‫کامیل!
‫سلام کامیل! باورم نمی‌شه!
‫چه تصادف شگفت‌انگیزی. ‫باورم نمی‌شه.
‫من تو این هتل اقامت دارم.
‫خب، بگذریم، ‫مدام به مکالمه‌مون فکر می‌کردم...
‫و فکرش اصلا از ذهنم بیرون نمی‌ره.
‫بعدش کم‌کم با خودم گفتم...
‫شاید رفتارم از نظرت ‫گستاخانه یا بی‌ادبانه بوده باشه.
‫آخه خیلی یهویی رفتم، ضمنا...
‫اگه اجازه بدی، ‫می‌تونم همه‌چی رو توضیح بدم.
‫آخه...
‫خب، من تازه طلاق گرفتم ‫و با خودم عهد بسته بودم...
‫- خیلی خوشحال می‌شم از عهدت برام بگی. ‫- خیلی‌خب.
‫احتمالا کار من هم از نظرت ‫بی‌‎ادبانه باشه...
‫سوار نمی‌شین؟
‫آره، آره. آره. ‫راستش رو بخوای، خیلی عجله دارم.
‫- باید برم کنسرت و دیرم شده. ‫- در این صورت، نظرت چیه همراهت بیام؟
‫می‌تونیم تو راه هم کمی گپ بزنیم.
‫[تاکسی]
‫[نانوایی فرانسوی]
‫بیا تو.
‫موتور رو آوردی؟
‫لطفا سوییچش رو بده.
‫کجا می‌ری؟
‫باید به کاری برسم. ‫کار برلینه.
‫لطفا سوییچش رو بده.
‫کجا می‌ری؟
‫باید جام رو بگیرم.
‫تو هم تا برگردم همین‌جا بمون ‫و مانیتورها رو تحت نظر داشته باش.
‫هوم؟
‫ولی کسی خونه نیست احمق.
‫- ممکنه برگردن. ‫- خب، خیر سرت چطوری می‌خوای جام رو برداری؟
‫صبر می‌کنم کشیشه بیاد،
‫موتور رو روشن می‌کنم،
‫از کنارش رد می‌شم،
‫می‌قاپمش و به سلامت.
‫فهمیدی؟
‫خب، با کدوم دستت می‌قاپیش؟
‫خودم می‌دونم استاد کارهای دستی هستی،
‫ولی اون جام خیلی سنگینه.
‫می‌خوای عین کیف بقاپیش؟
‫من هم باهات میام، ختم کلام.
‫ضمنا، خودم استاد موتورسواری پرسرعتم.
‫خب، چطور بگم؟ اِم...
‫با خودم عهد بسته بودم... ‫مدتی کنار بکشم...
‫و با کسی رابطه برقرار نکنم.
‫اشکالی نداره حاضر بشم؟
‫برخی لباس‌هام رو آوردم ‫که تو راه عوضشون کنم.
‫خواهش می‌کنم. بفرما. راحت باش.
‫اِم، مشتاق بودم...
‫مدتی تنهایی لذت ببرم.
‫انفرادی زندگی کنم.
‫آخه باید به قلبم فرصت بدم ‫به آرامش برسه.
‫به نظرت چنین حرفی زن‌ستیزانه نیست؟
‫نه. نه. به هیچ وجه.
‫شخصا گمون می‌کنم ‫بیشتر به حفظ سلامت روان خودم مربوط می‌شه.
‫از خودم دریغ می‌کنم؟
‫چهار میلیارد زن رو این سیاره هست.
‫احتمال آشنایی با فردی ‫به جد فریبنده خیلی کمه.
‫نادیده گرفتن چنین احتمالی ‫هم قابل قبول نیست.
‫خلاصه، واسه همین تو خیابون ‫عین دیوانه‌ها اسمت رو فریاد زدم.
‫آخه مگه احتمالش چقدره که واقعا...
‫اجازه هست؟
‫- آره؟ ‫- ... با چنین فردی آشنا بشم؟
‫خلاصه... واسه همین الان اینجام.
‫[کلاب اپرا]
‫[تاکسی]
‫مرسی.
‫ضمنا، حرفم رو از یاد نبر.
‫[کلاب اپرا]
‫- «سرقت پول: برلین» ‫- ♪ به جای عشق حقیق و گل ♪
‫♪ گلوله نصیبم شد ♪
‫♪ گلوله‌ای که سینه‌ام را شکافت ♪
‫♪ برایم خواهی گریست؟ ♪
‫♪ راه دیگری وجود ندارد ♪
‫♪ چیزی نیست که بتوانم بگویم ♪
‫♪ بابت کارهایی که کرده‌ام دعا می‌کنم ♪
‫♪ بر روی زانوانم نشسته و التماس می‌کنم ♪
‫♪ هیچ‌گاه نمی‌دانستم که کجا دست بکشم ♪
‫♪ ذهنم درگیر مشکلات زیادی است ♪
‫♪ پشیمان نیستم ♪
‫♪ اما روزی... ♪
‫♪ خودم را خواهم بخشید ♪
‫بریم.
