‫نباید هرگز از این هتل خارج بشی
‫اگر خارج بشی، من منتظرتم
‫مامانم برمی‌گرده؟
‫نمی‌دونم، ولی تا وقتی برگرده
‫همین‌جا پیش من می‌مونی
‫حتی تا ابد؟
‫« نـجـیـب‌زاده‌ای در مـسـکـو »
‫اگر دوست پیدا کردن طول کشید نگران نشیا
‫زیاد تلاش نکن ‫ولی گوشه‌گیر هم نباش
‫گوشه‌گیر نباشم. فهمیدم
‫فقط اجازه بده شخصیت جذابت ‫بروز پیدا کنه، متوجه شدی؟
‫آره، آره، می‌دونم بابا
‫- نگران نباش. چیزیش نمیشه ‫- نه نگران نیستم
‫اصلاً چرا باید نگران باشم؟
‫حتی به پشت سرشم نگاه نکرد
‫عه، اومدی ‫« سال 1947 »
‫بابا، دیگه لازم نیست منتظرم بمونی
‫برای چای عصرونه وقت داری؟
‫شرمنده، مشق دارم
‫باشه، پس می‌ذارم بری به...
‫کارات برسی
‫توی این سن ما، همه‌چی به‌سرعت می‌گذره
‫خبری از آنا نشنیدی؟
‫فکر می‌کردم اولگا
‫خبر رفت‌و‌آمدهاشو بهت بده
‫باهام صحبت نمی‌کنه
‫فکر کنم کار عجولانه‌ای انجام دادم
‫امیدوار بودم بتونی بهم مشورت بدی
‫برید عقب
‫!کلارنس
‫هوشمندانه‌ست ‫خیلی هوشمندانه‌ست
‫آره، قشنگ نیست؟
‫می‌بینی؟ برای همینه که تابه‌حال ‫توی آمریکا انقلاب نشده
‫منو برگردون پیش زن و بچه‌هام
‫همه‌شون شستشوی‌مغزی شدن ‫و رویای آمریکایی رو باور کردن
‫معمولاً، بعد از تموم شدن فیلم
‫در مورد نکات فیلم بحث میشه
‫و با پنج سنت، مردم شستشوی‌مغزی میشن
‫و این دروغ رو باور می‌کنن ‫که اگر شهروندهای خوبی باشن...
‫هیس
‫اگر از حدشون فراتر نرن
‫مزد زحماتشون
‫و مهربونی‌هاشون رو می‌گیرن
‫این کجاش تفکر بدیه؟
‫دروغی برای حفظ کردن وضع موجوده
‫اوه، بازم شروع کرد
‫ده سال
‫رکود آمریکا ده سال طول کشید
‫طبقه‌ی پرولتاریا (کارگر) رو ‫ به امون خدا ول کردن
‫قیام مسلحانه کردن؟ نه
‫نه. نه، رفتن به نزدیک‌ترین سینماشون
‫که توش آخرین خیال‌پردازی‌ها رو ‫جلوشون تکون دادن
‫مثل ساعت جیبی ‫که به یه زنجیر وصل باشه
‫هورا! سلام، بدفورد فالز
‫!کریسمس مبارک
‫کریسمس مبارک - ‫کریسمس مبارک، جورج -
‫کریسمس مبارک، جورج
‫!کریسمس مبارک، سینما
‫!کریسمس مبارک، فروشگاه
‫تمام کسایی هستن ‫که در طی فیلم روشون تاثیر گذاشت
‫باعث میشه به زندگی‌های خودمون فکر کنیم
‫کارهایی که کردیم
‫که اگر ما توی دنیا نبودیم ‫دنیا الان چه شکلی بود
‫سال نوی توام مبارک
