عصر همگی بخیر.
من جسیکا هولمز هستم.
و من دن تننباوم هستم.
امشب رو با داستان جذابی
درباره‌ی اسکله‌ی کنسینگتون شروع می‌کنیم.
بیلی استون از شبکه‌ی اکشن 9 به صورت زنده همراه ماست.
درسته، جسیکا.
اینجا در کنار دوتا صیاد محلی هستم
که به نظرمی‌رسه
بزرگ‌ترین ماهی مرکب تاریخ بشریت رو گرفتن.
می‌تونید به بیننده‌هامون بگید که دقیقاً چه اتفاقی افتاد؟
البته. آره.
ما اون بیرون مشغول بودیم. می‌دونید، یه روز عادی بود.
داشتیم سعی می‌کردیم که چندتا خرچنگ صید کنیم
که رالف برگشت گفت یه چیز واقعاً بزرگ به تورش افتاده.
آره، واقعاً بزرگ بود.
آره، خیلی.
آره. فکرکردم یه وال گنده‌ست.
منم گفتم که "بجنب، بکشش داخل!"
آره، و داشتم می‌کشیدم، و می‌کشیدم و می‌کشیدم.
درسته، و یه لحظه بعد، بنگ!
- آره - نگاه‌ش کنید. یه ماهی‌مرکب گنده.
واقعاً بزرگه. آره.
وقتی که اونو دیدین، چی تو سرتون می‌گذشت؟
اه، سوال عالی‌ایه. راستش... گرسنه بودم.
- باید بگم که وقت ناهار بود. - آره، می‌خواستیم هات‌داگ بخوریم.
خب، حالا برگردیم سراغ ماهی‌مرکب.
دن، جسیکا، نمی‌دونم اینجا الان چه خبره.
یه چیزی داره داخل ماهی‌مرکب تکون می‌خوره.
نمی‌دونم این رو از توی استودیو می‌بینید یا نه،
اما به نظرمی‌رسه که...
خب، این فوق‌العاده‌ست،
اما فکرمی‌کنم دارم... یه صورت می‌بینم.
- بیا. - آره، آره.
اه، دارن پوست ماهی‌مرکب رو پاره می‌کنن تا بفهمن چی داخلشه.
خیلی‌خب.
این چه کوفتیه؟
می‌تونی بهمون بگی که چه اتفاقی افتاده؟
پاکسازی.
همون‌طور که می‌بینید، سوالات زیادی وجود داره.
پاکسازی چیه؟
این دختر کوچولو کیه؟
از کجا اومده، و از اینجا کجا میره؟
بابت گزارش ممنون، بیلی.
حالا، بریم سراغ لیزا کینگ در هلیکوپتر شبکه‌ی 9...
وقتی کار رو می‌سپری به یه خونواده‌ی احمق معلومه یه جستجو و نجات ساده رو خراب می‌کنن.
تقریباً گرفته بودیمش.
اون آدمای عجیب که کیف کمری داشتن کی بودن؟
من این‌طور حس می‌کردم یا واقعاً بوی گوسفند خیس می‌دادن؟
من به نظرم بوی بز بود.
- اومم. - شاید لاما بود.
چه اهمیتی داره؟
و چرا ننسی صدات کردن؟
اسمشون جین و جین بود.
اونا یه سازمان زیرزمینی به اسم محافظان رو اداره می‌کنن.
فرقه‌ی جنسی؟
نه، فرقه‌ی جنسی نیست...
وقتی به بالای سازمان برسی، می‌بینی که همیشه فرقه‌ی جنسیه.
آره. نکته‌ی خوبی رو گفت.
اونا یه گروه تندرو هستن که معتقدن خاطرات
یک خط زمانی موازی رو دارن.
- بعضی از خاطراتشون کاملاً درستن. - آره.
اسم این پدیده رو "اثر آمبرلا" گذاشتن.
اه. اصلاً چطور ممکنه؟
خب، می‌دونی، هنوز داریم روش کار می‌کنیم.
از جنیفر چی می‌خوان؟
عالیه. اونم نمی‌دونید.
هی، هی، هی.
حالت خوبه؟
به لطف تو، کاملاً خوبم.
ببین. به خاطر این‌که جونت رو نجات دادم ازم عصبانی‌ای؟
خیلی واضح گفتم، نه؟
مریگولد نه.
می‌دونم، کلاوس. قرار بود چیکار کنم؟ ولت کنم بمیری؟
می‌دونم. فقط این‌که سه سال کامل هدر رفته.
سه سال پاک و هوشیار. اما این چیزیه که می‌خواستی، درسته؟
درباره‌ی چی حرف می‌زنی؟
دارم درباره‌ی خودمون حرف می‌زنم. این رابطه‌ی انگلی کوچولومون.
خراب‌کار ابدی و ناجی مقدسش.
تا وقتی من هستم،
لازم نیست مستقیم به بخش خالی زندگیت نگاه کنی.
خب! می‌دونی چیه؟ شاید بهتر باشه یکم خودتو آروم کنی.
نه، فکرنمی‌کنم بخوام آروم باشه، فهمیدی؟
خب، بالاخره اختلال بهترین ویژگی توی این خونواده‌ست.