‫وایستا، وایستا، وایستا!
‫همراه اون‌هاست، سابقه‌دارن.
‫تاکسی!
‫برو!
‫- ای بابا! ول نمی‌کنه! ‫- ویکتور! پدر تورو!
‫جام!
‫- ساک رو بردار! ‫- جام!
‫جام!
‫ویکتور!
‫بدو! بجنب!
‫پدرسوخته‌ها رو بگیر!
‫برین کنار پدرسگ‌ها!
‫روی!
‫چیکار می‌کنی؟
‫گاز بده!
‫برو کنار ببینم پدرسوخته!
‫برو کنار دیگه کثافت!
‫- دیوانه شدین؟ ‫- خفه‌خون بگیر بابا!
‫- همسرم چی شده؟ ‫- جریان چیه؟
‫تکون بخور دیگه! بجنب!
‫ای بابا!
‫- برو کنار خانم! ‫- نه!
‫- برو کنار دیگه! ‫- آهای!
‫- دیگه تکرار نمی‌کنم‌ها! ‫- بسه دیگه!
‫ای عوضی!
‫میزه! مواظب باش! وای!
‫- گندش بزنن! ‫- تندتر برو!
‫روی، خفه‌خون بگیر! خفه شو دیگه! خب؟
‫مواظب باش! مواظب باش!
‫مواظب باش!
‫هم عروسی دیدیم، هم مراسم ختم.
‫عین فیلمه شد.
‫- اونجا رو. ‫- [ورودی پارکینگ]
‫آهای!
‫مواظب باش!
‫بی‌شعور!
‫[پارکینگ عمومی]
‫از این طرف.
‫قایم شو.
‫کدوم گوری‌ان؟
‫بیاین بیرون عوضی‌ها!
‫کارتون تمومه!
‫قطعا اگه تکون بخوریم، ‫صدامون رو می‌شنون.
‫اگه حواسشون رو پرت کنیم، نمی‌شنون.
‫وایستا. وایستا. وایستا.
‫صدایی شنیدم.
‫جایگاه ۱۲۳ می‌بینمت. ‫از اون طرف برو.
‫عین خودم برو.
‫آهای!
‫صدای چیه؟
‫جریان چیه؟
‫این دیگه چه مسخره‌بازی‌ایه؟
‫- برو اونجا رو بگرد. ‫- باشه.
‫زود باشین. خودتون رو نشون بدین.
‫ای بابا!
‫- آهای! ‫- وای!
‫- حالت خوبه؟ ‫- حالا چیکار کنیم؟
‫یه ماشین رو با سیم روشن می‌کنیم ‫و می‌زنیم به چاک.
‫ولی باید ماشین قدیمی ‫و بدون دزدگیر باشه.
‫مثلا اون یکی خوبه.
‫آماده‌ای؟
‫- وای! ‫- ماشین رو روشن کن دیگه!
‫نمی‌تونم. دزدگیرش روشن شده. ‫سامانه جرقه‌زنیش کار نمی‌کنه.
‫- خب، حالا چیکار کنیم؟ ‫- دارن میان.
‫برو پشت ماشین.
‫بجنب.
‫[در صورت وقوع آتش‌سوزی، ‫شیشه را بشکنید]
‫گمون نمی‌کردم ‫اینجا بهت بسازه؛
‫ولی خودت یهو سوار شدی.
‫به خاطر پاپیونمه.
‫ترچیح می‌دم حتی موقع ‫خرید مواد غذایی هم شیک باشم.
‫واقعا اصلا بهت نمیاد خرید کنی.
‫بهت میاد همیشه تو هتل زندگی کنی.
‫بهت میاد دور دنیا سفر کرده ‫و از موزه‌ها بازدید کنی.
‫بهت میاد نوشیدنی‌های قدیمی ‫شاتوهای فرانسوی رو بپسندی.
‫هوم.
‫باهات شرط می‌بندم تا حالا به عمرت ‫اینشکلی نوشیدنی نخورده بودی.
‫درست می‌گی.
‫اصلا خوشم نمیاد بطری‌هایی رو ‫که با جعبه جابه‌جا کردن،
‫از انبار تو کامیون بار زدن ‫و دست ملت بهشون خورده، به لبم بزنم.
‫حال آدم به هم می‌خوره؛
‫ولی این یکی خیلی خوشمزه است.
‫هنوز هستن؟
‫نمی‌بینمشون، ولی منتظر نمی‌مونیم ‫که بفهمیم هستن یا نه.
‫بیا اون ماشین رو امتحان کنیم.
‫- ایول! ‫- بدو، بدو، بدو! زود باش! راه بیفت!
‫- پیدات کردم دزد! ‫- وای!
‫- ای دزد کثافت! ‫- تندتر برو روی! تندتر برو!
‫مواظب باش! بپا!
‫ای وای.
‫وای.
‫بریم.
‫آفرین. فرار کن بزدل.
‫بدوین. فرار کنین بی‌جربزه‌ها.
‫[تاکسی]
‫صرفا می‌خوام... ‫ازت تشکر کنم.
‫- حتی می‌شه شگفت‌انگیز خطابش کرد. ‫- هوم.
