‫"کتی"، می‌خوام به اون خاطراتت فکر کنی
‫اونایی که برات سنگین‌ترن
‫ازت می‌خوام یه انبار رو تصور کنی...
‫انتهایِ باغ‌ئت
‫اگه بتونی اون خاطراتو بندازی تو یه جعبه، ‫و با چسب درشو ببندی...
‫بندازی‌شون تو انبار
‫و درو قفل کنی...
‫بعدم از اونجا بری
‫هنوز از دستشون خلاص نشدی
‫ولی اگر هم بخوای، نمی‌تونی ‫فورا بهشون دسترسی داشته باشی
‫ و بعد...
‫هر روز که می‌گذره...
‫هر سال که می‌گذره
‫به مراتب، فراموش می‌کنی که اونجان
‫- خدای من، تو حالت خوبه؟ - آره ‫- خوبه، بیا ببریمت داخل
‫کار خوبی کردی بارونی‌تو پوشیدی، مگه نه؟
‫الان سوار ماشین می‌شیم، باشه؟
‫اول خشکت می‌کنم، بعدشم ناهار می‌خوریم
‫برو داخل ‫مراقب سرت باش
‫یه دقیقه دیگه برمی‌گردم
‫اوه!
‫خدای من
‫- ای وای من! ‫- خدای من!
‫- تا دوتا قطره بارون میاد، تمدن از هم فرومی‌پاشه! ‫- دیوونه‌خونه‌ست!
‫تو خوبی؟
‫آره
‫خدایا
‫کارت باهاش تموم شده؟
‫جونمو نجات دادی، بیا
‫هی، بجنبین! ‫برای خرید روز فوق‌العاده‌ایه، مگه نه؟
‫برو... برو داخل
‫بیا اینجا
‫صبر کن، بذار چکمه‌هاتو دربیارم
‫نوشیدنی؟ جدا؟
‫ساعت 11 صبحه
‫همه جا که 11 نیست
‫یهو هوس کردم
‫حالت خوبه، عزیزم؟
‫- آره، ببخشید، فقط یکی از اون روزاست ‫- مطمئنی؟
‫یه روز یه لیوان نوشیدنی ساعت 11ئه ‫دو روز دیگه ته کوچه داری مواد مصرف می‌کنی
‫من خوبم
‫- خوبِ خوبی؟ ‫- آره
‫برو با پسرت بازی کن
‫- اوکی دکی، رئیس تویی ‫- می‌دونم
‫اوه! صحیح! دارم به ماکارونی ‫و کوفته قلقلی فکر می‌کنم
‫-بهترینِ طبیعت، نمی‌شه از مک‌دونالد سفارش بدیم؟ ‫- نه
‫هی، ببخشید، خودتو سیر نکن
‫نه تا وقتی سرآشپز تو خونه هست
‫سلام، بابا
‫مایکل اونجاست؟
‫- می‌خوام دو کلمه باهاش حرف بزنم ‫- آره، آره، اینجاست
‫- من اینجا نیستم! ‫- آره، همین‌جاست، خوبه، خوبه
‫- بله، رئیس؟ ‫- مایکل اون گزارشا رو خوندی؟ - آره
‫پس چرا هنوز چیزی به من نگفتی
‫نه، نه، خوندمشون، فقط وقت نکردم جواب بدم
‫درسته...
‫مرسی
‫یک، دو، سه
‫- تونستی چیزی بفهمی؟ ‫- اون با مجوز آزاد شده
‫کتی، مسئله واسه 17 سال پیشه
‫17؟
‫خب، می‌شه گفت استانداردش اینه
‫- اگه اعتراف می‌کرد احتمالا زودتر آزاد می‌شد ‫- چیزی نیست
‫می‌دونم
‫مگه نباید وقتی یکی آزاد ‫می‌شه بهت خبر بدن...؟
‫نه، چرا می‌گن، ولی دیگه ‫خیلی ازش گذشته، کتی و ...
