‫وای. یا خدا
‫من... من... باید ‫خانم سارا بیلینگز رو ببینم
.‫خب، الان تحت درمانه ‫می‌خواید پیغامتون رو بهش برسونم؟
‫حراست
‫وای، خدا. جای تعجب نداره ‫که اسم عطر رو گذاشتن «آب توالت»
‫خانم. خانم، نباید برید داخل
‫- اسمت چیه؟ ‫- اِرل
‫اِرل. به نظر می‌رسه ‫پسر باهوشی هستی، اِرل
‫این قیافه رو می‌بینی؟
‫این قیافه‌ی زنیه که داره ...‫خشمگین میشه، اِرل. یعنی
‫[ شاپیرو ]
‫آه... سلام
‫چه خبرا، سید؟
‫سلام، چطوری؟
‫ببخشید، سرت شلوغه؟ ‫می‌تونم بعداً زنگ بزنم
...‫آم
‫نه، مشکلی نیست. چه خبرا؟
‫هی، توی رستوران جدیدم
‫خوبه. عالیه. عالیه
‫آره، می‌خوای بیایی؟
‫اوه، الان؟ آم... حتماً
...‫دوست دارم بیام، اما
‫اما یه ساعت دیگه ...‫نوبت آرایشگاه دارم، پس
‫می‌خوای بعدش بیایی؟ ‫باید حتماً اینجا رو ببینی، سید
،‫نه، نه، می‌دونم ‫اما نوبت آرایشگاه دارم
‫عالیه. پس ۲ ساعت دیگه می‌بینمت؟ ‫من همه چیز رو آماده می‌کنم
...‫نه، نه، نه. آم
‫نه، ۲ ساعت دیگه هم نه. نه
‫بیش‌تر از ۲ ساعت؟
‫می‌خوای موهات رو رنگ کنی؟
...‫آه
...‫می‌دونی چیه؟ بذار
‫می‌تونی پیام بدی؟
‫بهم پیام بده، منم نگاه می‌کنم ‫ببینم می‌تونم بیام یا نه
.‫سعی می‌کنم قبلش بیام ‫ببینم می‌تونم نوبتم رو عقب بندازم یا نه
‫عالیه
‫باشه، خوبه، ممنون
‫خیلی‌خب، خداحافظ
،‫دوست داری شغلت رو داشته باشی ‫یا زنده بمونی؟
‫من استعفا میدم. استعفا میدم
‫سید! سلام
‫می‌خواستی اینجا رو نبینی‌ها
‫- می‌بینی چقدر خفه؟ ‫- عجب
‫- ببخشید، خیلی صداش زیاده؟ ...‫- آه... نه. خب
‫خواننده رو می‌شناسی؟ ‫آهنگ ساحل شرقیه، اما کلاسیکه
‫ولی نکته‌ش اینه که می‌خوام هر چیزی ‫دوست داری پخش کنی. یا اصلاً چیزی پخش نکنی
‫آره. خیلی... خیلی دیوونگیه
.‫آره. بذار اطراف رو نشونت بدم ‫یه چیزی پخش کن
‫- باشه ‫- تو همه چیز رو کنترل کن
.‫به اینا توجه نکن ‫از اینجا برداشته میشه
‫اینم از اینجا برداشته میشه
‫♪ für Elise – Beethoven ♪
‫اوه
‫اوه، باشه. آره، فوق‌العاده شد
‫لعنتی
‫یه‌کم موتسارت گوش بدیم
‫- بتهوون ‫- خوبه
،‫خب، مشخصاً این فقط اسکلت کاره
‫اما دوست دارم آشپزخونه تا جای ممکن ‫باز و کارآمد باشه
‫می‌دونم رستوران خرس ‫الان بسته‌ست، درست میگم؟
‫- آره ‫- خب، گوش کن، راه درستی وجود نداره
‫فقط حس می‌کنم وقتی کل تیم ‫فکر کنن جلوی چشمن
‫و بخشی از سالن غذاخوری ‫و فضای رستورانن
،‫و با مشتری‌ها در ارتباطن
‫بهتر آشپزی می‌کنن و کارشون بهداشتی‌تره ‫و کم‌تر داد می‌زنن
‫آره، واقعاً تاثیر داره
‫آم... این جای اجاقه؟
‫فوق‌العاده‌ست، نه؟ ‫الان داریم کارها رو انجام می‌دیم
،‫این صحنه رو تصور کن: یه عالمه پیتزا ‫یه ماهی بزرگ، باحاله؟
‫می‌دونم هنوز درمورد منوی غذاها ،‫همفکری نکردیم، اما بیخیال
‫اگه چندتا از اون سبک‌های آشپزی ‫آفریقایی-کارائیبی رو استفاده کنیم؟
‫آره، حتماً
