‫در ضمن من چارلی هستم، چارلی کیل
‫« آنچه در فصل قبل دیدید... »
‫خب، پشت سر گذاشتن همه چی ‫و شروع تازه چه حسی داره؟
‫با روحیاتم سازگاره
‫می‌تونی با همه جور آدمی آشنا شی،
‫- همه جور زندگی ‫- همه جور دروغ؟
‫روحمم خبر نداره
‫- من یه قدرتی دارم... ‫- زرِ مفته
وقتی کسی دروغ میگه می‌فهمم
‫- زرِ مفته ‫- داستان داره
‫توضیح دادنش خیلی طول می‌کشه
‫- اشکالی نداره، برام مهم نیست ‫- زرِ مفته
‫ترفند واقعیش اینه که ‫بفهمی چرا یه نفر دروغ میگه
‫تا حالا به استخدام شدن ‫توی اف‌بی‌آی فکر کردی؟
‫من زیاد اهل کمک کردن به مردها نیستم
‫من بهت یه فرصت میدم ‫که با من کار کنی
‫قراره این حروم‌زاده رو سرکیسه کنیم
‫من یه دوست رو از دست دادم
‫ناتالی. اون بهترین دوستم بود
‫اون وقتی چیز بدی دید ‫کارِ درست رو انجام داد،
‫و تو به خاطرش کشتیش
‫چارلی کیل
‫بیتریکس هسپ، درسته؟
‫من با پنج خاندان اینجام
‫هیچ گوشه‌ای از کشور نیست
‫که بتونی توش از ما قایم شی
‫ما پیدات می‌کنیم
‫خب، بی، بیاید همه باهم بفهمیم
‫« پوکر فیس »
‫« فصل دوم - قسمت اول » ‫« بازی بر پاست »
« نداشتن اعتماد به نفس دشمنِ خلاقیت است »
‫« بچه‌پلیس: شب‌ها »
‫وقتِ ناهاره!
‫تو حق داری وکیل بگیری
‫هی، منصفانه نیست
‫خیلی از وقتِ خوابت گذشته
‫اون دیگه چیه؟
‫ماییم دیگه
‫دارم میرم توی کار صورتگری
‫اگه می‌خوام به عنوان هنرمند رشد کنم ‫باید به کارم تنوع بدم
‫- هنرمند؟ ‫- اوهوم
‫اون آشغالِ پولکی
‫هنرمند؟
‫تو گوگنِ اتسی میشی
‫خب، انتظار ندارم درک کنی، مادر
‫اوه، نه. ولی انتظار داری ‫سرم رو بذارم بمیرم،
‫ثروتم رو برات بذارم،
‫و بودجه‌ی سفر هنرمندانه‌ات رو تأمین کنم
‫مادر، انقدر نفوس بد نزن
‫می‌دونم چی توی فکرته
‫می‌فهمم داری چیکار می‌کنی
‫اوه، اون بچه‌ی وفادار
‫فداکارانه از اون پیرزن بدجنس مراقبت می‌کنه
‫می‌تونم چیز دیگه‌ای برات بیارم؟
‫چهار دختر،
‫و اونی که نزدیک خودم نگه داشتم ‫بزرگ‌ترین مایه‌ی ناامیدی منه
‫آره، خب، خواهرهای دیگه‌ام اینجا نیستن
‫که پاپوش‌هات رو بشورن، ‫برات کالباس گوشت ببرن،
‫و برای سوپِ خونگی خوشمزه درست کنن
‫از دهن افتاده
‫اوه، خوبه. پائول اومد
‫وکیل پائول؟
‫آره، باید به امورم سر و سامون بدم
‫ولی... ما که قبلاً وصیتنامه‌ات رو نوشتیم
‫باهم انجامش دادیم
‫دکتر میگه که ظرف چند هفته،
‫قلبم از کار می‌افته
‫وقتی توی چشم‌های مرگ ‫زُل زده باشی، امبر،
‫می‌فهمی چی واقعاً مهمه:
‫پاداش دادن به کسایی که...
‫توی زندگی ناامیدت نکردن
‫ژامبونم رو برام بیار
‫- پائول؟ ‫- امبر
‫خیلی خوش‌تیپ شدی
‫پائول، خواهش می‌کنم، عه...
‫باید بهم بگی، اون چیکار کرد؟
‫ببین، هر چقدر هم که شرایطت رو درک کنم،
‫به لحاظ قانونی نمی‌تونم بگم
‫این یه مسئله‌ی محرمانه‌ست ‫و ممکنه پروانه وکالتم باطل شه...
‫- لطفاً ‫- نورما از ارث محرومت کرد
‫- چیکار کرد؟ ‫- خدایا!
