‫- سلام ‫- خوبی؟ یه نوشیدنی لطفاً
‫- خیلی‌خب ‫- دوبل برام بریز
‫یکی دیگه هم بیار
‫امروز از اون روزاست
‫همه‌مون از این روزا داریم
‫اوه، نه مثل امروز من
‫- همم ‫- تو چی می‌خوری؟
‫اوه، نوشیدنیی باد
‫- یه "باد" به این رفیقم بده ‫- چشم
‫خب، ممنون. من "مارلین رید"ـم
‫- مت دویل ‫- سلام
‫واو. کی دستتو زخمی کرده؟
‫آره، سر کارم یه اتفاقی افتاد
‫کارت چیه مگه؟
‫اگر از سوالم ناراحت نمیشی
‫نه، توی "آسترویل" کار می‌کنم
‫یه بچه‌ای با چاقو منو زد
‫عجب
‫چیه؟
‫نه، هیچی. فقط سطحی‌تر از ‫چیزی بنظر میاد که زخم چاقو باشه
‫خیلی‌خب. مگه دکتری چیزی هستی؟
‫نه، پلیسم
‫- اینجا؟ ‫- نه، توی شهر
‫خیلی از خونه‌ت دور شدی
‫دارم روی یه پرونده کار می‌کنم
‫بفرما. ممنون
‫مارلین، امیدوارم دستت خوب بشه
‫- بله؟ ‫- استن، منم متی. باهاش صحبت کردم
‫خب بگو
‫فکر نکنم زنش حقیقتو گفته باشه
‫فکر نکنم اون روز همراه زنش بوده باشه ‫مهم نیست
‫نمیشه توی فیلم شناساییش کرد ‫ولی بنظرم بهونه‌ش مزخرف باشه
‫- تونستی به حرفش بیاری؟ ‫- نه، لازم نبود
‫واسه ما "کرسکین خارق‌العاده" شدی؟ ‫(ذهن‌خوان مشهور)
‫یارو یه زخم روی دستش داره ‫انگار جای خراش گلوله‌ست
‫فکر کنم پسره حقیقتو گفته ‫حداقل درمورد اون قضیه
‫فکر کنم پدرخونده‌ش اونجا بوده
‫راستشو بخوای، فکر کنم هدف خودش بوده
‫بعلاوه، از چشماش خوشم نیومد
‫- چشماش؟ ‫- آره
‫خیلی‌خب. ممنون، کارآگاه ‫یه نوشیدنی طلبت
‫یه نوشیدنی؟ میزنمتا ‫یه بسته نوشیدنی بهم بدهکاری
‫داری خیلی عالی پیش میری، دن
‫درک دلیل وجود شخصیت‌های دیگه ‫هدف از وجودشون
‫این اولین قدم برای بهتر شدنه
‫به گذشته فکر کن
‫چه لحظه‌ای اسحاق رو به زندگیت آورد؟
‫خیلی متاسفم، تو رو خدا ‫منظوری نداشتم...
‫- بسه دیگه، پسر ‫- گمشو کنار!
‫بیل، بیل، تو رو خدا ‫بیل، تورو خدا. تو رو خدا
‫یعنی چی؟
‫پسره‌ی احمق
‫باید به حرف دوستت گوش بدی
‫هی!
‫بخاطر اون بچه‌های مدرسه
‫- روزی که همه‌چی به فنا رفت ‫- حالت خوبه؟
‫آره، فقط هضمش سخته
‫حس می‌کنم ذهنم داره آوار میشه...