،‫اوه، و با معمار صحبت کردم
‫و توی فکر اینه که یه سری ‫محفظه‌ی مخفی کوچیک طراحی کنه
‫برای آشپزها و گارسون‌ها
‫- واقعاً خیلی بامزه‌ست ‫- وای، خدا. ممنون
‫- منظورم رو اشتباه فهمیدی ‫- شوخی می‌کنم، سید
،‫اما همزمان شوخی هم نمی‌کنم ‫چون توی فکر چیزهایی‌ام
‫که احتمالاً خودت همیشه ‫بهشون فکر می‌کنی
‫چون می‌خوام یه رستورانی بسازم ‫که واقعاً فرق داشته باشه، می‌دونی؟
‫و همه چیز از اینجا شروع میشه
‫اینجا؟
‫اینجا دفتر رستورانه، خب؟
،‫چون به جز خدمات‌دهی ‫بقیه‌ی مسائل هم مهمن
‫درسته، داشتم روی بودجه کار می‌کردم
‫تا بتونم یه برنامه‌ی ‫خدمات‌درمانی جامع ایجاد کنم
‫اوه، خیلی بلندپروازانه‌ست
،‫یعنی مشخصاً شگفت‌انگیزه ...‫اما فقط یه‌کم
،‫نه، نه، می‌دونم، در جریانم ،‫اما به نظرم از پسش برمیایم
‫می‌دونی، و این فقط شروع کاره
‫تا وقتی زنده‌ایم اصلاً قرار نیست ‫تو این کار نیروی منابع انسانی داشته باشیم، درسته؟
‫اما چرا نمی‌تونیم یه جور ‫برنامه‌ی یادگیری و پیشرفت داشته باشیم؟
‫مثل یه برنامه‌ی آموزشی؟
‫آره، دقیقاً، اما فقط برای ،‫پیشرفت رستوران نباشه
‫برای پیشرفت نیروهای کارِ این رستوران باشه
...‫در واقع... قبلاً یه فکری به سرم زد
...‫آم
.‫و عملیش کردیم ‫شیرینی‌پزمون رو فرستادیم به کپنهاگ
‫- آره. آره ‫- و عالی بود
،‫وقتی برگشت خیلی تغییر کرده بود ‫انگار شارژ شده بود اصلاً
‫مطمئنم همینطور بوده
...‫و خیلی... نمی‌دونم ،‫یه چنین چیزی بود
‫- اما با حمایت و پشتیانی جدی... نمی‌دونم ‫- آره، آره
‫منم دقیقاً می‌خوام همین رو بگم
...‫- می‌دونی؟ آم ‫- آره. آره
‫می‌خوام ایده‌های خلاقانه بدم
،‫مثلاً اینکه این رستوران چطور باشه ‫چه حسی به آدم بده، چه کسایی استخدام بشن
‫و نمی‌خوام خودم به تنهایی ‫همه چیز رو مدیریت کنم
‫و قطعاً نمی‌خوام یکی از اون مردهایی باشم ‫که یه زن رو استخدام می‌کنم
‫ولی بقیه‌ی افراد توی آشپزخونه ‫همه شبیه به خودمن، می‌دونی؟
‫- البته مگه اینکه تو بخوای اونطور باشه ‫- نه، چنین چیزی نمی‌خوام
‫عالیه. باشه، پس اونطور نمیشه
،‫گوش کن، پولش رو داریم ‫جاش رو هم داریم. بیا بسازیمش
‫این همه وقت فکر می‌کردیم ‫دارنل یه بی‌عرضه‌ست
‫- چون بی‌عرضه‌ست ‫- و بی‌عرضه هم بود
‫- اسمش دارنله. اسمش هم مثل خودشه ‫- اما دختر. دختر. دختر
‫- هیچ مرد خوبی اسمش دارنل نیست ‫- اما پولدار بوده
!‫- یه خانواده‌ی دیگه توی تگزاس داشته. تگزاس ‫- چی؟ چی توی تگزاسه؟
.‫دختر، خانواده‌ی دیگه‌ی دارنل اونجان ‫دختر، خوب گوش بده
!‫تی‌جِی
‫- خب، مری پاشد رفت به تگزاس ‫- نه
‫مری توی مراسم عشای ربانی ‫یه بچه پیداش کرد
‫- چی؟ ‫- بچه‌ی اون
‫مراسم عشای ربانیِ ‫بچه‌ی خانواده‌ی دیگه‌ش
،‫صبر کن. صبر کن ‫اسمش غسل تعمید نبود؟
‫صبر کن
‫سلام
‫آره، خودمم
‫اوه، ممنون
‫خیلی خوشحالم که من رو پیشنهاد کرده
