه دارم زجر میکشم
بقیه هم قطعا دارن زجر میکشن
در نتیجه این یه جورایی یه چیز خوبه
"زود باش "سوفی
قله‌ی آبشار ووا
بعد از ساعت‌ها بالا رفتن توی تاریکی
تیم "نیوزیلند"بالاخره به قله‌ی آبشار رسیدن
این تیم زمان استراحت خودشون رو فدا کردن تا بتونن مدال چهارم این مسابقه رو ببرن
!ووهوو ببینید چی پیدا کردم
طلای خالص
چه احساسی داری؟
ما موفق شدیم ولی خب یه‌کم از حد انتظارم کندتر پیش رفتیم اما
امیدوار بودم بتونیم یه‌کم بخوابیم امشب قبل این که صبح بشه
ولی فکر کنم وقتی خورشید بالا بیاد هم همچنان همینجا باشیم
احتمالا مجبور شیم وسط روز بخوابیم حالا ببینیم چی میشه
بازم باید بریم تو آب؟- آره-
ظاهرا باید آماده‌ی شنا کردن باشیم
در واقع 6-7 کیلومتر دیگه باید مسیر رودخونه رو به سمت بالا ادامه بدیم
فکر کنم یه مقداری طول بکشه
ببینیم چی میشه
داریم میریم فعلا
160کیلومتر عقب‌تر از تیم برتر
تیم‌هایی که از بقیه عقب‌ترن دارن مسیر جنگلی رو تموم میکنن
و به کمپ 2 میرسن
کمپ 2
!ووهوو
!هوراا
!هوو
آفرین- متشکرم-
تیم "ایبل ایبلز"بعد از مرحله‌ی دوچرخه‌سواری 40کیلومتری
قبل از روز پنجم به کمپ میرسن
سرده
سردته؟ خب ‏لباسای ‏خیست ‏رو ‏در ‏بیار
یهویی سرد شد
من قشنگ دوازده ساعت و نیم
توی آب بودم
فقط همونجا نشسته بودیم- صحیح. امواج؟-
یعنی کلا تو آب بودیم- امواج خیلی وحشتناک بودن؟-
آره ما خیس آب شده بودیم
تیم‌هایی که از کنارمون رد میشدن
کلا قایقشون و خودشون بیرون از آب بودن
یعنی پاهاشون اصلا توی آب نبود
وقتی اون بیرون تنها در حال سختی کشیدن باشی
میتونه خیلی طاقت‌فرسا باشه
کمپ واقعا یه جورایی از نظر روانی دوباره آرومت میکنه
خیلی کمک کننده‌ست
هم جسمی هم روحی همه جوره
خیلی خسته‌ان و من بهشون گفتم
زایمان و بچه به دنیا آوردن هم به اندازه‌ی این چالش زیست‌بومی "فیجی"سخت نیست
چون این چالش واقعا سخته
هی دخترا آفرین آفرین
تیم "جنگجویان کوکوری"هم 8 ساعت گذشته رو در حال دوچرخه‌سواری بودن
و از جنگل "فیجین" گذشتن تا به مرحله‌ی دوم برسن
این یه ماجراجویی خیلی خارق‌العاده‌ست و خیلی هم سخت
یعنی خب من و "نوگشی"و کل افراد تیم
دوچرخه‌هامون رو یک هفته قبل این که بیایم اینجا گرفتیم
ما تا حالا بیشتر از 20-30کیلومتر دوچرخه‌سواری نکرده بودیم اصلا
و خیلی سخت بود برامون مسیر هم خیلی طولانی بود
اما من واقعا از این که دیدم چجوری همه دارن دووم میارن حیرت‌زده شدم
و آره هر چی کمپای جلوتری میریم بیشتر پیشرفت میکنیم
آفرین
با فقط چند ساعت خواب توی 5 روز گذشته
تیم "انیکس"با خستگی خیلی زیادی به کمپ 2 میرسن
هرچقدرم دیر شده باشه بالاخره ما رسیدیم به کمپ 2
لزوما از دو سه روز اول آسون‌تر نبود
به نوع خودش چالش‌برانگیز بود
خیلی خیلی سخت گذشت
سلام دکتر “باب”
"و در نهایت تیم "استری داگز
مسن‌ترین تیم
بعد از 10 ساعت دوچرخه‌سواری نفر آخر شدن
به کمپ 2 خوش اومدین
میان‌برها تا اینجا برای این تیم خیلی دشواری به همراه داشتن
و هر چی جلوتر برن چالش‌برانگیزتر هم میشه
!مواه
از اونجایی که کار خیلی سخت و دشواریه
ما نزدیکای میان‌بریم
این یه تعادلی ایجاد میکنه بین این که هم تیمی‌هات رو خیلی بهشون فشار بیاری