‫شرمنده، اصلاً دستِ خودم نبود
‫من خودشیرینم و مشکلم اینه
‫ولی لطفاً بهش نگو که این رو بهت گفتم
‫نمی‌تونه این کارو بکنه
‫اون... من تمام این مدت که مریض بوده ‫ازش مراقبت کردم
‫و خواهرهام رفتن و به زندگی‌هاشون رسیدن
‫و من اینجا بودم
‫من لایق اینم! این حقمه!
‫چطور می‌تونه انقدر بی‌رحم باشه
‫نه، خواهرهات نه
‫اونا هم هیچی به ارث نمی‌برن
‫خب، پس ثروتش به کی می‌رسه؟
‫مامانم دوستی نداره
‫به خیریه میگه «تمارض سازمان‌یافته»
‫نه، امبر. نه. از نظر قانونی ‫و اخلاقی نمی‌تونم بهت بگم
‫اعتمادی که اساسِ حرفه‌ی منه ‫من رو منع می‌کنه...
‫لطفاً
‫زنی به نام فلیسیتی پرایس
‫گندش بزنن
‫عه...
‫خونه، پول و حق امتیاز به اون می‌رسه
‫نباید تا بعد از مرگِ نورما باهاش تماس بگیرم
‫اون نمی‌خواد ناامید شه
‫و حالا سوارِ ماشین میشم قبل از این که ‫بتونی چیز دیگه‌ای ازم بپرسی. شرمنده
‫فلیسیتی پرایس کدوم خریه؟
‫«فلیسیتی پرایس»
‫« فلیسیتی پرایس هنرمند نقاشی آمیخته معتبر است ‫که در مناطق روستایی ورمونت کار می‌کند »
‫خاک به سرم!
‫« به ورمونت خوش آمدید »
‫سلام، من امبر هستم
‫و فکر کنم شاید...
‫آهان
‫آره
‫هضم کردنش خیلی سخته
‫- یعنی، هیچوقت نمی‌دونستم ‫- ممنون
‫چطور فهمیدی؟
‫خب، توی یه نمایشگاه آثار هنری بودم،
‫و در مورد اثری که دوست داشتم سؤال می‌پرسیدم
‫که عکسِ هنرمندیت رو دیدم ‫و نزدیک بود غش کنم
‫عجب. خیلی عجیبه
تیپ خفنیه
‫اوه، اون رو قبل از اومدن به اینجا گرفتم
‫دور از تکنولوژی
‫اگه از کسی توی دنیای هنر بپرسی ‫فلیسیتی پرایس کیه،
‫اون کسیه که توصیف می‌کنن
‫و من دیگه اصلاً اون آدم رو نمی‌شناسم
‫من...
‫الان تقریباً یه ساله ‫که کاملاً منزوی هستم
‫همه چی رو کنار گذاشتم...
‫مُد، استایل...
‫که ببینم چی می‌مونه
‫فقط هنر می‌تونه ‫هنرمند رو نشون بده، درسته؟
‫کاملاً
‫منم هنرمندم
‫تندیسچه‌های سفالی پلیمری می‌سازم،
‫و آثارم سه بار توی اتسی ‫به نمایش در اومدن
‫خوبه
‫عجب
‫خواهر دوقلویی که مدت‌ها گُمش کرده بودم
‫مثل پیدا کردن تکه‌ی گمشده‌ای از خودمه
‫مسخره‌ست، مگه نه؟
‫تو با بابامون بزرگ شدی؟
‫لعنتی. عه... آره. عه...
‫بابامون
‫بنی مُرده
‫آره، اگه می‌خواستی ببینیش برات متأسفم
‫اگه بهت تسلّی خاطر میده، ‫اون یه عوضی تمام عیار بود.
‫وقتی 17 سالم بود ‫ما رو با ماشین کوبید به تیر برق
‫عجب. چقدر وحشتناک
‫مادرمون چی؟
‫مُرده. آره، مُرده
‫نورما، اون یه بیماریِ نادر داشت
‫تمام استخون‌هاش توی بدنش شکستن
‫و خیلی زجرآور بود
‫خیلی درد کشید و جیغ زد
‫عجب
‫- عه... ‫- آره. هی!
‫عه، راستش من یه عکاسم،
‫یه جورایی، در کنار حرفه‌ی اصلی‌ام،
‫و اگه بخوای می‌تونم ‫یه عکسِ هنرمندی جدید ازت بگیرم،
‫شاید بیرون با اثر هنریت؟
‫حتماً
‫این عالیه
‫خیلی خفن شدی
‫اینا محشرن. خیلی خوش‌عکسی
‫گوشی داری؟ ‫می‌تونم اونا رو برات بفرستم.
