به نظر می‌رسد اوضاع کمی آرام شده است...
اون طرف چطوره؟
مجروحین رو به کلینیک مگومی بردم برای درمان.
کسانی که خانه‌هاشون سوخته به یک معبد نزدیک پناه بردن.
با اینکه بعضی‌ها سوختگی دارن، به نظر می‌رسه کسی جانش رو از دست نداده.
یک رحمت کوچک، به نظر من.
فقط مسئله شاهزاده کوچولو باقی مونده...
آخرین خبر چیه؟
نمی‌دونم چی شده...
ممکنه اون آدمی که شبیه کوفته‌قلقله بوده...؟
نه...
کائورو و بقیه با اون بودن!
درسته؟
هی!
همه!
میسائو!!
ببین!
آخ!
گفتم که حالش خوبه!
خداروشکر.
فعلاً شماها تونستین آتش رو متوقف کنین.
بله، به لطف اونها.
اون دو نفری که باهاشون برخورد کردین الان رفتن؟
از صحبت‌هاشون به نظر می‌رسید که رفتن...
هر دو حضور قوی‌ای داشتن،
اما اون آدم چشم‌بندی واقعاً ترسناک بود...
آره، نمی‌دونم اگه اون راهب ظاهر نمی‌شد چی می‌شد...
میسائو؟
به هر حال، دوباره مناطق آسیب‌دیده از آتش رو بررسی کنین،
و اگه همه چیز امن بود، به آویا برگردین!
حله!
همچنین، دیگه نگین "شاهزاده کوچولو" یا "میسائو."
بگین اوکاشیرا!
حله...
خدای من...
"کلینیک موقت"
اومیه!
خیلی خوشحالم!
خیلی خوشحالم...
اومیه...
دکتر مگومی، یه کم یوکان بخور تا بتونی شب‌کاری کنی.
نه، نه!
در چنین مواقعی، اول چای گرم لازمه.
نه، نه!
یه برنج‌بخارده پرانرژی لازمه.
بفرما، کمک کن.
لذت ببر!
ممنون!
دکتر تاکانی.
لطفاً!
باشه!
دارم میام!
ممنون!
خوشمزه بود!
خیلی باحال...
بذارینشون اینجا.
باشه.
این شخص چطوره؟
خونریزی شدیده...
اول، فشار روی زخم بذارین، بعدش بالاتر از قلب قرار بدین...
آخ...
طرح شکست خورد...
چیکار کنم...
برگشتن احتمالاً فقط دردسر بیشتری ایجاد می‌کنه.
شاید یه مدت دیگه بمونم برای غذای مجانی...
ها؟
اوه، ما اینجاییم؟
خوش اومدین!
هی!
چرا بیرون ایستادی!؟
چی!؟
چیزی داره که من بیرون بیام!؟
البته که داره، تو کله‌جارو!
چی گفتی، تو کله‌مرغی!!؟
خفه شو کله‌جارو!
دوباره بگو!
دست بردار کله‌جارو!
رورونی کنشین - اغتشاش کیوتو-
تقریباً ۲۰ خانه تخریب یا به شدت آسیب دیدن.
همچنین نزدیک به ۱۰۰ آتش‌سوزی کوچک رخ داد، اما همه خاموش شدن.
این ارقام معجزه‌آسا هستن.
درسته.
همکاری محلی و تیم‌های آتش‌نشانی از مناطق دیگه این رو ممکن کردن.
با اینکه هیچ کشته‌ای بر اثر آتش‌سوزی نبود،
چهل و یک پلیس در طول نبرد کشته شدن...
و خیلی‌ها هم به شدت مجروح شدن.
در مورد تلفات غیرنظامی، هنوز اطلاعات دقیقی نداریم،
اما تا حالا گزارشی از جراحات خطرناک نبوده.
چهل و یک...
با این حال، دستگیری بیشتر نیروهای دشمن نتیجه‌ی خوبیه.
مسئله این نیست.
باید بهشون تبریک بگی به جای اینکه دلت براشون بسوزه.
خب، هر کسی نظری داره.
من کارهای بعد از نبرد رو دارم.
در آویا منتظر دستورات بعدی باشین.
به هر حال...
چی؟
با اینکه با هم می‌جنگیم، ما و اون مثل آب و روغن هستیم.
اومدن به کیوتو هم چیزی رو عوض نکرد.
کیوتو در واقع تفاوت‌هامون رو بیشتر کرد.
راستی، سانو، شنیدم که مدتی‌هست با پلیس‌ها همکاری می‌کنی.
با سایتو دوست شدی؟
چرا باید با اون آدم عبوس کنار بیام!؟
بعد از نابودی گروه شیسیو کارش رو تموم می‌کنم!!