‫باید به پاش از این ردیابا ببنده؟
‫ممکنه موقع آزادی مانیتور ‫الکتریکی بهش وصل کرده باشن
‫احتمالا افسر آزادی مشروط هم داشته
‫و جوانب احتیاط تا الان رعایت شده و دیگه ‫زمانش طی شده، کتی
‫اون تو سو...
‫تو سوپرمارکت لعنتی بود
‫می‌دونم که راحت نیست
‫ولی بیشتر از چیزی که بتونی ‫تصورشو بکنی اتفاق میتفته...
‫از لحاظ قانونی دیگه چیزی نیست ‫اون حبسشو کشیده
‫در حالی که منم تو حبس بودم
‫- صبر کن تا یه حرکتِ... ‫- مستقیم پایین جاده، آره؟
‫- ویژه ببینی ‫- باشه، پس ادامه بده
‫آره!
‫- خیلی خفن بود، رفیق ‫- به خودت فشار نیار، مرد، فشار نیار
‫"گز" داره شروع می‌شه ‫داره می‌ره پایین، رفیق
‫- برای دیدن ضربه‌ی قرن حاضری؟ ‫- باشه، باشه، خیلی‌خب
‫- خواهیم دید، خواهیم دید ‫- زود باشید، پسرا - تو حالت خوبه، عزیزم؟ خوبی؟
‫- چیپس؟ ‫- بله، لطفا - با سس
‫- هم چیپس دارم هم سس ‫- موفق باشی
‫این پایین خیلی پرتنشه
‫هوم!
‫برای نابودی حاضره؟
‫- می‌خوام یه چیزی نشونت بدم ‫- هوم، چی؟
‫- این خودشه؟ ‫- کی؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟ ‫مایکل مک‌کالیستر
‫مایکل؟
‫- خدای من، کتی، نه، این کارو نکن ‫- چی؟ چرا نه؟
‫ضررش چیه؟ کلا دو ثانیه طول کشید ‫که پیداش کنم
‫- آخه اصلا... مطمئنی که...؟ ‫- آره
‫- همچین بد قیافه هم نیست ‫- سالی! - نه، فقط همینطوری گفتم!
‫تحت یه شرایط دیگه‌ای
‫یعنی، اگه من بودم از خودم نمی‌روندمش
‫صورتشو نگاه کن! ‫دارم شوخی می‌کنم، شوخی بود بابا
‫آفرین که داری این عوضی رو تعقیب می‌کنی
‫خب حالا چی پیدا کردی؟
‫خب، ‫اون فقط چند ساله که اینجا زندگی کرده
‫و هنوز برای کار می‌ره مرز
‫باورم نمی‌شه درست اومده دم در خونه‌ی ما
‫- تازه، نگاه کن، اون راننده اتوبوسه! ‫- تو دیگه خیلی مغروری بابا!
‫- زنشو ببین ‫- خوشگله
‫به نظرت زنش می‌دونه؟
‫خدایا، حتما باید بدونه، مگه نه؟
‫لعنتی!
‫مگه می‌شه با کسی که چنین ‫کاری کرده زندگی کرد؟
‫اوه، ماشین خوبیه
‫آره، ماشینش خوبه، خونه‌اش خوبه، ‫می‌دونم این کجاست خیلی گرونه
‫برای یه راننده اتوبوس خوب وضعش خوبه!
‫شاید این وجهه‌ی قاچاق موادشه
‫یا شاید زنش شغل خوبی داره
‫- شایدم کل کارتل مال اونه ‫- آره
‫- خیلی زود میاد تو رو می‌کشه ‫- و تو رم یه جایی زندانی می‌کنن
‫"بذارین بیام بیرون! بذارین بیام بیرون!"