‫نه، ولی، هر چند روز یه بار
‫توی کتابخونه‌ی عمومی ایمیلم رو چک می‌کنم
‫- می‌تونم برات بنویسمش ‫- وای، آره. عالی میشه
‫امبر، حالت خوبه؟
‫مادرم داره می‌میره، پائول. ‫فکر می‌کنی حالم چطوره؟
‫« چت گروهی آبجی‌ها »
‫« دارم یه تغییراتی به خودم میدم »
‫مامان؟ مامان؟
‫تو...
‫شبیه اون لوله‌کش قدکوتاه چاق ‫توی اون کارتونه شدی
‫ماریو روپوش قرمز می‌پوشه
‫می‌دونستی از کی حرف می‌زدم، مگه نه؟
‫چیزی نیست
‫حالا می‌تونی از دنیا بری
‫من آماده‌ام
‫« مامان مُرد. خاکسپاری جمعه‌ی بعده »
‫« سی: خدای من. می‌دونی دلیا کجاست؟ »
‫« بی: باشه »
‫عه، فلیسیتی، علامت تعجب
‫داشتم فکر می‌کردم، نقطه
‫تو خونه‌ات رو بهم نشون دادی، نقطه
‫منم باید خونه‌ام رو بهت نشون بدم، نقطه
‫جمعه‌ی بعد وقتت خالیه، علامت سؤال
‫ایموجیِ قلب
‫« جمعه‌ی بعد »
‫- دیر کردی ‫- شرمنده، خانم کازینسکی
‫خواهرهام داخل هستن. ‫می‌تونی به اونا تحویلش بدی.
‫می‌تونی سوئیچ رو بذاری روش
‫هیچکس اینجا نمیاد
‫خب، یه ایمیل عجیب ‫از یه یارو وکیله گرفتم
‫که میگه مامانِ ما مُرده ‫و یه وصیت نامه داره
‫ولی تو گفتی مامانِ ما قبلاً...
این دیگه چه مسخره‌بازی‌ایه؟
‫فکر می‌کردم خوشحال شی
‫حتماً شوخیت گرفته. این...
‫این مسخره‌ست. این دیگه چیه؟
‫تو هرچی رو که می‌خوام داری
‫هرچی که من لایقشم
‫چیکار می‌کنی؟
‫سلام، خواهرها. من...
‫می‌دونم شما مامان رو دوست نداشتید،
‫ولی اون دنیای من بود و دوستش داشتم،
‫و نمی‌تونم بدون اون ادامه بدم
‫پس، اومدم لبِ پرتگاه که بپرم
‫پس وقتی جسدم رو پایین پرتگاه ‫کنارِ خونه‌مون دیدید، اون منم
‫متأسفم
‫وای نه
‫نه! نه، نه، نه!
‫نه! نه!
‫نه. تو قراره من باشی
‫همه‌شون می‌فهمن که تو من نیستی
‫خب، چطور باید صحنه سازی کنم؟
‫چه غلطی باید بکنم؟
‫اوه، چرا هیچوقت هیچی آسون نیست
‫خاک به سرم!
‫من فلیسیتی پرایس هستم
‫امبر...
‫پائول فلچر؟
‫در مورد میراث بهم ایمیل زدی
‫اوهوم. من فلیسیتی پرایس هستم
‫ای خدا!
‫}« ترس از پرواز » ‫« اریکا جونگ »
‫بذار یه چیزی بهت بگم، کوکی...
‫}« ترس از پرواز » ‫« اریکا جونگ » ‫کوکی بودی دیگه، آره؟
‫}« ترس از پرواز » ‫« اریکا جونگ »
‫بهت میگم، می‌دونی، ‫من هر روز عمرم
‫به این پارکینگ‌ها رفت و آمد داشتم
‫آره. وقتی وایمیسی
‫و تمام روز توی یکی می‌شینی
‫دیدگاه کاملاً متفاوتی پیدا می‌کنی، می‌دونی؟
نمایشی از زندگیِ محضه
‫آره، رازهایی توی هر داشبورد
‫یعنی، کبریت کتابی‌های مسافرخونه‌ای، ‫کفش‌های بچگونه.
‫نمایشِ نادیده‌ی زندگی روزمره
‫یعنی، داستان‌هایی که ‫این ماشین‌ها می‌تونن بگن، آره؟
‫هی، اون کتاب چطوره؟
‫خیلی موج دومیه
‫آره
‫چارلی کیل!
‫بیتریکس هسپ سلام رسوند!
‫تف توش!
‫« کاه‌سواریِ روح‌زده »
‫خب، حرفِ منم همینه. ‫نظام سرمایه‌داری نوین
‫داره همه‌مون رو تبدیل به زامبی می‌کنه
‫برای همین باید اتحادیه تشکیل بدیم
‫شرمنده، داری میگی من زامبی‌ام؟
‫چون کاملاً مطمئنم مومیایی‌ام. پس...