ما مشکلات بابایی رو داریم! مشکل با بابایی!
معتاد آشوب،
مشکلات با مامانی!
مشکلات با بابایی بیشتر.
مسائل احمقانه‌ی نفرت‌انگیز.
و بعد تو...
می‌تونم بگم که انگار به طرز عجیبی خودشکوفایی داری.
به‌هرحال، خیلی از زندگی و
مچاله شدن توی حباب کوچیک برتری‌تون خسته شدم.
پس این تشکریه که بابت پنج سال مراقبت از تو گیرم میاد؟
- فکرکنم برعکس گفتی عزیزم. - اوه!
از وقتی که ری رفت کی از تو مراقبت کرده؟
هیچ‌کدوم از اینا به هیچ جاشون نبود.
کی از کلر کوچولو مراقبت می‌کرد
وقتی داشتی توی تمام آزمون‌های کوفتی شهر رد می‌شدی؟
خب فکرمی‌کنی من خوشم میاد یه مرد بالغ توی زیرزمینم زندگی کنه،
و کل خونه‌م رو توی ضربه‌گیر بپوشونه؟
فکرمی‌کنی خوشم میاد هربار که کفگیرت به ته دیگ می‌خوره بیام توی بیچاره رو جمع و جور کنم؟
ته؟ من؟
اینجا هیچ تهی وجود نداره، خانم جان. اصلاً.
من عمقم مثل درازگودال ماریاناست!
- وایسا خودت می‌فهمی. - می‌دونی چیه؟ باشه.
- خیلی‌خب. برو خودتو پرت کن پایین - حتماً.
کاملاً مشخصه این کاریه که می‌خوای انجام بدی.
خوش بگذره، و ببین به هیچ جام هست یا نه!
ممنون.
واقعاً ممنون.
بالاخره یه ذره صداقت.
حس خوبی داره. حس دلچسبی داره!
کلاوس قدیم رو می‌خواستی. تحویل بگیر.
- کلاوس، بیخیال. - کلاوس داری چیکار می‌کنی؟
مراقب باش، کلاوس!
می‌دونید چیه؟ خب، تا اینجایی،
کس دیگه‌ای هست که بخواد چیزی رو بیرون بریزه؟
چون الان وقتشه.
نه؟
هیچ‌کس؟
خوبه. چون از آدم بد این خونواده بودن خسته شدم.
حالا که نمایش تموم شد، باید راجع به جنیفر چیکار کنیم؟
باید پیداش کنیم.
با این آشغال جایی نمیریم.
اون گفت من بهترین بودم، پس...
همین‌طوری گفتم.
مراقب باش.
اوهوم.
- مراقب باش. - آره، باشه.
هی، بن؟
چیه؟ چی می‌خوای؟
اه، ساعت سه شده.
وقتشه یه سر به افسر عفو مشروطت بزنی.
اه، درسته. بی‌صبرانه منتظرم تا بهش بگم مشغول چه کاری بودم.
عبور از مرز ایالتی، شلیک به کل شهر،
کش رفتن یه فولکس‌واگن.
فکر خوبیه.
اسکل.
خیلی‌خب.
یه بررسی از یه کرایسلر لبارون می‌خوام،
80، 81
قهوه‌ای، کناره‌های چوبی شبیه‌سازی شده، پلاک نیومکزیکو.
دنبال مواردی هستم که اسم کوچیک صاحبشون جینه.
می‌شه ج-ی-ن.
یا ج-ی-ی-ن.
می‌دونید چی عجیبه؟
همه‌ی اون آدمای توی نیوگرامپسون.
اونا لباس نظامی با مارک هارگریوز پوشیده بودن.
لوثر، کل اون مکان شهر هارگریوز بود.
انگار طراحی شده بود تا جنیفر رو گروگان نگه داره.
به هرحال چه چیزی راجع بهش انقدر مهمه؟
معلوم نیست؟
یکی از ماست.
- نه، امکان نداره. - خب، این منطقیه.
وگرنه چرا پدر یه نمایش ترومن حول محور اون ساخته؟
اون یارو مارو بازی داد، خب؟
هیچ‌کدوم از حرفای جنیفر با داستان سای جور درنمیاد.
حالا دیگه هردوشون رفتن، بنابراین دوتا گزینه‌ی مسخره برامون می‌مونه.
یا باید بریم دنبال محافظان، یا بدتر، با پدر صحبت کنیم.
بیخیال، پسر.
فکرکنم باید تقسیم شیم. من و لایلا میریم دنبال محافظان.
باقی شما برید با پدر صحبت کنید.
من با شما میام.
و من میرم دنبال جنیفر.
اگه باهم بمونیم بهتره.
نه، نیست.
و این سفر کوچولو ثابتش کرد.
برای کسی که از اول نمی‌خواست بره زیادی مشتاقی.
شما همه‌تون یه مشت دلقکید. خودم تنها میرم.
بن.
همین‌طوری راه نیفت برو.
و بعد شیش نفر موند.
ببین.
علت این‌که من رو ننسی صدا زدن...