و یا انقدر آسون بگیری که وقتت بگذره
به‌خاطر اختلاف سنی‌ای که هست
ما واقعا داریم سعی میکنیم به هم کمک کنیم تا از این عبور کنیم
چون میدونیم بدنای ما فرسوده و شکننده‌ان
هممون به خواب نیاز داریم
ههه
تیم "نیوزیلند" حدود 100 کیلومتر از بقیه‌ی تیم‌هایی که
تازه به رودخونه‌ی "ناوا" رسیدن،جلوتره
یعنی حدود دو روز کامل از اونا جلوتره
از اونجایی که گذشتن از منطقه‌ی تاریک هم از ساعت 6 صبح شروع میشه
اولین تیمی که میرسه هم تیم "کهنه سربازان"هستش
که از "اتنا"ی برزیل اومدن
سلام
سلام سلام خوش اومدین
میدونید... اه
اسم روستایی که قراره برسیم بهش چیه؟
اسمش "وایمبونی"ئه
کسی رو اونجا میشناسید؟
یه خونواده داریم اونجا
چون به کمکتون احتیاج داریم
اوکی مشکلی نیست
اونجا یه کسایی هستن- ممنونم-
مهمون نوازی ساکنای "فیجیا" خیلی عالی بود
خیلی خالصانه خیلی طبیعی و خیلی خوشحال بودن
سلام سلام- سلام-
میگفتن از دیدنت خوشبختم یا مثلا خوشحالم باهات آشنا شدم
یا خوشحالم تونستم لبخند رو لبت بیارم
میخوان کمک کنن
آدمای خاصی هستن
اوکی میبینمتون خدافظ
به‌عنوان کسایی که از کالج با هم دوستن،تیم "آتنای برزیل"پرانرژی
برای اولین بار چالش زیست‌بوم رو سال 2002 انجام دادن
اونا تنها تین مسابقه با سه فرد مونث هستن
من 17 سال پیش این مسابقه رو دادم
قبلا فقط من بودم میدونین؟ من یه دختر بودم
الان یه مادرم
وقتی تو یه مادر هستی همه چیز عوض میشه
میخوام بچه‌هام درباره‌ام چه فکری بکنن
که یه آدم سرزنده‌ام؟
نمیدونم. مثلا این که خیلی باهیجان زندگی میکنم
اگه یه سنگ توی رودخونه دیدین
سعی کنید برسید بهش و هلش بدید
زمانی که ما چهار تا دختر توی برزیل مسابقه میدادیم
"کریس" یکی از هم تیمی‌هامون بود
همچنین مربیمون بود
بهمون یاد داد چجوری قوی باشیم و از زندگی شکایت نکنیم
هیچوقت
و 4 سال پیش جونشو به‌خاطر سرطان از دست داد
و مدت زیادیه که ما دیگه مسابقه ندادیم
و وقتی فرصتش رو داشتیم که تیم رو دوباره جمع کنیم دور هم
!ووهوو
این بهترین کاری بود که میتونستیم برای "کریس"انجام بدیم
ما هنوز اونو توی قلبمون داریم
و در طول مسابقه "کریس"رو به یاد خواهیم داشت
همیشه به یاد خواهیم داشت
!ووهوو
"74کیلومتر عقب‌تر از تیم "اتنای برزیل
توی کمپ 2
تیم‌ها دارن آماده‌ی ورود به مرحله‌ی رودخونه میشن [کمپ دوم]
این مرحله با 59 کیلومتر دوچرخه‌سواری کوهستانی شروع میشه
توی یه مسیر خیلی سرسخت
و ابتدای رودخونه‌ای که باید توش پارو بزنن تموم میشه
تو عالی‌ای تو شگفت‌انگیزی
!بیاید بترکونیم عوضیا
من ایستگاه بعدی منتظر میمونم
بزن بریم
تیم "کاستاریکا" تیم خیلی خارق‌العاده‌ای هستن
از این لحاظ که
ما "پورا ویدا"ی مشترکی داریم "یعنی زندگی خالص "پورا ویدا
ما این اشتیاق به زندگی و هیجان رو به اشتراک میذاریم
و این همون چیزیه که باعث میشه بتونیم ادامه بدیم
به‌نظرم یه عنصر قوی‌ای وجود داره که اعضای تیم ما رو به هم پیوند میده
تیم "انیکس" اولین تیمی توی مسابقات زیست‌بوم که تمام اعضای تیم آفریقایی-آمریکایی هستن
دارن از کمپ 2 برای رفع خستگی تیمشون استفاده میکنن