‫ولی خب امروز تنها روز بیکاریمه، و پیشنهاد می‌کنم ،‫با سالن تماس بگیرید و نوبت بگیرید
‫به جای اینکه مستقیماً با من تماس بگیرید
‫آها. آها
.‫باشه، ممنون ‫روز خوبی داشته باشید
‫پرروی بی‌ادب
.‫خیلی ممنون که امروز کار من رو انجام دادی ‫خیلی دوستت دارم
‫اوهوم
‫تی‌جِی، اگه همین الان ...‫اون مو رو برام نیاری
‫چیزی نمونده! لعنتی
‫می‌دونم الان با من اونطوری حرف نزد
‫به خدا قسم اگه بیام بالا ،‫و اون مو رو پیدا کنم
‫اون آی‌پد رو خرد می‌کنم
‫کریستین رو می‌کُشم
‫پدرت نباید برات اون لامصب رو می‌خرید
‫و می‌دونی چیه؟ قرار بود ‫فقط برای درس ریاضی ازش استفاده کنی
‫تا حالا اصلاً یه بار ‫ماشین حساب رو باز کردی؟
،‫و شانس آوردی سید اینجاست ...‫چون اگه نبود
‫می‌دونی چیه؟ ‫اصلاً نذار شروع کنم
،‫وقتی هم‌سن تو بودم ‫به حرف مادرم گوش می‌دادم
‫به مادرم احترام می‌ذاشتم
.‫به مادرم کمک می‌کردم، اما مشکلی نیست ‫نگران من نباش. من خوشحالم
‫خیلی خوشحالم که یه دختر بی‌تربیت دارم
!‫خوش به حالم
.‫بمون تا به پدرت بگم ‫البته کار خاصی هم نمی‌کنه
.‫آره، دختر. راست می‌گفت ‫هیچ مویی باقی نمونده
،‫پس فعلاً این رو می‌بندم
‫و میرم از فروشگاه چندتا میارم
‫- صبر کن، الان؟ ‫- اوهوم
‫یه لطفی بهم می‌کنی؟ ‫مراقب تی‌جِی باش
‫دختر، ۱۱ سالشه، از صبح ‫تا شب سرش توی اون آی‌پده
‫تیپم خوبه؟
‫باشه. سریع برمی‌گردم
‫- باشه. خداحافظ ‫- خداحافظ
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- ها؟
.‫صدای بالا اومدنت رو شنیدم ‫قدم‌های سنگینی برمی‌داری
...‫آره، قبلاً کسی بهم نگفته بود، پس
...‫اما فقط می‌خواستم ‫مامانت رفت، اومدم سلامی بکنم
‫سلام
‫چطوری؟ مدرسه چطوره؟
‫- خیلی خوبه ‫- آره، باشه، کلاس پنجمی، درسته؟
‫- آره ...‫- شرط می‌بندم
‫شرط می‌بندم داری ‫جغرافیا یاد می‌گیری، نه؟
‫واقعاً نه
‫نه؟ باشه. خوب نیست
‫باید بدونی هر چیزی کجاست
‫آره
‫برنامه‌های تلویزیون رو می‌بینی؟
‫نمی‌دونم، واقعاً نه
‫باشه، درک می‌کنم
.‫بگذریم، خوبه ‫پس من میرم پایین
‫اگه چیزی خواستی، صدام کن
‫صبر کن
‫گرسنمه
‫داری میایی؟
‫آره
‫وای، خدا
‫باشه. دوست داری چی بخوری؟
‫مگه فرقی داره؟ ‫اینجا که هیچ گوهی نداریم
.‫کلمه‌ی خوبی به کار نبردی ‫کلمه‌ی قشنگی نیست
‫- برای مامانم که مهم نیست ‫- به نظرم براش مهمه
‫لعنتی. هیچ گوهی ندارید
‫آره، چون مامانم آشپزی بلد نیست
‫خب، گفتم حداقل همبرگر هلپر دارید
‫چی هست؟ اسم جالبی نداره
‫جدی میگی؟
‫کاملاً جدی میگم
‫برای رفتن به مدرسه‌ی راهنمایی هیجان‌زده‌ای؟
‫آره
‫واقعاً؟ تو و دوست‌هات ‫قراره توی یه مدرسه ثبت‌نام کنید؟
‫مامانم می‌خواد بفرستم ،‫به یه مدرسه‌ی هیئت امنایی
‫- اما همه‌ی دوست‌هام قراره برن مدرسه‌ی هولمز ‫- همه‌شون؟
‫آره
‫می‌دونی، مدرسه‌ی ‫هیئت امنایی خیلی خوبه