‫و اینکه توی یه جعبه‌ی آهنی گیر کردم
‫دنی، چیه؟
‫آریانا این حرفو زده بود
‫ولی حرف اون نبوده، مگه نه؟
‫نه، حرف تو بوده
‫تمام احساساتش درون تو هستن
‫خب، قبل از پدیدار شدن اون روز اسحاق ‫چه حسی داشتی؟
‫وحشت‌زده بودم
‫پس اسحاق رو بوجود آوردی ‫تا ازت محافظت کنه؟
‫- اوهوم ‫- در مورد تو، اختلال داره پیشرفت می‌کنه
‫ذهنت داره بیشتر و بیشتر چندپاره میشه ‫اسحاق و آریانا علائمش هستن
‫ظاهراً هدف وجود اسحاق ‫بطور خاص واکنش به تهدیدات فیزیکیه
‫آره، خب، ایکاش وقتی بچه‌تر بودم ‫پیداش می‌شد
‫اون زمان ناجی‌های دیگه‌ای داشتی
‫وقتمون تمومه
‫داری عالی پیش میری، باشه؟ ‫همونطور که گفتم
‫و الان، باید سعی کنی ‫خودت رو رها نکنی
‫درحالی‌که به دادگاه نزدیک‌تر میشیم
‫ تمام تلاشتو بکن ‫به شخصیت‌های دیگه‌ت اجازه‌ی بروز ندی
‫باشه؟
‫به همین سادگی
‫نه، به اون سادگی نیست
‫- چند روز دیگه می‌بینمت ‫- چند روز دیگه می‌بینمت
‫ولی این چیزیه که براش آماده شده بودیم
‫نه، این چیزیه که تو براش آماده شدی بودی
‫چیه، نگران کمک‌هزینه‌ی تحقیقاتیت هستی؟
‫گور بابات، استن
‫دیوانگی بهترین دفاعشه
‫نه، نیست. لازمه اون جلسه‌ی ‫ مفتضحانه رو یادت بندازم؟
‫چون بر اساس پنج شش تا متخصص
‫اختلال چندشخصیتیت اصلاً وجود خارجی نداره
‫- اشتباه می‌کنن ‫- و می‌خوای با استفاده از این بچه
‫- اینو اثبات کنی؟ ‫- آره
‫- نه ‫- جانم؟
‫رایا، ببین، کارت خوب بود
‫بخاطر جلساتت با این بچه ‫قضیه‌ی پدرخونده‌ش رو می‌دونیم
‫می‌دونیم که در مورد حضورش ‫توی صحنه‌ی جرم دروغ گفته
‫داره یه چیزی رو مخفی می‌کنه
‫و بعلاوه، بخاطر تو ‫می‌دونیم داره چیو مخفی می‌کنه
‫حالا اگر بتونیم اثبات کنم ‫که بچه بطور خاص رفته بوده سراغ اون
‫اونم شاید به دلایل خوب ‫پس این یه تیراندازی بی‌هدف نبوده
‫مهم اینه که نشون بدیم ‫سابقه‌ی خشونت نداره
‫و اینکه تیراندازی هدف‌دار بوده ‫شخصی بوده
‫بعد، این یارو رو میاریم روی جایگاه شهود ‫سوال‌پیچش می‌کنیم
‫و شاید بتونیم نشون بدیم ‫که پسره دلیل خوب برای شلیک کردن داشته
‫پرونده از شش فقره اقدام به قتل
‫تبدیل میشه به یک فقره حمله‌ی مسلحانه ‫میزان زندانش یک دهمه
‫نه، احتیاج به درمان داره، نه زندان
‫- شخصیت‌هاش فعلاً پس رفتن... ‫- رایا
‫- ولی اگر درمان نشه... ‫- ما یه دفتر حقوقی هستیم
‫بیمارستان که نیستیم
‫خیلی‌خب، چی میشه وقتی جانی ‫جلوی آدم اشتباهی زبون‌درازی کنه
‫یا وقتی اسحاق درگیر دعوایی بشه ‫که نتونه توش پیروز بشه؟
‫خودت می‌شنوی چی داری میگی؟
‫- استن، توی زندان دووم نمیاره ‫- میشه اون گوشی رو برداری؟
‫استن، توی زندان دووم نمیاره
‫احتمال اینکه 5 سال دووم بیاره ‫از 50 سال بیشتره
‫یا می‌خوای سر اینم بحث کنی؟
‫زمان نیاز داره تا حالش بهتر بشه
‫بر اساس قانون ‫بیماریش وجود خارجی نداره
‫گور پدر قانون
‫قانون هیچ اهمیتی به سلامتی روانی نمیده
‫باید تمام شخصیت‌هاش یکی بشن
‫و با اتفاقاتی که افتاده کنار بیاد
‫وگرنه هیچ شانسی نداره
‫ببین، تا زمان دادگاه وقت داری
‫کارای روان‌شناسانتو بکن
‫حالشو خوب کن. حالا هرچی ‫ولی نمی‌ذاریمش توی جایگاه شهود
‫دو هفته‌ی دیگه
‫نیاز دارم مثل یه متهم خوب ‫سرجاش بشینه
‫اگر توی دادگاه از اون کارای روانی بکنه
‫دادستان ما رو زنده زنده می‌خوره، خب؟
‫سعی می‌کنم یه حکم معقول براش بگیرم ‫و اونوقت همه خوشحال و راضی میشن
‫اینطوری نمیشه
‫نمی‌تونم تضمین کنم ‫مثل یه متهم خوب بشینه
‫این بهترین کاریه که ازمون برمیاد ‫و نتیجه‌ی خوبیه
‫و اگر واقعاً به این بچه اهمیت میدی
‫اینقدر سعی نکن با استفاده از اون ‫چیزی رو اثبات کنی و برنده بشی
‫میشه قبل رفتن یکی دیگه بهم بدی، توبی؟ ‫بزودی یه دادگاه گنده دارم
‫- گناهکاره؟ ‫- آره
‫قراره تبرئه‌ش کنی؟
‫نچ
‫شاید وقتی اومد بیرون بقدر کافی زمان داشته ‫ باشه، بتونه یجور زندگی برای خودش بسازه
‫خب، نهایت امیدیه که آدم می‌تونه داشته باشه ‫ مگه نه؟ که بتونی یجور زندگی بسازی
‫آره، این نهایت امیدیه ‫که آدم می‌تونه داشته باشه
‫صداشو کم کن
‫کسی اومده بوده اینجا، کندی؟
‫کی؟
‫کسی که در مورد دستم سوالی بپرسه؟
‫کس دیگه‌ای؟
‫از اون دفعه‌ی اول به بعد نه
‫و حرفی که گفتی رو بهشون زدم ‫که اون روز همراه تو بودم
‫هرگز اتفاقی نمیفته ‫که تقصیر هر دو والدین نباشه
‫می‌دونستی؟
‫می‌دونی که برات چیکار می‌کنم، مگه نه؟
‫برای بچه‌ت؟
‫چه غلط دیگه‌ای میشه کرد؟
‫راهتو بکش و برو، عجیب الخلقه
‫میشه یه سوالی ازت بپرسم؟
‫اون یارو انگلیسیه برنمی‌گرده؟ جک؟
‫صبر کن ببینم، جک رو می‌شناسی؟
‫آره معلومه
‫گفت یه فرصت بهم میده ‫که یکم از پولمو پس بگیرم
‫ولی...
