این تعیین میکنه که آیا یه گونه باقی میمونه یا منقرض میشه.
بابا؟
شاید حدس بزنی که باهوش‌ترین یا قوی‌ترین
بهترین شانس رو دارن،
ولی نه.
بقا رو توانایی تطبیق تعیین میکنه.
بابا؟!
ذهن میتونه بدن رو به طول‌هایی بزرگ بکشونه
به نام بقا.
ولی به چه قیمتی؟
من و موریس هنوز با مایا زندگی می‌کنیم.
این هفته نوبت منه که از خونه برم.
میگی زندگی مشترک انگار من میدونم چی هست.
اوه، میدونی، این همون چیزیه که همه والدین جدا شده
این روزا انجام میدن.
ما هفته‌ها رو عوض می‌کنیم
تا مایا ثابت بمونه برای ثبات.
هنوز یه جا پیدا نکردم.
قهوه هنوز هست؟
اوه، یه کم شیر جو، دو قاشق شکر.
میدونی چطور بهت علاقه دارم.
اه...
مایا چطوره؟
اه، خب، دختر قوی‌ایه،
ولی، اه، میدونی نوجوان‌ها چطورن.
و یه شب خیلی خوش‌گذرانی در کابو خوب میشه.
درباره اون حرف نمیزنیم.
به هر حال، تو چی؟
اینجا با این همه چیز جا برای کسی نیست.
وولف، کی میخوای کسی جدید رو راه بدی؟
دادم.
بهش میگیم جان دو. باشه.
مرد کم‌حرفیه، ولی شاید این
تقصیر تابلو حرف‌هاشه. مکالمه خیلی کند پیش میره.
و فکر نمیکنم من تایپش باشم.
و این ثابت میکنه حرفمو. هر روز ممکنه تسلیم بشه
و برگرده به مراقبت طولانی مدت.
ولی... اگه بتونیم تو یکی از این
آزمایش‌های بالینی رابط مغز و ماشین ثبت‌نامش کنیم،
این نوروتکنولوژی میتونه افکارش رو به نوشته
و گفتار در زمان واقعی ترجمه کنه.
نوروتکنولوژی؟
حدس میزنم دنبال مطالعه در HTU هستی؟
آره، آره، همون که زیر نظر گدسونه.
من سیمون رو میشناسم.
باهاش حرف میزنم. ببینم میتونم کمک کنم.
واقعا؟
کمک به من یا کمک به تو؟
آیا کارول کابو داره دوباره خودش رو پیدا میکنه؟
اوه، خدا. نمیدونم درباره اون.
خدا. خیلی وقته.
حتی نمیدونم کارول مجرد چطور به نظر میاد.
شاید الان وقت خوبی باشه که بفهمی.
نه، دارم تمرکز میکنم.
به هر حال، HPS چیه؟
HSP فرد بسیار حساس. بیا دیگه.
کسی دیگه حس نمیکنه که تو فلت‌لاینرهاست؟
چون من خوشم میاد. نتونستم ببینمش.
وقتی میتونی هر ضربه و هر مشت رو حس کنی،
دیدن فیلم‌های ترسناک سخته.
این خیلی عجیبه، مرد. چطور از پس این همه چیز برمیای؟
خب، تو دانشکده پزشکی، همه امتحان‌ها رو عالی گذروندم،
ولی با عملی مشکل داشتم.
فکر میکردم دونستن مشکل اونو حل میکنه،
ولی چه فایده‌ای داره تشخیص
اگه نتونم به یه بیمار رنج‌کشیده کمک کنم
چون هنوز همه چیزهایی که اونا حس میکنن رو حس میکنم؟
چند تا مکانیسم مقابله‌ای هست که میتونی امتحان کنی
مدیتیشن، پیدا کردن یه لنگر احساسی برای اتصال،
صحبت مثبت با خودت.
فقط باید اونی رو پیدا کنی که برات کار میکنه.
یا، به تجربه من، یه چیز هست که به من کمک میکنه عملکرد داشته باشم.
فهمیدیم. تو ارتباط داری.
میفهمیم، ون. دکتر وولف؟
باشه.
