‫مسجد بزم عالم والده سلطان
‫در ساحل ‫بین کاباتاش و بشیکتاش
‫روبروی دروازه بزرگ حیاط ‫کنار برج ساعت کاخ دلماباغچه
‫به خاطر موقعیتش بهش «مسجد دلماباغچه» هم میگن
‫الکی تلاش نکن عزیزم ‫درها بسته‌ان این آخرین کشتیه
‫میشه بازش کنین پس؟ ‫خانم وقتی بسته شد دیگه باز نمیشه
‫کشتی که همینجاست دارم می‌بینمش ‫چرا درها رو باز نمی‌کنین؟
‫واسه اینکه کشتی سر وقت حرکت کنه خانم ‫چرا نمی‌فهمی؟
‫بار اولته سوار کشتی میشی؟
‫می‌تونستم لحظه‌ی آخر بهش برسم
‫استانبول شهر غیرممکن‌هاست ‫منم برای همین اینجام شما نمی‌تونین این کارو بکنین
‫میشه درها رو باز کنین؟
‫ایستگاه بعد خیابان ملت
‫دانشنامه استانبول
‫بیا بیرون مرد نشستی اون تو ‫از سطلت محافظت کن
‫این سطل زباله همینجا می‌مونه
‫دیگه بسه ال-۵۸
‫از سطلت محافظت کن ‫دقیقاً به موقع رسید صحنه رو به هم ریخت
‫نمی‌دونستم چیکار کنم ‫رو این سطل زباله وسواس داره
‫باشه شکران خانم ‫خیلی ممنونم مرسی
‫شما برید من حلش می‌کنم باشه؟ ‫ال-۵۳ یه سطل دو سطل سه سطل بسه دیگه
‫نکن امل چیکار می‌کنی؟ ‫ال-۵۸ از سطلت محافظت کن دیگه
‫ چیکار می‌کنی؟ ‫داد نزن
‫داد نمی‌زنم نسرین بسه ‫باشه همه دارن نگاه می‌کنن داد نزن
‫بسه برو کنار دارم اعتراض می‌کنم ‫خواهش می‌کنم داد نزن
‫باشه نسرین من دارم اعتراض می‌کنم
‫می‌فهمم آروم باش داد نزن ‫دارم از سطلم محافظت می‌کنم نسرین برو کنار
‫از سطلت محافظت کن ‫امل خواهش می‌کنم
‫از سطلت محافظت کن ‫خفه شو خدایا خیلی دیره خفه شو
‫امل به من گوش کن عزیزم ‫چی؟
‫خواهش می‌کنم
‫چی گفتی؟ ‫من چی گفتم؟
‫نسرین چی گفتی؟
‫من چی گفتم؟ ‫نسرین
‫من چی گفتم؟ ‫تو به من گفتی «عزیزم»؟
‫آره عزیزم گفتم «عزیزم»
‫به من؟ ‫آره
‫تو منو اینجوری صدا کردی؟
‫دوباره بگو نسرین دوباره بگو
‫نسرین دوباره بگو دوباره بگو ‫باشه عزیزم باشه
‫عزیزم
‫«عزیزم» نسرین بیا
‫نمی‌تونم نه ‫نسرین بیا
‫از سطلت محافظت کن بیا دیگه نسرین ‫نمی‌خوام داد نزن نه
‫باشه ‫نسرین میای؟
‫باشه میام
‫نسرین ‫یک دو سه
‫نسرین
‫از سطلت محافظت کن
‫نسرین
‫نسرین اومدی منو نجات بدی؟
‫دکتر نسرین جان یک نفر دیگر را نجات داد
‫وای
‫سوینچ
‫منم مامان نسرین
‫نسرین؟
‫دخترت نسرین ‫سوینچ خواهرته
‫آهان
‫من یه دختر دارم ‫آره دوتا دختر داری
‫من دوتا دختر دارم؟ ‫آره امل و نسرین
‫امل کیه؟ ‫دخترت
‫من دوتا دختر دارم
‫نسرین امل
‫فقط خانم‌ها مبله کامل ‫خانه شیک در مرکز شهر
‫نسرین ‫تماس ورودی
‫رد تماس
‫سلام روزتون بخیر
‫ممنون
‫من سال اولى هستم
‫می‌خواستم ببینم ‫می‌تونم چمدونم رو اینجا بذارم؟