تا دیشب فکر کنم هممون تو 4 روز همه‌اش 4 ساعت خوابیدیم
با 4 ساعت خواب داشتیم ادامه میدادیم
در نتیجه در کل فقط 5 ساعت خوابیدیم
دیگه نمیشه انتظار زیادی داشت
پنج ساعت وقتی تو خونه‌ای به‌نظر زیاد نمیاد
ولی وقتی همچین کاری داری میکنی
پنج ساعت خواب اندازه دو روز خواب تو خونه‌ست
در نتیجه حالمون خوبه
من الان فهمیدم یه مسیر طولانی در پیش داریم
و مسیرش توی کوهستانه من براش هیجان دارم
بالاخره کار خودمه
من به شدت به این که توی چالش زیست‌بومی "فیجی" نماینده‌ی آمریکا هستم افتخار میکنم
توی زادگاهم من به‌عنوان یه دونده‌ی حرفه‌ای توی مناطق کوهستانی شناخته میشم
من از 50 تا 100 هزار کیلومتر مسابقه رو چندین بار رفتم
الان به‌عنوان یه فرد متفاوت مسابقه میدم
و این قضیه رو تا وقتی که 26 ساله‌ا‌م شد عمومی نکردم
من یه سکوی بزرگ داشتم که به‌عنوان یه جور وکیل مدافع
برای جامعه‌ی متفاوت‌ها باشم
همچنین برای جامعه‌ی رنگین‌پوست‌ها
که بهشون نشون بدم که هی شماها
برید خودتون رو نشون بدید
برید سراغ این تجربه‌های شگفت‌انگیزی که میتونید کسب کنید
زیرنویس اختصاصی از تماشاخونه
یه مدال دیگه بگیرید
من حاضرم- آره-
بیرون از روستای "نامواموا"تیم "ایبل ایبلز"باید [روستای نامواموا]
واسه اولین بار از روی رودخونه عبور کنن
که توی مسیر دوچرخه‌سواری وجود داره
بابا چیکار کنیم؟
به‌نظرم باید رو یه خط بریم
پس وایسا- وایسادم-
دارم سعی میکنم یه چاله درست کنم که شماها بتونید از این تخته سنگا رد بشید
هم سردسته‌ی تیم و هم پدر بودن همزمان
کار سختیه
میتونی دوچرخه رو نگه داری یا دست منو نگه داری خب؟
واقعا یه جور تناقضی اینجا هست بین این که
به‌عنوان یه پدر مراقب دخترام باشم
یا به‌عنوان سرپرست تیم تصمیم بگیرم که مثلا از رودخونه رد بشیم
یا این که از یه طرف دیگه بریم و رودخونه رو دور بزنیم
تقریبا رسیدیم- اوکی-
تقریبا رسیدیم
من بهشون بیشتر از یه شرکت‌کننده تو مسابقات اهمیت میدم
اونا از خون منن
به شدت احساس تحت فشار بودن دارم چون نمیخوام بهشون فشار بیارم
و بخوام به فلاکت بندازمشون
و میخوام مواظبشون باشم
قبل این که برم به آخر مسابقه برسم
چه خبرا خانما؟
مرحله بعدی یه صعود خیلی سخته
ولی خب هر کوهی یه قله‌‌ای داره تا ابد که ادامه نداره
تا ابد ادامه نداره‌ها؟
آره
آره حتما- یه‌کم با لحن بد میگه-
فقط یه ذره
"نه چندان دور از تیم "ایبل ایبلز
تیم "جنگجویان کوکوری"هم مشکلات خودشون رو
با بخش دوچرخه‌سواری کوهستانی دارن تجربه میکنن
من فقط میخوام این بخش دوچرخه‌سواری تموم بشه
و بعدش دیگه میوفتم رو غلتک
زیاد از دوچرخه‌سواری تو سربالایی خوشم نمیاد
سرپایینی خیلی باحاله چون انگار داری پرواز میکنی
...ولی خب بالا رفتن با این وسیله سنگین
اه
ما داریم... داریم یواش یواش پیش میریم به‌نظرم
قدم به قدم
نمیخوایم اینجا بمیریم
با همین سرعت توی مرحله‌ی بعدی هم پیش میرم
خب پایین من دوقلوهای "کوکوری"از هند هستن
واسه این تیم این اولین "سخت‌ترین نبرد دنیا"هستش
و قطعا براشون خیلی سخت بوده
اما هنوز جا نزدن و دارن میجنگن
130کیلومتر به سمت شمال غربی نزدیکی آبشارهای "گاگانورا آبشار گاگانورا, ساعت 6:18 صبح