دکتر وولف، زمان بازی تموم شد.
بخش زنان ما رو صدا زده. بخش زنان منو میخواد؟ برای چی؟
سارا کیم دانش‌جو سال آخری تو دانشگاه بل‌ووده.
ولی این همه راه رو اومده برای سونوگرافی
چون احتمال بیشتر
خانواده همسرش میفهمن که حامله‌ست
اگه بره به بیمارستان محلیشون.
دقیقا. شهر کوچیک، حاشیه زیاد.
بچه‌ای وجود نداره.
اگه جواب آزمایش‌هاش منفی باشه،
فارغ از سنش، به نظر میاد که بارداری کاذب باشه.
یه جورایی مثل کتابای درسی پ‌سودوسیس.
سارا و بدنش فکر می‌کنن که حامله‌ست.
شاید دارویی مصرف می‌کنه
که سطح پرولاکتینش رو بالا می‌بره، ولی
این هنوز توضیح نمی‌ده چرا یه دختر جوان
به یه فکری می‌چسبه که خیلی از هم‌سن‌وسالاش
اونو یه کابوس می‌دونن.
به همین دلیله که من سارا رو می‌سپارم به شما.
شما؟ یعنی دکتر پیرس، درسته؟
اون از نظر حرفه‌ای خیلی بیشتر مجهزه
تا با یه بیمار روانی مثل این کنار بیاد.
اگه یادتون باشه،
وقت من یکم محدوده
به خاطر یه موردی به نام جان دو.
شما مسئول این تا وقتی من نیستم.
عالی. اون به همه منابع نیاز داره
بعد از اینکه بهش بگیم حامله نیست.
باید همین الان بهش بگیم؟
بهتره به سارا اجازه بدیم فکر کنه حامله‌ست
تا وقتی که دنبال علت اصلی می‌گردیم.
خوشحال و حامله و همکاری بهتره
سال ۱۵۱۸، یه زن شروع کرد به قدم زدن تو خیابونای استراسبورگ.
هفته‌ها پیاده رفت، بدون اینکه بتونه متوقف بشه.
طاعون پیاده روی به ۴۰۰ نفر سرایت کرد،
خیلی‌هاشون از حمله قلبی، سکته یا خستگی مردن.
قرن‌ها بود که مواردی از صومعه‌ها
که با حملات کنترل‌نشده گاز گرفتن مواجه می‌شدن.
و در سال ۲۰۱۲، یه گروه از تشویق‌کنندگان در ایالت بالا
به طور غیرقابل توضیحی شروع کردن به تیک زدن.
آه، بله... ببخشید که وسط حرفتون می‌پرم، ولی یکی
آیا این اسلایدشو رو همین‌طوری داشتید؟
و دوم، از اونجایی که همه آزمایش‌ها و سونوگرافی‌های دخترها
منفی بودن، آیا دارید می‌گید
بیماری روانی گروهی، قبلاً به نام هیستری جمعی شناخته شده.
خیلی نادره، ولی تو همه دوران‌ها گریبانگیر بشریت بوده،
و این یه مورد یک‌بار در طول عمره.
چطور سارا رو توضیح می‌دید؟ سارا. سارا.
سارا مثل بقیه دخترا نیست.
این یه مورد نادر از پ‌سودوسیسه،
قبلاً به نام بارداری هیستریک شناخته می‌شده،
در زمینه بیماری روانی گروهی.
باشه، پس فرضیه ما اینه که یه بارداری هیستریک گروهیه؟
می‌فهمم. ما داریم همه تلاش‌مون رو می‌کنیم
تا این مسئله حساس رو حل کنیم.
کنترل سموم و سازمان حفاظت محیط زیست دارن میان که برای کپک آزمایش کنن،
سمیت آب، آزبست، نشت گاز،
هر نوع مواجهه محیطی.
این دکتر ولفه. اون و تیمی از متخصصین مغز و اعصابش
از شهر اومدن که دخترها رو زیر نظر بگیرن
و به ته این موضوع برسن.
ممنون، مدیر اوونز.