‫نمی‌دونم
‫اومدن. حاضری؟
‫تف توش!
‫جیسون در برابر زامبی‌ها!
‫هی، سریع‌تر بچین، لطفاً
‫حله. شرمنده. آره
‫فقط دارم از منظره‌ی غنی لذت می‌برم...
‫آره. آره، آره. ببخشید
‫تو. هی! هی، تو
‫می‌دونیم این دختره اینجا کار می‌کنه. ‫دیدیش؟
‫عه، دیروز استعفا داد. ‫طاقتِ گرما رو نداشت.
‫لعنتی. گفت کجا میره؟
‫نوچ. شرمنده
‫سلام، ممنون
‫آره. سریع‌تر بچین
‫شروع به چیدن کن، یالا
‫آره، اشکالی نداره. ‫تمام روز سیب می‌چینم.
‫می‌تونم ازت بپرسم ‫از کی قایم میشی؟
‫اوه، قایم که نمیشم
‫خب، می‌دونی که چطوره
کافیه یک یا پنج رئیس مافیای ‫اشتباهی رو عصبانی کنی...
‫ولی قصه‌اش درازه. ‫نیازی به شنیدنش نداری.
‫- نه، واقعاً نه، نه ‫- آره
‫- خوبی؟ ‫- من؟ آره
‫- آره، خوبم ‫- خیلی خب
‫فقط اون حسِ عجیبی بهت دارم
‫که یه جورایی حس می‌کنی قبلاً یکی رو دیدی،
‫یا باهاش بزرگ شدی یا چی
‫وقتی بچه بودی، ‫سریالی به اسم «بچه‌پلیس: شب‌ها» رو دیدی؟
‫- نه بابا! ‫- آره
‫- ببخشید، بازیگرِ «بچه‌پلیس: شب‌ها» اینجاست! ‫- نه، نه، نه، بس کن!
‫- بس کن ‫- خدای من
‫- لطفاً. خیلی ببخشید ‫- خدای من...
‫- صبر کن، چی؟ ‫- تو...
‫می‌دونستم
‫- خب، میشه فقط بیخیالش شی؟ ‫- به محض دیدنت فهمیدم
‫- بیخیال. نمی‌تونم ‫- وای
‫« بچه‌پلیس: شب‌ها »
‫« کدوم طرف بالاست؟ »
‫اه اه!
‫دیلیا، جسارت نباشه، ‫ولی این بازیگری افتضاحه!
‫به دل نگرفتم. ‫اون من نیستم.
‫اون امبر، خواهرمه،
‫یا «همبر» جوری که دوست داریم صداش کنیم
‫بیخیال. پس، شما دوقلوی همسان هستید؟
‫اوه، نه، نه، نه
‫کپیِ دو، سه، چهار
‫اسم این رو چی میذاری؟ ‫«عجیب و غریب»؟
‫عه، چهارقلو. ‫همه‌مون نقش بچه‌پلیس رو بازی می‌کردیم
‫فقط اینجوری میشه ‫سالی 23 قسمت ساخت
‫وقتی تصمیم می‌گیری یه برنامه‌ی کودک رو
‫کاملاً توی شب ضبط کنی
‫عجب!
‫به نظر میاد بچگیِ باحالی داشتید، درسته؟
‫می‌تونست باحال باشه
‫اگه نورما نبود
پس مادرتون بهتون فشار می‌آورد
‫نورما توی هر فرصتی که می‌تونست ‫ما رو به جون هم مینداخت
‫فکر کنم هیچوقت بهبود پیدا نکردیم
‫اون اولین بار بهم قرص داد، ‫و دوباره،
تا جایی که معتاد بشم...
‫تا اعصابم رو روی صحنه آروم کنه
‫پنج تا کمپ ترک اعتیاد رفتم تا...
‫فهمیدم باید اون رو از زندگی‌ام حذف کنم ‫تا بتونم ترک کنم
‫لعنتی
‫آره. حالا که حساب می‌کنم ‫این سریال مدت‌ها ادامه داشت
‫پس چرا داری برای امرار معاش سیب می‌چینی؟
‫نورما تا قرونِ آخرش رو ازم گرفت
‫اگه یک دهم پولی رو که اون موقع ‫در می‌آوردم داشتم، می‌تونستم...
‫وقتی پیرمرد بازنشسته شد ‫باغ سیبش رو ازش بخرم
‫و می‌تونستم رئیس خودم بشم
این رویای هر آدمیه
‫رویای تو چیه؟
‫خب، این که تیر نخورم
‫اوه، بیخیال. باید بیشتر از این باشه
‫حالا که فکر می‌کنم، ‫حالم رو بهم می‌زنه
‫گیج میشم. عه...