‫خب، یه مدتی میشه ‫سروکله‌ش پیدا نشده
‫یادت نمیاد؟
‫نه
‫واو
‫صبر کن ببینم، مشکلی باهاش نداری؟
‫به من چه؟
‫فکر می‌کنی ‫ اولین زندانی روانی هستی که می‌بینم؟
‫یارو کارت‌بازی بلده ‫و هم‌صحبت خوبیه
‫فقط اون یارو اسرائیلیه رو برنگردون
‫سالیوان، ملاقاتی داری
‫می‌خوای ببینیش یا نه؟
‫نگرانم کردی ‫فکر کردم منو نشناختی
‫توی روزنامه نوشته بودن ‫بیماری چندشخصیتی داری
‫پس برای همینه که زنگ نزدی؟
‫آری...
‫تو جرومی، مگه نه؟
‫در موردت بهم گفته بود
‫بهم...
‫فکر کردم بخاطر این خبری ازت نشده ‫چون ناراحتی ازم
‫عکستو توی روزنامه دیدم
‫گفتم حتماً دلت یه دوست می‌خواد ‫حتی اگر نخوای منو ببینی
‫ولی حتی منو نمی‌شناسی
‫من اون نیستم
‫پس کجاست؟
‫اینجا نیست
‫آره
‫همیشه توی این‌کار مهارت داشت
‫ناپدید شدن
‫متاسفم
‫بطور خاص چیکار می‌کرد؟
‫- بهترین دوستم بود ‫- می‌دونم، ولی وظیفه‌ش چی بود؟
‫خب...
‫می‌تونست... می‌تونست کار کنه
‫کار می‌کرد
‫تو تابحال کاری داشتی، دنی؟
‫نه
‫خب، نه به عنوان خودم
‫خیلی‌خب، بیا صحبت از آریانا رو ادامه بدیم
‫می‌خوام تصورش کنی
‫حسش رو تصور کنی
‫می‌خواست به مردم نزدیک باشه ‫ولی مخفیش می‌کرد
‫و بچگیت اصلاً جای خوبی ‫برای آسیب‌پذیر بودن نبوده
‫نه، نبود
‫داشتن سیستم شخصیت‌های متعدد ‫بهت کمک کرده که زنده بمونی
‫با احساساتی سروکله می‌زنن ‫که خودت نمی‌تونی
‫ولی ساخته‌ی ذهنت هستن. بی‌نقص نیستن ‫با بی‌نقص بودن خیلی فاصله دارن
‫یعنی سیستم جواب نمیده؟
‫مدت‌ها جواب داده
‫پس اجازه بده دوباره بپرسم
‫آریانا برات چیکار می‌کرد؟
‫فکر کنم حافظ تنهایی‌هام بود
‫ترس‌هام
‫آره، و دردت ‫تمام زجرهات
‫و وقتی نمی‌تونی حسی رو حل کنی ‫اون وارد عمل میشه
‫مثل وقتی که می‌خواستی ‫با آنابل رابطه‌ داشته باشی
‫مثل رفتن سراغ مارلین
‫آره، کنترلش داره از دستت خارج میشه ‫کنترل همه‌شون
‫اطلاعت از وجود همه‌شون ‫داره باعث این اتفاق میشه
‫در مورد یه روش درمان جدید خوندم ‫اسمش درمان "همجوشی"ـه
‫روندیه که بهت اجازه میده ‫با تمام شخصیت‌هات یکی بشی
‫تکه‌های وجودت دوباره جمع میشن
‫دوباره یکی میشی
‫ولی شرط می‌بندم توی زندان ‫همچین انتخابی جلوی پات نمی‌ذارن
‫نه، ولی کوتاه‌ترین حکم ممکن رو برات می‌گیریم
‫احتمالاً بقدر کافی کوتاه نیست
‫اینطوری فکر نمی‌کنیم، دنی