‫خیلی‌خب دیگه، خوش گذشت، ‫حالا دیگه ببندش و برو
‫- داشتم فکر می‌کردم بهش پیام بدم ‫- چی؟ لعنتی، نه، کتی
‫- فقط برای اینکه بهش بگم عجب حرومزاده‌ایه! ‫- خب، باشه، ولی بعدش می‌فهمه
‫از طرف خودم که نمی‌فرستم ‫خدایا، انقدر احمق نیستم
‫ببین، امروز بیکار بودم ‫یه حسابِ جعلی ساختم
‫"مالی بلوم"؟ "اولیس"؟ ‫خب می‌فهمه که حساب الکیه
‫خدای من، کتی ‫خیلی خنده‌داری
‫بهترین دوستم خنده‌داره!
‫اوه... "بهترین دوستم"؟ ‫بیخیال
‫فقط یه "لعنت بهت" می‌فرستم و تموم
‫- وقتی پای نوشیدنی وسط باشه، عقل از سر آدم می‌پره ‫- پس بهتره یه نوشیدنی دیگه بخوریم
‫- بیا اینجا، پس حله؟ ‫- آره
‫اوه، باشه ‫ولی می‌خوای چی بگی؟
‫نمی‌دونم
‫یه چیز بی‌ضرر... فقط برای شروع ‫که وارد بحثش کنم
‫بعدشم بگم عجب آدم حرومزاده‌ایه
‫- نه... ‫- دیگه تموم شد
‫تو دیوونه‌ای ‫ولی به طرز عجیبی عاشقتم
‫دوباره راجع به من حرف می‌زدین؟
‫اوه، آره، از خداته!
‫- شما دوتا داشتین چیکار می‌کردین؟ به نظر مجرم میاین ‫- سرت به کار خودت باشه
‫چیه؟ خرید می‌کردین؟ همینه، آره؟ ‫کفش یا کیف دستی؟
‫اوه! این کارت تقریبا پیش‌داوریِ نژادی بود
‫- تا وقتی که از کارت خودت باشه نه من ‫- مسابقه چطور پیش می‌ره؟
‫- اه، برای تو که مهم نیست ‫- نه، واقعا نیست
‫خودشه
‫باشه، خب، چی می‌گه؟
‫"شما رو می‌شناسم؟"
"من سال پایینی شما بودم"
"به مدیر مدرسه‌امون چی می‌گفتیم؟"
"مک‌کینستری یک چشم"
"داری امتحانم می‌کنی؟"
"فقط می‌خوام بدونم کلاهبردار نباشی"
"جدا؟"
"فکر کردی دنبالِ... قایق موتوریتم؟"
"شاید"
"ببخشید، نوشیدنی خوردم..."
"داریم دنبال کسایی می‌گردیم که ازشون خوشمون می‌اومد"
‫عزیزم... شاید اصلا فکر خوبی نباشه
‫عزیزم... ولش کن
‫- سر میز گوشی دستتون نباشه، این تنها چیزیه که می‌خوام ‫- صد درصد - چی؟
‫- دارم تو مزایده شرکت می‌کنم ‫- سر چی؟ - یه صفحه گرامافون
‫- امرسون، لیک اند پالمر ‫- به نظر یه شرکت وکالتی میاد
‫فلسطینی هستی برای خودت!
‫کتی، عشقم، این کارو نکن
‫خونواده‌ی مک‌کالیستر
‫داشتم فکر می‌کردم یه شغل دیگه پیدا کنم
‫دیگه مجبور نیستم خودمو هر بار ‫تا مرز بکشونم...چیه؟ جدی می‌گم
‫درسته، بعد اون وقت این اطراف ‫کجا می‌خوای کار پیدا کنی
‫- اونم بدون هیچ تجربه‌ و تخصصی ‫- منم تجربه‌های خودمو داشتم
‫بابای من همه چیز بهمون داده ‫کارِت... این خونه
‫این چیزا رو درخت رشد نمی‌کنن
‫خب، شاید بتونم جراح درخت بشم؟
‫- من کارم با اره برقی خیلی خوبه ‫- لطفا، می‌شه فقط...