‫نه نمیشه ‫خواهش می‌کنم منو اینجوری نفرستید سر کلاس
‫نباید میاوردیش ‫ولی مجبور بودم خواهش می‌کنم
‫من از کجا بدونم توش چیه؟ ‫فقط چند دست لباسه
‫نشونتون میدم ‫اصلاً نمیشه
‫ممنوعه ‫آقا ای خدا
‫نه نمیشه ‫میشه یه کم اینجا بمونه؟
‫بعد از کلاس میام برش می‌دارم؟
‫ببین تا ساعت ۵ عصر برش دار
‫اون موقع حمید جام میاد ‫حوصله ندارم با اون سر و کله بزنم و توضیح بدم
‫منو تو دردسر ننداز ‫اصلاً ساعت ۵ اینجا هستم
‫تا ساعت ۵ عصر ‫ساعت ۵ اینجا هستم
‫ساعت ۵ میام برش می‌دارم
‫چرا آنادولو حصاری رو انتخاب کردی؟ ‫چون اهمیت تاریخی زیادی داره
‫کدوم تاریخ؟ ‫همون تاریخ عثمانی دیگه
‫یه مکان کلیدی برای فتح استانبول ‫از قلعه توپ شلیک می‌کردن و از اینجور چیزا
‫طبیعتاً روی تاریخ بیزانس هم ‫تأثیر گذاشته
‫خب تأثیرش روی تاریخ تو چیه؟
‫بچه‌ها این پروژه‌ها ‫این نیست که چندتا عکس انتخاب کنید
‫و یه سری اطلاعات رو از اینترنت ‫جمع‌آوری کنید
‫می‌خوام شما تاریخ استانبول ‫خودتون رو بسازید
‫استانبول رو با کنجکاوی و اشتیاق خودتون ‫دوباره کشف کنید
‫هفته‌ی آینده که حرف «ب» رو بررسی می‌کنید ‫به این موضوع توجه کنید
‫خیلی خب قبل از اینکه تموم کنیم دوست دارم ‫یه داستان شخصی مرتبط با حرف «الف» بشنوم
‫هیچ چیزی نبوده که در طول هفته ‫تحت تأثیرتون قرار داده باشه یا روتون اثر گذاشته باشه؟
‫دانشنامه استانبول
‫کسی داستان خوبی داره؟ ‫کسی هست بخواد تعریف کنه؟
‫سراشیبی آلچاک‌دام
‫خیابانی شیب‌دار و بی‌قواره ‫محل یک آتش‌سوزی بزرگ
‫می‌خوای قبل از تمرین یه چیزی بخوریم؟ ‫نه گرسنه نیستم
‫پیتزای مرغ باربیکیو چطوره؟
‫باشه ولی قبلش باید یه کاری انجام بدم
‫باشه منتظر بمونم؟ ‫آره نه مشکلی نیست مرسی
‫عجله‌ت برای چیه؟
‫ببخشید؟ ‫آدم باید نمازش رو با آرامش و طمأنینه بخونه
‫باشه عزیزم؟
‫خدا قبول کنه
‫سلام علیکم
‫شما تو دانشگاه ما هستی درسته؟ ‫تو محوطه دیدمت
‫علیکم السلام ‫چه خوب خیلی خوشحال شدم من فاطیما هستم
‫من عجله دارم ممنونم ‫اسمت چیه؟
‫زینب ‫از آشناییت خوشبختم
‫منم همینطور
‫بهت گفتم نیا سردار
‫مخصوصاً بیمارستان بهم فشار نیار
‫نگران نباش هیچ انتظاری ندارم ‫پس اینجا چیکار می‌کنی؟
‫فقط می‌خواستم بهت بگم که ‫تصمیم درستی گرفتیم
‫تو حق داری بدونی ‫و منم حق دارم بگم مگه نه؟
‫از یه زن خودخواه مثل تو ‫چه انتظاری داشتم
‫که نه به خواهرش اهمیت میده ‫و نه به مادر مریضش که می‌خواد ولش کنه بره
‫حالا داری از خانواده‌ام علیه من استفاده می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی چون چند بار دیدیشون ‫حق داری قضاوت کنی؟