‫اِم، از صمیم قلب امیدوارم...
‫دفعه بعد که برگشتم پاریس، ‫باز هم بیرون بریم.
‫دفعه بعدی جایی می‌برمت ‫که بتونی تو جام بوهمی نوشیدنی بخوری.
‫خب، در اون صورت، ‫باید شماره‌ام رو بگیری.
‫متأسفانه خودکار ندارم.
‫شب به خیر.
‫خوب بخوابی.
‫چیه؟ می‌خوایم بریم غواصی؟
‫- خیال می‌کردم کامرون باشه. ‫- موتورم رو بهش قرض داده بودم.
‫- داشتم دنبالش می‌گشتم. ‫- خب، تازه رفته.
‫- موتورم چی شد؟ ‫- نمی‌دونم. حتما با موتورت رفته دیگه.
‫خب، فعلا.
‫وایستا. وایستا.
‫بهم نمی‌گی عینکه به چه دردی می‌خوره؟
‫عینک واقعیت مجازیه.
‫آها. عجب.
‫- بازیه؟ ‫- نه. بازی نیست. شبیه‌سازیه؛
‫ولی برنامه‌نویسیش رو تکمیل نکردم. ‫بهش دست نزن.
‫مواظب باش.
‫خودت چیزی که با عینک می‌بینی رو ‫طراحی کردی؟
‫- آره. ‫- وای، خیلی خفنه!
‫- باید بذاری رو چشمم بذارمش. ‫- نه.
‫پس مجبور می‌شم دست و پاهام رو ببندم که لگد نزنم.
‫اذیت نکن دیگه.
‫خواهش می‌کنم.
‫پنج ثانیه فرصت داری.
‫کیلا، خیلی خفنه!
‫وای. چشم‌انداز رو باش!
‫رنگ اقیانوس چه رنگیه؟
‫- زنگباره. ‫- خیلی باحاله.
‫چرا تکون نمی‌خورم؟
‫حسگرهاش رو نبستی.
‫وایستا.
‫نمی‌دونم واسه چی دزدی می‌کنی.
‫باید تو «ناسا» کار کنی.
‫یه پا نابغه‌ای.
‫- بفرما. ‫- این به چه دردی می‌خوره؟
‫حسگر حرکتیه.
‫چیه؟
‫باید رو شکم و کمرت هم بذارم.
‫- راحت باش. ‫- خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب.
‫نه.
‫نمی‌چسبه.
‫به خاطر روغنه.
‫بذار ببینم. این خوبه.
‫احتمالا درست شده باشه.
‫درست شد.
‫خیلی‌خب.
‫برگرد.
‫بفرما.
‫تموم شد.
‫- ردیفه؟ ‫- اوهوم.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫خیلی باحاله. حالا می‌تونم تکون بخورم.
‫مو به تنم سیخ شد!
‫- دست بزن! ببین! دست بزن! ‫- آره، آره.
‫مو به تنت سیخ شده.
‫وای!
‫اون دختر خوشگله خودتی؟
‫خیلی بیشتر از پنج ثانیه بهت فرصت دادم.
‫واقعا خودت بودی.
‫کالبد دیجیتالیم بود.
‫داشتی خودت رو تو آینه می‌دیدی.
‫آره. احتمالا درست می‌گی.
‫حتما برنامه‌ات مشکلی داره؛
‫ولی به هر حال، تقریبا مطمئنم ‫موهات رو...
خیلی خوشگل بسته بودی. هوم؟
‫ببین. باز شروع کردی.
چیز بدی که نیست، موعه دیگه. ‫برگرد.
‫مگه چی گفتم؟
‫برو بیرون.
‫کامرون که برگشت، بهش می‌گم ‫بهت زنگ بزنه. به سلامت.
‫اگه ناراحتت کردم، عذر می‌خوام.
‫می‌شه سوالی ازت بپرسم؟
‫برنامه‌ات به چه دردی می‌خوره؟
‫می‌شه گفت دنیایی موازیه.
‫بالاخره، همه که دوستان خوبی ندارن...
‫و نمی‌تونن موقع تعطیلات ‫به مکانی بهشتی سفر کرده و خوش بگذرونن.
‫من زیاد نمی‌شناسمت، ‫ولی اهل کلاب هستی؟
‫من سلطان پیست رقصم.
‫خب، وقتی بخوای تو کلاب خفنی برقصی، ‫عینکه رو می‌زنی...
‫و با کل حواست تجربه‌اش می‌کنی.
‫ولی واقعی که نیست.
‫در واقع آدم همین‌جا تو اتاقه.
‫ولی مغز آدم عین واقعیت پردازشش می‌کنه.
‫آدم با ملت می‌رقصه ‫و با ساکنان واقعی باقی کشورها صحبت می‌کنه.
‫باهاشون نوشیدنی می‌خوره.
‫احساسات واقعی تجربه می‌کنه.
‫داری دنیای شگفت‌انگیزی می‌سازی خرخون خانم.
‫یه پا نابغه‌ای.