‫چیزی که خودم شخصاً دوست داشتم،
‫اون قسمته که توش بچه‌پلیس ‫با قاتلِ زودیاک روبرو میشه
‫یالا، می‌دونی که یه قسمتِ کلاسیکه. یالا
‫- خیلی خب ‫- آره
‫آره
‫خوبه، سیب خوب
‫سلام، همکار. حالت چطوره؟
‫- عه، نورما مُرد ‫- چی؟
‫لعنتی. متأسفم. فکر کنم
‫- حالت چطوره؟ ‫- خاکسپاریش فرداست
‫پرسیدم ببینم می‌تونم ‫یه وانت قرض بگیرم
‫ولی پیرمرد همه‌شون رو لازم داره
‫حداقل یه روز طول می‌کشه ‫با اتوبوس برم اونجا
‫به خاکسپاری نمی‌رسم
‫مطمئنی واقعاً می‌خوای بری خاکسپاری؟
‫خب، تنها شانسم برای پس گرفتن پولمه،
‫ولی... و مطمئنم نورما ‫همه رو به امبر داده
‫شاید بتونم راضی‌اش کنم ‫با من تقسیمش کنه
‫نه، نه. هی، اشکالی نداره. ‫من رانندگی می‌کنم.
‫خب، اون شغلت رو نگه نمی‌داره
‫اوه، نه
‫وای، حقوق بازنشستگی‌ام رو از دست میدم. ‫بیخیال بابا.
‫لعنتی، واقعاً متأسفم
‫فقط...
‫برو تو، بیا بیرون، پول رو بگیر،
‫باغ سیب رو بخر. سریع
‫موفق باشی، رفیق
‫می‌خوای یه لحظه بیای داخل؟
‫یعنی، خواهرهات واقعاً ‫می‌خوان من توی مراسم باشم؟
‫اوه، بهم اعتماد کن، ‫اون تو هیچکس عزادار نیست.
‫خواهش می‌کنم؟
‫خب، من یه ذره کنجکاوم
‫که هر چهار بچه‌پلیس رو از نزدیک ببینم
‫سوئیچ رو بذار روی ماشین
‫هیچکس اینجا نمیاد
‫خیلی خب، رئیس
‫تف توش
‫چهار بچه‌پلیس
‫- واو! جل‌الخالق! ‫- آره
‫سلام!
‫واو، پولِ «بچه‌پلیس»، هان؟
‫- لعنتی ‫- سلام؟
‫بی‌بی؟
‫- سلام ‫- روز بخیر
‫سی‌سی
‫اینجام!
‫- دی‌دی ‫- اوه
‫اصلاً هم قرار نیست گیج‌کننده بشه. سلام
‫نه، ممنون
‫اوه، درسته. آره
‫یادم رفت
‫الان کسل‌کننده شدی
‫خیلی خب، بچه‌ها،
‫این چارلی همکارمه
‫اون من رو رسوند
‫اوه، سلام، من...
‫خیلی بهتون تسلیت میگم
‫خیلی خب. عه، چارلی، ‫این بی‌بیه. اون دی‌جیه.
‫آره. متوجه شدم. ‫سلام، چه هدفون باحالی!
‫و این سی‌سیه، اون معلمه
‫استادیار ادبیاتِ تطبیقی
‫واو، چطور لهجه‌ی فرانسوی گرفتی؟
‫سی‌سی یه سال دوره‌ی فوق‌دکتری ‫توی شهر کبک گذروند،
‫و حالا نمی‌تونه بیخیالش شه
‫چیزی که بی‌بی نمی‌فهمه اینه که آدم ‫لهجه‌ی هم‌ترازهای خودش رو می‌گیره
‫برای همین دی‌دی جوری حرف می‌زنه که ‫انگار توی کشتی ماهی‌گیری بزرگ شده
‫اوه، خیلی خب
‫شماها وصیتنامه رو دیدید؟
‫گمونم همه برای همون اینجاییم
‫وکیلِ نورما توی راهه
‫همه می‌دونیم همه چی به کی می‌رسه
‫تنها امیدی که می‌تونیم داشته باشیم ‫اینه که امبر یه چیزی بندازه جلومون
‫خب، پس امبر کجاست؟
‫امبر رفت قدم بزنه
‫تا با زندگیِ جدیدش ‫به عنوان یتیم کنار بیاد
‫تازگی‌ها خیلی خُل و چل شده بود
‫حتی به عنوان همبر
‫عاشق این میشی
‫و هفته‌هاست که چتِ گروهی رو ‫با این دیوونه‌بازی‌ها پر کرده
‫اون حلقه‌ی دماغ رو نگاه کن
‫همش برای جلبِ توجهه
‫خدایا. یعنی، به این معنا نیست
‫که شاید نیاز به کمکی چیزی داشته باشه؟
‫لعنتی، نه
‫لعنتی؟!