‫یکی از معلم‌هاش دوست منه
‫و فکر کنم... نمی‌دونم، مامانت دوست داره ‫آینده‌ی درخشانی داشته باشی
،‫خیلی تکلیف میدن ‫و مجبورم لباس یونیفرم بپوشم
‫ولی مدرسه‌ی هولمز جمعه‌ها ‫سیب‌زمینی سرخ‌کرده میده
‫به نظرم اگه هر جمعه سیب‌زمینی ‫سرخ‌کرده بخوری، ازش زده میشی
‫من عاشق سیب‌زمینی سرخ‌کرده‌ام
،‫خب، چون توی مدرسه‌ی اونا نیستی ‫به این معنی نیست که دیگه دوست نیستید
‫همین امشب قراره جمع بشن ‫خونه‌ی یکی از بچه‌ها
‫تو دعوت نیستی؟
‫فقط چون وقتی داشتن درموردش حرف می‌زدن ‫منم شنیدم، دعوتم کردن
‫دلشون برام سوخت
‫خیلی... مزخرفه
‫می‌خوای بری؟
‫نمی‌دونم
‫درک می‌کنم
‫دوست‌های واقعی اونطوری ‫با آدم برخورد نمی‌کنن، می‌دونی
‫واقعاً؟
‫خب، لزوماً اونطور نیست
‫می‌دونی، به نظر من بعضی‌وقت‌ها ...‫دوست‌های واقعیت می‌تونن خیلی
...‫خیلی باهات بد رفتار کنن، مثلاً
‫یا بدجنس باشن، چون بعضی‌وقت‌ها ‫رفتارمون با عزیزانمون
...‫خیلی بد و زشته، مثلاً
‫قدرشون رو نمی‌دونیم ،‫یا بهشون بی‌توجهی می‌کنیم
‫باهاشون بد رفتار می‌کنیم ،‫و مهربون نیستیم
...‫می‌دونی، مثلاً
‫بعضی‌وقت‌ها با آدم‌ها اونطور رفتار می‌کنیم
‫وقتی خیلی برامون مهمن
،‫واقعاً بد رفتار می‌کنیم ‫می‌دونی... نمی‌دونم
‫حدس می‌زنم همینطوره
‫متاسفم
‫- میشه از اینا بخریم؟ ‫- امکان نداره. خیلی برات ضرر دارن
‫فکر می‌کردم خوشت میاد
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫وقتی کوچیک بودم ،‫یه بار اومدی خونه‌مون
‫و اونقدر از اینا خوردی ‫که دندون‌درد گرفتی
‫آره، خب، برای همین ‫دیگه ازشون نمی‌خورم
‫هی، می‌دونی، خوشحالم ‫که با هم اومدیم بیرون
‫شرمنده که اخیراً زیاد پیشت نیومدم
‫برای اینه که خیلی سرم شلوغه
‫اشکال نداره. مامانم گفت ،‫باید اعتبار مالیت رو درست کنی
‫برای همین توی مهمونی‌ها شرکت نمی‌کنی
‫باشه، واقعاً؟
‫آره، مثلاً هفته‌ی قبل ،‫جشن تولد خاله مارشا بود
‫اما همون بهتر که نیومدی
.‫آشپزی که بلد نیست ‫خونه‌ش هم بوی بدی میده
‫آره، اما مامانت چیز دیگه‌ای ‫درمورد اعتبار من نگفت؟
‫میشه دیگه بریم خونه؟
.‫آم... در واقع نه ‫یه جای دیگه هم باید بریم
...‫می‌خوام بگم
‫متاسفم، چون فکر کنم گند زدم
‫وقتی داشتیم درمورد دورهمی دوست‌هات ...‫حرف می‌زدیم، فکر کنم
‫فکر کنم می‌خواستم بگم بعضی‌وقت‌ها ‫آدم‌ها ممکنه دست‌وپا چلفتی باشن
‫یا حتی به هم حرف‌های بد بزنن ،‫با اینکه از ته دل نیست
‫از جمله خودم، پس متاسفم
.‫اشکالی نداره ‫به نظرم اصلاً قصد رفتن نداشتم
‫اوه
‫فقط به‌خاطر نحوه‌ی دعوت شدنت؟
‫آره، به نظرم خیلی پیچیده‌ست
،‫مامانم میگه بعضی‌وقت‌ها با بعضی‌ها همراهیم ‫بعضی‌وقت‌ها هم نیستیم
‫خیلی هوشمندانه‌ست
‫به دلته؟
‫نمی‌دونم فقط گرسنه‌مه
‫اومم
‫خب، می‌خوام یه‌کم رب گوجه ‫بهش اضافه کنم تا طعم بگیره
‫و مزه‌ش مثل غذاهای ‫بسته‌بندی‌شده نباشه