تیم "نیوزیلند"در حال تموم کردن بخش صعود با طنابه
بعد از حدود 8 ساعت سر و کله زدن با سنگای لغزنده و آب‌های یخ زده
ثابت شده که این یک امر درخور شرکت‌کننده‌های جنگجوی این مسابقه‌ی طاقت‌فرسا هست
من توی 4 سال گذشته توی هیچ مسابقه‌ی ماجراجویانه‌ای شرکت نکردم
من و شوهرم "نیک" دو تا بچه داریم
من یه نقش جدید به‌عنوان یه مادر انتخاب کردم
و این‌کار سختیه میدونی؟
این که هویتت عوض بشه و اون استقلالی که داشتی رو از دست بدی
قبل بچه‌ها میتونستم هر وقت که میخوام تمرین کنم
اما حالا هر وقت میرم تمرین بیشتر زمانش رو دارم به این فکر میکنم که
باید عجله کنم و زودتر برگردم خونه
کلی هم احساس گناه هست
و آماده کردن خودم برای این‌کار واقعا سخت بود
من دارم با سه تا مرد فوق‌العاده قوی مسابقه میدم
و به تواناییم در رابطه با تموم کردن این مسابقه به نحوی که خودم راضی باشم
شک زیادی دارم
یه‌کم قبل‌تر من نشسته بودم روی مبل
و به بچه‌‌ام شیر میدادم
چطور پیش میره؟
یه‌کم خسته شدم
ولی خب آره
فقط داره خیلی بیشتر از چیزی که انتظارشو داشتیم
طول میکشه
میدونم... مثلا بالارفتن از سنگای لجن گرفته توی شب که دید خیلی کمه
فکر میکنی چفدر جلویی؟
نمیدونم واقعا نمیدونم
ممکنه چند ساعتی جلو باشیم اما خب بقیه خوابیدن پس
ولی ما فقط رفتیم جلو و نخوابیدیم
به هر حال دیگه تقریبا داریم میرسیم به آخرای مرحله‌ی طنابا و اینا
نوار به این سمت راهنماییمون میکنه پس باید بریم اینوری
خب پس بریم شنا کنیم؟ بریم قال قضیه رو بکنیم؟
اوه واقعا؟
هاها
عالیه
فعالیت موردعلاقه من برای صبحای زود
جنگل به‌نظر نفوذناپذیر میاد
تیم "نیوزیلند" تمام شب راه رفتن و از آبشار بالا رفتن
و در این نقطه بی‌خوابی قطعا تاثیرات خودشو روی توانشون خواهد گذاشت
تا از این قسمت هم بگذرن
هشت کیلومتر بعدی رو
باید توی این آب‌ها که سرماشون استخون سوزه شنا کنن
جایی که دمای آب به 14 درجه هم میرسه
این بی‌رحمانه‌ترین بخش مرحله‌ی چهارمه
وقتی تیم‌ها به آب بزنن
جنگل انبوه و متراکم مثل یه سد عمل میکنه و افراد رو برای کل طول مسیر توی آب نگه میداره
اگه بتونن این مرحله رو رد کنن
از آب بیان بیرون و برن سراغ مرحله‌ی بعدی
دیگه تا آخر مسابقه همه چیز ساده خواهد بود
اما واقع بینانه که بهش نگاه کنیم با وجود این آب‌های سرد جنگلی توی این ارتفاع
احتمالا شاهد تسلیم شدن یه تعدادی از تیم‌ها خواهیم بود
اونم به‌خاطر روحیه نه به‌خاطر این که دیگه نمیتونن ادامه بدن
آبشار ووا
هشت و نیم کیلومتر عقب‌تر از تیم "نیوزیلند" تیم "گیپسلند از استرالیا" رو داریم
که در جایگاه دوم قرار داره
که این صعود 500 متری رو شروع میکنن
ما خوبیم و احساس خوبی داریم
ما یه رقابت شدید بین "نیوزیلند"و "استرالیا"داریم
اما دیشب ما تصمیم گرفتیم که
چهار ساعت کامل بخوابیم
و حالا هم قراره بزنیم ازشون جلو
میدونم که این لبه خوبه ولی میتونه لغزنده باشه
آره آره متوجه شدم خودمم
بالا رفتن توی روز روشن بعد از یه خواب شبانه‌ی خوب
به‌نظر میرسه کمکشون کرده فاصلشون از تیم "نیوزیلند"رو کمتر کنن
اما الکی نیست که به آبشار "ووا"میگن تعیین کننده
یه لیز بخوری تمومه