خودم می‌دونم.
چی رو می‌دونی؟
تورو دنبال کردم.
اون شب.
تو چی؟ چی، پس حالا داری جاسوسیم رو می‌کنی؟
دیدمت.
با اون... توی کافه بودی.
با کی؟
خنگ بازی درنیار.
همون پسر کوچولوی یونانی که سیبیل داشت.
این برای تو خنده‌داره؟
آره، باور کن. واقعاً خنده داره.
بچه‌هامون قراره توی یه خونواده‌ی از هم پاشیده بزرگ بشن، و تو می‌خندی.
دیگو، اون پسر کوچولو،
پسر کوچولوی یونانی،
پنجه.
آره. داشتیم به طور مخفیانه درباره‌ی محافظان تحقیق می‌کردیم.
دروغ گفتی؟
و داری مخفیانه با سی‌آی‌ای کار می‌کنی؟
برای همینه که بهت نگفتم. همین واکنش عجیبتو می‌دادی.
من واکنش عجیب ندارم.
- یه جوری رفتار می‌کنی انگار با یکی دیگه بودم. - بدتره.
خب، ببین، خیلی دوست دارم بیشتر این مسئله رو باز کنم،
اما کلی چیزای مهم‌تر داریم که بهشون فکرکنیم.
به خاطر اینکه توی سی‌آی ایه، ها؟
من فقط یه راننده‌ی پیک احمقم.
نه، دیگو.
پس چرا؟
چون یه چیزی برای خودم لازم داشتم، خب؟
یه چیزی به غیر از پوشک عوض کردن و نوشیدنی‌خوری مامان‌ها و کلاس باله.
حداقل می‌تونی هرروز از خونه بیرون بری.
من توی این منظره‌ی جهنمی بی‌پایان حومه‌ِ شهر گیر کردم.
خب، دونستنش خوبه. این‌که زندگی‌ای که ساختیم انقدر بده.
منظورم این نبود.
فکرمی‌کنی من خوشم میاد هرروز صبح تا شب برم بسته تحویل بدم؟
مثل سگ کار کنم؟
اه، باور کن.
ترجیح میدم اون بیرون کله بشکونم،
اما خب، یکی باید برای این ازدواج پا پیش بذاره، چون...
مطمئناً این شخص تو نیستی.
کمکم کن!
بن!
تق تق!
چندتا لباس تازه که مستقیم از خشک‌کن دراومده چطوره؟
شما... شما کی هستین؟
من دکتر جین هستم، که با ج شروع می‌شه (Jean)
و من دکتر جین هستم، که با ج شروع می‌شه. (Gean)
بهت اجازه میدیم تصمیم بگیری که کدوم جین غالبه...
و کدوم مغلوب.
اینجا چه خبره؟
من زندونی‌ام؟
- نه! - نه، البته که نه. تو مهمون مایی.
ما خیلی وقته که دنبالت می‌گردیم.
کلی سوال درباره‌ی پاکسازی داریم.
درباره‌ی چی حرف می‌زنی؟
پاک... اه...
اوه.
فهمیدم، فهمیدم. مشکلی نیست.
تو به تازگی یه تجربه‌ی خیلی دردناک رو پشت سر گذاشتی.
اون دسته‌ی اشرار، سعی کردن تورو بدزدن.
نه، نه.
اونا... اونا داشتن...
اونا...
اونا چی، عزیزم؟
خب، خداروشکر که به موقع بهت رسیدیم.
کی می‌دونه ممکن بود چه بلایی سرت بیاد.
کسی هست که بخوای بهش زنگ بزنی؟
مامان؟ بابا؟
شاید یه دوست؟
همه‌شون رفتن.
کل زندگیم.
همه‌ش یه دروغ بوده.
من بخشی از شوخی مریض کسیم؟
چیزی نیست، عسل.
دیگه جات امنه.
نه، اه، باید برم.
آروم باش، عزیزم.
فقط بذار جین و جین مراقبت باشن، همم؟
درسته.
بیا. این حالت رو بهتر می‌کنه.
زودباش.
بد نیست، درسته؟
می‌دونی، همه از شیر آلپاکا خوششون نمیاد.
به شدت دوشیدن شیرش سخته.
سختی داره.
این‌طوری می‌شه...
پس این انجمن کتابه، ها؟ ننسی؟
اه، خفه شو، دیگو.
اه خدایا!
تو رانندگی کن.
مطمئنی؟ واندا؟
آره. دیگه اهمیتی نمیدم.
یکم فرمونش به راست می‌کشه.
و بیشتر از 40تا نرو، وگرنه اگزوزش میفته.
فهمیدم.
به مقرفرماندهی محافظان خوش‌اومدین، از طرف جین و جین.
جین و جین اونقدری بهمون اطلاعات ندادن که کارمون راه بیفته.
برای یکبار هم که شده متمرکز بمون، عزیزم.
همه‌ی پرونده‌ها رو بردن.
آره، قطعاً اون‌طوری به نظرمی‌رسه.
تا شما دوتا دارین باهم بحث می‌کنین، من شناسایی لازم رو انجام میدم.