‫مثل همون چیلیه دیگه، آره؟
‫آره، در واقع همونطوره. هوم
‫هنوز تصمیم نگرفتی می‌خوای بری ‫توی دورهمی‌شون شرکت کنی یا نه؟
‫می‌خوای یه لطفی بهم بکنی؟ ‫میشه اون پنیر رو برام رنده کنی؟
‫چطور؟
‫اینطوری بگیرش، خب؟
‫و رنده رو اینطور بگیر
‫و دستت رو ببر پایین
‫اما مراقب انگشت‌هات باش
‫باشه
‫آره، عالیه
‫میگی از زمان مدرسه باهاشون ‫حرف نزدی، درسته؟
...‫به نظرم شاید
‫خوب باشه که یخ بین‌تون رو بشکنی
،‫یا می‌تونی به جای اینکه با همه حرف بزنی ‫فقط با یکی‌شون حرف بزنی
‫شاید. تو باشی چیکار می‌کنی؟
‫یادته گفتی پیچیده‌ست؟
.‫بیا کمکم بده ‫می‌خوام یه چیزی رو نشونت بدم
‫فقط باید غذا رو هم بزنی
‫و مطمئن بشی ‫که همه چیز قاطی میشه
‫آره، عالیه
‫در واقع منم یه بار توی ،‫چنین موقعیتی قرار گرفتم
،‫باید بین دو تا دورهمی خونگی ‫یکی رو انتخاب می‌کردم
‫ولی اینکه کاملاً برعکس موقعیت منه
‫باشه، فقط گوش کن، خب؟
‫خونه‌ی اول خیلی برام خاصه
،‫وقتی اوضاع توی خونه‌ی اول خوبه
‫خیلی به آدم خوش می‌گذره
‫اما همیشه اونطوری نیست
،‫بیش‌تر وقت‌ها، کم و زیاد ‫آدم حس دیوونگی می‌کنه
‫واقعاً دیوونه‌کننده‌ست ‫و پر از آدم‌های دیوونه‌ست
‫و پر از آدم‌هاییه ،‫که بعضی‌وقت‌ها پیداشون میشه
،‫و من نمی‌شناسمشون ‫اما ظاهراً آدم‌های مهمی‌ان
‫و میشه گفت یه جورایی ،‫شبیه خونه‌ی خاله مارشاست
‫ولی الان تمیزه
،‫خیلی تمیز و قشنگه
‫ولی همیشه یه‌کم اون بوی بد رو داره
‫باشه
‫و خونه‌ی دوم
‫خونه‌ی دوم خیلی قشنگه
‫خونه‌ی شیک و نوسازیه ‫که یه عالمه پیتزا توشه
‫بابای اون خونه بیش از حد ‫حرف می‌زنه، اما آدم دلسوزیه
‫و فکر کنم می‌خواد من خوشحال باشم
‫کارت اعتباریش رو داد بهم
،‫می‌تونم هر چقدر می‌خوام پیتزا بخورم ‫می‌تونم بازی ویدیویی بکنم
‫حتی می‌تونم دوست‌هام رو دعوت کنم ‫و شب اونجا بخوابن
‫پس مشکلت چیه؟
‫خب، دوست‌هام توی خونه‌ی اول
‫از رفتنم خیلی ناراحت میشن
‫پس تو هم همون خونه رو ‫انتخاب کردی، درسته؟
...‫آه
‫نه، در واقع هنوز انتخاب نکردم
‫دوست‌های خونه‌ی اولت ‫می‌تونن بیان توی خونه‌ی دومت؟
‫نه. نه، نه
‫توی اونطور خونه‌هایی ‫شرایط اون‌شکلی نیست
...‫و... اگه برم، من
‫دیگه همیشگیه
‫دوست‌های خونه‌ی اولم ‫خیلی ناراحت میشن
...‫هوم
‫خونه‌ی پر از پیتزا رو انتخاب کن
...‫آه
...‫باشه. اما خونه‌ی اول
‫- یعنی همون خونه‌ی بوگندو ...‫- بوگندو نیست. فقط
‫- به نظر من که هست ‫- نیست. بوگندو نیست
‫واقعاً خوبه. بیش‌تر بوی کهنگی میده
،‫آره. وقتی اوضاع توی اون خونه خوبه
‫هیچ جایی مثلش پیدا نمیشه
‫تقریباً میشه گفت بی‌نقصه
‫نمی‌دونم، به نظرم ‫خونه‌ی پیتزایی بی‌نقصه
،‫خب، بی‌نقص به نظر می‌رسه ‫اما در واقع هنوز اصلاً ساخته نشده
‫پس نمی‌دونیم در نهایت ‫بی‌نقص میشه یا نه
‫- پس هر دوتا انتخاب‌های بدی‌ان ‫- نه، انتخاب‌های بدی نیستن