یه‌کم دیگه... ادامه بدید
من با همسرم مسابقه میدم "کاترین پرستون"
الان 10-12 سالی هست با هم مسابقه میدیم
"کاترین" ار نقطه قوتای تیممونه
یه استعداد پنهانی داره که خیلیا درباره‌اش نمیدونن
برو برو برو
"کاترین" یکی از قوی‌ترین ورزشکاراست
اما حتی برای بهترین صخره نوردا هم
"صخره‌های خیس و لغزنده و عمودی آبشار "ووا
آزمونیه که نتیجه‌ا‌ش یا مرگه یا استقامت فوق‌العاده
سه متر دیگه
هنوز مونده
فقط هدفمون اینه که با کارایی بیشتری
جلو بریم
درست پشت سر تیم "گیپس لند" تیم "کانادا" هم
به جایگاه سوم رسیده
و در رابطه با جلوزدن از استرالیا خوش‌بین هستن
اما آبشار "ووا" در گذشته این جنگجویان مسابقات زیست‌بومی رو نفرین کرده
هی بد نبود
بالای آبشار دقیقا جاییه که سال 2002 تیم ما تسلیم شد
ما داشتیم واقعا خوب پیش میرفتیم
اما دچار پاتباهی شدیم (نوعی قارچ)
و انقدر دردناک بود که مجبور شدیم تسلیم بشیم
و واقعا ناراحت‌کننده بود
تقریبا مثل همین الان بود
بخش بزرگی از زندگیمون بود
و میدونید واقعا دوست داشتیم برنده بشیم
ولی فقط یه چند جا اشتباه پیچیدیم و یه جاهایی گم شدیم
در نتیجه یه مقداری ناامیدکننده‌ست
پیشرفتمون به‌خاطر لغزنده بودن سنگا خیلی کم بود
فکر کنم "تام" یهو متوجه شد اون جایی که باید میپیچیدیم تا بریم به سمت قله
رو رد کردیم
در نتیجه حدود 20 دقیقه برگشتیم پایین
و بعد فهمیدیم در واقع ردش نکردیم و باز رفتیم بالا
در نتیجه یه 40 دقیقه‌ی دیگه همینجوری حروم شد
100کیلومتر اونورتر توی رودخونه‌ی "ناووا" افراد تیم "کاستاریکا"
با سخت‌ترین لحظاتشون
در طول این چالش مواجه شدن
برگشت اون، نمیدونم اینو میدونید یا نه، این که "ورونیکا"در طول این مسابقه
به زندگی برگردونده شد
توی یه بخش قایقرانی
من با ترس زیادی سراغ این چالش اومدم چون که سال‌ها پیش
من توی یه مسابقه‌ی ماجراجویانه غرق شدم
و نجاتم دادن
در نتیجه به بخش قایقرانی که میرسم
"با خودم میگم "وای خدایا خیلی میترسم
همیشه میخواد بهترین خودش رو ارائه بده و به بقیه هم کمک کنه
و اینجور شخصیتا توی یه تیم خیلی مهم و استثنائی هستن
چون بالاخره یه جایی با این که بقیه چه احساسی دارن وفق پیدا میکنی
:من به "ادواردو"میگم که
نمیدونم اگه قایق برعکس بشه چیکار باید بکنم
چون وحشت میکنم
"ادواردو" هم بهم میگه چیزی نمیشه
و بعد اون لحظه میگذره و تو متوجه میشی که
شاید برای همین اینجایی که بهتر بشی
تا با موانع جلو راهت تو زندگیت روبه‌رو بشی
زندگی خالص
پاداشی که توی مسابقه‌های ماجراجویانه میگیری همون هیجانشه
و من همیشه هیجان بیشتری میخوام
104کیلومتر عقب‌تر [کمپ 2]
فقط یه تیم توی کمپ 2 باقی مونده
تیم "انیکس" تیم آخره
بقیه‌ی تیم‌ها همین الانشم کمپ رو ترک کردن و مرحله‌ی رودخونه رو شروع کردن
که قبلش هم یه دوچرخه‌سواری خیلی سخت داره
به‌نظرم بزرگترین چالش همه‌ی حادثه‌هایی بودن که اتفاق افتاد
تو یکی از بخشای قبلی قایقمون شروع به غرق شدن کرد
و ما 2 ساعت عقب افتادیم
اما هنوز داریم پیش میریم هنوز باهمیم
و منتظر این بخش بودیم که بیشتر رو خشکیه
و میخوایم به مردم نشون بدیم که میتونیم
!ووهووو
سرعتتون خیلی خوبه بچه‌ها خیلی خوب