هیچی اینجا نیست، دیگو.
- هدف‌هامون با عجله رفتن، درسته؟ - آره
خب؟
خب... عجله کار رو خرابب می‌کنه، مامانی.
بگو ببینم. چرا نمی‌تونی چشمک بزنی؟
می‌تونم چشمک بزنم.
می‌دونی، فقط...
نمی‌خوام.
خب باید برگردی تو کارش، رفیق.
نکن!
وای! کجاییم؟
یه ایستگاه مترو.
می‌تونم ببینم، اسکل، اما چرا آوردیمون اینجا؟
باور کن لایلا، عمدی نبود.
از زمانی که بن با اون مریگلد عتیقه مسموممون کرد.
وقتی چشمک می‌زنم، به اینجا می‌رسم.
- جالبه. - نه واقعاً.
این پایین چه خبره؟
اوه!
خب، نه باجه‌ای هست. نه قطاری.
ببین این با هرمترویی که تاحالا رفتی فرق داره.
خب، قطارها کجا میرن؟
همینش عجیبه.
من سوار قطار غربی شدم. یه ایستگاه رفتم.
وقتی اومدم بالا، دقیقاً همین روز و همین ساعت بود،
اما یه خط زمانی کاملاً متفاوت.
خب حالا اینه که جالبه.
آره.
یه نقشه.
اون کمک می‌کنه، نه؟
اگه می‌تونستم بفهممش.
یه بار کل متروی توکیو رو جهت یابی کردم
درحالی که یه زخم گلوله روی رونم بود و پریود بودم،
پس چقدر می‌تونه سخت باشه؟
خب، پس...
شمال به جنوب. اینجا متصل می‌شن.
لعنت بهش، واقعاً گیج کننده‌ست.
قطار شرقی. بریم؟
باید برگردیم پیش دیگو.
کسل کننده. زودباش، بیا سوار شیم.
نمی‌خوام تا زمانی که می‌فهمیم چه خبره سوار بشم.
باید تکون بخوری.
گمشو، گمشو! بیرون بمون!
اه، عالیه.
دایی کلاوس؟
کلر بر!
اینجایی!
اه، داری چیکار می‌کنی؟
می‌دونی، این تلویزیون...
یه مدتیه خراب شده.
متوجه نشدی؟
فکرکردم ببرمش به تعمیرگاه
و بذارم از جادوشون استفاده کنن.
هی، مراقب باش! مراقب پاهات باش!
رفتی رو شیشه. مراقب شیشه باش.
اون یه حادثه بود.
و پولشو بهت پس میدم.
دایی کلاوس،
هر اتفاقی که افتاده، چرا نمیای بشینیم و دربارش حرف بزنیم؟
ازت ممنونم، کلر بِر.
و خوشحال می‌شم که یه تاریخ دیگه درباره‌ش بحث کنم، اما...
دایی کلاوست روز واقعاً... وحشتناکی داشته،
و نمی‌تونه...
الان نمی‌تونه این مکالمه رو داشته باشه. متاسفم.
بیخیال، دایی کلاوس.
نوشیدنی این اوضاع بد رو بدتر نمی‌کنه؟
نه، خیلی دیر شده.
- نه. - خیلی دیره.
نه، نیست.
آره، هست. من میرم.
لطفاً، فقط یه لحظه باهام حرف بزن.
می‌شه لطفاً بری کنار؟
- می‌تونیم اینو پشت سر بذاریم... - می‌شه لطفاً تکون بخوری لعنتی؟
همین حالا!
بهت گفتم که خیلی... دیره.
لعنتی، بوی کثافت میده.
خدایا!
دکتر جین تیبدو.
پاکسازی؟
بیا پیش بابایی.
بفرمایید.
چندشه.
نفرت انگیزه.
دفتر خاطرات عزیزم،
چرا من همیشه کت‌وشلوار می‌پوشم؟
همم.
داری چیکار می‌کنی؟
خرده‌های نون. یه دستگاه خودکار خراب.
یه لکه روی زمین که شبیه نقشه‌ی استرالیاست.
- سه تا لامپ سوخته. - همم. شاعرانه‌ست.
آره.
به نظرت به کجا می‌رسیم؟
حدسم اینه که به آپارتمان جین و جین برمی‌گردیم.
- همون روز، همون مکان، خط زمانی متفاوت. - خط زمانی متفاوت. می‌دونستم.
نشون میده که چقدر می‌دونی.
حتماً توی زمان به جلو رفتی، به آخر دنیا.
نه، نه، نه. ما جایی نپریدیم.
ما توی زمان عقب یا جلو نمیریم.
فقط به نسخه‌های متفاوتی از زمان حال میریم.
این آپارتمان جین و جینه.
قبلاً اینجا بودم.
این آخرالزمان منه.
آخرالزمانت؟
آره، خط‌زمانی اصلی.
چهل سال اینجا گیر افتاده بودم.
این خط‌زمانی‌ایه که ویکتور ماه رو منفجر کرد و ما جلوشو نگرفتیم.
خب، این خط‌زمانی خیلی مزخرفیه.
یه لحظه صبرکن.