...‫فقط انتخاب‌هایی‌ان
‫که باید باهاشون کنار بیایم
،‫یعنی یا خونه‌ی بوگندوی خاص
‫یا خونه‌ی پیتزایی شیکِ ساخته نشده
‫مگه پیتزا خاص نیست؟
‫آره، پیتزا خاصه
،‫اما خونه‌ی اول ،‫این ویژگی رو نگفته بودم
...‫یه داداش بزرگ‌تر توشه که
‫اوه، عاشق شدی
‫نه، نه، عاشق نشدم
...‫اما داداش بزرگ‌تری که اونجاست
...‫کسیه که توی زندگی الگوی منه، چون
‫چون هیچکس مثل اون ‫توی بازی‌های ویدیویی حرفه‌ای نیست
‫بدون تعارف یکی ‫از بهترین بازیکن‌های دنیاست
‫اصلاً همین که دوست داره ‫من توی خونه‌ش باشم
،‫و باهاش بازی کنم ‫یه‌جورایی باعث افتخاره، می‌دونی
‫تنها مشکلی که هست اینه که ‫یه‌کم اخلاقش خاصه و درد و دل نمی‌کنه
:‫و با اینکه بعضی‌وقت‌ها میگه ‫«اوه، بیا باهام این بازی رو بکن،»
،‫ولی اگه خیلی خوب بازی کنم ‫رفتارش باهام عجیب و ناجور میشه
،‫و همیشه مشخص و ثابت نیست
‫اینکه چه زمانی می‌خواد درد و دل کنه ،‫و چرا دوست نداره درد و دل کنه
‫و اینکه توی زندگیش چه خبره
‫و با افراد دیگه‌ای هم بازی می‌کنه
،‫و حتی خارج از دنیای بازی ‫دوست‌های دیگه‌ای هم داره
‫بعضی‌وقت‌ها حتی اونا هم وارد بازی ،‫و دورهمی شبانه میشن
‫و در واقع بعضی‌وقت‌ها ‫خیلی نامناسب میشه
‫خیلی عجیبه
‫آره، خب، اون خونه دیوونه‌کننده‌ست ‫و پر از آدم‌های دیوونه‌ست
‫اما خب خوبی و پاکی ‫و خوشی و امیدِ زیادی توشه
‫- اما پیتزا توش نیست ،‫- آره، می‌دونم که پیتزا توش نیست
‫اما خوبی هست
...‫و من می‌تونم ،‫نمی‌دونم می‌تونم درستش کنم یا نه
‫اما شاید قابل درست کردن باشه
،‫قابل درست شدن هست ...‫و من می‌تونم
،‫میشه... همه چیز می‌تونه عاقلانه بشه
...‫و خیلی خوب میشه و
:‫و حقیقتاً اصلاً باید بگم ‫«من پیتزا می‌خوام؟»
.‫چون یه تخت دارم، می‌دونی ‫اونجا یه تخت دارم
،‫تخت منه، و خونه‌ی من نیست
‫اما یه تختی دارم ‫که می‌تونم روش بخوابم
‫و پیتزا هم می‌تونم ‫داشته باشم، می‌دونی
‫می‌تونیم یه کاری بکنیم ‫که پیتزا هم داشته باشه
‫اصلاً اگه بخوایم می‌تونیم ‫غذای تایلندی هم داشته باشیم
...‫میشه بازی ویدیویی باشه. و فقط
‫و خوبی و هرج‌ومرج و آرامش ‫و غذای خوب هم باشه
،‫و تموم میشه ‫و می‌تونم اونجا بمونم
‫به جای اینکه مجبور باشم ‫برم به یه خونه‌ی دیگه
‫و دوباره از اول شروع کنم
،‫اما الان گفتی خونه‌ت نیست ‫پس اگه اجازه ندن درستش کنی چی؟
...‫واقعاً سوال خوبی پرسیدی. آم
‫میشه بری یه‌کم پنیر بیاری؟ ‫بعدش دیگه غذا آماده میشه
‫عالیه، باشه
،‫نمی‌خواست بهم نمره بده :‫اما بعدش شلی گفت
‫«تی‌جِی درست حلش کرده»
‫ولی خانم «اُ» گفت: «ثابتش کن»
‫پس مجبور شدم پاشم برم جلوی کلاس
‫و برای بار دوم مسئله رو حل کردم
‫ولی صورتش قرمز شد
‫چون نمی‌خواست قبول کنه ‫که اشتباه می‌کرده
‫و منم گفتم: «صورتت قرمز شده»
‫بعدش فرستادم توی دفتر