از کمپ 2 تا 3 شما حدود 30 تا 40 کیلومتر
راه کوهستانی دارید
و مناظر خیلی قشنگی هست
توی ارتفاع بالا
و من خیلی هیجان‌زده بودم برای این بخش
چون حس کردم تیممون میتونه کلی از وقتش رو جبران کنه
از اونجایی که کوهنورد و دونده قوی زیاد داریم توی تیممون
اوووه
سلام
عاشق تپه‌ها و جنگلم
مثل یه ببر بتاز
با بقیه برو به اوج برس
یه جاهایی راه میری
یه جاهایی میرونی یه جاهایی تو سرپایینی داد میزنی
!!وو وو وو وو ووو
!آرههه
!ووهو
تیم‌هایی که کمپ 2 رو ترک کردن اول باید یه مسیری رو دوچرخه سوری کنن
مسیر 68 کیلومتری ای که از جنگل و تپه‌ها میگذره
و اینجوری حدود 1750 متر سربالایی رو میرن
و این جنگل به حدی بزرگه
که این افراد تیم
مردم مثل نقطه‌های کوچولو دیده میشن
و اگه یه آدم عادی رو بشونی اینجا
و بگی: 5 کیلومتر برو
99درصد افراد نابود میشن
بارونای اخیر و رفت و آمدایی که به‌خاطر تیم‌های جلوتر ایجاد شده
باعث شده که این خاک رس قرمز رنگ
به یه جور گل و لای کثیف تبدیل بشه
من یه دوچرخه‌سوارم
و همچنین یه دونده‌ی ماراتن حرفه‌ای هستم
اما این چالش واقعا سخت‌ترین چالش دنیا هست
گل و لای سوپ مانند قرمز رنگ باعث شده تا شرکت‌کننده‌هایی که برای اولین بار توی این چالش شرکت میکنن
شرایط سختی رو بگذرونن
این تپه تمومی نداره
دما حدود 34-35 درجه‌ست
رطوبت هم خیلی زیاده
احتمالا در کل 9000متر سربالایی رو
تا اینجا رفتیم
البته این فقط تو این مرحله بود
مراحل قبلی رو حساب کنیم یه چیزی حدود 10000 تا میشه
این دردناکه
و گرمه
گفتن 700-800 متر سرازیری هست
اما چیزی درباره‌ی گل نگفتن
خسته نباشید دوستان
و میخوایم بریم منطقه‌ی تاریک توی بخش قایقرانی
پس باید قبل یه زمان مشخصی برسیم اونجا
وگرنه تا روز بعد دیگه کاری نمیتونی بکنی
...اما به‌نظر میرسه که نمیرسیم پس
اوه
خوبی؟- بیشتر هم قراره زجر بکشیم مطمئنم-
بیا بریم خونه نه شوخی میکنم بریم تمومش کنیم
بریم انجامش بدیم
"میس" باورت میشه انقدر گل اینجاست؟
آره
چالش اکو اینجوریه دیگه
پایین ما تیم "اندور" هستن
و داستانشون واقعا تکان‌دهنده‌ست
و میدونید "مارک" یکی از اون قدیمی‌های این‌کاره
و جدیدا فهمیده که آلزایمر داره
و این احتمالا آخرین مسابقه‌اش خواهد بود
"ترویس" پسرش که یکی از رو فرم ترین افراد اینجاست
از تلاش برای برنده شدن خودش دست کشیده
تا کنار پدرش مسابقه بده
اینو ببینید بچه‌ها این بامبو رو ببینید
دوچرخه‌سواری کوهستانی توی سربالایی این خوراک باباس
بابام یه آدم خفنه که میتونه تقریبا همه چی رو تحمل کنه
بابا وایسا یه لحظه
پشت اون چرخ رو درستش کنم
آره بدجوره
چشه؟
فقط یه‌ذره خاک داره
اینجا بودن با بابام
بچه که بودم همه‌اش به این خاطره فکر میکردم
هر شب من و بابام سگا رو میبردیم برای گردش توی جنگل
میدونید؟ تاریکی جنگل
و من فقط یه بچه بودم و یادمه با خودم فکر میکردم
بابا چجوری نمیترسه تو این تاریکی؟
اینجا خرس هست شیر کوهی هست چجوری نمیترسه؟
و دستمو میبردم توی جیبش و دستشو میگرفتم
و احساس این که همه چی اوکی میشه بهم دست میداد
"من با بابام اینجام پس هیچ اتفاقی نمیفته"
خبر خوب اینه که اخر این راه یه دوش هست