‫آره
‫خدای بزرگ، به ما برکت ده ‫مت تو را بابت این نعمت‌هایی که از آنِ توست
‫و ما از طریق فضل و بخشش تو، و عیسی ‫مسیح دریافت می‌کنیم حمد و سپاس می‌گوییم
‫- آره - به من پیام بده ‫- حتما
‫- هر هفته بدشانسی میارم ‫- اوه، عزیزم، اونا باختن؟
‫- زود باش ‫- دو دقیقه دیگه میام، کتی
‫بیا اینجا، چیه؟
‫می‌دونی وقتی درِ یه قوطی ‫کِرم رو باز کنی چه اتفاقی میفته؟
‫یه عالمه کِرم گیرت میاد
‫ولی جدی ‫ببین، نه
‫باید همین الان درشو ببندی ‫وگرنه به فنات می‌ده
‫- کی رو به فنا می‌ده؟ - زود باش دیگه! ‫- اومدم! - تو رو... اگه مراقب نباشی
‫سلام رفیق ‫پپرونی بزرگ یا مخلفات داشتین؟
‫- نه، رفیق، واسه ما نیست ‫- شما پلاک 33، آقای مک‌کالیستر نیستین؟
‫آره، آره ‫ولی نه، ما چیزی سفارش ندادیم
‫من فقط پول نقد می‌گیرم
‫ببین، می‌تونی به مدیرت زنگ بزنی ‫چون ما چیزی سفارش ندادیم
‫برو سراغ همسایه‌ها یا یه کاریش بکن ‫خدای من
‫ما نصف شاممونم خوردیم
‫باشه، باید یه چیزی بهت بگم ‫عصبانی نشو
‫دیروز وقتی رفتی...
‫آدرسشو پیدا کردم و براش یه پیتزا سفارش دادم
‫- براش پیتزا سفارش دادی؟ ‫- خب، چیز دیگه‌ای به ذهنم نرسید
‫وقتی گفتی می‌خوای سر به سرش بذاری
‫نمی‌دونستم می‌خوای کلسترول خون‌شو ببری بالا
‫- پولشم حساب کردی؟ ‫- چی؟ نه، بابا مگه احمقم
‫اصلا نمی‌دونم تحویل گرفته یا نه
‫خیلی حال‌گیریه که نتونستم واکنششو ببینم
‫خب، اصلا نباید لذت‌بخش باشه
‫خدای من! ما خیلی عصبانی بودیم ‫اونم تو بعد از ظهر یکشنبه
‫ولی بیا فراموش نکنیم اون کیه
‫فقط یه لحظه دیوونه شدی، مگه نه؟ مگه نه؟
‫- آره لحظه‌ای بود ‫- دختر خوب - می‌بینمت
‫کمک!
‫مایکل، بیدار شو!
‫بلند شو
‫باشه
‫- آقای مک‌کالیستر؟ ‫- بله
‫بهتون تسلیت می‌گم
‫- چی؟ ‫- ما می‌دونیم که الان زمانِ ناراحت‌کننده‌ای برای همه‌ست
‫نه، ببخشید، ببخشید ‫فکر کنم خونه رو اشتباه اومدین
‫اینجا پلاک 33 نیست؟
‫آقای مک‌کالیستر مرحوم؟
‫خدای من، کی مرده؟
‫شما، ظاهرا
‫ببخشید، رفیق ‫ولی یکی داره سر به سرتون می‌ذاره
‫- کی مرده؟ ‫- هیچ‌کس
‫- ببخشید، ولی امروز نه، ممنون ‫- خب، مطمئنین؟
‫معلومه که... لعنتی... چی؟
‫فقط برین، لطفا
‫متولد دابلین ‫"وایلد" کجا تحصیل کرده بود؟ کسی می‌دونه؟
‫متولد دابلین در سال 1854 ‫ولی تحصیل کرده‌ی...