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن
‫مجبور شدی بری توی دفتر ‫چون درست حلش کرده بودی؟
‫دقیقاً، بد نیست؟
‫آره، واقعاً داستان وحشتناکیه
‫شلی داره زنگ می‌زنه
‫می‌خوای چیکار کنی؟
.‫سلام. خبر خاصی نیست ‫با دخترخاله‌ی مامانم حرف می‌زنم
‫اوه، آره، دارم میرم به واندا غذا بدم
‫بقیه قراره ساعت چند بیان اونجا؟
‫دیگه کی قراره بیاد؟
‫و من سیاه‌پوستم
‫دختر، خیلی شرمنده
‫می‌دونستم گوشیم رو جا گذاشتم
‫اما بگو چرا توی فروشگاه ‫کریستین رو دیدم؟
‫بهش گفتم: «اینجا چه غلطی می‌کنی؟»
‫گفت: «دختر، توی فروشگاه لوازم آرایش ‫شیفت اضافه می‌گیرم»
‫و... خیلی باهاش بد رفتار کردم
‫چون فکر می‌کردم می‌خواد بره به کلاب
‫ولی معلوم شد شیفت اضافه برمی‌داشته
‫تا بتونه برای تولدم ببرم به کاستاریکا
‫تولدت مبارک، شنتل
‫- آشپزی کردی؟ ‫- آره
‫بده ببینم
‫اومم. بوی خوبی میده
‫- رفتی خرید؟ ‫- آره، برای تو
‫سلیطه، چرا از آدیداس خرید کردی؟
.‫نگران نباش ‫برو یه بشقاب برام آماده کن
‫سس تند هم بهش بزن. ممنون
‫شنتل. گند زدی، دختر
‫- بچه‌جون، بس کن ‫- خیلی خوشحالم. ممنون
‫- خیلی عالی شدن ‫- می‌دونی چیه؟
‫چیه؟
‫بار بعدی باید یه مدل جدید رو امتحان کنی
‫آره، شاید
‫ولی ممنون
‫- چرا؟ ‫- برای اینکه مراقب تی‌جِی بودی
‫اخیراً خیلی شرایط سختی رو ...‫پشت سر می‌ذاره. و
...‫با مسائل مدرسه
.‫یه‌کم باهام درد و دل کرد ‫اما حالش خوبه
‫واقعاً خوبه؟
‫واقعاً خوبه
‫- هوم؟ ‫- اوهوم
...‫باشه، خب
‫حتی برای مدت کوتاهی مهربون هم بود
‫پس مثل غریبه‌ها نباش
‫خب بیاید توی رستوران خرس
‫شمال شهره، درسته؟
‫آره
...‫آه
‫چیه؟
‫تا حالا از خونه دور نشدی؟
‫می‌دونی اِستیک‌های اونا فرق دارن
‫بس کن. منم فقط یه کارمندم
‫یه‌کم پنیر بریزید روش
‫نمی‌خوام درمورد اون مشکلات حرف بزنم
‫- آغشته‌ش کنید، مرطوب نگهش دارید. با پنیر ...‫- گوش کن، نمی‌تونم
‫این آدم‌ها میان و شورش می‌کنن
‫اما اونجا یه رستوران واقعی هست
‫پس می‌تونید بیاید به رستوران
‫و غذا بخورید، یه قرار ‫عاشقانه‌ی خوب با کریستین میشه
‫بانمکه. «ممنون، سید. چه فکر بکری»
‫- باشه؟ باشه ‫- باشه. باشه
...‫آره، تو
...‫گوش کن. می‌تونیم ،‫نمی‌دونم، چند هفته‌ی دیگه
‫بریم با هم نوشیدنی بخوریم
‫باشه، آره
‫باشه؟
‫- می‌خوای چه جور شبی رو سپری کنی؟ ‫- فقط می‌خوام خوش بگذرونم
‫استوری‌های اینستاگرامت رو می‌بینم
‫باشه، آره، خب، کِی بهم زنگ می‌زنی؟ ‫تقریباً ۶ ماه دیگه؟
‫نه. نه
‫سه تا شنبه‌ی دیگه، اون روز بیکارم
،‫پس... شنبه‌ی بعدی نه ‫اما دو تا شنبه بعدش
.‫حرفم رو باور نمی‌کنی. به مری پیام بده ‫به مری پیام بده. اونطوری یه شاهد داری
‫- صبر کن. می‌خوای یه شب بری بیرون؟ ‫- آره، درسته
‫چون می‌دونی که می‌خوام ‫همه چیز رو بدونم
‫منم همین رو میگم
...‫و می‌دونی اگه اون بیاد