‫«چند بار دیدیشون؟»
‫وقتی خواهر معتادت رو ‫از بازداشتگاه آزاد کردم خوب بود
‫وقتی تو سرت شلوغ بود و من مادر مریضت رو ‫به بیمارستان بردم خوب بود حالا اینجوری شد؟
‫دقیقاً به همین خاطر می‌خوام فرار کنم ‫که تو این چیزا رو مدام سر من منت نذاری
‫می‌خوام یه زندگی کاملاً جدید شروع کنم ‫تا از این کلاف سردرگم فرار کنم
‫نسرین اگه اونی که ‫این کلاف رو درست کرده خودت باشی چی؟
‫اینا رو ببین
‫برای چی؟ ‫ببینشون
‫نمی‌بینم ‫من سرطان رو شکست ندادم نسرین
‫نمی‌خواستم بیشتر از این ناراحتت کنم ‫برای همین دیشب گفتم خوب شدم
‫اینقدر پست نباش سردار ‫اگه نگاه کنی می‌فهمی
‫نه ‫چون داری از روبرو شدن باهاش فرار می‌کنی
‫نکن سردار
‫چون می‌دونی که ‫تو مسئول این اتفاقی
‫مسئول چی؟ ‫مگه تو زندگی منو خراب نکردی؟
‫من با تو چیکار کردم؟
‫من بعد از اینکه تو بهم خیانت کردی سرطان گرفتم ‫من بهت خیانت نکردم
‫فقط یواشکی یه شام رفتم بیرون ‫و صدها بار بابتش ازت عذرخواهی کردم
‫باورنکردنیه
‫مرد حسابی حتی منم قبولش کردم ‫ولی اون هنوز نمی‌تونه
‫اصلاً اگه اینطور بود چی؟ فقط بهم بگو ‫چه ربطی به سرطان تو داره؟
‫اینجوریه که داری ازش فرار می‌کنی ‫من مسئولشم؟
‫اگه نمی‌خواستی چرا موندی؟
‫شاید چون هنوز دوستت داشتم؟ ‫که حمایتت کنم؟
‫نه به خاطر عذاب وجدانت
‫ته دلت می‌دونستی مقصری ‫و می‌خواستی سرکوبش کنی
‫سردار من هر کاری از دستم برمیومد برات انجام دادم ‫به همین سادگی
‫تو حتی باورم نکردی که سرطان دارم
‫آره اولش باورش نکردم ‫چون خیلی خوب می‌شناسمت
‫من فقط تو رو شخصیتت رو ‫و اینکه چقدر اهل دغل‌بازی هستی می‌شناسم
‫من فقط یه بار بهت دروغ گفتم فقط یه بار ‫اونم دیشب بود
‫اونم برای این بود که بیشتر از این سربارت نباشم ‫چون داشتم به تو فکر می‌کردم
‫سردار کاش بیشتر بهم دروغ می‌گفتی
‫با تو دیگه نمی‌دونم ‫چی راسته و چی دروغ
‫یادم رفته
‫اعتمادم از بین رفته
‫حتی وقتی ازت ساعت رو می‌پرسم
‫از خودم می‌پرسم داری راستش رو میگی ‫یا چیزی که من می‌خوام بشنوم رو؟
‫من همیشه تا ثانیه‌ش رو بهت گفتم
‫حالا که من این حس اضطراب رو دارم ‫دیگه مهم نیست
‫چرا؟
‫چون هر چیزی که به تو مربوطه ‫بالقوه مشکوکه
‫چون تو یه بزدلی
‫که حتی می‌تونی از مریضی‌ت هم ‫برای منافعت استفاده کنی
‫می‌خوای رگتو بزنی؟
‫بزن دیگه لعنتی ‫منتظر چی هستی؟ بزن
‫واسه همین نیومدی بیمارستان؟ ‫که «تو اورژانس دکتر بالا سرمه
‫چیزی‌ام نمیشه»
‫بزن دیگه معطل نکن
‫ببخشید مزاحم شدم؟