‫خاموشش کن
‫خب، دیگه آخراشه
‫فیلم بعدی رو من انتخاب می‌کنم
‫!مری! مری
‫!مری
‫سلام جناب آقای بازرس بانک
‫بدون شک از اتفاقی که امروز صبح
‫در راهروی طبقه‌ی سوم افتاد باخبری
‫اتفاق؟
‫- نه، نه، نه، فکر نکنم ‫- ظاهراً
‫دو غاز از قفسی که توی
‫آبدارخانه‌ی بویارسکی بود فرار کردن
‫یا آزاد شدن
‫به‌نظرت ممکنه کار "امیل" بوده باشه؟
‫نه، فکر نمی‌کنم
‫حالا دو تا حیوون یه جایی توی هتل هستن
‫و دارن ول می‌چرخن
‫برات بامزه‌ست؟
‫به هیچ عنوان
‫اگر هرکدومشون رو دیدم
‫فوراً گزارشش می‌کنم
‫پس هیچی در مورد این قضیه نمی‌دونی
‫چرا باید بدونم؟
‫این اتفاقات نشون‌دهنده‌ی رفتاری بچگانه
‫و اطلاع از بخش خدمات هتله
‫سوفیا امروز صبح رفته آشپزخونه؟
‫چطور ممکنه رفته باشه؟
‫امروز صبح مثل همیشه فرستادمش مدرسه
‫آره حتماً
‫خب، اگر کار دیگه‌ای نداری
‫شهرت این هتل
‫برابر با شهرت منه
‫اجازه نمیدم کسی خدشه‌دارش کنه
‫- خیلی‌خب ‫- خیلی‌خب
‫ای خدا
‫با اون همه راه رفتن ‫قوزک‌هام قوزک درآوردن
‫یه‌ لحظه فکر کردم ‫قراره تنهایی چای بخورم
‫اوه، خب، مترو بازم خراب بود
‫عه، کوکتل اسپریتز جین. همم
‫جین‌ش بیشتره، اسپریتزش کمتر. حرف نداره
‫آره، خب، واسیلی اصرار داره دستم بگیرم
‫گرچه، حقیقتشو بخوای برای
‫کنار زدن بچه‌ها از سر راهم خوبه
‫اوه، چه قشنگ ‫می‌خواد ازت مراقبت کنه
‫نه، می‌خواد پیر به‌نظر بیام
‫که مردهای دیگه چشمشون دنبالم نباشه
‫دیشب، پیرمرد نادون خواستگاری کرد
‫- خواستگاری کرد؟ ‫- همم. مست بود
‫خب، حداقل فکر کنم مست بوده
‫قبول نکردی؟
‫نه
‫خب، اینطوری ازم می‌خواد ‫زیر یک سقف باهاش زندگی کنم
‫اینطوری تکلیف من و تو چی میشه؟
‫حال دخترمون چطوره؟
‫ظاهراً پیانو زدن تو خونشه
‫یعنی چی؟
‫- معنی این کارا چیه؟ ‫- اوه، نه
‫بابا
‫سوفیا، برو تو اتاقت
‫من و این آقاپسر حرف داریم
‫فکر کنم سوءتفاهم شده
‫نه، نه، نه، نه، نه ‫کاملاً متوجهم
‫- قضیه چیه ‫- نه نیستی
‫ویکتور داره پیانو زدن بهم یاد میده
‫خب، همه‌شون همینو میگن
‫قدیمی‌ترین روش مخ زدنه، مگه نه؟
‫الکساندر، داری آبروی خودتو می‌بری
‫بهتون قول میدم، جناب ‫به جانم قسم
‫من و سوفیا داشتیم ‫روی گام و سونات کار می‌کردیم
‫گام و سونات؟
‫بابا!