‫- من دارم برمی‌گردم سردابه، خب؟ ‫- خیلی‌خب.
‫کی می‌خواستی بهم بگی؟
‫داشتیم واسه برلین مأموریت انجام می‌دادیم. ‫لزومی نداشت بهت چیزی بگیم.
‫از شب تا صبح بهش زنگ زدیم، ‫ولی جواب نداده.
‫چند ساعت اومدین پاریس، ‫ببینین چه گندی زدین.
‫ضمنا، دزدکی وارد خونه ‫پولینیاک شدنتون رو نمی‌گم.
‫منظورم حمله‌تون به یه کشیش ‫و وسط خیابون کشیدنشه.
‫منظورم تصادفتون وسط عروسی ملته.
‫حمله به سابقه‌دارهاست.
‫سرقت و تخریب چندین وسیله نقلیه است.
‫- بیست... ‫- کروسانتون آماده است.
‫دزدگیر ۲۶ ماشین رو به صدا درآوردین.
‫الان هم دارین صبحانه ‫کروسان و کافه اوله می‌خورین،
‫انگار آب از آب تکون نخورده.
‫تنها نبود.
‫دزدیدن جام هم با حضور ‫اون دو گوریل کار راحتی نبود.
‫خب، حالا که این‌طوره،
‫بیاین همگی راحت بشینیم ‫و تخم‌مرغ بندیکت سفارش بدیم. خب؟
‫جناب؟
‫اگه معجزه کوچکی رخ نمی‌داد،
‫الان همگی تو زندانی فوق‌امنیتی ‫حبس شده بودیم.
‫این براتون آشنا نیست؟
‫از کجا آوردیش؟
‫کشیشه دیشب بهم سر زده بود، ‫زهره‌ترک شده بود و می‌لنگید.
‫گفت دیگه به اسپانیا سفر نمی‌کنه...
‫و مسائل امنیتی رو درست بیان کرده بودیم.
‫گفت چند پست‌فطرت ‫سعی کردن ازش دزدی کنن.
‫گفت کمردرد گرفته.
‫گفت باید کارمون رو ادامه بدیم ‫و مجبور شده یه هفته مرخصی بگیره،
‫آخه این‌قدر حالش خراب شده...
‫که نمی‌تونست مراسم ‫عشای ربانی رو برگزار کنه.
‫همه این‌ها رو گفتم...
‫که بگم دوباره شانس آوردیم ‫و یه هفته فرصت حفاری داریم.
‫تو هم باید برلین رو بیدار کنی.
‫زود باش.
‫[کارخونه]
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫گمون کنم به ترشح آدرنالین نیاز داشتم.
‫لزومی نداره اینجا باشی کامرون.
‫به برلین گفته بودم تا تهش می‌مونم.
‫سر حرفم هستم.
‫- بگو ببینم چی شده. ‫- سلام.
‫منم، کامیل.
‫امروز صبح که از خواب بیدار شدم،
‫پیش از هر چیز لبخند زدم.
‫آدم به ندرت می‌بینه ‫مردی پاپیون‌زده...
‫خواننده یه کنسرت پانک رو ‫همراهی کنه.
‫ممنون که چنین خاطره‌ای برام ساختی.
‫خواهش می‌کنم.
‫راستش، حاضرم لباس رسمی بپوشم ‫و باهات برم «مک‌دونالد».
‫کافیه دعوتم کنی.
‫رو بالکن اتاقم وایستاده بودم، ‫به هتلت نگاه می‌کردم...
‫و با خودم می‌گفتم یعنی هنوز اونجایی یا نه.
‫هنوز همین‌جام.
‫اگه دوست داشته باشی، ‫می‌تونیم با هم صبحانه بخوریم.
‫باید پیش از جواب دادن، ‫مسئله‌ای رو باهات در میون بذارم.
‫من متأهلم.
‫- هشت ساله که متأهلم. ‫- اوهوم.
‫ولی چند وقت هست که می‌خوام جدا بشم.
‫چنین ارتباطاتی به ندرت ‫در زندگی شکل می‌گیره.
‫گفته بودی چهار میلیارد زن ‫روی این سیاره هست.
‫چهار میلیارد مرد هم هست.
‫آشنایی با کسی که آدم دلش بخواد ‫بیشتر بشناسدش هم کار راحتی نیست.
‫شاید هم دلش بخواد با زندگی طرف آشنا بشه.
تو اول باید جدا بشی تا بتونیم با هم آشنا بشیم
‫متأسفانه متوجه نمی‌شم.
‫خب، تمام تلاشم رو می‌کنم ‫که توضیح بدم، می‌خوام جدا بشم.
‫کی از پاریس می‌ری؟
‫فردا صبح می‌رم.
‫چه حیف که باید این‌قدر زود بری.
‫ای وای بر من.
‫وای بر من، وای برمن. واقعا استادم!
‫صبح به خیر.
‫روی، اتفاق خارق‌العاده‌ای رو از دست دادی.
‫خیلی حماسی بود.
‫بیا اینجا. بیا اینجا.
‫وقتشه جشن بگیریم روی.
‫برات گازدار می‌ریزم.