ام، مطمئنم همه شما نگرانی‌های درستی دارید،
ام، ولی اول، یه خبر خوب.
هیچکدوم از دختراتون حامله نیستن.
فقط فکر می‌کنن که هستن.
چی؟ هان؟
خب، خیلی زود حقیقتو بهشون میگیم.
ولی باید قبل از اضافه کردن به استرسشون، استرسشون رو بفهمیم.
یه روز صبر کردن چیزی رو عوض نمی‌کنه.
سارا سال دیگه میره MIT.
اون دیوونه نیست.
و آیا دنبال کردنشون باعث استرس بیشتر نمیشه؟
لیلی پاییز گذشته تیم ورزشی رو به ایالت برد.
چرا الان دارم می‌فهمم که دخترم فکر می‌کنه حامله‌ست؟
بیماری روانی همینطوری پیش نمیاد.
همیشه یه دلیلی داره.
و در حالی که داریم دنبال بیمار شاخص می‌گردیم،
باید به انواع استرس‌های دیگه هم فکر کنیم،
از حجم کار تا حمایت‌های رابطه‌ای
تا والدین سختگیر.
چی؟
بذاریم دکتر وولف و تیمش کارشونو بکنن،
به دخترامون کمک کنن.
در این بین، می‌تونیم با اعلام نکردن ازشون محافظت کنیم.
خوشحالم که به هر سوالی جواب بدم.
الان برو. خودتو نجات بده.
باشه. هرچی نیاز داری،
هر وقت، هر جا، بهم زنگ بزن. ممنون.
چی شده؟ این غیر قابل قبوله.
اوه، خدایا. سوالی هست؟
منظورت چیه که نمی‌خوایم بهشون بگیم؟
چیزی نیست که باید نگرانش باشی.
اگه اینطوره، پس چرا دکترا
دور و بر من و دوستام می‌چرخن؟
کنجکاویم که ببینیم... همه شما چطوری
این تغییر بزرگ تو زندگیتون رو مدیریت می‌کنید.
می‌تونه ترسناک باشه.
می‌خوایم مطمئن بشیم که مراقبت‌های لازم رو می‌گیرید.
همه‌اش بد نیست.
نرفتن به دویدن تایم‌دار یه امتیازه.
اوه، موافقم.
هر چیزی که منو از ورزش‌های تیمی دور کنه یه بُرده.
شنای امتحان کردی؟ می‌تونه خیلی خوب باشه
چرا اینقدر برات مهمه؟
تو منو نمی‌شناسی. ما هیچی با هم مشترک نداریم.
واقعا چرا اینجایی، دکتر وولف؟
نه که بخوام زیادی بزرگسالانه حرف بزنم، ولی...
نمی‌ترسی که خیلی زود بزرگ بشی؟
ببین، می‌دونم چی تو فکرت می‌گذره.
مادری سخته، مخصوصا تو ۱۷ سالگی.
ولی دبیرستان خیلی وحشتناکه.
زمان‌هایی بود که فکر می‌کردم زنده نمی‌مونم.
ولی مادر شدن واقعا همه چیز رو برام روشن کرد.
زندگیم دیگه حول محور SAT یا پروم نمی‌چرخه.
الان یه هدف دارم، یه هدف واقعی.
اون منو از درون کاملا عوض کرد.
نادره که کسی همچین هدف قوی‌ای داشته باشه.
بهش حسادت می‌کنم.
خارج از بیمارانم،
همیشه یه کمی...
بی‌هدف بودم.
بابا؟
بابا!
پیس. وولف.
اگه جای تو بودم اینو نمی‌خوردم.
مثل مال تو. آآه!
سندروم قفل‌شدگی به خاطر سکته‌ی پونتین.
هیچ بیماری دیگه‌ای نداره.
خب، باید اعتراف کنم که این جان دو شما
یک کاندیدای ایده‌آل برای اینترمایند هست.
دقیقاً. اگه بدنش نتونه افکارش رو بیان کنه،
شاید این بتونه اونو دور بزنه.
تو دنبال کردی کاری که ما انجام میدیم.