‫- دختر ...‫- ...پس اون می‌خواد
‫- مست مست باشه ‫- مست مست باشه
‫- پس برو بهش پیام بده ‫- باشه. همین الان پیام میدم
‫پیام بده. خداحافظ، تی‌جِی
‫خداحافظ، سید
‫از اتاقت بیا بیرون و مؤدب باش
‫- اشکالی نداره ‫- نه، اشکال داره
‫اینطوری تربیتش نکردم
‫همین الان بیا لطفاً، ممنون. سریع
‫اوه
‫- چیه؟ ‫- مری جواب داد
‫چی... اونی که پشت سرشه چیه؟
‫دختر، توی تگزاسه
‫بهتره جوری رفتار کنی ‫که مشخص باشه دختر عاقلی هستی
‫بهش زنگ نزن
‫عجیبه
‫خداحافظ، سید
‫خداحافظ، تی‌جِی
‫فکر کنم می‌خوام امشب برم
‫واقعاً؟
‫با شلی حرف زدم، و الان حالم بهتره
‫خوبه، خوبه. حس خوبی نسبت ‫به رفتن داری؟
‫کجا قراره بریم؟
‫فکر کنم یه دورهمی شبانه‌ست
‫اوه. پس الان توی دورهمی ‫شبانه شرکت می‌کنیم؟
‫مامان
‫یادم نمیاد بهت اجازه داده باشم
‫ببخشید؟
‫خونه‌ی مامان شلی؟
‫باشه، خب بذار بهش پیام بدم ‫و مطمئن بشم
‫و بهتره چشم‌هات رو درست کنی ‫قبل از اینکه درشون بیارم
‫خداحافظ
‫این دو تا رو ببینید چقدر با هم دوستن
‫بذار برم وسایلت رو بیارم
‫به نظرم باید هر جایی ‫که دوست داری، کار کنی
.‫حتی اگه ترسناک باشه ‫آشپز خوبی هستی
‫و فقط چون آشپزیت از مامانم بهتره ‫این حرف رو نمی‌زنم
‫اوه، شنیدم چی گفتی
‫- ها ‫- نظری ندارم
‫و همینه که هست
‫- و حتی بهش احترام هم می‌ذارم ‫- باشه
‫پس اینقدر اذیتم نکن
‫من با خوردن اون غذا اذیت میشم
‫- ببخشید؟ چی گفتی؟ ‫- وای، نه. نه
‫می‌بینی چیکار می‌کنی؟
،‫گوش کن، هر کاری که من کردم
‫- سالاد سیب‌زمینی تو بدترش رو سرم آورد ‫- از کدوم فروشگاه خرید کردی؟
...‫- من ‫- سالاد آشغال. سالاد آشغال
‫- ببخشید؟ ‫- من دیگه باید برم
‫هی. بهت پیام میدم
.‫به نفعته پیام بدی ‫سه تا شنبه‌ی دیگه، آره؟
‫- سه تا شنبه. حواسم بهت هست ‫- یادم می‌مونه. حواسم بهت هست
‫و تو
‫اگه فکر می‌کنی قراره توی دورهمی ‫شرکت کنی، بهتره عجله کنی
‫و باید سالاد آشغالم رو بخوری
‫- نه ‫- غذای سنتی شیکاگوئه. خداحافظ. بجنب
‫[ شنتل: به سلامتی تو و مری ] ‫[ پیت: قرارداد همکاری رو بررسی کردی؟ ] ‫[ کارمی: نه، واقعاً مشکلی نیست ]
‫[ کارمی: هشدار الکی بود. بدتر شد ] ‫[ کارمی: همه چیز تحت کنترل فکسه ] ‫[ کارمی: توی رستوران یه مشکلی هست. خوب نیست ]
‫[ شاپیرو ]
‫- سلام، سید؟ ‫- سلام
‫- نوبت آرایشگاهت چطور بود؟ ‫- آره. خوب بود، ممنون
‫- فیلم «موی خوب» رو دیدی؟ ...‫- آم
‫- نه، تا حالا «موی خوب» رو ندیدم !‫- الان دیدمش! خیلی خفنه
...‫عجب. باشه، الان دیدیش ‫عالیه. ممنون
‫گوش کن، زنگ زدم ازت بپرسم
‫می‌خوای بریم سراغ کاغذبازی‌ها یا نه؟
‫- صد در صد ‫- آره
‫- عالیه. خیلی هیجان‌زده‌ام ‫- آره. باشه، منم همینطور. آره
‫خیلی‌خب، بیا توی ‫رستوران جدید. من اونجام
‫- آره، به زودی می‌بینمت. باشه ‫- خداحافظ
!‫گندش بزنن. آخ