نمیدونم چند بار تا حالا شده که یا من یا یه هم تیمی
یا اصلا هر آدمی توی مسابقه
توی یه جای صعب‌العبوری چیزی
دارن زجر میکشن و میخوان تسلیم بشن
میخوان ادامه ندن
و "مایک میسی" میرفت پیششون و بهشون میگفت
خوبی "ترو"؟- اره-
باید انجامش بدی
یا انجامش بده یا برو خونه تصمیمتو بگیر
و بعد بووم برمیگشتن و ادامه میدادن
و میرسن به خط پایان و میان پیداش میکنن
و بهش میگن ممنونم "مایک" تو منو به اینجا رسوندی
"خسته نباشی "میس
و من آدم خوبی هستم چون ادامه دادم
آفرین بچه‌ها
خسته نباشید
اولای این بخش گل‌آلود
تیم "ایبل ایبلز" به چک پوینت 15 میرسه
چطوری؟
!وو هوو
خب بخش دوچرخه‌سواری بعدی‌ای که جلوتونه خیلی گل‌آلود و ایناس
صرفا جهت اطلاعتون- چی؟-
مثل کره بادوم‌زمینیه و بهتره که همراهتون
کل راه؟
بیشترش
یکی از تیم‌ها گفت 10 ساعت طول کشیده واسشون
اینا تیم‌های خوبن دیگه آره؟
...خب اونا- اشکال نداره-
ما ساعت 10 امشب تموم میکنیم
اره اوکیه بعدش کلی میخوابی
آره اوکیه- بیا "اش"باید بریم-
من نمیفهمم تو چرا همیشه مثل این گروهبانای نظامی‌ای
چون تو خیلی کندی
مثلا وقتی گیر میکنیم
تو خیلی عصبانی میشی
آره اینجوریه؟- آره-
من حس میکنم نشستم توی یه واگن
تو راه سفر با شماها
هیچ ایده‌ای نداری- من..."فلیچر" بیچاره-
گل و لای
هم بهترین و هم بدترین راه برای بیانشه
150کیلومتر اون‌طرف‌تر از تیم‌های آخری [نهر واینیساوولوو]
نفرای اول تیم "نیوزیلند"بالاخره به خشکی رسیدن
و دارن به سمت چک پوینت شماره 22 میرن
بعد از ساعت‌ها مسیریابی توی زمینای سخت
و نخوابیدن توی شب
سرعت این تیم پایین‌تر اومده
و گذروندن چندین ساعت توی آب‌های منجمد جنگل
دمای بدنشون رو تا حد خطرناکی پایین آورده
و حالا دارن از نظر جسمانی تقلا میکنن
خوش اومدین بچه‌ها چه خبرا؟ [ایست بازرسی 22]
ما یه چادر مسافرتی گرم براتون داریم
غذا هم داریم- خوبه-
دکترای اورژانس هم اون طرف هستن
توی چک پوینت 22
تا توانایی هم تیم برای ادامه‌ی مسابقه رو بعد از مسیر خیلی سخت آب‌های منجمد
بررسی کنن
شبا واقعا سرد میشه
پتو هم هست اگه کسی میخواد
ما وسط یه راه خیلی طولانی‌ایم
و تقریبا یک روز کامل که نه ولی
تقریبا یه روز گذشته رو
همه‌اش داخل آب بودیم
و همه‌اش سرد و سردتر میشد
و با وسایل و این چیزا باید مسیر زیادی رو میرفتیم
و سنگا خیلی به شدت لغزنده هستن
حتی نمیشه روشون وایساد یا راه رفت
خلاصه خیلی خیلی طاقت‌فرسا بود
خیلی خیلی کند
و هممون خیلی سردمون شد در طول راه
اما برای قهوه‌ی داغم خیلی خیلی ممنونم
خوشحالم که اینجام و میتونم لباسای گرم و خشک بپوشم
الان یه آزمون خیلی بزرگ برای تیم "نیوزیلند" در راهه
کاملا خسته شدن
اما باید ادامه بدن
اگه ندن تیم‌هایی که دنبالشون هستن ممکنه خیلی زود بهشون برسن
و از اونجایی که آبشار "ووا"رو از سر گذروندن
تیم "گیپس لند" فقط چند کیلومتر با اونا فاصله داره
و دارن هجوم میبرن به سمت آب‌های نیمه منجمد نهر
رودی که بین اونا و کلبه‌ی گرم قرار داره یعنی چک پوینت 22
اینجوریه که یه دقیقه پیش خیلی گرمت شده بود
و یه دقیقه بعد داری با کوله‌ات شنا میکنی