‫اصلاً خوش اومدی ‫فقط در رو ببند کوران میشه
‫زهرا بودی درسته؟
‫زهرا ‫خوش اومدی زهرا
‫ممنونم ‫هرجا دوست داری می‌تونی بشینی
‫داشتم برای دوستات توضیح می‌دادم
‫که تظاهر کردن چقدر ‫از باورپذیر بودن و واقعی بودن دوره
‫یعنی بهش فکر کنید
‫من از تظاهر کردن آدما ‫هم تو زندگی و هم تو هنر خسته شدم
‫نگران نباشید انتظار ندارم کسی ‫واقعاً روی صحنه به خودش خنجر بزنه
‫ولی می‌تونیم مثل کاری که من الان کردم خودمونو به مردن نزنیم ‫و با مشکلاتمون روبرو بشیم
‫اون جمله معروف رو که می‌دونید ‫«تئاتر شفا میده»
‫شاید ما هم بتونیم شفا پیدا کنیم ‫و از خودمون شروع کنیم نظرتون چیه؟
‫شاید چهار ماه دیر کرده باشی ‫ولی دقیقاً به موقع رسیدی زهرا
‫چون می‌خوایم کار روی ‫یه نمایشنامه جدید رو شروع کنیم
‫نیازی به تجربه قبلی نیست ‫اصلاً نترسید
‫شما داستان خودتون رو تعریف می‌کنید
‫هر هفته یکی از شما یه خاطره ‫وحشتناک رو به اشتراک میذاره
‫یا شاید لحظه‌ای که سعی می‌کنید فراموشش کنید ‫یا یه تروما
‫خلاصه داستانی رو تعریف می‌کنید ‫که رو دلتون سنگینی می‌کنه
‫شاید بتونیم با هم این بار رو از دوش برداریم
‫نمایشنامه رو بر اساس اون می‌نویسیم ‫ولی ممکنه عناصر تخیلی هم بهش اضافه کنیم
‫شاید دوستاتون بتونن ‫شخصیت‌های اون رو بازی کنن
‫ولی تنها چیزی که می‌دونم اینه که شما نمایشنامه رو ‫بر اساس داستان‌های خودتون خلق می‌کنید
‫باشه؟ هر هفته یه داستان تعریف می‌کنید
‫و برای هفته‌ی آینده به یه داوطلب نیاز دارم ‫می‌خوام که خوب آماده شده باشه
‫من می‌تونم استاد ‫باشه عالیه
‫پس این هفته رو من شروع می‌کنم ‫که براتون یه نمونه باشه
‫اگه آماده باشید ‫بزرگترین نگرانیم رو براتون تعریف می‌کنم
‫عالیه همونطور که می‌بینید ‫هر کاری می‌کنم اون عالی به نظر میرسه
‫مثل یه قو زیبا شده ‫براش آرایش دختر ستاره‌ای انجام دادم
‫قراره آتشفشان به پا کنم آماده باشید ‫آتیشی آتیشی
‫یادتون نره همه ‫لایک و سیو و کامنت بذارید
‫عالی بود ‫بالاخره
‫پلین زهرا رو هم آرایش کن
‫حوصله ندارم
‫فقط یه آرایش ارزون براش می‌کنم ‫بیخیال
‫ولی من خسته‌ام یه ساعته اینجام
‫من ‫باشه من انجامش میدم از نو متولد میشی
‫نمی‌خوام ممنونم ‫خیلی خوشگل میشی
‫بیا دیگه بیا ‫می‌دونی چیه؟
‫تو خیلی خوشگلی نیازی نیست منو آرایش کنی ‫هی خفه شو از آدم حال‌گیر بدم میاد
‫شاید تو داری حال‌گیری می‌کنی
‫به علاوه من دوست دارم آدمای اطرافم ‫به خودشون برسن
‫پس مجبوری عزیزم
‫اینطوره عسلم؟ ‫بله عسلم
‫خیلی خب کاریش نمیشه کرد ‫مجبوری آرایشت می‌کنیم