آخ، آخ...
به هر حال، من گرسنمه.
زود باش و من رو به آویا ببر.
خدای من...
به هر حال، این که اونیوابانشو هم در کیوتو هستن
و این بار با ما متحد شدن...
یه جورایی عجیبه.
سرنوشت...
یه اتفاق غیرمنتظره...
درسته.
کنشین!
و سانوسوکه!
هی، یاهیکو!
چرا اینجا وایسادی؟
شوخی کردی؟
احمق!
من نگهبانم، نگهبان!!
هی، کائورو! کنشین برگشته!
دیگه قایم نشین و بیا بیرون.
متاسفم که نگرانت کردم، کائورو.
تونیستی اونو بیاری.
آفرین.
قول یه مرده.
ممکن نبود که بهش عمل نکنم!
تکنیک مخفی؟
تقریباً کامل شده.
بقیه‌ش به قلب من بستگی داره...
راستی، میسائو کجاست؟
در موردش...
مشکل بزرگی هست...
میسائو!!
"لعنت" دیگه تحملش رو ندارم...!
یه دشمن از پشت سر بهم حمله کرد!
لعنت، لعنت، لعنت!!
از دیشب اینجوریه.
خداروشکر که سالم بود، اما در وضعیت خیلی خطرناکی قرار داشت.
اما، چرا حالش اینقدر عجیبه...؟
این آدم بود که قصد کشتن داشت،
با چشم‌بندی که رویش نوشته بود "چشم ذهن."
به نظر می‌رسید نابیناست.
احتمالاً شمشیرزن نابینا، اوسوئیه.
اون کله‌جارو گفت که بین جوپونگاتانا،
اون یکی از دو نفر برتره...
چطور سالم موندی وقتی یه همچین آدمی از پشت سرت زد؟
خب، یه راهب به نام آنجی ظاهر شد و...
در نهایت، آنجی اوسوئی رو متوقف کرد و میسائو نجات پیدا کرد.
و این آنجی به شماها صدمه نزد؟
نه.
این آنجی به نظر می‌رسه با بقیه جوپونگاتانا فرق داره.
احتمالاً اوسوئی حمله نکرد چون اگه بجنگن،
نمی‌تونه بدون آسیب رسوندن به خودش کار رو تموم کنه.
از نظر مهارت، آنجی احتمالاً نفر سوم جوپونگاتاناست.
سرنوشت، هاه؟
مطمئناً فقط یه حرف گذرا نیست.
جالبه.
من با این مشت‌هام خودم می‌بینم که چیزی که تو بهش می‌گی "نجات" چیه!
به هر حال، خوشحالم که میسائو سالمه...
اما، به نظر می‌رسه گوش نمی‌ده...
لطفاً، قبل از خواب اجازه بدین اوکینا رو معاینه کنم!
باشه، اما حال تو خوبه؟
خیلی سرگیجه داشتی!
صادقانه بگم، به آخر خط رسیدم...!
مگومی!
کنشین!
هی، تو هم اینجایی؟
کنشین، مگومی اینجاست چون نگرانت بود!
تمام دیشب رو توی کلینیک گذروند...
صورتم رنگ پریده...
لطفاً نگاه نکن...
پس تو مجروحین رو نجات دادی.
ممنون از زحمتت.
کنشین...
مگومی، کمک می‌کنم!
کنشین!
این همه‌ی ماجرا نیست!
هنوز یه آدم خطرناک دیگه هست!
شینوموری آئوشی در کیوتو هست.
کنشین، تو تعجب نکردی؟
دیروز با شمشیر باهاش برخورد کردم.
چی!؟
اون مرد به کشتی شیسیو حمله کرد.
فکر کردم باهاش کار می‌کنه، اما به نظر می‌رسه اینطور نیست.
مهارت‌هاش حتی بیشتر شده.
وضعیت خطرناکی بود...
اون رو شکست دادی؟
نه.
اون مرد به آویا مصیبت آورد و جییا رو نیمه‌جان کرد...
نمی‌تونم ببخشمش.
اون الان قطعاً دشمن ماست...
آره...
دشمن ما...
میسائو...
میسائو!!
بیا اینجا!
زود باش!
چی؟
اوکیناس!
اوکینا...!
چی!؟
همه، با ما بیاین!
اوکینا...؟
صبر کن، جییا چی شد!؟
اوکینا...!
اوکینا به هوش اومده!
رورونی کنشین - اغتشاش کیوتو-
تعداد اسرا حدوداً ۴۰۰ نفره.
طبیعتاً اولین مرکز بازداشت به تنهایی نمی‌تونه همه‌شون رو نگه داره...
موقتاً، اونها رو در انبارهای خصوصی خالی پراکنده و تحت نظر گرفتن.