‫خدایا!
‫همبر الان یه ویدیوی دیگه فرستاد
‫اوه، الان حوصله‌ی همبر رو ندارم
‫واو!
‫خدایا
‫ای جان!
‫شماها یه زمانی حسابی محبوب بودید، هان؟
‫این گُنده بک واسه چیه؟
‫نوک‌تیزه
‫اون جایزه‌ی منتقدین لتونی
‫برای بهترین بازی میان‌نسلیه
‫پنج بار پشت سرهم بردیمش
‫اوه، ایول
‫خب، همبازی مورد علاقه‌تون کی بود؟
‫اوه، جوزف گوردون لویت. ‫عشقِ اول بچه‌پلیس.
‫نه. تامارا دابسن
‫اون نقش روح مادر بزرگِ پدری‌مون رو
‫توی «بچه‌پلیس: کریسمس جنگ داخلی» ‫بازی می‌کرد
‫یادم رفته بود انقدر ماورایی بود
‫واقعاً از زمانِ خودش جلوتر بوده
‫خب، کل فصل 9 داخل ذهنِ ‫یه بیمار کُمایی می‌گذشت
‫که دوقلوی شرور بچه‌پلیس ‫به گلوش شلیک کرده بود
‫اون فصلِ قشنگی توی کُما بود. محشره
‫خدای من! همبر لبِ پرتگاهه
‫امبر...
‫- یا خدا ‫- آره
‫- امبر از این خبر داشت؟ ‫- «فلیسیتی پرایس» کیه؟
‫و نورما چطور این همه ‫از حق امتیاز سریال پول در می‌آورد؟
‫آره. امبر از وصیتنامه خبر داشت
‫فلیسیتی پرایس خواهرِ پنجم مخفی شماست
‫«بچه‌پلیس» توی اندونزی خیلی محبوبه
‫پائول، مادرِ ما تازه مُرده
‫امبر یکم پیش از یه پرتگاه پرید پایین،
‫و حالا یه خواهرِ مخفی هست
‫که ارث و میراثِ ما رو می‌گیره
‫خدایا، آره، وقتی همه رو اینجوری ‫کنار هم میگی خیلی سنگینه
‫شرمنده، احتمالاً خودشه
‫مرسی که اومدی
‫نمی‌تونیم پای گُمشده رو پیدا کنیم
‫لیدی دایانا تیزترین دماغ دنیا رو داره
‫پیداش می‌کنه
‫عه، صبر کنید، شرمنده
‫نتونستید پاش رو پیدا کنید؟
‫چه اتفاقی ممکنه براش افتاده باشه؟
‫توی ساحل عمومی؟
‫هر اتفاقی
‫این خیلی افتضاحه
‫یعنی، دوقلوهای گُمشده
‫خیلی جالب به نظر میاد
‫مثل پیدا کردن یه تیکه از خودمه،
‫یعنی تیکه‌هایی از خودم
‫یکی دیگه
‫پسر، نباید به این دخترها ‫بعد از نیمه‌شب غذا بدن
‫من هنرمند نقاشی آمیخته هستم
‫- عه، توی ورمونت کار می‌کنم ‫- زرِ مفته
‫با پدرمون بنی در حال فرار بزرگ شدم
‫نه، اینطور نیست
‫اون قمارباز بود،
‫وقتی 17 سالم بود ‫توی تصادف رانندگی مُرد
‫من توی ماشین باهاش بودم
‫می‌خوای با پولمون چیکار کنی، فلیسیتی؟
‫منظور خواهرم اینه که،
‫می‌فهمیم که حتماً این به نظرت ‫یه فرصتِ بادآورده‌ی عجیبه
‫- ولی... ‫- آره
‫ما اون پول رو از سریال تلویزیونی‌مون در آوردیم
‫نورما وقتی بچه بودیم ازمون دزدیدش
‫اون باهامون مثل آشغال رفتار می‌کرد
‫مخصوصاً با امبر
‫اوه، ای کاش بیشتر جدی می‌گرفتمش
‫- واقعاً؟ ‫- خب،
‫جدی گرفتنش سخت بود
‫- اوهوم ‫- ولی می‌تونستیم سعی کنیم
‫حتی با بازیگریِ افتضاحش
‫- اوه، لعنتی! ‫- اوه، همبر
‫ولی فکر کنم اون سال 2003 ‫جایزه‌ی انتخاب مردم برد
‫- توی یه سال ضعیف ‫- یه سال ضعیف بود
‫و همش سعی داشت «خاک به سرم» رو ‫تبدیل به یه تکیه کلام کنه
یعنی، به شرایط توجه کن
یه ذره زن ستیزانه‌ست
‫چطوری؟ اوه
‫و بعدش، بعد از سریال ‫زندگیِ غم‌انگیز و رقت‌انگیزی داشت
‫به پای مامان افتاد
‫مثل گدا گشنه‌ها لباس می‌پوشید
‫و به ما التماس می‌کرد مجسمه‌های اتسی ‫افتضاحش رو پست کنیم
‫و پولک‌هاشون. خدای من. اه!