‫برای بار هزارم می‌گم ‫سر کلاس گوشی نیارین
‫اسکار وایلد در مدرسه‌ی "پورتورا ‫رویال" در "انیسکیلن" درس خونده
‫از سال 1864 تا 1871
‫درسته ‫دقیقا اون سمتِ مرز
‫اندرو، کارت درسته!
‫ببخشید؟ ببخشید؟ ‫متاسفم که مزاحمتون می‌شم
‫می‌شه بهم بگین مایکل مک‌کالیستر ‫امروز از کدوم جاده می‌ره؟
‫مک‌کالیستر؟ اون که راننده نیست
‫- خیلی عالی بود ‫- اوه، ممنون، جو، خیلی ممنونم
‫سلام، جک
‫خب، خوب پیش رفت
‫ساعتای بیشتر، حقوق کمتر ‫هیچ صدایی هم ازشون درنیومد
‫یه جایزه پیش من داری
‫اگه واقعا می‌گفتم ساعت ‫بیشتر، حقوق کمتر با تیر می‌زدنم
‫- تو باید وارد سیاست بشی ‫- فرقی با اینجا نداره
‫امروز با جلسه‌ی برادرا مشکلی نداری؟
‫نه
‫- آره، آره، البته ‫- اخیرا یه کم آشفته به نظر میای
‫آره، ببخشید ‫امان از این چهارشنبه‌ شبا
‫اولویت‌بندی کن، مایکل
‫"لینا" دوست داره بری ‫اون پسر هم همینطور
‫این وقت سال یه کم همه چی درهمه
‫با اندرو و درس و مشقشو ‫منم که باید بالاسرش باشم
‫بهش به عنوان تکالیف مذهبی نگاه کن
‫فکر می‌کردم راننده اتوبوسه ‫ولی در واقع یه "فت کنترولر"ئه [لقب تحقیرآمیز برای مدیر یا سرپرست سنگین‌وزن]
‫ما تو این جلسات از ‫چنین لحنی استفاده نمی‌کنیم
‫چیو می‌گی؟ "فت کنترولر"؟
‫چیزای بدتری هم می‌تونم بهش بگم
‫همه اینا چه حسی بهت می‌ده؟
‫خشم
‫انگار که از زیرش در رفته
‫منظورم اینه که ‫اوضاع بر وفق مرادشه
‫خونه خوب، شغل خوب
‫وقتی پیتزا رو فرستادی عصبانی بودی؟
‫نه
‫حس فوق‌العاده‌ای داشتم
‫خب، ولی بعدش...
‫حس پوچی داشتم
‫به نظرت زیاده‌روی نکردی؟
‫مثل نوجوونا عمل کردم
‫برادرم لایق بیشتر از ایناست
‫بهم بگو که وقتی برادرت ‫فوت شد، تو چند سالت بود؟
‫15
‫نوجوون بودم ‫متوجه شدم داری چیکار می‌کنی
‫اینکه نتونستم فراموش کنم ‫یا اینکه دارم پسرفت می‌کنم، درسته؟
‫اگه دوباره بهش برخوردی،
‫دوست داری به مایکل مک‌کالیستر چی بگی؟
‫قصد ندارم دوباره باهاش برخورد کنم
‫من...
‫نمی‌تونم از فکر کردن بهش دست بردارم
‫لعنت بهت
‫لعنت بهتون!
‫- کت، حالت خوبه؟ ‫- آره، ببخشید، انگشت پام خورد به اینجا
‫"اووالتین"
‫من منظورم این نبود
‫"رازت چیه؟ مسلما اگه تو ‫این ساعت هنوز بیداری جواب نداده؟"
‫نه، چیزی نیست، شش، فقط...