‫برای خودم هم گازدار می‌ریزم.
‫بابت پیدا کردن جامه جشن می‌گیریم؟
‫نه روی. نه، نه، نه. ‫به خاطر خانمه جشن می‌گیریم.
‫بیا.
‫روی، بهم زنگ زد.
‫- همسر پولینیاک رو می‌گی؟ ‫- واسه چی این جزئیات خرد رو بزرگ می‌کنی؟
‫تنها مسئله مهم ‫آغاز شمارش معکوسه.
‫من کار خودم رو کردم و مهار شده.
‫حالا کافیه صبر کنم و ببینم ‫خودش بعدا چیکار می‌کنه.
‫تقریبا مطمئنم تا سه ساعت دیگه زنگ می‌زنه.
‫راستش، نه. به نظرم حداکثر ‫تا یه ساعت دیگه زنگ می‌زنه.
‫شاید یه ساعت و نیم دیگه.
‫منم، کامیل.
‫می‌شه بیام تو؟
‫راستش، فکر خوبی نیست.
‫آخه تازه بهم گفتی متأهلی.
‫من هم اگه بذارم بیای تو، ‫از لحاظ اخلاقی درست نیست.
‫کامیل...
‫من دنبال دردسر نیستم.
‫ به هیچ وجه دنبال دردسر نیستم.
‫دنبال رابطه‌ای منحصر به فردم.
‫ولی معشوق تو بودن...
‫با حضور شوهرت، اصلا منحصر به فرد نیست.
‫اِم، دردسر چه شکلیه؟
‫می‌شه بهم بگی؟
‫آخه خودم نمی‌دونم.
‫من نهایت بهره رو از زندگیم می‌برم.
‫برخی شب‌ها که خوابم نمی‌بره، ‫بلند می‌شم و می‌رم رستوران.
‫با هر کی ببینم صحبت می‌کنم.
نوشیدنی می‌خورم...
‫و دیوانه‌وار می‌رقصم.
‫وقتی هم می‌رم خونه، خوشحالم.
‫آخه تجربه بی‌برنامه‌ای داشتم.
‫گمون کنم اکثر افراد خیلی راحت می‌خوابن،
‫ولی من می‌خوام نهایت بهره رو ‫از زندگیم ببرم.
‫نمی‌تونم بعد از آشنایی با امثال تو...
‫که وقتی اصلا انتظارش رو نداشتم، ‫به زندگیم پا گذاشتی...
‫همین‌جوری دراز بکشم ‫و به سقف زل بزنم.
‫بگذریم، منظورت رو درک می‌کنم.
‫خیلی هم بیشتر خوشم اومد، ‫آخه معلوم شد خیلی صادقی.
‫به امید دیدار.
‫امیدوارم... روزی دوباره همدیگه رو ببینیم.
‫کار درستی کردی.
‫بذار خانمه تصمیم خودش رو بگیره.
‫روی...
‫اتاقم پر از دوربین و تلسکوپ ‫سمت واحد خودشه.
‫واسه همین ردش کردم.
‫- ای بابا. ‫- درسته.
‫ردش کردم.
‫کامیل، وایستا!
‫آهای، آهای! بنداز اینجا!
‫وای!
‫[سیمون]
‫هوم؟ در زمینه ادبیات...
‫از آثار کلاسیک خوشم میاد. ‫از آثار پرفروش خوشم نمیاد.
‫در زمینه خوراک، موساکا دوست دارم ‫و حالم از غذای سرخ‌شده به هم می‌خوره.
‫در زمینه مردها هم...
‫از مردان باهوش و مؤدب خوشم میاد. ‫از روشن‌فکرها خوشم میاد.
‫از مردان بی‌ادبی که تو خیابون ‫واسه ملت سوت می‌زنن...
‫و تکه‌های زشت می‌اندازن هم متنفرم.
‫از اون مردان نیمه‌برهنه احمق ‫که کلا مشغول سلفی گرفتن...
‫با موتورشونن، متنفرم. ‫متوجه منظورم هستی؟
‫- متوجهم. ‫- خب، دیگه اصلا این‌طور نیست.
‫اون پسر زمخت، بی‌ادب و بی‌نزاکت...
‫به طریقی با بخشی از ذهنم...
‫و سیستم عصبی بدنم عجین شده.
‫- گمون کنم به خاطر اعصابه. ‫- خیلی‌خب. بگو ببینم طرف کیه؟
‫- بروس رو می‌گم. ‫- از بروس خوشت میاد؟
‫- نه. ‫- از بروس خوشت میاد.
‫نه. ازش خوشم نمیاد. ‫به هیچ وجه. خوشم نمیاد.
‫ولی... وقتی می‌بینمش...
‫که کار کرده و خسته‌س،
‫سرخ می‌شم.
‫ضربان قلبم افزایش می‌یابه ‫و دچار تنگی نفس می‌شم.
‫می‌دونی تنگی نفس چه شکلیه؟
‫وقتی اکسیژن کافی ریه تأمین نشه، رخ می‌ده.
‫ولی قبلا هم چنین تجربه‌ای داشتی؟
‫نه. این شکلی نبوده.