‫گوش میدی چی میگم؟
‫نه، دیگه پولی ندارم ‫چون دارم پول ماشین
‫نصف خونه، و سگی ‫که هیچوقت نمی‌تونم ببینمش رو میدم
‫خیلی‌خب. باید برم
‫- مامور ابلاغ حکمی؟ ‫- اوهوم
‫آدرسش روش نوشته ‫این یکی ممکنه سخت باشه
‫مارلین رید؟
‫شما؟
‫این یه احضاریه‌ست ‫که توی دادگاه دنی سالیوان
‫به نفع مدافع شهادت بدین
‫مارلین همیشه برات خطرناک بوده
‫و اسباب‌کشیت به خونه‌ی روح‌زده ‫تو رو از اون خطر جدا کرد
‫ولی زمانی پیش اومده بود ‫که اسحاق واقعاً مداخله کرده باشه؟
‫که واقعاً درمقابل مارلین ‫ ازت محافظت کرده باشه؟
‫خفه‌شو. بذار خودم حلش کنم
‫این شکلی با خانم صحبت نکن
‫- تو یه قلدری ‫- لعنتی، برام سخته که یادم بیاد
‫- لعنتی ‫- خیلی‌خب، سعی کن بدون وجود اسحاق ببینیش
‫این کارا چه کمکی بهم می‌کنه، رایا؟
‫از تخیلاتت استفاده کن، نه از حافظه‌ت
‫چشمات رو ببند
‫- دنی، عزیزم... ‫- خفه‌شو. بس کن. بس کن. بذار خودم حلش کنم
‫این شکلی با خانم صحبت نکن
‫تو یه قلدری ‫تمام قلدرها بزدلن
‫خوبه، دنی
‫بریم به اون شب توی خونه‌ی روح‌زده ‫چیزی که در موردش صحبت کردیم
‫احساسات رو داشته باش
‫ولی سعی کن وارد ذهن اسحاق بشی
‫- باشه ‫- توی ذهن اسحاق بمون
‫چه حسی داره؟
‫انجلو، اسلحه رو بهت پس میدم
‫مال خودت، فقط... گندش بزنن. لعنتی
‫معذرت می‌خوام. باشه؟ ‫معذرت می‌خوام. معذرت...
‫عه، معذرت می‌خوای؟ ‫معذرت‌ می‌خوای، حروم‌زاده؟
‫یه معذرت خواهی نشونت بدم اون سرش ناپیدا
‫اگر جای تو بودم قایم نمی‌شدم
‫اسحاق چه حسی داره؟
‫- احساس قدرت می‌کنه؟ ‫- احساس...
‫توانمند بودن می‌کنه
‫- نه! ‫- عه، اینجا چی داریم؟
‫زنیکه. اینجا چی داریم؟
‫- اینجا چی داریم، ها؟ ‫- دنی! دنی!
‫لعنتی
‫- یه نگاه به خودت بنداز ‫- تو رو خدا
‫این چیزیه که می‌خوای؟
‫- الان کی عوضیه؟ ‫- نه. نه، نه، تو رو خدا
‫الان کی عوضیه، ها؟
‫نه. نه، نه، نه
‫عوضی خودتی
‫خودتو خیس کردی؟
‫فرار کن!
‫آنابل
‫آنابل، چیزی نیست
‫- دیگه کسی بهت صدمه نمی‌زنه. جات امنه ‫- نزدیکم نشو
‫- آنابل... جات امنه ‫- بهم دست نزن! ازم دور شو!
‫- آنابل، چیزی نیست. یعنی چی... آنابل ‫- ولم کن!
‫- آنابل، خواهش می‌کنم ‫- دست از سرم بردار!
‫من بودم
‫آنابل، اون... اون از من می‌ترسید
‫می‌دونی چیه...
‫هی!
‫هی، پسرجون
‫پسرجون!