دوربین؟
چیه؟
الان گوزیدی؟
بخواب رو زمین!
- کدوم خری داره بهمون شلیک می‌کنه؟ - من .
خب. باید از اینجا بریم. برو!
وایسا بیام!
باید تمرین هوازیم رو بیشتر کنم.
لعنتی.
دارین چیکار می‌کنین؟
چیزی پیدا کردی، عشقم؟
اه، یه چیزی پیدا کردم.
یه چیزی که این پرونده رو به شدت باز می‌کنه.
خیلی‌خب.
بده ببینم.
آکادمی آمبرلا.
غیرممکنه. توی 2006 هیچ آکادمی آمبرلایی وجود نداشته.
نه توی این خط‌زمانی.
باید یکی از وسایل جین و جین باشه.
ادامه بده.
14ام اکتبر، 2006.
وایسا، چه چیزی درباره‌ی 14ام اکتبر، 2006 خاصه؟
اون روزیه که بن مرد.
بن ما.
این تصادفیه.
بذار برات توضیح بدم.
یه خشک‌شویی خیلی اتفاقی ظاهر می‌شه
و مارو استخدام می‌کنه که به مین، نیوگرامپسون بریم تا دختری به اسم جنیفر رو نجات بدیم.
کل شهر دیوونه می‌شن،
از بغل تصادف می‌کنیم،
و اون دختر توسط دوتا آدم مسلح توی ایستگاه واگن دزدیده می‌شن.
حالا توی آشغالاشون،
یه سند خارجی پیدا می‌کنیم که یه ربطی به مرگ بن داره.
بنابراین...
هرجریانی که درباره‌ی جنیفر هست،
یه ربطی به بن داره.
کار دراومد، افراد.
شرط می‌بندم پشیمونی که اون رزومه رو نفرستادی، ها؟
حادثه‌ی جنیفر" چه کوفتیه؟"
اون یه حادثه‌ی غم‌انگیز بوده.
سلام، بنجامین.
سای، کدوم گوری بودی؟
دخترم کجاست؟ پیداش کردین؟
اه، سالم پیداش کردیم.
یه دسته از افراد دوست‌داشتنی شهر با یوزی بهمون حمله کردن.
گفتم که کار خطرناکیه.
همچنین گفتی که دخترته، که کاملاً مزخرفه.
اون اصلاً نمی‌دونست تو کی هستی.
اصلاً چرا اینجایی؟
- پس باهاش حرف زدی؟ - آره.
کلی باهم وقت گذروندیم.
واقعاً دختر خوبیه.
پس حالا متوجه می‌شی.
چی رو ؟
این‌که چقدر خاصه.
خب، آره، باحال به نظرمی‌رسید.
راستش، نمی‌تونم بهش فکرنکنم.
الان کجاست؟
دوتا آدم عجیب با... کیف کمری بردنش.
جین و جین، این چیزا.
خب، با دقت به حرفم گوش بده.
این وضعیت به شدت بدیه، خب؟
می‌تونی حرفمو باور کنی یا نکنی. اهمیتی نداره.
به‌هرحال، در خطر بزرگیه. باید فوراً اون رو برگردونیم.
- فکرمی‌کنی اینجا چیکار می‌کنم؟ - خواهر و برادرات کجان؟
اون بدبختا رو بیخیال. الان منم.
بذارید از اینجا برم!
هی، هی، هی، هی.
چه...
چه اتفاقی داره برام میفته؟
کار اونه. داره صدات می‌کنه.
چی؟ درباره‌ی چی حرف می‌زنی؟
بهت که گفتم.
اون خاصه.
و تو هم خاصی، بن.
فقط به بدنت گوش کن.
باشه؟ بهت نیاز داره، بن. نمی‌تونه اون بیرون تنها بمونه.
باید این ماجرا رو حل کنی.
هرچی که برای پیدا کردنش لازم داری رو... درونت داری.
باشه؟ فقط چشمات رو ببند.
چشمات رو ببند.
به بدنت گوش کن.
از غرایزت استفاده کن.
همه‌چی خوبه، عزیزم؟
آره، چیزی نیست.
بیا.
- می‌خوایم یه چیزی نشونت بدیم. - آره.
این وسایل دیگه چین؟
مدرک.
مدرک چی؟
مدرک این‌که دنیایی که توش زندگی می‌کنیم یه دروغ بزرگ و مسخره‌ست.
اول، شبیه...
شبیه یه رویا بود.
یکی از اون خواب و رویاها که نمی‌دونی داری خواب می‌بینی یا نه.
اما بعدش،
این وسایل پیداشون شد.
نشانه‌های کوچیکی برای اثبات، که توی زمان و فضا جابه‌جا شدن.
اثبات تئوری جهان‌های متعدد مکانیک کوانتومی و این چیزا.
باید ببینی که اونا مارو با هراسمی که تونستن صدا زدن. درسته، جین؟
کلاهبردار، فریب‌کار، شارلاتان.
ما رو به عدم صداقت فکری متهم کردن.
اونا" کی هستن؟"
"اونا کین؟"
برای شروع، دانشکده‌ی کالج اجتماعی گلدن مسا.