‫- آروم باش، آروم باش ‫- خدای من - چیزی نیست - ببخشید
‫می‌خوام چهار نیروی طبیعی رو که ‫درباره‌اش صحبت کردیم رو بنویسین
‫می‌خوام بدونم گوش می‌دادین یا نه
‫- امیلی، همه چیز مرتبه؟ - آره - می‌شه لطفا ‫شروع کنی به نوشتن؟ - بله، خانم
‫"پس یا دلت نمی‌خواد صحبت کنی، یا ‫زیر یه مبل گنده گیر افتادی..."
‫"منم همینطور، انقد حواس منو پرت نکن"
‫من می‌خوام برم بخوابم
‫انگار تو رو چسبوندن به اون کوفتی
‫- خودت هم همینطور ‫- این فرق داره - چه فرقی؟ - فرق داره
‫در هر حال منم باید به کارم برسم
‫"یعنی داری منو یه حواس‌پرتیِ ‫خوب خطاب می‌کنی؟"
‫"شاید، مشکلی که نداره؟"
‫- وای خدا من! ببخشید ‫- تو چته؟
‫ریمی داره مسخره بازی درمیاره
‫مطمئنی؟ به نظر میاد آشفته‌ای ‫حالت خوبه؟
‫- من خوبم ‫- باشه
‫سالی؟ ‫ببخشید واقعا آشفته‌ام
‫- می‌خوای بعدا یه قهوه بخوریم؟ ‫- آره، آره
‫اینجا خیلی قشنگه، مگه نه؟
‫آره، می‌شه اینجا بشینیم؟
‫اوه
‫خیلی شیکه!
‫بذار ببینم
‫- غذا می‌خوری یا فقط قهوه؟ ‫- تو چی؟
‫سلام، خانما ‫چی می‌تونم براتون بیارم؟
‫- برای من یه آمریکانو، لطفا ‫- سفید یا سیاه؟
‫اوه، آهان، خوب بود ‫من سیاه می‌خورم
‫منم همینطور
‫اینجا خیلی قشنگه ‫خیلی وقته باز کردین؟
‫- آره، تقریبا بیشتر از یه ساله ‫- و همه چیز خوب پیش رفته؟
‫مثل هر کار دیگه‌ای شروعش کند بوده ‫ولی کم کم داره بهتر می‌شه
‫پوسترا رو خیلی دوست دارم ‫ایده‌ی اولیه‌اش از کجا اومده؟
‫اوه، اونا رو شوهرم انتخاب کرده ‫اون مغز متفکرش بوده
‫خودشه
‫- خودش؟ ‫- زنِ مایکل مک‌کالستر
‫- وای، تو رو خدا، کتی ‫- فقط کنجکاوم
‫- کتی، نمی‌شه همینطوری... ‫- فقط دارم یه ذره خوش می‌گذرونم
‫نه، نه، نه ‫خوش گذشت ولی این کار...
‫این یه چیز دیگه‌ست
‫- زود باش، بخند - نه ‫- می‌دونم که دلت می‌خواد
‫گرفتمش!
‫قشنگ شد
‫بفرمایید
‫- اوه، خدا، من خیلی متاسفم ‫- ببخشید، تقصیر خودم بود، تقصیر من بود
‫- دستتونو اونجا ندیدم ‫- می‌تونم... می‌تونم هزینه‌شو بدم؟
‫نه، هیچ اشکالی نداره، ‫همیشه این اتفاق میفته
‫راستش، من مثل پنبه نسوز ‫می‌مونم تو اینجور مواقع
‫من اینو تمیز می‌کنم و ‫براتون یه قهوه دیگه میارم
‫انگار که هیچ اتفاقی نیفتاده
‫ممنونم، لطف می‌کنید
‫عمدا اون کارو کردی
‫- نه، نکردم ‫- خودم دیدمت
‫چرا باید این کارو بکنم؟
‫نمی‌دونم، کتی، نمی‌دونم چرا این ‫کارو می‌کنی، ولی خواهش می‌کنم بس کن
‫باشه
‫منظورم اینه که، آره، اولش سربه ‫سرشون گذاشتیم و خنده‌دار بود ولی
‫- لطفا... ‫- دختر خوبی باشم و قرصامو بخورم؟ - نه
‫منظورم این نبود ‫و خودتم اینو می‌دونی
‫اصلا می‌دونی چیه، کتی؟ ‫لعنت بهش، من می‌رم
‫اوه، نه، سالی، لطفا نرو ‫لطفا اینطوری نباش
‫متاسفم، متاسفم ‫فقط داشتم اذیتش می‌کردم
‫نه، من می‌رم، و تو، باید این داستانو ‫یه کاریش بکنی، چون من دیگه...