‫همونی هستی که با صداهای مختلف ‫ حرف می‌زنه، مگه نه؟
‫بگو دیگه. بگو ‫یکیشو برامون اجرا کن
‫یه نمایشی برامون اجرا کن، عجیب ‌الخلقه
‫حتی خودتم نمی‌فهمی
‫- بس کن! غذاتونو بخورین! ‫- خیلی‌خب، باشه
‫امیدوارم اشکالی نداشته باشه
‫که برگشتم
‫آره، مشکلی نیست
‫فقط نمی‌دونم چی می‌خوای
‫من چندان باملاحظه نبودم
‫در مورد اینکه این قضیه ‫چقدر سخت می‌تونه باشه
‫جروم. از دیدنت خوشبختم، دنی
‫منم از دیدنت خوشبختم
‫خیلی چیزا... در موردت شنیدم
‫امیدوارم تمامش چیزای خوبی بوده باشه
‫اکثراً
‫خب، فراز و نشیب‌های خودمونو داشتیم
‫ولی فرازها باعث می‌شد ‫نشیب‌ها ارزششو داشته باشن
‫حداقل برای من
‫نه، برای اونم همینطور بود
‫حداقل من اینطور فکر می‌کنم
‫ممنون
‫می‌دونی چطور آشنا شدیم؟
‫اولین باری که دیدمش
‫توی کلوپ کنار بار ‫داشت سر یه عوضی داد می‌کشید
‫برای همین... رفتم اونجا
‫پرسیدم کمکی می‌خواد یا نه
‫بعد یهو دیدم داره به من فحش میده
‫میگه تیتیش مامانی که نیست ‫خودش بلده از خودش دفاع کنه
‫- آره، بلده ‫- اوهوم
‫منم بهش گفتم
‫فقط سعی داشتم کمک کنم
‫اونم گفت اگر می‌خوام کمک کنم ‫می‌بردمش با هم برقصیم
‫اوه، تا چشم به هم زدم
‫جوری با هم می‌رقصیدیم ‫انگار دو نیمه‌ی یک سیب بودیم
‫ما اینطوری بودیم
‫از اولین شب همدیگه رو درک می‌کردیم
‫خب، من که اصلاً رقص بلد نیستم
‫مطمئنم یه جایی توی وجودت ‫ یه حرکاتی بلدی
‫ظاهراً، یه عالمه توانایی دارم ‫که توی ناخوداگاهم مخفی کردم
‫حتماً فکر می‌کنی دیوونه‌م
‫نه
‫فکر می‌کنم حتماً تنهایی
‫اگر نرم زندان ‫یه راه درمانی هست، یه معالجه
‫که بهم کمک کنه بفهمم ‫چطور می‌تونم همزمان همه‌شون بشم
‫و چند تا هستن؟
‫چند تایی هستن
‫یا خدا
‫مامانم همیشه می‌گفت ‫خوب بلدم کیا رو انتخاب کنم!
‫آخ
‫چه یک قدم، چه صد قدم
‫آریانا همیشه همینو می‌گفت
‫آره، منم از اون یاد گرفتم
‫و از تو
‫اگر از کسی که بهش تبدیل میشم خوشم نیاد چی؟
‫می‌دونی، بعد از معالجه؟
‫تمام عمرم صرف این شد ‫که خودمو درست بفهمم
‫که کی هستم
‫یه مرد سیاهپوست
‫یه مرد متفاوت
‫یه مرد شجاع
‫بزدل
‫دردسرساز. حافظ صلح
‫آخرش مشخص شد، که همه‌شون هستم
‫دلیل نمیشه آسون باشه
‫کتکم زدن، روم تف کردن ‫از هرجایی که بتونی تصور کنی انداختنم بیرون
‫ولی می‌دونم کی هستم
‫و هیچکس نمی‌تونه اینو ازم بگیره
‫آریانا می‌دونست کیه
‫بهش افتخار می‌کرد
‫این درون توام هست
‫بخشی از توئه ‫اون بخشی از توئه
‫کاری رو بکن ‫ که بقیه‌مون مجبوریم انجام بدیم
‫بخش‌های خوب وجودت رو بردار ‫و بهشون عشق بورز
‫و بخش‌های بد وجودت ‫سعی کن بهترشون کنی
‫بهترین کاریه که ازمون برمیاد
‫حالا می‌بینم چرا ازت خوشش میومد
‫داری باهام شوخی میکنی؟
‫چی؟ نه
‫آروم باش بابا
‫دارم شوخی می‌کنم
‫رایا. اولاً، می‌دونم دارم فضولی می‌کنم
‫ولی الان داشتم پای تلفن ‫با مارتین صحبت می‌کردم
‫گفت کلاس‌هاتو نمیری
‫رایا، می‌دونی که اینطوری ممکنه ‫کل استاد دائمی شدنت بخطر بیفته
‫گمشو پی کارت، گرگ
‫خب، چرا لندن؟
‫چرا رفتی لندن؟
‫چون اسحاق دفتر راهنما رو بهم داد و گفت...