‫حالا دیدی منظورم چیه؟
‫- سوفیا! ‫- ولش کن بذار بره
‫کارم باهات تموم نشده. سوفیا
‫معذرت می‌خوام، ویکتور
‫پیری داره روش تاثیر می‌ذاره
‫دخترجون، صبر کن
‫معذرت می‌خوام
‫اگر ممکنه اشتباه برداشت کرده باشم
‫ممکنه؟
‫اصلاً کسی مثل ویکتور ‫باب میل من نیست
‫مگه به نوع خاصی میل داری؟
‫کاملاً آبروم رو بردی
‫حتی شاید ویکتور دیگه باهام صحبت نکنه
‫چه برسه بخواد بهم یاد بده
‫چرا بهم نگفتی ‫داری پیانو یاد می‌گیری؟
‫قرار بود غافلگیرت کنم
‫برای روز تولدت
‫ولی خرابش کردی
‫تو کی برگشتی؟
‫تور زودتر تموم شد
‫ظاهراً به موقع هم تموم شده
‫متوجه که هستی ‫داره خانومی میشه واسه خودش
‫آره، معلومه ‫منظورم این نیست، ولی...
‫آخه، کسی بهت نگفته بود
‫که بچه‌ها بزرگ میشن؟
‫آره. نه، آخه...
‫نمی‌دونم والا. روحمم خبر نداشت
‫داری در مورد این چیزا ‫باهاش صحبت می‌کنی
‫در مورد چیا؟
‫زن بودن
‫خودت می‌دونی همیشه ‫به سوفیا اهمیت می‌دادم
‫و هرموقع نیاز داشت بهش کمک می‌کردم
‫تا وقتایی که غیبت می‌زنه
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫خب، میای اینجا ‫بعد میری اونجا
‫یک ماه اینجایی ‫و بعد دوباره میری تور
‫جانم؟
‫من سرپرستش هستم
‫وظیفه‌ی منه که مراقبش باشم
‫وظیفه‌ی سوفیاست که مراقب خودش باشه
‫و هرگز راهش رو یاد نمی‌گیره
‫اگر مدام حس کنی ‫باید ازش محافظت کنی
‫خب، بعید می‌دونم ‫به تو ربطی داشته باشه
‫از وقتی سوفیا اومد توی این هتل
‫من بخشی از زندگی سوفیا بودم
‫و تو اصلاً قدردان نیستی
‫که مجبور شدم چه کارهایی
‫و چه فداکاری‌هایی بکنم
‫نه فقط برای اون، بلکه...
‫به‌نظرم بهتره بری
‫نه، ببین...
‫ازت می‌خوام بری
‫همین الان
‫سوفیا
‫واقعاً معذرت می‌خوام
‫عه
‫الکساندر، یه اتفاقی افتاده
‫- چی شده؟ ‫- سوفیاست
‫- کجاست؟ ‫- اینجاست
‫سوفیا!
‫یا خدا! یا خدا!
‫- حالش چطوره؟ ‫- الکساندر!
‫دکتر خبر کردیم
‫بیدار نمیشه
‫الکساندر، نه
‫بله؟
‫ببخشید...
‫یه اتفاقی افتاده
‫یه اتفاقی برای سوفیا افتاده
‫کجاست؟ منو ببر پیشش
‫توی هتل نیست
‫الکساندر بردش بیمارستان سنت‌انسلم
‫الکساندر بردش؟
‫از هتل خارج شد؟
‫باید برم بیمارستان ‫باید پیششون باشم
‫نه، نه، نه ‫باید همین‌جا بمونی
‫مردم تو رو می‌شناسن
‫من میرم
‫مطمئن شو حال سوفیا خوبه
‫ممنون
‫چند نفر دیدنش؟
‫از در جلویی هتل بردش بیرون
‫دیروقت بود، مهمون‌های زیادی نبودن
‫ولی کارکنان...
‫چند نفر؟
‫فکر کنم حداقل ده دوازده تا شاهد بود
‫از جمله جناب مدیر لپلوسکی
‫- لپلوسکی؟ ‫- لپلوسکی، بله خودمم...