‫چشمم رو که می‌بندم،
‫چه بویی داره؟ ‫بوی عطرش رو می‌گی؟
‫نه، گمون نکنم عطر بزنه.
‫اِم... بوی...
‫مردونه می‌ده.
‫شبیه بوی حیوانی وحشی می‌مونه.
‫عین فررمون می‌مونه.
‫نمی‌دونم.
‫دختر، بوی عرقشه.
‫حتما بوی عرقشه، ‫ولی حالم همیشه از بوی عرق به هم می‌خورد.
‫اما وقتی بروس از کنارم رد می‌شه...
‫استنشاق می‌کنم.
‫استنشاق می‌کنی؟
‫- این مال اونه. ‫- کیلا.
‫می‌خواستم بندازمش دور، ‫ولی ننداختم.
‫چه مرگم شده کامرون؟ ‫این چیزها رو درک نمی‌کنم.
‫آروم باش. این‌قدر بزرگش نکن.
‫مگه چه اشکالی داره ‫از بروس خوشت بیاد؟
‫نمی‌دونم. ‫آخه طرف خیلی بچه است.
‫چند سالشه؟ ۲۴ سالشه؟
‫من ۳۶ ساله‌ام.
‫کمکم کن.
‫خب...
‫اگه دلت می‌خواد باهاش دوست شی، ‫دوست شو دیگه.
‫بعدش هم فراموشش کن.
‫ولی اگه قراره دردسر بشه، ‫اصلا کاری نکن.
‫دوستی حال می‌ده، ‫ولی بحث عشق جداست.
‫چرا چنین حرفی می‌زنی کامرون؟
‫عشق مرضی چند مرحله‌ایه.
‫آدم اولش دچار اضطراب می‌شه.
‫می‌ترسه از دستش بده.
‫با از دست دادنش هم دچار افسردگی می‌شه.
‫کیلا، می‌دونی من وقتی خیلی ناراحتم، ‫چیکار می‌کنم؟
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- می‌رقصم.
‫حالت خوبه؟
‫گمون کنم می‌خوام... بالا بیارم.
‫وای کی‌کی.
‫آهای! اوضاع چطوره؟
‫موفق شدیم!
‫وقتی به دیواری آجری برسیم ‫که هدفمون پشتشه،
‫حفاری تونل تکمیل شده.
‫[سالن مزایده شی ویه‌نو]
‫هدفمون سالن مزایده ویه‌نوئه.
‫خب، چه دیواریه؟
‫دیوار حائل ساختمونه.
‫سوراخش می‌کنیم ‫تا وارد سالن مزایده بشیم.
‫ولی جای ورود به اتاق گاوصندوق ‫از طریق در فولادی اصلی،
‫از در پشتی وارد می‌شیم.
‫کسی انتظارش رو نداره.
‫واسه دسترسی به در پشتی هم...
‫اول باید از اتاقک هوا و بخش خدماتی...
‫که پر از لوله، جعبه آذوقه، ‫تجهیزات برقی و نظافتیه، رد بشیم.
‫وارد که شدیم، ‫با دیوار بتنی سرسرا...
‫برمی‌خوریم.
‫سرسرا هم به اتاق گاوصندوق ختم می‌شه.
‫بعدش، اتصالات آهنی بتن رو می‌بریم.
‫ولی هنوز قطعات بتنی رو جابه‌جا نمی‌کنیم. ‫چرا جابه‌جا نمی‌کنیم دامیان؟
‫آخه سرسرا دوربین مداربسته داره...
‫که نگهبانان داخل ساختمون ‫پخش زنده‌اش رو تماشا می‌کنن.
‫حوصله نگهبان‌هاشون سر می‌ره، ‫آخه اون موقع مزایده‌ای در کار نیست.
‫حوصله‌شون خیلی سر می‌ره.
‫یه نگهبان دم ورودی اصلی هست،
‫یه نگهبان دیگه هم تو زیرزمین، ‫دقیقا جلوی اتاق گاوصندوقه.
‫باز هم شکوه نقشه‌مون جلوه می‌کنه.
‫وقتی اتاق گاوصندوق خالیه، ‫دزدکی واردش می‌شیم.
‫به نظرتون فکر خارق‌العاده‌ای نیست؟
‫این‌طوری احتمال موفقیتمون ‫افزایش می‌یابه.
‫واسه همین باید اون نگهبانان رو...
‫به مدت سه دقیقه از مانیتورهاشون دور کنیم.
‫واسه هک دوربین مداربسته‌شون ‫حداقل سه دقیقه فرصت می‌خوام.
‫خب، چطوری حواسشون رو پرت کنیم؟
‫عملیات انجرافی پیاده می‌کنیم.
‫واسه عملیات انحرافی هم...
‫باید از جیک و پوک ‫دوستان جدیدمون خبر داشته باشیم.
‫تک‌تک حرکات این آقایون عزیز رو ‫تحلیل و تفسیر می‌کنیم.
‫ولی باید قبلش نکات اصلی مشترک ‫زندگی نگهبانان رو بررسی کنیم.