من کار فوق‌العاده رو تحسین می‌کنم، سایمون،
ولی همچنین می‌دونم که ایده‌ی ثبت‌نام یک بیمار
که اسمش رو نمی‌دونیم یه کم غیرعادیه.
واسه همینه که اومدم اینجا تا دلیل‌مو بگم.
الیور ولف؟ ایشون دکتر معالجشونه؟
اه، ببین، می‌دونی که من هر کاری که بتونم برات می‌کنم،
ولی ولف با اسمش آشنا هستم.
ایشون اهل کار تیمی نیست.
و معروفه به اینکه سر خود عمل می‌کنه.
این‌ها ویژگی‌های اطمینان‌بخشی نیستن،
هرچقدر هم که باهوش باشه.
ببین، من اولین کسی هستم که اعتراف می‌کنم
که ولف بدون عیب نیست.
به اقتدار حساسه. لجوجه.
گیاهانش رو بیشتر از اکثر آدم‌ها دوست داره.
ولی بالاتر از همه، به امید چنگ زده،
بیشتر از هر دکتری که می‌شناسم.
مطالعه‌ی شما هم همین تعهد رو داره.
سخنرانی بعدیم اونور دانشگاهه.
بهش فکر می‌کنم. ممنون.
صادقانه می‌تونم تمام روز اینجا بمونم.
هی. خوبی؟
اوکی.
من امنم.
من خوبم.
حتی یک روز بد هم داده‌های خوبی میده.
من امنم. من خوبم.
حتی یک روز بد هم داده‌های خوبی میده.
هی.
نمی‌دونم چی شده، ولی...
شکلات همیشه کمک می‌کنه احساس بهتری پیدا کنم.
هم.
وای. اه...
این یه سطح جدید و تحقیرآمیزه،
ولی، ام...
ممنون.
می‌تونم برم یه جای دیگه منتظر بمونم.
فقط می‌خواستم بدونی که اینجا بودم.
می‌تونی بمونی.
اگه بخوای.
ببخشید که اینو دیدی.
معمولاً حملات اضطرابمو پنهان می‌کنم،
ولی، اه، اینجا منو به عقب برگردوند.
اولین بار تو دبیرستان این اتفاق برام افتاد.
می‌فهمم. زورگوها هنوز وحشی هستن.
یک روز هم بدون دوستام اینجا دوام نمی‌آوردم.
چی شده، سارا؟ دکتر ولف! لطفاً کمک کنید!
معاینه عصب جمجمه‌اش کاملاً طبیعی است.
MRI غیر اختصاصی است، فعلاً چیزی معلوم نیست.
ولی دکتر مارکوس چندتا نمونه خون می‌گیره
تا دقیق باشه.
ولی بچه‌ام چی؟ اون خوبه؟
آنلاین خوندم که نابینایی می‌تونه نشان‌دهنده‌ی
یک عارضه بارداری باشه.
مهم‌تر از همه، بچه‌ام خوبه؟
ایشون جای درستی هستن.
حالا که بینایش برگشته،
باید بفهمیم چرا این اتفاق افتاد.
می‌تونی دراز بکشی و دستت رو برام دراز کنی، سارا؟
ممنون.
می‌تونی راحت باشی.
اوکی.
من دکتر خوبی هستم. من دکتر خوبی هستم.
مشکلی نیست. من انجامش میدم، دکتر مارکوس.
اه، اوکی. اه، برو جلو.
رگ‌هاش صافه. احتمالاً کم‌آبه.
اشکالی نداره.
دکتر کینی، خبری هست؟
سطح هورمون‌هاشون نرماله،
و هیچ‌کدوم از علائمشون مرتبط با
یک بیماری زمینه‌ای نیست، که یعنی نابینایی
تنها یک اختلال عصبی عملکردی دیگر است.
ولی چون هنوز نگرانیم که چی ممکنه بشه،
همه دخترها شب رو برای نظارت بستری شدن.
من دارم میرم آخرین والدین رو ببینم.
من نمی‌تونم دوباره ۱۷ رو تکرار کنم. شما خوبی.
همین الان جورابای چسبون و برچسب اسم پخش کردم
برای مشکل تشخیص چهره‌ت، دکتر ولف.