‫مدیر هتل لپلوسکی هستم، در خدمتم
‫گمونم سروان آباشف هستین، درسته؟
‫پای تلفن صحبت کردیم
‫روستوف کی رفت؟
‫یک ساعت پیش
‫دخترش صدمه دیده بود
‫سوار تاکسی شد، گمونم برای اینکه
‫ببرتش بیمارستان
‫کدوم بیمارستان؟
‫اوه، نمی‌دونم
‫ولی دخترش توی بغلش بود
‫قطعاً صدمه دیده بود
‫همم
‫تمام بیمارستان‌ها رو بگردین
‫دم تمام خروجی‌ها و ورودی‌های هتل ‫نگهبان بذارین
‫اتاقش رو بهم نشون بده
‫با کمال میل
‫فوراً
‫همونطور که می‌بینین
‫توی هیچکدوم از تخت‌ها نخوابیدن
‫آره...
‫کس دیگه‌ای هم رفتنش رو دید؟
‫خب، خودم که دیدم
‫چند تا از کارکنان هم دیدن
‫باشه
‫یک‌جا جمعشون کن
‫درک می‌کنم دارم چه کاری ازتون می‌خوام
‫و اگر نمی‌خواین ‫خودتون رو قاطی کنین درک می‌کنم
‫اگر الکساندر هم بود درک می‌کرد
‫ولی شما تنها امید اون هستین
‫و بابتش به کمک همه‌تون نیاز داریم
‫از چه فاصله‌ای افتاده؟
‫از چه فاصله‌ای؟
‫شش متر، شایدم هفت و نیم متر
‫جمجمه‌ش قطعاً ترک خورده
‫به احتمال زیاد هماتوم (خونریزی) مغزی داره
‫این یعنی چی؟ ‫چی داری میگی؟
‫مغزش خونریزی کرده
‫صدمه‌ی خیلی جدی‌ایه
‫کار چندانی ازم برنمیاد
‫یا از هر دکتر دیگه‌ای
‫پس هرکاری می‌تونی انجام بده ‫و خوبم انجامش بده
‫باید فوراً عملش کنیم ‫تا فشار رو کاهش بدیم
‫پسر!
‫باید بیرون منتظر بمونی
‫نه، همراهش می‌مونم
‫نه، اگر حضورش
‫باعث عفونت شد ‫نمی‌خوام به پای من نوشته بشه
‫حق با اونه
‫باشه. دوستت دارم ‫دوستت دارم، سوفیا
‫الکساندر
‫باید بری
‫نه، نمی‌تونم... نمی‌تونم برم
‫باید قبلش بفهمم سوفیا حالش خوب میشه
‫افرادم تا 15 دقیقه‌ی دیگه می‌رسن
‫باید همین الان بری
‫نمی‌تونم برگردم
‫جلوه‌ی خیلی بدی برام داره
‫اگر بفهمن به یک فراری کمک کردم
‫خب، معضل‌ت رو درک می‌کنم ‫و متاسفم
‫خب، نگران وضعیت خودم نیستم
‫باید به فکر زنم باشم
‫و دخترت
‫پس می‌فهمی چرا تا مطمئن نشدم
حالش خوب میشه یا نه ‫نمی‌تونم از اینجا برم
‫هرچی می‌دونی رو به سروان بگو
‫خب، از کجا شروع کنم؟
‫توی قفقاز به‌دنیا اومدم
‫آخرین باری که دیدمش
‫توی آشپزخونه‌ی بویارسکی بود
‫و داشت با شوهرم بحث می‌کرد
‫به من گفت، به سرآشپز ژوکوفسکی
‫که باید توی سوپ برش
‫جای سرکه از لیمو استفاده کنم
‫حواست باشه داری با کی صحبت می‌کنی
‫همم؟
‫یه مشت دلقکن
‫هرکس بخواد وارد کسب‌و‌کار هتل‌داری بشه
‫خیلی مهمه که این کسب‌و‌کار رو درک کنه
‫برش با سرکه درست میشه...
‫خودش و آندری هرازگاهی ‫یواشکی می‌رفتن اون پایین
‫انبار نوشیدنی رو
‫گشتین؟
‫اگر... اگر میشه
‫از بحث منحرف نشیم
‫الکساندر؟
‫بره؟
‫- هرگز همچین کاری نمی‌کنه ‫- نه. هرگز
‫بیا تو
‫سروان، میشه لطفاً باهاتون صحبت کنم؟
‫مربوط به مردیه که دنبالش هستین
‫من...