‫این سرنوشتته راه بیفت ‫نه من واقعاً
‫اون دستا رو نشونم بده دستاتو بده به من
‫ عمراً این چیه؟ ‫دستای نجاری؟
‫تمومش کن ‫همین الان لاک ناخن الان غش می‌کنم
‫بذار بخنده ناراحتش نکن بخند ‫من
‫یالا بخند عالی میشی ‫گفت بخند
‫دارم می‌خندم دارم می‌درخشم ‫«دارم می‌خندم»
‫تو نمی‌خندی ‫من واقعاً نمی‌خوام
‫شاید اگه جلوشو نمی‌گرفتم ‫خودشو می‌کشت
‫فکر کنم هیچوقت نمی‌فهمی
‫این بدترین قسمتشه
‫کاش تو همچین روز مسخره‌ای ‫نمیومدی
‫خیلی حس خوبی داشت
‫کلاست برام مثل تراپی می‌مونه
‫خوشحالم که حالت بهتره ‫یعنی معلم خیلی بدی نیستم
‫بله ممنونم
‫بعضی وقتا حس می‌کنم ‫برای هر کاری انرژی کافی دارم
‫فکر می‌کنم می‌تونم هر کاری که تصور می‌کنم ‫و هر چیزی که براش برنامه‌ریزی می‌کنم رو انجام بدم
‫در واقع اونقدر آسون به نظر میرسه ‫که حتی خودمم تعجب می‌کنم
‫و بعضی وقتا برای برداشتن کوچکترین قدمی ‫احساس ناتوانی می‌کنی
‫عجیبه مگه نه؟ ‫آره عجیبه
‫انگار نفس کشیدن سخته ‫هم دم و هم بازدم
‫در واقع
‫روزی که تمام زندگیم رو پشت سر بذارم ‫و به فرانسه نقل مکان کنم
‫حس می‌کنم زندگیم ریست میشه
‫انگار همه چیز رو از اول شروع می‌کنم
‫فکر کنم راه دیگه‌ای برام نمونده
‫اینطوری کار نمی‌کنه
‫چطوری کار می‌کنه؟
‫می‌خوای این بحث رو سر نهار ادامه بدیم؟
‫دوست دارم ‫ولی فکر کردم یه سر به مادرم بزنم
‫درسته
‫باید به اونم رسیدگی کنی ‫آره
‫من دیگه برم ‫لویی
‫خوشحالم که اینجایی
‫منم همینطور
‫سلام ‫سلام
‫من نسرین جانر هستم دکتر نسرین جانر
‫دنبال یکی از دانشجوهای شما می‌گردم ‫اسمش زهرا دمیرچیه
‫دانشکده معماری کجاست؟
‫همین طرفه میشه کارت شناسایی‌تون رو ببینم؟ ‫بله حتماً
‫خیلی ممنونم ‫ممنون از این طرف؟
‫بله ‫باشه
‫می‌دونیم که مشکلی وجود داره ولی بابا جوری ‫رفتار می‌کنه که انگار هیچیش نیست
‫ولی دکترا
‫چطوری زهرا؟
‫خوبم تو چطوری؟ ‫منم خوبم
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫یالا دیگه ‫قرار بود بعد از دانشگاه همدیگه رو ببینیم
‫زنگ زدم ولی نتونستم پیدات کنم ‫برای همین اومدم اینجا
در ‫دسترس نبودم
‫و بعدش هم با دوستام برنامه دارم ‫اوه اینطوره؟
‫باشه پس خوش بگذره
‫راستی بابات باید بیاد پیش من ‫معاینه‌اش می‌کنیم و چندتا آزمایش می‌گیریم
‫نیازی به وقت گرفتن نیست ‫هر موقع خواستی می‌تونی بهم زنگ بزنی
‫خیلی ممنونم راضیش می‌کنم ‫خواهش می‌کنم
‫خب پس…
‫امشب خونه می‌بینمت
‫می‌بینمت بریم
‫روز خوبی داشته باشید ‫روز خوبی داشته باشید
‫باورم نمیشه کسی کاری کرده باشه ‫که لایق یه عمارت ویلایی اینجا باشه