‫باید ببینیم شام چی می‌خورن.
‫می‌خواستم سفارش بدم. ‫لطفا دو پیتزا پپرونی ۳۶ سانتی بفرستین.
‫ساعت هشت با خط ثابت غذا سفارش دادن.
‫- الو؟ ‫- خب، چی برامون گرفتی؟
‫پپرونی سفارش دادم.
‫- پیتزاست. ‫- تقریبا همیشه پیتزا می‌خورن.
‫رابط خط ثابتشون ‫در بخش خدماتیه.
‫کیلا تا اون موقع سیستمشون رو ‫هک کرده و واردش شده.
‫آهای!
‫- سلام. امرتون؟ ‫- سلام.
‫می‌خواستم دو پیتزا پپرونی ۳۶ سانتی...
‫و دو نوشیدنی سفارش بدم.
‫چه عالی. آدرستون رو لطف می‌کنین؟
‫خیابون تورن چهاردهم.
‫سالن مزایده شی ویه‌نو.
‫ممنون، شبتون به خیر.
‫ممنون.
‫بدین ترتیب برنامه‌مون آغاز می‌شه.
‫تو بخش خدماتی ‫اتاق پرو فراهم می‌کنیم.
‫اونجا لباس‌های کثیفمون ‫بابت عبور از خانه مردگان رو در آورده...
‫و لباس ایمنی می‌پوشیم.
‫نمی‌خوام کسی بدون لباس ایمنی و دستکش ‫وارد سرسرا یا اتاق گاوصندوق بشه.
‫با یه اثر انگشت، یه دونه خاک...
‫یا حتی یه تار مژه ‫دی‌ان‌ایتون رو تشخیص می‌دن.
‫بعدش دیگه کارمون تمومه.
‫از اون فرصت استفاده کرده و آماده می‌شیم.
‫ولی در واقع طولش می‌دیم...
‫نود دقیقه طولش دادی؟
‫که نگهبانان رو عصبانی کنیم.
‫غذای سرد تحویل می‌دیم.
‫این که پپرونی نیست، ‫خیلی هم سرده.
‫سفارش رو اشتباه آوردی.
‫ضمنا، ۳۶ سانتی هم نیست.
‫این که لیموناده!
‫کاری می‌کنیم که وقتی آدم گرسنه است، ‫بدجوری عصبانی بشه.
‫من پول این رو حساب نمی‌کنم.
‫حساب نمی‌کنی؟
‫پول من رو حساب می‌کنی. ‫بعدش هم برمی‌گردی تو لونه‌ت.
‫فهمیدی میمون خان؟
‫- ها؟ ‫- طرف گرسنه است. اعصابش خرد شده.
‫یه ساعت و نیم منتظر مونده. ‫پیک هم عوضیه.
‫بی‌ادبه و یه‌جوری نگاه می‌کنه.
‫- چی؟ ‫- «چی؟ چی؟»
‫نکنه کر هم هستی؟
‫همکارش رو صدا می‌کنه که بیاد بالا، ‫ما هم می‌خوایم همین کار رو بکنه.
‫بیا بالا. مشکلی پیش اومده.
‫مشکلی پیش اومده؟ چی شده؟
‫دقیقا همین که اون یکی نگهبان ‫پستش رو ول کرد،
‫پرده دوم ما آغاز می‌شه.
‫آماده‌ایم.
‫دقیقا سه دقیقه واسه هک کردنشون فرصت داریم.
‫خیلی کمه.
‫خیلی خطرناکه.
‫کیلای عزیزم، تو خطر می‌بینی ‫و من آدرنالین.
‫خیلی‌خب آلین. دارم میام.
‫- شروع کنین. ‫- بلوک بتنی رو در میاریم.
‫عین تکه پازل در میاریمش.
‫وارد سرسرا می‌شیم.
‫طبیعتا دوربین مداربسته فیلمتون رو می‌گیره.
‫[پیتزا مارگریتی]
‫ولی بروس...
‫اون یکی میمون رو صدا کردی ‫که بیاد کمکت کنه؟
‫که نقش پیک بی‌شعور رو ایفا می‌کنه، ‫اطمینان حاصل می‌کنه شما رو نبینن.
‫آهای. به من دست نزن.
‫اصلا می‌فهمی چی می‌گم ‫یا باید به زبون میمون‌ها صحبت کنم؟
‫هوم؟ ها؟
‫اونجا دره.
‫خودم می‌دونم. در حکم پاشنه آشیلمونه.
‫اگه کسی اون در رو باز کنه، ‫بدبخت می‌شیم.
‫همیشه تو کار ما درصدی ریسک هست.
‫دو دقیقه و سی ثانیه مونده.
‫باید تا می‌تونی برامون فرصت جور کنی.
‫باید بهشون فشار بیاری ‫تا رد بدن.
‫آلین، آلین. آروم باش.
‫- از این خوشم میاد. ‫- بهش دست نزن.
‫من و کیلا هم ‫تا بروس داره برامون...
‫فرصت جور می‌کنه، ‫دوربین مداربسته رو خنثی می‌کنیم.