شهرت ما به گل کشیده شد.
حق تصدی، لغو شد.
و همه‌ش به خاطر این‌که
جرات کردیم حقیقت رو
درباره‌ی این خاطرات بگیم.
خاطرات یک خط‌زمانی دیگه.
خط‌زمانی‌ای که خیلی حس...
واقعی‌تری داره.
جایی که... داشتم توی هاروارد تدریس می‌کردم،
و جین همکار مک‌آرتور بود.
خیلی‌خب.
اما، کل این چیزا چه ربطی به من دارن؟
جنیفر.
تو کلید ماجرایی.
راهی برای از بین بردن تمام خطوط‌ زمانی اشتباه و بازیابی خط‌زمانی واقعی.
ما آماده‌ایم، عزیزم.
باید چیکار کنیم، ها؟
چطور می‌تونیم کمکت کنیم که پاکسازی رو عملی کنی؟
شما آدما...
شما‌ها واقعاً دیوونه‌اید.
امم!
با ادب باش، عزیزم.
هی، کمکم کنید! یکی کمکم کنه!
ما خیلی باهات خوب بودیم.
تورو به خونه‌مون آوردیم.
شیر آلپاکا بهت دادیم.
شاید دیدن یه دوست قدیمی، به تقویت حافظه‌ت کمک کنه.
فکرمی‌کنم شما از قبل باهم آشنا شدین.
نه.
بهش فکرکن، بچه‌جون.
اونو ببند، رودی.
نه، نه، نه! نه!
وایسید! وایسید!
منو باهاش تنها نذارید!
بذارید بیام بیرون! لطفاً! نه! بذارید بیام بیرون!
بذارید بیام بیرون!
واقعاً داریم انجامش میدیم؟
آره.
آره، همین‌طوره.
صبرکن.
تو گردهمایی‌های خونوادگی رو نیومدی. به ندرت زنگ می‌زنی.
هیچ‌وقت توی خبرنامه‌ی خونوادگی چیزی ثبت نمی‌کنی.
و الان، تو اول صف ملاقات با پدری؟
جریان چیه؟
گیر افتادم، باشه؟
توی سرم، توی یه بحث بی‌پایان با اون گیر افتادم.
و حس می‌کنم...
تنها راهی که می‌تونم به جلو حرکت کنم
اینه که بالاخره حرفمو بهش بزنم.
- می‌دونی منظورم چیه؟ - آره.
فقط یه یادآوری دوستانه برای گروه
آخرین باری که حرفتو به پدر زدی،
تورو به قتل رسوند.
مطمئنم که دوباره اتفاق نمیفته.
درسته؟
احتمالاً اصلاً از در اصلی رد نمیشیم.
اگه نزاکت جواب نده،
مغزشون رو پخش دیوار می‌کنم.
بیاید بریم.
سه نفر درحال نزدیک شدن.
دریافت شد. باید وارد عمل شیم.
می‌تونم کمکتون کنم؟
آره، می‌تونی بری داخل و به رجی بگی که داریم میایم داخل
چه خوشش بیاد چه نیاد.
البته، خانم هارگریوز. خوش‌اومدین.
منتظرتون بودیم.
لوثر. ویکتور.
شما رو به داخل خونه همراهی می‌کنم. از این طرف، لطفاً.
این دیگه چه کوفتیه؟
بهتره که یکی از کمین‌های پدردختری نباشه.
بهش گفتی که داریم میایم؟
نه.
پنج ساله که با اون مرد حرف نزدم.
چه لذتی که بالاخره چهره‌ها رو می‌بینم.
تو باید آلیسون باشی.
خیلی درباره‌ت شنیدم.
واقعاً؟
آره.
و لوثر... پسرکوچولوی فضایی خودم.
بالاخره فرصتشو دارم که به خاطر
مراقبت از ماه ازت تشکر کنم.
اوه!
کاری نکردم.
ویکتور عزیزم.
می‌دونم که علاقه‌ی مشترکی نسبت به ویالون داریم.
برای من بیشتر یه رابطه‌ی عشق و نفرتیه، اما...
بیاید.
بیاید بشینید.
باشه.
رجی خونه‌ست؟
مطمئنم یه جایی داره می‌چرخه.
بیاید اول یکم همدیگه رو بشناسیم.
شروع کنید. خجالت نکشید. آشپز ناراحت می شه.
چای؟
خب، لعنت به این شانس.
Yo.
- کویین. - کلاوس.
چه سوپرایز لذت‌بخشی.
فکرمی‌کردم مردی، اما انگار می‌تونی شناور شی.
می‌دونی، همه‌ش مرگ، تولد دوباره، مرگ، تولد دوباره، مرگ...
یه چرخه‌ی معیوبه. خوب به نظرمی‌رسی.
ریش.
خیلی... جالبه.
ممنون.
تو همون کله‌خراب، معتاد داغونی
که به من پول بدهکاره.
- اه، واقعاً؟ - آره.
چقدر بود؟ پنج هزار؟
واقعاً... الان پول نقد باهام نیست.