‫خب...
‫خیلی‌خب، باشه
‫سر یه لیوان نوشیدنی صحبت کنیم؟
‫موضوع خیلی حساسیه
‫و ممنونم که نهایت...
‫دقت رو به‌خرج میدین
‫ولی الکساندر روستوف ‫دیشب هتل رو ترک نکرد
‫از کجا می‌تونی اینقدر مطمئن باشی؟
‫چون پیش من بود
‫تمام شب
‫همم؟
‫از اعتراف به این موضوع متنفرم
‫درک می‌کنم که دشمن ملته
‫شاید برای همین اینقدر هیجان‌انگیزه
‫به‌نظرت چیزهای به‌شدت اشتباه نیستن
‫که حس فوق‌العاده خوبی به آدم میدن؟
‫آره
‫حرفتون رو قبول دارم. اوهوم...
‫اوه، اوه، نه. نه
‫همم
‫چه قشنگه
‫میراث خانوادگیه
‫خانواده‌ی کی؟
‫می‌دونم کسی مثل من ‫نباید با امثال این آدم دمخور بشه
‫ولی... عامل حواس‌پرتی جالبیه
‫کسی مثل شما؟
‫دقیقاً
‫ببخشید، ولی من...
‫روحمم خبر نداره شما کی هستی
‫خب، من...
‫من آنا اوربانووا هستم
‫اوهوم
‫آره، گفته بودین
‫آخه می‌دونی، اسمتو می‌دونم
‫چون اینجا نوشتمش
‫فقط... متوجه نمیشم
‫کی هستین، و اینکه چرا اینقدر مهمه
‫الکسی ناچفکو، وزیر فرهنگ
‫از دوستامه
‫باید بهش زنگ بزنی، منو می‌شناسه
‫شهروند ناچفکو، آره، قدیما
‫وزیر فرهنگ بود. اوهوم
‫به کس دیگه‌ای زنگ بزنم؟
‫عه، ناچفکو رفته؟
‫- اوهوم ‫- اوه
‫اوه، آره. برای همیشه
‫گفتی روستوف
‫چه ساعتی اومد اتاقت؟
‫نگفتم
‫بعد از شیفتش
‫ده، ده و نیم
‫حدود ده و نیم
‫می‌دونی...
‫باید بپرسم
‫و شرمنده اگر به‌نظر میاد
‫به حرفت شک دارم، ولی...
‫اگر چیزی که میگی حقیقت داره
‫پس روستوف الان کجاست؟
‫نمی‌دونم
‫به‌نظرم داری دروغ میگی
‫به‌نظرم روستوف از هتل خارج شده
‫همونطور که مدیر هتل گفت
‫و اگر معلوم شد
‫که داری با یک...
‫فراری همکاری می‌کنی...
‫به سیبری فرستاده میشی
‫ولی...
‫می‌خوام بهت
‫یک فرصت دیگه بدم
‫الکساندر تمام شب همراه من بود
‫پس بیا با هم بریم اتاقت رو بگردیم
‫اتاقم؟
‫آره
‫می‌تونی همه‌چیز رو بهم نشون بدی
‫جایی که بودی
‫جایی که باهات بود
‫یه چیزی بهم نشون بده
‫و شاید منم
‫در ازاش چیزی بهت بدم
‫هیچکس باهام نبود
‫و قرار هم نیست باشه
‫باشه
‫خواهیم دید
‫آقایون؟
‫اجازه ندین از جلوی چشماتون جم بخوره
‫روستوف
‫این طبقه رو گشتم
‫تو. تو. زیرزمین رو بگردین
‫برید
‫تو، تو
‫شماها از بالا شروع کنین و برید پایین
‫برید!