می‌بینم.
در مورد ردیابی سربازهای باقی‌مونده‌شون چطور؟
احتمالاً بیشترشون به کوه‌ها فرار کردن.
یه تیم جستجو سازمان‌دهی شده،
اما بیشترشون از استان‌های دیگه هستن...
پس ممکنه دستگیر کردنشون سخت باشه.
ناراضی‌ای، فوجیتا؟
نه...
فقط نمی‌خوام قربانی‌های افسران بیهوده باشه.
منم همین حس رو دارم...
"بهشت را گرامی بدار، مردم را دوست بدار"
رئیس آراتو چطوره؟
به هوش اومده...
اما از الان به بعد به عصا نیاز داره...
می‌بینم...
ببخشید.
معاون،
یه چیزی تازه رسیده...
"نامه‌ی چالش"
این...
به نظر می‌رسه برای منه...
من همه رو نگران کردم...
متاسفم.
شبیه یه مومیایی مصریه، هاه!؟
هی!
هیمورا، می‌تونی بهم لطف کنی؟
اوماسو، متاسفم، اما می‌تونی شونه‌ت رو بهم قرض بدی؟
بله.
هیمورا، چقدر در مورد وضعیت آئوشی می‌دونی؟
جزئیات زیادی نه...
اما با گوش دادن به داستان‌های میسائو یه ایده دارم.
می‌بینم...
پس، بیا مستقیم بریم سر اصل مطلب.
این لطف مربوط به آئوشیه.
آئوشی ذاتاً آدم بدی نیست.
من این رو خوب می‌دونم، چون از بچگی باهاش بزرگ شدم.
اما او به کلمه "قوی‌ترین" وسواس پیدا کرد،
و هر حس درست و غلطی رو کنار گذاشت.
من دیگه نمی‌تونم جلوش رو بگیرم.
اگه کاری نشه، تعداد قربانی‌ها بی‌پایان ادامه پیدا می‌کنه...
لطفاً، هیمورا...
شینوموری آئوشی رو با دست‌های خودت بکش.
می‌دونم که این ازت می‌خواد که سوگندت رو زیر پا بذاری و دیگه نکشی.
اما تو تنها کسی هستی که می‌تونی آئوشی فعلی رو شکست بدی.
فقط تو می‌تونی کسی رو که همه‌چیز رو به خشونت داده نابود کنی.
تنها راه آرامش یه شیطان مرگه...
تموم کردنش تنها راه نجاته...
دیگه صورتت رو نشان نده.
دلم آروم نمی‌گیره...
بدنم حرکت نمی‌کنه...
باید تصمیم می‌گرفتم...
باید تا الان خوب می‌شدم...
هیمورا...
می‌خوای آقای آئوشی رو بکشی...؟
زخم اوکینا...
فکر می‌کنم ناشی از کایتن کنبو یا تکنیکی مشابه بوده...
اما اگه درست فکر کنم،
اگه آئوشی واقعاً همه‌چیز رو به خشونت داده و تکنیکش رو آزاد کرده،
تو باید تا الان مرده بودی...
آئوشی هنوز همه‌چیز رو به خشونت نداده.
احتمالاً،
یه تردید ناخودآگاه لحظه‌ایه که خود آئوشی هم متوجهش نشده.
اما این یه نشانه‌ی واضحه که آئوشی هنوز انسانیتش رو از دست نداده...
حتی اگه بدنش تا ابد توسط یه شیطان کنترل بشه،
من به میل قلبش برای انسان موندن اعتماد دارم.
آرامگاه آئوشی مرگ نیست...
آرامگاهش اینجاست.
من آئوشی رو به اینجا برمی‌گردونم، به هر قیمتی.
هیمورا...
میسائو؟
میسائو.
اوه نه...
صبر کن...
این خبر خیلی خوبیه، میسائو.
آره!
من تقریباً میسائو رو ناراحت کردم...
"سربازان قدیمی هرگز نمی‌میرن، فقط محو می‌شن."
هیمورا...
لطفاً مراقب آئوشی باش...
ببخشید!
این پلیسه، کسی خونه هست!؟
یه مرسوله؟
بله. از طرف رئیس فوجیتا.
"نامه‌ی چالش"
هوجی، همه‌ی اعضای جوپونگاتانا رو اینجا جمع کن.
باشه!
اما قبل از اون، یه پیشنهاد برای استراتژی دارم.
در نبرد ما جایی برای استراتژی نیست.
تنها چیزی که باید تصمیم بگیریم شاید ترتیب نبرد باشه...
هوجی، دقیقاً چی داری برنامه‌ریزی می‌کنی؟
هدف من همیشه همین بوده...
پیروزی مطلق لرد شیسیو!