- 40تا چی. - چهل تا؟
نه، پسر، حتماً من رو با یکی دیگه اشتباه گرفتی.
این ماجرا پنج ساله که درجریانه، کلاوس.
دست... اه!
ریاضی خوبه.
ببین، کویین، می‌دونی،
می‌تونیم کل روز اینجا وایسیم و درباره‌ی دلار و سنت حرف بزنیم،
اما فکرمی‌کنم هردومون می‌دونیم که
من پولت رو ندارم.
و حتی اگه بهم وقت بدی،
نمی‌تونم جورش کنم.
پس اگه توی اون قلب سیاه و تاریکت می‌تونی راهی پیدا کنی
که بدهی رو ببخشی...
نظرت چیه که یکی از اون چشم‌های خوشگل رو از سرت بیرون بکشم
و دور گردنم بندازمش.
خب، می‌تونی اون‌کار رو کنی.
یا می‌تونی بیخیال استرس و انرژی
و سردرد و وقتی که صرفش می‌کنی بشی و همین حالا من رو بکشی.
اون اسلحه‌ت کجاست؟ کجا نگهش داشتی؟
دستات رو بکش، مرتیکه‌ی عجیب.
- پشت کمرته؟ - تمومش کن!
همیشه یه توله‌سگ مریض بودی.
توی صورت نه، لطفاً.
عوضی آشغال.
خدایا.
حرومزاده.
کانادا واقعاً باید سرد باشه.
خب، آره.
یعنی می‌تونه باشه.
تابستون‌ها کاملاً دلپذیره.
و لوثر، تو چی؟ تو چیکار می‌کنی؟
اه! ام...
من یه رقاص حرفه‌ایم.
- رقاص؟ - آره.
چه فوق‌العاده!
شما واقعاً خوب عمل کردین. البته باید بگم، نه به خاطر پدرتون.
اونو شنیدم.
رئیس حراستم بهم خر میده که
که دهکده‌ی کوچیک نیوگرامپسون،
هنوز به خاطر گندکاری بزرگ شما داغونه.
هرچی که می‌خوام بدونم رو بهم بگید وگرنه از عواقبش زجر می‌کشید.
اول تو.
- هی، هی.
آه!
پس حقیقت داره.
حدس می‌زدم که نمی‌تونستین اون همه آسیب رو به صورت طبیعی انجام بدین.
اما چطور؟
رجی، کافیه.
واقعاً این‌طوری می‌خوای با مهمونات رفتار کنی؟
تهدید و بازجویی؟
حالا، بشین،
و مثل انسان‌های متمدن باهم مکالمه می‌کنیم.
فکرکنم حالا می‌دونیم که توی رابطه حرف حرف کیه.
چای، عزیزم؟
نه، ممنونم، عزیزم.
اگه اجازه هست می‌خوام بپرسم،
چطور قدرت‌هات رو به دست آوردی؟
چرا شهر نیوگرامپسون رو نابود کردین؟
و...
با اون دختر چیکار کردین؟
خب، یه جورایی داستانش طولانیه،
اما همه‌ش از اونجایی شروع شد
که سای گروسمن اومد سراغمون.
این اسم رو نمی‌شناسم.
- اوه. - می‌دونی چیه، رج؟
فکرمی‌کنم سوال واقعی اینه که
چرا یه شهر کامل ساختی تا یه دختر رو زندونی نگه داری؟
اسمش جنیفره.
و زندانیش نکرده بودم.
داشتم ازش محافظت می‌کردم.
محافظت دربرابر چی؟
طبیعتاً، شما.
پس اون یکی از ماست.
متاسفانه نه.
اون اصلاً شبیه شما نیست.
درحقیقت، به هرنحوی که فکرشو کنید برخلاف شماست.
و از همه‌ی شما روی همدیگه قدرت بیشتری داره.
هی!
باید درباره‌ی بن حرف بزنیم.
واقعاً موهبت جالبی داری.
خب،
راستش موهبت و نفرین.
فکرکنم بدونم چطوری قراره اون بدهی رو پرداخت کنی.
اه، بیخیال. منو معلق نگه ندار.
عوضی.
توی مولداوی.
از مولداوی.
و بیشترش ویرایش شده.
عالیه. پس نمی‌تونیم بخونیم یا ببینیمش.
می‌تونم بگم که، این سند مال خط‌زمانی اصلی ماست.
توضیح میده که بن چطور مرده.
به عنوان "حادثه‌ی جنیفر" بهش اشاره می‌کنه.
ما که می‌دونیم بن چطور مرده.
خیلی خب، پس بهمون بگو.
خب، یه حادثه‌ی غم‌انگیز بود.
بن، بن ما، به خاطر شکست ما به عنوان یک تیم مرد.
هیچ‌کس مسئول نبود، و...
و چی؟
آلیسون، بن چطور مرد؟
یه حادثه‌ی غم‌انگیز بود.
- بن مرد چون ما به عنوان یک تیم شکست خوردیم.
هیچ‌کس مسئول نبود، با این وجود همه‌مون مسئول بودیم.
بن هارگریوز بهترین ما رو به نمایش گذاشت.