‫افرادم اینجان. وقتشه
‫باید بری
‫فکر نکنم بتونم
‫اگر مجبور بشم یکی‌مون رو تحویل بدم ‫ تو رو تحویل میدم
‫مردنت فایده‌ای برای دخترت نداره
‫اینطوری سوفیا هم مجازات میشه
‫چرا؟ اون که کار اشتباهی نکرده
‫اون خانوادته. کار ما همینه
‫از کجا بفهمم چه اتفاقی براش افتاده؟
‫وقتی منو دیدی، می‌فهمی
‫حالا برگرد هتل
‫هماهنگی‌هایی کردم
‫یه ون بیرون منتظرته
‫نانوایی ستاره‌ی سرخ
‫باشه
‫از اون طرف برو
‫- درهای آهنی آخر راهرو ‫- باشه
‫تو، تو، با من بیاین
‫بیاین بریم زیرزمین
‫هتل متروپل بفرمایید
‫بله چشم، رفیق
‫اون اتاق‌ها کنار هم هستن، بله
‫چشم سریعاً انجامش میدم
‫افرادم کل هتل رو گشتن
‫و... اثری ازش نیست
‫پس منتظر می‌مونیم
‫سفارش نون‌ها رسیده
‫نون‌ها که یک ساعت پیش اومد
‫پیداش کردین؟ روستوف کجاست؟
‫افرادم داشتن هتل رو ‫از بالا تا پایین می‌گشتن
‫دم تمام درها هم سرباز گذاشتیم
‫هیچ راهی برای برگشتن توی هتل نداره
‫به سروان گفتم دیشب دقیقاً چه اتفاقی افتاده
‫و من رفتنش رو دیدم
‫پس، هرکس هرچیم بگه
‫الکساندر روستوف توی این هتل نیست
‫عه
‫صبح بخیر، واسیلی ‫روزنامه‌ی امروز رو داری؟
‫ممنون
‫تو چجوری رفتی اونجا؟
‫عجب سوال جالبی ‫خب، اگر لازمه بدونی...
‫در رو باز کردم، سوار آسانسور شدم
‫دکمه رو زدم، و یهویی اومدم اینجا
‫بهتون... بهتون اطمینان میدم
‫توی اتاقش نبود
‫کجا بودی؟
‫یه نجیب‌زاده هیچوقت این چیزها رو نمیگه
‫بهتون که توضیح دادم
‫بهم گفتین روستوف هتل رو ترک کرده
‫و تو...
‫گفتی رفتنش رو دیدی؟
‫موقع رفتن دیدمش. آره
‫صورتش رو دیدی؟
‫نه
‫قطعاً خودش بود
‫عذر می‌خوام
‫ظاهراً وقتتون تلف شده، فرمانده گلبنیکوف
‫تو
‫بیا باهات حرف دارم
‫بابا؟
‫سعی نکن بلند بشی
‫توی بیمارستانی
‫افتادی
‫- یادم نمیاد ‫- اوه، نه
‫کی منو آورد اینجا؟
‫بابات
‫نگران نباش. جاش امنه
‫الان دیگه برگشته هتل
‫حالت خوبه
‫دیگه هیچوقت بهم اجازه نمیده ‫هیچ‌کاری انجام بدم
‫همه‌مون رو ترسوندیا
‫فقط استراحت کن
‫بابات رو بسپار به خودم
‫- سوفیا... ‫- بابا
‫مطمئنی همینو می‌خوای؟
‫چیزیه که برای تو می‌خوام
‫هرگز سال‌هایی که با هم ‫سپری کردیم رو فراموش نمی‌کنم
‫تو راهنمام بودی، مادرم بودی
‫توام مایه‌ی اعصاب‌خردیم بودی
‫اوه، برو دیگه. راحتش کن
‫اولگا و واسیلی
‫...پنج سال با خوشبختی کنار هم زندگی کردن
‫کارکنان متروپل خانواده‌م بودن
‫تا جایی که یادمه، اون آخرین باری بود ‫که همه‌مون کنار هم بودیم
‫تولدت مبارک