‫نه. اسحاقی وجود نداره
‫نمی‌دونم، رایا ‫چرا خودت نمیگی بنظرت چرا رفتم؟
‫قهوه می‌خوای؟
‫- چی؟ ‫- میرم برای خودمون قهوه بیارم
‫نظرم اینه
‫بنظرم با وجود ‫ تمام تلاششون برای محافظت از تو
‫شخصیت‌های دیگه‌ت داشتن بیشتر و بیشتر ‫تو رو توی موقعیت‌های خطرناک قرار می‌دادن
‫سلام، میشه لطفاً دو تا لیوان قهوه ‫برامون بیاری، کوین؟
‫- باشه، حتماً ‫- چرا؟
‫همونطور که گفتم، این بیماری ‫به مرور زمان حادتر میشه
‫شخصیت‌های دیگه ممکنه ‫تصمیمات غیرمنطقی بگیرن
‫و بعد از یه مدت، برای بعضیا
‫این شرایط ممکنه ‫برای شخص اصلی بد تموم بشه
‫پس یعنی، شخصیت‌هایی ‫که برای محافظت از من وجود داشتن
‫ الان دارن بهم لطمه می‌زنن؟
‫سیستم معیوبه
‫هرچقدرم پیچیده باشه ‫درهرحال باعث میشه در واقعیت سیر نکنی
‫حفظ حالت دوری از واقعیت ‫انرژی خیلی زیادی می‌کشه
‫و تمام اتفاقاتی که برای ذهنم افتاده ‫بخاطر کاراییه که مارلین با آدام کرد؟
‫تو بهم بگو
‫صبر کن ببینم. منظورت چیه؟ که...
‫کاری با من کرده که یادم نمیاد؟
‫بنظرت با منم کاری کرده؟
‫منظورت اینه؟
‫ما توی لندنیم ‫ازت می‌خوام با احساساتت خاطراتتو مرور کنی
‫آریانا ناپدید شده بود
‫تحت تعقیب پلیس بودم ‫کمک نیاز داشتم
‫خب، چیکار کردی؟
‫ظاهراً، خودمو فرستادم ‫تا برم دنبال بابام بگردم
‫شاید نسخه‌ای از پدرت ‫که وقتی بچه بودی تصور می‌کردی؟
‫ممنون
‫پدری که میومد نجاتم بده
‫کدوم پسربچه‌ای هست ‫که همچین امیدی نداشته باشه؟
‫جک هرچیزی که می‌خواستم بشنوم رو گفت
‫جک نمی‌تونست پدر واقعیت رو بهت بده
‫ولی می‌تونست بهترین چیزی که ‫بعد از اون وجود داشت رو بهت بده، عشق پدرانه
‫بنظرم شاید جک رو ‫ برای نجات خودت خلق کردی
‫بهت چی گفته بود؟ گفت...
‫"باید برگردی و با عواقب روبرو بشی، دنی‌جون"؟
‫خوشحالم دوباره می‌بینمت، جک
‫واقعاً؟
‫جدا از اکراهت ‫برای اومدن به اینجا
‫مشخصه که دنی حسابی توی دردسر افتاده
‫و امیدوار بودم تو بتونی کمکم کنی
‫خب، مجبورش کردم برگرده، مگه نه؟ ‫بهش گفتم...
‫باید با عواقب روبرو بشه
‫پس یعنی، خودمو فرستادم به لندن ‫که پدر خیالیم رو پیدا کنم
‫تا موفق نشم و بعد دوباره ‫ خودمو برگردونم و تحویل بدم؟
‫- اصلاً با عقل جور درنمیاد ‫- از لحاظ احساس جور درمیاد
‫غریزه‌ت بعد از تیراندازی ‫این بود که فرار کنی
‫و اسحاق بهت کمک کرد این‌کارو بکنی
‫و بعد برگشتی تا زندگیت رو پس بگیری ‫و با عواقب کارت روبرو بشی
‫- جک بهت گفت برگردی ‫- واقعاً فکر دیوانه‌واریه
‫البته گمونم بایدم دیوانه‌وار باشه
‫احساساتت عادی هستن، دنی
‫روشی که برای بروز دادنشون یاد گرفتی
‫اونم بوسیله‌ی آدمای کاملاً متفاوت ‫این چیزیه که خاصه
‫می‌دونی، بگی دیوونه سریع‌تره
‫قهوه‌ت رو بخور
‫خانم ریچاردز
‫شنیدم که شما دادستان ‫پرونده‌ی دنی سالیوان هستین
‫بله، خودمم
‫پسرخوندمه
‫میشه داخل صحبت کنیم؟
‫بعدازظهر بخیر، استن ‫ممنون که تشریف آوردی
‫اوه، چه بامزه ‫خیلی بامزه‌ای
‫از دادستانی اومده
‫پس، یادت نمیاد اولین بار ‫کی اون دو تا رو دیدی؟