که یکی از دخترها بیمار اولیه ما باشه.
نشونه‌های اضطراب واضحه.
فقط باید بفهمیم چرا، و سریع.
بدون درمان، شانس بیمار اولیه‌مون
برای داشتن نتیجه طولانی‌مدت خوب هر لحظه کمتر میشه.
هی.
جیکوب بهم گفت تو مدرسه خیلی استرس داشتی.
خوبی؟ آره.
خواندن گروهی باعث میشه دخترها به فکر گروهی بیفتن
چون اکسی‌توسین ترشح میکنه.
هورمون پیوند و تعلق.
مسیرهای عصبی رو درست میکنه
که باعث هماهنگی رفتاری و ارتباط میشه.
پس فقط یه مانع اجتماعی نیست که دخترها رو
از دنیا جدا میکنه، یه مانع بیولوژیکی هم هست؟
دقیقا. برای هدایت پیوند ناشی از اکسی‌توسین‌شون،
باید عضو گروه بشیم.
چطور؟ نیروی دریایی هم زودتر از این دخترها میشکنه.
باید باهاشون باشیم.
چه اتفاقی برام افتاد؟
خب، چیزی که ما فکر می‌کنیم یه تشنج غیرصرعی روان‌زا داشتی.
هرچند ترسناک بود، ولی شامل
هیچ سیگنال الکتریکی آسیب‌زایی برای مغزت نبود.
احتمالا یه واکنش به استرس بوده.
بقیه الکترودها هم به زودی برداشته میشه.
و بچه‌م؟
آره.
اوهوم.
عالی بود.
خدایا، خیلی منو یاد خواهر کوچیکم میندازی.
خب، چی؟ بامزه و زیبا؟
دقیقا همینو منظورم بود وقتی اینو گفتم.
اوه، بامزه، زیبا،
و همیشه منو نگران میکنه.
من که گیج نیستم، میدونی؟
می‌فهمم که مادر بودن استرس داره،
ولی ما همه واقعا اینو می‌خواستیم.
من واقعا اینو می‌خواستم.
یعنی اول نابینایی سارا.
و حالا من.
چی میشه اگه همه‌مون داریم تنبیه میشیم؟
هر چی بشه، من اینجام.
ولی لیلی، برای اینکه بتونم کمک کنم،
باید همه چیزو بدونم.
در مورد WitchTok چیزی میدونی؟
اونا تو یه محفل جادویین.
فقط با نوجوانای عادی طرف نیستیم.
با جادوگرا طرفیم. مثل با جارو؟
چند ماه پیش، اونا یه طلسم انجام دادن تا با هم باردار بشن،
که توضیح میده چرا درامای پدر بچه نداریم.
طلسم منجر به بارداری بی‌نقص شد.
از نظر پزشکی غیرممکنه،
ولی وابستگی‌شون رو توضیح میده.
و خواندن. و تاروت.
این سابرینا جادوگر نوجوان
ملاقات میکنه با ۱۶ سالگی و باردار.
ببین.
لیلی گفت اونا امشب یه طلسم جدید امتحان کردن،
ولی نتیجه عکس داد.
اوه، عالی. دقیقا یعنی چی؟
اون نمیدونه، فقط اینکه میترسه
که بدن‌هاشون الان همشون طلسم شده باشن
و هر لحظه بدتر و بدتر بشن.
نابینایی، تشنج.
شب طولانی‌ای در پیش داریم.
برنامه شبانه داری؟
اوه، نتایج مدرسه اومده، میخوام برم
و با مدیر اوونز بررسیشون کنم.
فهمیدم. پس...
قراره قرار باشه؟
نه، قرار نیست.
خودش نمیتونه آزمایش‌ها رو بخونه،
و منم تا صبح صبر نمیکنم،
پس ۲۴ ساعت یه لباس رو پوشیدم.
نیاز به یه تجدید داشتم.
اوه. سریع برمی‌گردم.
مدیر اوونز خوش‌تیپه؟
البته از نظر عینی.