‫صاحباشون رو نمی‌شناسم ‫ولی از همشون متنفرم
‫همتون از تو متنفرم و تو و تو
‫با این عمارت‌های ویلایی چیکار کنیم؟
‫در دسترس همه قرارشون بدیم ‫عمومیشون کنیم
‫صاحباشون چی؟ ‫بهشون خونه‌هایی دور از دریا بدیم
‫و بهشون بگیم «به اندازه کافی آبی دیدین»
‫تو آنارشیستی؟
‫من می‌خوام لب ساحل راه برم خب؟ ‫چرا این ساختمونا جلوی راه‌ان؟
‫چون ملکشونه ‫ملکشونه؟ اه
‫کی گفته؟ کی بهشون داده؟
‫یعنی تو تازه اومدی استانبول ‫و متوجه چیزی شدی که هیچکس نشده بود؟
‫دقیقاً
‫شما استانبولی‌ها ‫همه چیز رو عادی کردین
‫حتی نمی‌تونید چیزای واضح رو ببینید
‫فکر کنم تو داری مثل یه ‫ساکن عمارت آپارتمانی ولی با خشم طبقاتی حرف می‌زنی
‫چیزی به اسم عمارت آپارتمانی وجود نداره
‫این یه چرت و پرتیه که ‫سیستم سرمایه‌داری ساخته
‫تا خونه‌های بیشتری بفروشه تحقیق کن
‫نه چیزی به اسم ‫عمارت آپارتمانی وجود داره به صورت بلوک ساخته میشه
‫یه توهین به اصطلاحات معماریه- ‫توهین به هیچ اصطلاحی نیست-
‫خونه نسرین هم مثل یه عمارت آپارتمانیه ‫ممنوعیت رو از اون شروع کن
‫مامانی من اومدم
‫مامانی هنوز خوابی؟
‫مامان؟
‫مامان
‫کجا بودی عزیزم؟
‫رفته بودی قدم بزنی؟
‫با این ساختمونای یه شکل
‫هر کسی ممکنه گیج بشه مگه نه؟
‫همه که گم شدن
‫تو گم شدی
‫زهرا گم شده
‫من که از قبل گم شدم
‫زهرا کیه؟
‫زهرا دختر آیلین
‫ببین
‫من و تو
‫یالا زهرا
‫عمارت‌ها رو بیار پایین ‫ادامه بده تسلیم نشو
‫باشه ‫امیدوارم انجامش بده
‫داره میره رفت
‫عالی ‫بد نبود
‫دفعه بعد من انجامش میدم ‫عالیه آفرین
‫عالی ‫من می‌خوام هم‌تیمی‌مو عوض کنم
‫نمی‌تونی این کارو بکنی ‫اوه یالا
‫دست از سر هم‌تیمی من بردار ‫برو اونور
‫میشه بری کنار؟ دارم سعی می‌کنم توپ بندازم ‫باشه دارم میرم
‫بزن بریم ‫داره انجامش میده من چیکار کردم؟
‫به هر حال امتیازی نمی‌گیره
‫هنوز می‌تونیم برسیم بهشون ‫باید همشو بزنی
‫می‌زنم قول میدم ‫داره میاد
‫هم‌تیمی من داره توپ میندازه موفق شد
‫خورد؟
‫توپتو قایم کرده بودی؟
‫چیه دعا خوندی روش؟ ‫یالا نشونشون بده
‫برای جوانی به سرقت رفته‌مان ‫باشه
‫همینه بگیرشون
‫بزن بریم عزیزم
‫جوانی به سرقت رفته‌مون چی شد؟
‫بدک نبود ‫حساب میشه
‫هنوز باید رنج بکشی
‫نگو اینو ‫تیمم رو نجات میدم
‫اگه استرایک کنی ما می‌بریم ‫باشه با تمام شانسم امتحان می‌کنم
‫بزن بریم
‫اینو بردارم؟ ‫امتیاز رو نگاه کن
‫اینو بردار
چیه؟
‫باید برم دستشویی ‫میشه به جای من بازی کنی؟
‫باشه ‫باشه
‫چیزی شده؟ ‫نه همه چی خوبه