‫مایک و جانی
‫نه، گمونم انگار همیشه وجود داشتن
‫جوری که خودشونو به دنیا نشون میدن ‫بیشتر از همه شبیه تو هستن
‫بنظرت درست میگم؟
‫آره، گمونم. درسته
‫- یوهو! پسر ‫- واو، پسر
‫خیلی‌خب
‫- خیلی‌خب، حالا چی؟ ‫- پول کجاست؟
‫پول توی جیبمه
‫خیلی‌خب. پس، فقط خونسرد باشین
‫خونسرد باشین
‫خونسرد باشیم؟ یعنی چی آخه؟
‫خونسرد باشین دیگه
‫- میشه لطفاً بیای این پشت... ‫- میشه لطفاً...؟
‫- مایک، میشه بیای از پشت درو باز کنی؟ ‫- باشه اومدم
‫خیلی‌خب ‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب
‫خب، باید کسی ‫درست‌و‌حسابی تو رو می‌شناخت
‫وگرنه احتمالاً متوجه تفاوت نمی‌شد
‫و شاید برای همینه که بیماریت ‫این همه مدت تشخیص داده نشد
‫خیلی‌خب
‫چه فرقی می‌کنن؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- منظورم اینه که، برات چیکار می‌کنن؟
‫چیکار می‌کنن که تو نمی‌تونی بکنی؟
‫احوالات، خانوما؟
‫تعقیبمون می‌کنی؟
‫بسته‌ی سفارشی
‫"خونه‌ی روح‌زده"؟
‫چیه؟ خونه‌ت اسم نداره؟
‫بیاین وگرنه خودتون دانید
‫مهارت‌های اجتماعی. دوستی
‫مایک...
‫حرف نداشت. هوامو داشت ‫مراقبم بود، می‌دونی؟
‫و اون...
‫- خیلی باحال بود ‫- توام بودی
‫قلبمو از سینه‌م درآوردی
‫نمی‌شد یکم ملایم‌تر بگی؟
‫این خیلی بهتره. امتحانش کن
‫- گمشو بابا ‫- دنی؟
‫- گفتی مهمونیه، مگه نه؟ ‫- آره
‫گمونم بهتره سیگاری‌های بیشتری بپیچم
‫توی یخچال نوشیدنی هست
‫و جانی چی؟
‫دنی؟ جانی چی؟
‫دنی، چی داری می‌بینی؟
‫فکر نکنم بخوام در مورد جانی صحبت کنم
‫چی در موردش یادت اومد؟
‫متخصص فرار بود، مگه نه؟
‫با پول موادفروشی بهت کمک کرد ‫از خونه‌ت فرار کنی
‫نشئه شدن هم یکجور فراره، مگه نه؟
‫گفتم نمی‌خوام در مورد جانی صحبت کنم
‫- چرا؟ ‫- چون نمی‌خوام
‫دنی، باید با تمام شخصیت‌هات روبرو بشی
‫- همه‌شون بخشی از تو هستن ‫- نمی‌خوام در مورد جانی صحبت کنم
‫- حالیت نمیشه؟ ‫- بیخیال
‫رایا، خفه‌خون بگیر
‫خوبه
‫عصبانی هستی
‫آره، عصبانیم
‫چه حسی داره؟
‫کنترل دستته. توی بدن خودتی ‫چه حسی داره؟
‫- خوبه. حس خوبی داره ‫- آره، پیشرفت یعنی همین
‫همین الانشم داری دور از دسترس‌ترین ‫ احساساتت رو در دست می‌گیری
‫و به مرور زمان ‫می‌تونی تمامشون رو در دست بگیری
‫به مرور زمان؟ چندان وقتی نداریم، مگه نه؟
‫نه، نداریم
‫هرموقع در گذشته‌ت به چیزایی برخوردی ‫ که ناراحتت کرد
‫یک چیز بخصوصی هست ‫ که می‌خوام بهش فکر کنی
‫یک چیز بخصوصی که ‫تمام شخصیت‌هات رو به هم وصل می‌کنه
‫اینه که تمام زندگیت ‫می‌خواستن نجاتت بدن
‫حتی وقتی نمی‌خوان ‫با تو صحبت کنم؟
‫فکر می‌کنن نمی‌تونی ‫بدون اونا دووم بیاری
‫و تا مدت‌ها، احتمالاً همینطور بوده
‫- ولی دیگه اینطور نیست ‫- ولی دیگه اینطور نیست
‫بنظرم در این نکته ‫که تمام شخصیت‌هات
‫می‌خواستن نجاتت بدن ‫یه پیام مخفی وجود داره، دنی
‫چه پیامی؟
‫خب می‌دونی
‫همه‌شون خودت هستن
‫در اعماق وجودت ‫سعی داشتی خودتو نجات بدی
‫هی! وایسا!