اوه، کارول، عجله دارم،
ولی از ویژگی‌هایی که دقت کردم
فک مربعی، چشمای مهربون
بله، از نظر عینی.
چی؟ اوه، هیچی.
فقط اون پیراهن
به پوستت جور در نمیاد،
ولی مهم نیست چون قرار نیست.
آره.
خب، صبح می‌بینمت،
اگه امشب اضطراری نباشه.
صبح می‌بینمت، کارول. قرار نیست.
باشه!
من این پیراهن رو دوست دارم.
هیچی توی آب نیست.
هیچ قارچی وجود نداره.
و هیچ سربی توی رنگ نیست.
همه آزمایش‌ها منفی بود، پس حق با ما بود.
پس چی میتونست این رو باعث بشه؟
احساس میکنم بچه‌هام رو ناامید کردم.
ای کاش وقتی توی مدرسه شبانه‌روزی بودم
معلم‌هایی مثل تو داشتیم.
خب، ای کاش وقتی بیماری منونو داشتیم
دکترهایی مثل تو داشتیم.
مونو؟ بیماری؟ آره.
تخصص من نیست.
اوه، منظورم بیماری نیست. نه، نه. یعنی، بلدش هستم.
یعنی، متخصص نیستم، ولی کی هست؟
یعنی، میدونی چی اوه...
در جواب سوالت،
چندتا چیز هست که، اوه،
میتونسته این رو باعث بشه، اوه،
ولی به احتمال زیاد یه فقدان عمیق بوده
یه والد یا یه مربی.
یا یه همکلاسی؟
چند ماه پیش، یه دانش‌آموز انصراف داد.
دختر شیرینی بود. والدینش احساس کردن آموزش در خانه بهتره.
صبر کن. اون کیه؟
نباید درباره دانش‌آموزانم شایعه‌پراکنی کنم.
فقط، اون با سارا و دیگران دوست بود.
شاید یه نعمت در لباس مبدل بود.
از گرفتار شدن توی این همه چیز نجاتش داد.
اسمش رو یادت میاد؟
البته. سامانتا لی.
بچه داره میاد. تو باید نفس بکشی.
نفس بکش. بچه داره میاد.
حالش خوب میشه؟
این غیر واقعی‌یه. من نمیتونم این کار رو بکنم.
نمیخوام این کار رو بکنم. فقط متوقفش کن.
ون، مطمئنی می‌تونی این کار رو بکنی؟
بگیرش عقب. محکم باش. فشار نده.
ولی، سام، درسته؟
نیاز دارم فشار بدی، باشه؟
پنج ماه پیش، سمانتا لی فهمید
که سه ماهه بارداره.
همونطور که همه می‌دونیم، دبیرستان یه محیط پراسترس و پر از اضطرابه
پر از نگرانی.
وقتی والدین سم از بیماریش باخبر شدن،
اونو از مدرسه بیرون آوردن، که باعث یه سری اتفاقات زنجیره‌ای شد
که هیچ‌کس نمی‌تونست پیش‌بینی کنه.
بچه‌ها،
دارن منو از مدرسه بیرون می‌برن.
چی؟ دخترا مجبور بودن نه تنها
با نبودن دوستشون کنار بیان،
بلکه باید با این واقعیت کنار می‌اومدن که سم بدون اونا بزرگ می‌شه.
یه فقدان مضاعف از دوستی و معصومیت.
حدود یک ماه پیش، جادوگرا یواشکی رفتن تا جادوشون رو اجرا کنن.
اونا برای خودشون بارداری به وجود آوردن.
به این ترتیب، هیچ‌کس عقب نمی‌موند و سم کمتر احساس تنهایی می‌کرد،
توسط گروهش محافظت می‌شد.
هیچ‌کس بیشتر از دوست صمیمی سم، سارا، ناراحت نبود.
غم و اندوهش اونقدر عمیق بود که به صورت جسمی ظاهر شد
به عنوان حاملگی کاذب، یه بارداری دروغین واقعی.
سم دوستی بود که بقیه گروه از اون الهام می‌گرفتن.