‫کیلا، لطف می‌کنی جزئیات فنیش رو ‫برامون توضیح بدی؟
‫سرسرا اتاق امنیتی محسوب می‌شه.
‫هارد دیسک‌های...
‫کل سامانه امنیتی ‫سالن مزایده همون‌جاست.
‫من چهار دوربین مورد نیازمون رو هک می‌کنم.
‫سالن اصلی.
‫حالا چی؟ پولم رو حساب می‌کنی؟
‫سرسرا.
‫- می‌خوای دعوا کنی؟ ‫- ببین. نمی‌ارزه.
‫آروم باش.
‫نود ثانیه مونده.
‫بیرون اتاق گاوصندوق.
‫[بدون سیگنال] [بدون سیگنال]
‫[بدون سیگنال]
‫- آهای! برو کنار ببینم. ‫- پس پولم رو حساب کن!
‫و داخل اتاق گاوصندوق.
‫[بدون سیگنال] [بدون سیگنال] ‫[بدون سیگنال] [بدون سیگنال]
‫یه سیم دیگه هم بود. ‫ندیدمش.
‫دوربین مداربسته رو قطع کردی.
‫آهای. حالت خوبه؟ پسر؟
‫وقتی بالاخره از هوش رفتی ‫و به زمین افتادی،
‫می‌تونی قرص کف‌آور رو گاز بگیری.
‫دهنت خیلی زود ‫عین سگ هار کف می‌کنه.
‫خب، اگه زنگ بزنن آمبولانس بیاد چی؟
‫اگه پلیس خبر کنن چی؟
‫- می‌خوان چی بگن؟ ‫- بلند شو.
‫«به خاطر سرد بودن پیتزا ‫پیک رو کتک زدیم،»
‫«اون هم به زمین افتاد ‫و بهش حمله دست داد»؟
‫نگران نباشین. ‫اول احیاش می‌کنن.
‫آلین! یه کوسن بیار. بجنب! بجنب!
‫هفتاد و پنج ثانیه مونده.
‫فیوز رو پروندم.
‫آروم باش. فیوزه رو پیدا کن و دورش بزن.
‫نمی‌بینمش.
‫- پیداش نمی‌کنم. ‫- جعبه فیوزه.
‫بازش کن!
‫فیوزه رو پیدا کن.
‫یه دقیقه.
‫پیداش کردم!
‫خیلی زیاده. فرصت نداریم. ولش کن.
‫اگه بریم، می‌گیرنمون. ‫دوربین‌ها قطع شدن.
‫قاشق بیار!
‫[وقت قهوه است]
‫بجنبین.
‫دهنت رو باز کن! باز کن! باز کن!
‫پنجاه ثانیه مونده.
‫باز کن.
‫باز کن. آفرین.
‫سی ثانیه مونده.
‫بجنب.
‫پیداش کردم.
‫[بدون سیگنال] [بدون سیگنال] ‫[بدون سیگنال] [بدون سیگنال]
‫آب!
‫بیا.
‫بیا. بیا!
‫پنجاه ثانیه مونده. ‫وای. بجنب.
‫[بدون سیگنال] [بدون سیگنال] ‫[بدون سیگنال] [بدون سیگنال]
‫[بدون سیگنال] ‫[بدون سیگنال] [بدون سیگنال]
‫بیا. آهای! بیا. بلند شو.
‫- خیلی‌خب. آفرین. خیلی‌خب. ‫- چی شده؟
‫- بلند شو. وایستا ببینم. ‫- جریان چیه؟ اینجا کجاست؟
‫آفرین. بلند شو.
‫پنج ثانیه مونده.
‫زود باش برو بیرون.
‫خفه شو روی.
‫تموم شد!
‫بیا. بگیرش.
‫- پول پیتزاست. ‫- بفرما. چیزیت نمی‌شه. خیلی‌خب.
‫تموم شد. فرصتمون تموم شد.
‫باید برین. برین بیرون.
‫- برو. من درستش می‌کنم. ‫- داره تموم می‌شه.
‫کنترل سیگنال ویدیویی مانیتورها رو ‫که به دست گرفتیم،
‫حتما باید سریعا از اونجا برین.
‫برو!
‫مرسی.
‫به امید دیدار.
‫چه پدرسوخته بی‌شعوری.
‫بجنب! بدو!
‫بعدش هم بلوک بتنی رو ‫سر جاش می‌ذاریم.
‫اگه همه‌چی خوب پیش بره،
‫کیلا کنترل کامل سامانه امنیتی رو ‫به دست می‌گیره.
‫بعدش دیگه آماده‌ایم...
‫تا پرده دوم اجرای شعبده‌بازیمون رو ‫اجرا کنیم.
‫بیاد ببینیم چطوری گاوصندوقی ‫با دیواره فولادین ۲۵ سانتی رو باز کنیم.
‫مهم‌تر از همه، نباید کسی خبردار بشه.
‫این‌جوری می‌تونیم ‫هر وقت خواستیم رفت و آمد کنیم...
‫و انگار داریم از در هتلی لوکس عبور می‌کنیم.