‫یه چیزی برات دارم
‫برای دادگاهه
‫نه بابا
‫- نوئه؟ ‫- آره
‫تابحال کت نداشتم
‫اندازته
‫ممنون
‫تمام مدت همونجا کنارتم
‫باشه؟
‫باشه
‫سلام
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره. آره. بنظر بهتر میای
‫واقعاً؟
‫بنظر آروم‌تر میای
‫خب، شاید بخاطر اینه که ‫دارم سعی می‌کنم یک نفر بشم
‫ببین، نمی‌تونم زیاد بمونم
‫این آخرین باریه که میام
‫فقط می‌خواستم رودررو بهت بگم
‫اصلاً بخاطر تو نیست
‫ولی... باید با خودم صادق باشم
‫و بخشی از وجودم امیدوار بود ‫که اون سروکله‌ش پیدا بشه
‫که برای هیچکدوممون عادلانه نیست
‫خوشحال شدم تونستم بشناسمت، دن
‫بابت مشکلاتت متاسفم
‫مشکلی ندارم که دلت براش تنگ شده
‫منم دلم براش تنگ میشه
‫راستی... یه چیزی برات آوردم
‫برای... برای خوش‌شانسیه
‫وقتی انداختی گردنت، شاید بتونه... ‫می‌دونی، بهت یادآوری کنه کی هستی
‫و خودت بودن چیز بدی نیست
‫دنی
‫سلام
‫آری؟
‫لعنتی، خیلی احساساتی هستی
‫سلام
‫دلم برات تنگ شده
‫می‌دونم
‫خیلی روزای خوبی بود
اره واقعا خوب بود
‫فقط می‌خواست خداحافظی کنه
‫ممنون
‫بعداً می‌بینمت، دنی
‫«کلاس‌ها لغو شد» ‫«استاد رایا گودوین»
‫- دوباره؟ ‫- حتماً شوخیت گرفته
‫واقعاً مزخرفه
‫چیه که اینقدر فوری بوده؟
‫این پسره سالیوان این چیزیه که فوری بوده
‫چی شده؟
‫یه لیست شاهدین به‌روز ‫از دادستانی آوردن
‫پدرخونده‌ش رفته پیش دادستان
‫و گفت فقط می‌خواسته ‫از پسرخونده‌ش محافظت کنه
‫و برای همین اعتراف نکرده ‫که تیر خورده
‫- چرت میگه ‫- آره، خب، شاید
‫ولی میگه می‌تونه اثبات کنه ‫که فقط همین یک‌بار نبوده
‫و اینکه دنی سابقه‌ی خشونت داره
‫خب، یه پرونده‌ی محلی رو بهشون گفته
‫که گفته توی خونه اسلحه شلیک شده
‫دادستانی یه دخترو پیدا کرده ‫آنابل استون
‫و یه یارویی به اسم انجلو روییز
‫که می‌تونن دنی رو ‫به اون تیراندازی توی خونه مرتبط کنن
‫و اینکه سابقه‌ی مصرف مواد ‫و اقدام به قتل داره
‫- حروم‌زاده ‫- خب، اگر این شاهدها واقعی باشن
‫این یارو حکم مرگ دنی رو امضا کرده
‫احیاناً احتمالش هست ‫که واقعی نباشن؟
‫نه، واقعی هستن ‫خب، چیکار کنیم؟
‫میرم پیش دادستانی ‫سعی می‌کنم یه توافقی بکنم
‫- ده تا 15 سال. بدون آزادی مشروط ‫- ده سال؟
‫بس کن. چون اگر بگه نه... ‫و من بودم، می‌گفتم. من بودم می‌گفتم نه
‫به نفعته مادره رو راضی کنی که شهادت بده
‫و هیئت منصفه رو راضی کنی که بیماری ‫چندشخصیتی واقعیه، و دنی این بیماری رو داره
‫- ولی گفتی عمراً جواب نمیده ‫- استن!
‫خب، نه، هیچوقت جواب نداده
‫که بنظر من، همچین چیزی ‫توی دادگاه نشونه‌ی خوبی نیست
‫ولی اگر جواب نده ‫تا آخر عمرش میره زندان
‫- استن! استن! ‫- چیه؟
‫محض احتیاط، قراره چیکار کنیم؟
‫- قراره چیکار کنیم؟ ‫- چطوری بریم بیرون؟
‫محض احتیاط
‫لعنتی. تو می‌تونی
‫درها رو باز کنین!
‫خدا لعنتت کنه، سالیوان ‫همیشه یه گندی می‌زنی
‫- فکر کنم مچ دستم شکسته ‫- بیا ببریمت درمونگاه
‫خدایا! لعنتی
‫درد داره؟
‫تا دو دقیقه‌ی دیگه خاموشیه، سالیوان
‫خاموشی!
‫محض احتیاط