‫پولک‌هاشون
‫اون حتی روی یادبود هولوکاست هم پولک می‌زد
‫اونا جلوه‌ی بصری میدن...
‫به اونایی که من اتفاقی دیدم
‫برای جواب دادن به سؤالتون، ‫من پول رو می‌گیرم...
‫همه رو
‫من بدون تجربه‌ی مهر مادر بزرگ شدم
‫این پاداشِ منه
‫- ولی ما خواهریم ‫- این خیلی بی‌انصافیه
‫ما هم هیچوقت مهرِ مادر رو تجربه نکردیم
‫باشه. فکر کنم برم یه نگاهی ‫به اون بوفه بندازم
‫اگه اون پول رو باهامون تقسیم نکنی، ‫ازت شکایت می‌کنیم.
‫درسته، پائول؟ ‫می‌تونیم این کارو بکنیم، درسته؟
‫هر وارثی می‌تونه به وصیتنامه اعتراض کنه
‫حالا، می‌دونی، فکر می‌کردم ‫ممکنه این اتفاق بیفته
‫فقط یه لحظه صبر کنید
‫براتون کادو آوردم
‫اگه شما شکایت نکنید،
‫من به هر کدوم از شما 150 هزار دلار میدم
‫اگه ازش شکایت کنیم، ‫احتمال برنده شدنمون چقدره؟
‫آره، احتمالش چقدره؟
‫زیاد نیست
‫نورما حینِ تنظیم وصیت‌نامه عاقل بوده
‫این درسته
‫بی‌بی، نه. ‫اگه کنار هم بمونیم...
‫دی‌دی، فقط پول رو بگیر
‫ارزشِ دعوا کردن نداره
لعنت بهت!
‫من نمیذارم دو بار پولم رو ازم بدزدن
‫خب، دو از سه بد نیست
‫شاید باشه
‫اگه دیلیا شکایت کنه،
‫سال‌ها میراث رو فریز می‌کنه،
‫و چیزی ازش گیر هیچکس نمیاد
‫خدای من
‫لعنتی
‫دیلیا، ببین، می‌دونم این دقیقاً
‫طبق برنامه‌ات پیش نمیره، ‫ولی اگه فقط...
‫تو نمی‌تونی درک کنی ‫این چقدر دردناکه!
‫نورما یه هیولا بود. ‫اون امبر رو کشت.
‫شاید از اون پرتگاه هُلش نداده باشه پایین،
‫ولی اون خواهرم رو تبدیل به ‫یه بچه‌ی مطیع و مظلوم کرد
‫و تنها چیزی که مونده ‫پولیه که نورما ازمون دزدید
‫نمیذارم ازمون بگیریش
‫من دردت رو درک می‌کنم
‫سال‌ها درد کشیدم
‫من بدجوری آسیب دیدم...
‫به دوستم بگو که به زودی ‫با ماشینش برمی‌گردم
‫باید ذهنم رو آروم کنم
‫اشکالی نداره لعنتی. ‫فرم‌های لعنتی رو بدید.
‫لعنتی‌ها رو امضا می‌کنم
‫کلی لعنتی گفتی، دی‌دی
‫باشه. خب، کِی می‌تونیم پول رو بگیریم؟
‫- دیلیا؟ ‫- لعنتی
‫هی، دیلیا
‫- اوه! ‫- سلام. اوه، خوبه
‫فکر کردم دیدم اومدی اینجا
‫باید یه سر به اون بوفه بزنی
‫می‌دونی چیه؟ پیرمرد باید این یارو رو ‫برای جشنِ بازنشستگی‌اش استخدام کنه
‫اوه، آره. پیرمرد، آره. ممنون
‫چی شده؟ جایی میری؟
‫اوه، اوه، سرده
‫هه، باشه
‫سرده. اوه، خب، دقیقاً چی می‌خوای؟
‫اوه، خب، ببین، ‫چیز مهمی نیست،
‫ولی حداقل 60 درصد چیزهایی که ‫خواهر مخفیت اون بیرون میگه زرِ مفته
‫از کجا این رو فهمیدی؟
‫خب، همین الان که گفتی سرده ‫دروغ گفتی، درسته؟
‫- شاید. آره ‫- اوهوم
‫آره. خب، بگذریم، ‫من یه قدرتی دارم.