‫باید برم دستشویی ‫هارون به جای من بازی می‌کنه
‫نه عوض کردن بازیکن وسط بازی ‫چیزیه که بیشتر از همه ازش متنفرم
‫قبول نمی‌کنم
‫باید یه حدی برای گفتن ‫«چیزی که بیشتر از همه ازش متنفرم…» وجود داشته باشه
‫چیکار کنم عزیزم؟
‫طیف تنفر من خیلی گسترده‌اس
‫خوش بگذره
‫پلین
‫چیه؟ ‫«چیه؟»
‫جلوی زهرا نتونستم بپرسم ‫چطوری پرتابش می‌کنی؟
‫صاف می‌ندازی تا امتیاز بگیری
‫ورود ممنوع
‫نتونستم نبودنت رو تحمل کنم ‫برا همین دنبالت دویدم
‫اون تو چیکار می‌کردی؟
‫نوشته بود «ورود ممنوع» ‫برا همین گفتم باید برم تو
‫خیلی بهت میاد ‫آره مرسی
‫آرایشتو پاک کردی
‫به خاطر پلین گریه کردی؟ ‫نه گریه نکردم من فقط…
‫فقط خوشم نیومد و پاکش کردم
‫میشه یه چیزی بگم؟ ‫حتماً
‫ما بردیم
‫بعد از اینکه تو رفتی همشو انداختم
‫حس می‌کنم ‫همه چیز نیمه‌کاره مونده
‫تو این دنیا همه چیز ‫نیمه‌کاره می‌مونه
‫تو کی باشی که
‫خودتو قاطی همچین چیزایی کنی؟
‫تویی که تنبلی داری اینو ازم می‌پرسی؟
‫این پیر شدن نیست ‫تو داری فرتوت میشی
‫بچه‌ها دکتر اینجاست ‫باورم نمیشه
‫دکتر خیلی خوبیه
‫اگه مریضی دارید فقط صف بکشید ‫اون بهتر از همه می‌دونه
‫خانم دکتر آهنگ درخواستی ندارید؟ ‫وای چقدر خوشگل شدی
‫بیا چی می‌خوری؟
‫چی می‌خوای؟ ‫من چیزی نمی‌خورم
‫اومدم باهات حرف بزنم ‫نوشیدنی گرم نداریم
‫ولی این عالیه ‫می‌خوام امتحانش کنی
‫خواهش می‌کنم بیا اینجا بیا ‫خواهش می‌کنم
‫باشه
‫نمی‌تونم مهمون آبجی بزرگم باشم؟ خواهرم ‫اولین باره اومده سر کارم دیدنم
‫خوش اومدی ‫یالا دیگه
‫امل
‫ببین
‫بیا حرف بزنیم بهم بگو مشکلت چیه
‫اینجوری ادامه ندیم
‫چی بهت گذشته؟ حالا گاندی شدی؟ ‫می‌خوای صلح برقرار کنی؟
‫امل فکر نکنم متوجه جدی بودن اوضاع باشی ‫ولی مامان حالش خوب نیست
‫من از خونه اومدم اینجا ‫اینطوره؟
‫رفته بود بیرون
‫نتونسته بود راه برگشت رو پیدا کنه
‫تو خیابون گمشده پیداش کردم ‫و بردمش خونه
‫خوشحالم که پیش مامانی ‫اگه تو نبودی چیکار می‌کردیم؟
‫امل من جدی‌ام ‫منم جدی‌ام
‫خوشحالم که تو رو داریم ‫امل من جدی‌ام
‫من خیلی زود به فرانسه نقل مکان می‌کنم
‫وای شنیدین؟ ‫ببین همه مدارکم آماده‌اس
‫خیلی زوده به محض اینکه امتحان زبان رو قبول شم ‫دارم میرم امل
‫خوش به حالت ‫امتحان زبان رو قبول میشی شکی نیست
‫خوش به حالت ‫نمی‌خوام نگران اینجا باشم
‫می‌خوام بتونی مراقب خودت و مامان باشی ‫ازت التماس می‌کنم
‫یعنی تو هم مثل بابا می‌خوای از این ‫مملکت کوفتی گورتو گم کنی بری
‫ولی می‌خوای وجدانت راحت باشه درسته؟
‫واقعاً تونستی ماشین بابا رو بفروشی؟ ‫چه ربطی به بابا داره؟