توی یه نهر که انگار تمومی نداره ما انتظار همچین چیزی رو توی "فیجی" نداشتیم
و ما فقط میخوایم بریم جلو و اشتباهاتمون رو کمتر کنیم
ولی خب باید تا خط پایان همه‌اش به خودمون فشار بیاریم و طاقت بیاریم
100کیلومتر عقب‌تر یعنی حدود 40 ساعت از مسابقه عقب‌تر
تیم‌ها دارن میرن به سمت رودخونه‌ی "نووا" تا [رودخانه نووا]
شروع به قایقرانی توی یه مسیر 30 کیلومتری کنن
تیم "کرل"رو اینجا داریم خاکستری!خاکستری نازه
تیم "کرل"که مال "سانتاکروز" هستن و خیلی هم پرانرژی
دارن با انگیزه‌ی خاص خودشون توی این مسابقه جلو میرن
قایقرانی اولین بارمونه با هم
داریم با این محرک جلو میریم که چقدر میتونیم رقابت‌طلب باشیم؟
و خب البته که میخوایم به پایان برسیم
اما مهم‌تر از اون اینه که ما فقط میخوایم این چالش اکو توی "فیجی" رو
تجربه کنیم و ببینیم چی هست
اووه اونو ببین
وای باید عاشق شغلت باشی
من بهترین شغل دنیا رو دارم
من میتونم چیزهای خیلی حال بهم‌زن رو ببینم
ما تصمیم گرفتیم که با روش خودمون پیش بریم که یعنی فقط خوش بگذرونیم
و فقط همدیگه رو با شوخ طبعی تشویق کنیم
قلب‌ها و ذهن‌های برنده
اوکی من این توپ پر گلتو میذارم اینجا کنارت
کیف گلی
شده شبیه... وای
وووه
اوکی- اوکی بریم خیس بشیم-
ووووهو
هووو
بخشی از تیم "کرل"بودن خیلی خوب بوده برام
منظورم اینه که موی فر همینجوریش هم عجیبه
منظورم اینه که هر روز از خواب بیدار میشی و نمیدونی چه اتفاقی قراره بیفته
بعضی وقتا یه گوش پاک کن تو موهامه
و بعضی وقتا موهای موجی بلند دارم
من هیچوقت نمیدونم کی قراره باشم وقتی از خواب بلند میشم
فکر کنم همه‌ی مو فرفری‌های دنیا میفهمن چی میگم
و اگرم نمیدونید چی میگم برید فر دائم بزنید
!ایییی
صد کیلومتر جلوتر تیم "گیپس لند" بالاخره
از نهرای نیمه منجمد گذشتن
اوه خدای من خسته نباشید
شماها اسطوره‌اید
مرحله‌ی بی‌رحمانه‌ای بود مگه نه؟
و آب‌ها خیلی سرد بودن
این یه مرحله‌ی بی‌رحمانه‌ایه که تازه از سر گذروندین
میدونید چیه؟ مراحل سختش رو دیگه گذروندیم
اگه بقیه رو هم بریم حله
شما دومید
ولی میتونید بهشون برسید
صد درصد میتونید
آفرین خسته نباشید
خسته نباشید محترمید
چه خانم خوبی
من برات انجامش میدم بیا
خب این یه لحظه خیلی مهمه براشون
میدونی بعد این که از جنگل و آب‌های خیلی سرد و اینا گذشتن [ایست بازرسی 22]
بی‌رحمانه بی‌رحمانه و سخت‌ترین قسمت مسابقه
و این فقط یه ایستگاه واسه گرم شدن و چک پوینته
اونا یه مقدار چیزای خشک و غذا
آب جوش که قهوه درست کنن دارن
و تا چند دقیقه اینجان و بعدش میرن
اوکی "راب" هممون با هم میریم اونو امضا کنیم
موفق باشید بچه‌ها
مرسی
فقط 14کیلومتر خارج از کمپ 2
به سمت رود "نووا" تیم "انیکس"داره خیلی آروم
پیشرفت میکنه
ووهوو
عالی بود بچه‌ها
سلام
"کلیف" جثه بزرگ‌تری داره و معمولا عقب‌تر از بقیه‌ست
روی تپه‌های بزرگتر یه‌کم صبر میکنیم
و پیداش میشه و بعد با هم میریم
بفرما
منتظر موندن چیز غیرعادی‌ای نبود برامون
انقدرا نباید عقب‌مونده باشه
میدونی مثلا 3-4 دقیقه ممکنه
نگرانی؟
وای خدا این... یه چیزی درست نیست
ده دقیقه شده
بیاید برگردیم چک کنیم
اههه
یه تیم مصدوم شده