از هر چیزی استفاده می‌کردن تا دوستی‌هاشون رو زنده نگه دارن،
هیستری جمعی توی گروه پخش شد، با جادوی اونا به عنوان منبع.
بیایید هرگونه غمی که احساس می‌کنیم رو بنویسیم.
وقتی آماده‌ایم،
بذاریم توی آتش بره.
به عنوان دکتر، ما می‌خواستیم تایید کنیم که تجربه‌شون معتبر و واقعی است.
بقا نیازمند سوزوندن بخشی از خودمونه
که دیگه به کارمون نمیاد.
هر مراسم گذری یک نوع مرگ است.
برای تولد چیز جدید باید قدیمی رو دفن کنیم.
به نظرم تو آدم خشخاشی هستی.
اوه. خواستم بیام و تشکر کنم.
اوضاع دبیرستان بل‌وود به نظر داره به حالت عادی برمی‌گرده،
یا به هر حال تا جایی که دبیرستان می‌تونه عادی باشه.
خب، بدون شما نمی‌تونستیم انجامش بدیم.
شما واقعاً به دانش‌آموزانتون اهمیت می‌دید.
و شما هم به بیماران خودتون خیلی اهمیت می‌دید.
اما علاوه بر خدمات تحویلی،
می‌خواستم ازتون چیزی بپرسم.
دوست دارم اگه بتونیم خارج از ساعت کاری همدیگه رو بشناسیم؟
شاید به اسم کوچک صدا کنیم؟
من مارک هستم.
ام، الیور.
می‌دونم که به نون‌برنجی علاقه‌داری، ولی...
یه بار کوکتل عالی همین دور و بر هست،
اگه علاقه‌مند باشی؟
ام...
ببخشید. من تخم خشخاش دوست دارم.
اه، و شما رو.
ام... من فقط در دسترس نیستم.
بله. نمی‌دونستم کسی رو می‌بینی.
ببخشید. نه، نه، من کسی رو نمی‌بینم
ام، فقط خیلی...
در دسترس نیستم.
ام، ولی ممنونم برای این. ام، و بعداً...
شاید؟ بله. البته.
می‌دونی کجا پیدام کنی.
بازم ممنون، الیور.
اوه.
اه... دانا، من متاسفم.
اه، اشکالی نداره.
شما بچه‌ها می‌تونید بدونید.
اه...
من یه خواهر کوچکتر داشتم.
اون سال آخرم فوت کرد،
و من توی کتابخونه بودم
وقتی مدیر اومد تا خبر رو بهم بده.
و این داستان شروع حمله پانیک منه.
حالا بیشترش رو تحت کنترل دارم،
بیشتر وقت‌ها.
اسمش چی بود؟
اولیویا.
اولیو کوچولو.
هی، دانا، واقعاً متاسفم. نمی‌دونستم...
اگه تو دبیرستان بل‌وود می‌دونستم، می‌خواستم
نه، اشکالی نداره.
همش فکر می‌کردم
اگه اون موقع دوستانی مثل سم داشتم،
الان کمتر شکسته بودم؟
و آیا کتابخونه منو به یک مارپیچ مرگ نمی‌برد ده سال بعد؟
خب، حالا ما رو داری. ام.
اینا جادویی‌های تو بودن. اوه.
تقریبا هم‌سنشون بودم آخرین باری که بابام رو دیدم.
حرارت. سوخت. اکسیژن.
ووو.
آروم باش. الیور؟
دنبالت بودیم.
بابام پیداتون کرد؟
داره میاد؟
بیا بریم خونه.
هنوزم منو اذیت می‌کنه،
چقدر احساس تنهایی کرده باید بیشتر دنبالش می‌گشتم.
بیشتر تلاش نکردم چون خیلی ترسیده بودم.
خودت رو تو این زندگی مثل یه پیله محبوس کردی.
ولی همه درد رو هم با خودت آنجا حبس کردی.
حداقل نزدیکش نگه می‌داره.
خب...
یه وقتی، وقتی آمادش بودی،
شاید بخوای آزاد بشی.
قدم‌های کوچیک، کارول.
هی. بیا اینجا.
این رو نگاه کن.
گرگ، سرت رو بردار.