بن آکادمی آمبرلا بود.
این دیگه چه ترفند مریضیه؟
خب، هیچ‌کدوم از می‌تونه به یاد بیاره که بن واقعاً چطور مرده؟
هیچی؟
من... من اونجا نبودم.
خب، منم نبودم، اما باقی شما بودین.
فکرمی‌کنید یه چیزی درباره‌ی مرگ برادر عزیزتون رو به یاد میارید،
اما این‌طور نیست.
- اینجا چه خبره؟ - مشخص نیست؟
یکی داشته با مغز شما بازی می‌کرده.
خاطراتمون رو دستکاری کرده.
با اینکه می‌تونه خیلی جذاب باشه،
بهتون اطمینان میدم که من اصلاً نمی‌دونم جریان چیه.
تو یه چیزی می‌دونی، پیرمرد.
شما دارید براساس رفتارهای یک نسخه‌ی کاملاً متفاوت از من
از یک خط‌زمانی کاملاً متفاوت حرف می‌زنید.
باید بگم که،
کاملاً شبیه کاراییه که من ممکنه انجام بدم.
اه، اینم از این.
ممکنه یه پروژه‌ی مخفی خاص با یک سازمان اطلاعاتی مخفی خاص
وجود داشته باشه، یا شایدم نداشته باشه.
آزمایشات انسانی روی مغز.
باید می‌دونستم.
جنگ روانی توی دهه‌ی 60 کاملاً رایج بود،
اما فقط یه قرارداد کوتاه بود.
بی‌نهایت سودآور.
پس می‌تونی خاطرات رو پاک کنی؟
دررابطه با مغز انسان، هرچیزی ممکنه، مرد جوان.
اگه می‌تونی پاکشون کنی، می‌تونی بازیابیشون هم کنی، درسته؟
- با تکنولوژی مناسب، آره. - که داری درسته؟
طبیعتاً.
مطمئنم یه جایی توی همین ساختمونه.
خیلی‌خب، پیرمرد، قراره همه‌شون رو برگردونی،
تک تک خاطراتی که به مرگ بن ربط دارن.
چون اگه حادثه‌ی جنیفر رو پاک کردی،
یعنی یه چیز خیلی مهمی وجود داشته
که وقت گذاشتی تا از شرش خلاص شی.
من همچین کاری نمی‌کنم!
درحال حاضر ما باید بریم دنبال اون دختر قبل از این‌که خیلی دیر بشه.
رجی، لطفاً.
عزیزم، این کار وقت‌گیریه. می‌تونه ساعت‌ها، یا حتی روز‌ها وقت بگیره.
هرزنجیره‌ای از اتفاقات که درجریان افتاده
درنهایت نتیجه‌ی کار توئه.
هر خط‌زمانی‌ای که این اتفاق افتاده، کمکشون کن.
لطفاً.
این چه کوفتیه؟
اون چی بود؟
چیزی نیست که از پسش برنیایم.
البته که نه.
- می‌بینمشون! - بخواب رو زمین!
عجله کن!
حیف شد.
واقعاً کارمندهای خوبی بودن.
آره، اما اگه تیرشون می‌خورد، همه‌چی خراب می‌شد.
کاری رو کردیم که مجبور بودیم.
البته که همین‌طوره، عزیزم.
احتمالاً وقت قایم‌باشک بازیه.
واگن رو میارم.
فقط تکیه بده و آروم باش، لوثر.
آره، باشه.
همه‌مون باید این‌کار رو انجام بدیم؟ نمی‌تونی فقط با یکی از ما انجامش بدی؟
تکه‌هایی از خاطرات اصلی شما هنوز توی مغزتون هستن.
اونا قطعاتی جدایی‌ناپذیر از یه پازل بزرگ‌تر هستن.
منم می‌خوام وصل بشم.
اما تو که توی مأموریت نبودی.
اون موقع توی تیم نبودم، اما الان هستم،
و منم به اندازه‌ی شما می‌خوام حقیقت رو بدونم.
عالیه. لطفاً بشین.
- شما چی؟ - آره، فکرکنم می‌خوام تماشا کنم.
منم همین‌طور. توهین نباشه، اما نمیذارم به ماده‌ی خاکستریم نزدیک شی.
خیلی‌خب. شاید بتونید کمک کنید.
قبل از این‌که پدر مغزم رو مایع کنه، حرفی نداری؟
ببخشید درباره‌ی انجمن کتاب دروغ گفتم.
خوبه.
می‌دونی، زن و شوهر نباید هیچ رازی داشته باشن، لایلا.
این یه قانونه.
حق با توئه.
دیگه راز کافیه.
فکرمی‌کنم که نیاز داریم از هم جدا شیم.
- وقتشه که دوباره ازدواجمون رو ارزیابی کنیم. - چی؟
وایسا! قراره درد داشته باشه؟
بدون شک.
- بن مرد چون ما به عنوان یک تیم شکست خوردیم.
هیچ‌کس مسئول نبود، با این وجود همه‌مون مسئول بودیم.
بن هارگریوز بهترین ما رو به نمایش گذاشت.
بن آکادمی آمبرلا بود.