‫- همه چیز مرتبه؟ ‫- خوبه، ممنون، مرسی
‫اوه، از گردنبندت خوشم میاد
‫اوه، مرسی ‫شوهرم برام خریده
‫- خوش به حالت، به نظر میاد آدمِ پرمغز و خوش سلیقه‌ایه ‫- شاید
‫ولی هنوز صندلی توالت رو نمیاره پایین
‫- تری، صبر کن! ‫- کتی، زود باش!
‫من می‌دونم تو کی هستی! ‫کدوم حرومزاده‌ای هستی!
‫- خب، من که تو رو نمی‌شناسم - اوه، مامان! ‫- اوه، ترسوندینم!
‫- سلام! ‫- داری چه غلطی میکنی؟
‫فقط داشتم بازی می‌کردم
‫آره، خب همزمان که بازی می‌کردی
‫پسرت تو مهد منتظر نشسته بود
‫و براش سوال بود که چرا مامانش نرفته دنبالش
‫اوه، خدای من، خیلی متاسفم ‫سلام!
‫مامان تو رو فراموش نکرده بود، باشه؟ ‫فقط باید یه جایی می‌رفتم
‫ولی البته که مامان تو ‫رو یادش نمی‌ره، می‌ره؟
‫نمی‌دونم چی شد ‫یه لحظه از ذهنم پرید
‫آره، اونا بهم زنگ زدن ‫من مجبور شدم زودتر از مدرسه بیام
‫زود باش، عزیزم، زود باش ‫بیا بریم تو اتاقت بازی کنیم، باشه؟
‫منم تا یه دقیقه دیگه میام پیشت، باشه؟
‫- من خیلی معذرت می‌خوام ‫- این چیه پوشیدی؟
‫فقط با خودم گفتم...
‫گفتم شاید دوستش داشته باشی
‫"دیدی؟ زیادم خجالتی نیستم"
‫"حق با تو بود، ‫تو یه حواس‌پرتی معرکه‌ای"
‫آره، آره، الان گیرت می‌ندازم
‫زود باش
‫- خدافظ، عزیزم ‫- خدافظ
‫- خیلی‌خب، روز خوبی داشته باشی ‫- تو هم همینطور
‫خدافظ!
‫فقط می‌خواستم ببینم چطور زندگی کرده
‫تمام چیزایی که داره...
‫چیزایی که برادرم هیچ‌وقت نداشتشون
‫همسر
‫پسر
‫می‌خواستم ببینم کجا غذا می‌خوره
‫کجا می‌خوابه
‫لعنتی
‫آرچی
‫کجایی؟
‫آرچی!
‫آرچی! آرچی!
‫آرچی!
‫آرچی؟
‫کجایی؟ اینجایی؟
‫اینجایی، عزیزم
‫بیا اینجا ببینم
‫بیا بریم
‫چیکار داری می‌کنی؟ ‫زود باش، بیا بیرون، بدو
‫لعنتی
‫اون دیگه چی بود؟
‫اوه! کوچولوی احمق!
‫لعنتی
‫ولی تو که واقعا نرفتی داخل خونه؟
‫نه