‫تو میری و من می‌مونم
‫باید حالم خوب باشه تا از مامان مراقبت کنم ‫تو حتی به من اهمیت نمیدی
‫منظورت همینه درسته؟ ‫نه
‫داری همینو میگی ‫من میگم هر کاری از دستم بربیاد انجام میدم
‫ولی جسماً اینجا نخواهم بود ‫چیکار می‌خوای بکنی؟
‫حمایت مالی
‫مالی؟ ‫قبض‌ها رو من میدم
‫تو همه چیزو با پول حل می‌کنی ‫هر کاری لازم باشه هر کاری بتونم
‫می‌تونم پرستار تمام‌وقت استخدام کنم ‫بگو ببینم
‫از مامان پرسیدی پرستار می‌خواد؟ ‫تو تا حالا از مامان مراقبت کردی؟
‫اصلاً برات مهم بود؟
‫ورشکست شدی و برگشتی خونه ‫همین این ادای فداکاری چیه؟
‫نسرین اگه می‌خوای بری فقط گورتو گم کن برو
‫داشتم فکر می‌کردم شاید باید ‫همه شب رو بیدار بمونیم؟ عالی نمیشه؟
‫حالا هم پروژه شب تا صبح بیدار موندن ‫به ذهنت رسیده زهرا؟
‫خب من که داغونم
‫اگه با هم وقت بگذرونیم چی؟ ‫اگه بخوای منم میام
‫حوصله ندارم برم خونه
‫دعوتت می‌کردم ‫ولی ما وضعیت پیچیده‌ای داریم
منم از این خونه ببر بیرون ‫اینجا تیمارستانه
‫راستی ‫کتابخونه ما ۲۴ ساعته بازه؟
‫نه ای کاش بود مسخره‌اس ‫میلیون‌ها نفر از ما تو کافه‌ها درس می‌خونیم
‫چی شده؟ چرا می‌پرسی؟
‫هیچی
‫شاید یه پروژه در مورد ‫مکان‌هایی که ۲۴ ساعته بازن انجام بدم
‫وای موضوع خوبیه
‫باشه پس شب بخیر
شب بخیر
‫منم رفتم
‫حرف «ب»
‫مسجد بزم عالم والده سلطان
‫واقع در ساحل ‫بین کاباتاش و بشیکتاش
‫روبروی دروازه بزرگ حیاط ‫کنار برج ساعت کاخ دلماباغچه
‫به خاطر موقعیتش بهش ‫«مسجد دلماباغچه» هم میگن
‫به اینجا میگن خونه تو ‫خدای عزیز
‫راسته؟ تو تو یه خونه جا میشی؟
‫منم جا نمیشم نگران نباش
‫من دوباره تو هیچ جا جا نشدم ‫و به این معبد مسلمون‌ها پناه آوردم
‫که خانواده ارمنی بالیان ساختنش
‫ولی حس می‌کنم تو این شهر جا میشم ‫خودمو جا دادم
‫چون تو این شهر بعضیا داد میزنن ‫«برو عقب جا بازه»
‫با اینکه بعضیا به خاطر وقت‌شناسی ‫شانس من برای چنگ زدن به زندگی رو می‌دزدن
‫فکر کنم به امیدهای اون ‫راننده متروبوس‌ها چسبیدم
‫خودمو تو این امید جا دادم که ‫اون عقب همیشه یه کم جا هست
‫یه کم گرسنمه ‫و اینجا بوی پا میده
‫یا من تو یه کیسه چیپس غول‌پیکرم ‫که بوی پا میده؟
‫کاش یه چیز ترد برای خوردن داشتم
‫ولی اگه برم بیرون ‫دیگه نمی‌تونم بیام تو
‫چطور خونه خدا ‫ساعات بازدید محدودی داره؟
‫خوشحالم وقتی اومدم خونه بودی خدا
‫چی؟ آره میگی «چرت نگید بچه‌ها ‫من همیشه خونه‌ام»؟
‫یا دارم دیوونه میشم؟
‫بهت گفتم گرسنمه خدای عزیز
‫به هر حال
‫تا صبح چقدر مونده؟