‫وقتی کسی دروغ میگه می‌فهمم
‫یه جورایی کاریه که انجام میدم
‫اصلاً بیا یه کار باحال بکنیم. باشه
‫یه حقیقت در مورد خودت بهم بگو
‫ولی زیاد به عمق مطلب نرو
‫عه، داری من رو می‌ترسونی
‫درسته. بیا سخت‌ترش کنیم
‫چطوره یکی از این تندیس‌های پولکی رو ‫از این گالریِ بنجل برداری
‫من بهت پشت می‌کنم ‫و بهم بگو چی دستته
‫- سنجاب ‫- زرِ مفته
‫- فیل ‫- زرِ مفته
‫- چکش ‫- درسته
‫گرچه در واقع یه آدم پولکی نیست
‫پس، یه جورایی حرکتِ عجیبیه. ‫بگذریم، متوجه منظورم شدی.
‫- الان باورت شد؟ ‫- دقیقاً چطوری کار می‌کنه؟
‫خب، دقیقاً مطمئن نیستم، ‫ولی الان چندان مهم نیست.
‫باشه. ما باید با وکیل مادرت حرف بزنیم
‫یعنی، قطعاً وقتی این دختره رو پیدا کرده ‫سابقه‌اش رو بررسی کرده، می‌دونی؟
‫خب، یعنی، حتی اگه فلیسیتی دروغ بگه،
‫وصیتنامه‌ی نورما رو عوض نمی‌کنه
‫خب، اگه کلاهبرداری کرده باشه، ‫عوض می‌کنه.
‫- اوه ‫- صبر کن، باشه؟
‫این کلاهبردارِ شیّاد پست‌فطرت کثیف رذل ‫هرکی که هست، آناستازیا، فلیسیتی
‫یا اسمش هرچی که هست، ‫همه چی درست میشه.
‫خیلی خب؟ ما حلش می‌کنیم
‫- ایول ‫- ایول!
‫سلام
‫وکیل نورما
‫خدایا، حتماً کارِ خیلی سختی بوده
‫پائول فلچر هستم. شما؟
‫عه... هیچکس. آره، من فقط...
‫رفیقِ سیب‌چین دیلیا هستم...
‫خب، این خواهرِ گُمشده که پیدا کردی، ‫فلیسیتی پرایس.
‫اون واقعاً هنرمند نقاشی آمیخته‌ست؟
‫منظورت اینه که یه هنرمند واقعیه یا نه؟
‫مطمئن نیستم صلاحیتِ ‫ارزیابی‌اش رو داشته باشم
‫البته توی ترمِ دریایی دانشگاهم ‫مبانی تاریخ هنر پاس کردم
‫ولی استادش چندان جالب نبود
‫حیف شد. نه، نه، نه، من...
‫ببین، ما فقط می‌خوایم بدونیم ‫اون واقعاً کسیه که میگه
‫اوه، متوجه شدم. ‫آره، خودشه.
این بروشور آثار هنریشه
‫هان
‫}« کوین بیکن - 2016 - رنگ اکریلیک روی بوم » ‫« دنیل دی لوئیس - 2014-2015 - گچ »
‫باشه، تصویر سلبریتی‌ها رو داری. خوبه
‫ای داد. ساندویچ. خیلی خب
‫خیلی متنوعه. ولی، آره، گمونم این هنره
‫عه...
‫هی، داستانِ گذشته‌اش چی،
‫بزرگ شدنش در حال فرار ‫با یه معتاد قمار و غیره
‫این واقعاً درسته؟
‫آره. پدرش...
‫طلبکارهای خلافکارِ یه معتاد به قمار رو داشت
‫و همونطور که فلیسیتی گفت ‫توی تصادف رانندگی مُرده
‫خدایا، عه...
‫و وقتی اون اتفاق افتاده ‫واقعاً با پدرش توی ماشین بوده؟
‫آره، سوابق بیمارستان رو چک کردم
‫این سؤال‌ها برای چیه؟
‫خب، قضیه اینه، پائول وکیل،
‫وقتی تو یه چیزی در مورد فلیسیتی میگی، درسته
‫ولی وقتی فلیسیتی همون چیز رو میگه، ‫زرِ مفته.
‫پس، «من هنرمند نقاشی آمیخته‌ام.» زرِ مفته
‫«پدرم قمارباز بود. ‫توی تصادف رانندگی مُرده.» درسته
‫«وقتی مُرد من باهاش توی ماشین بودم.» زرِ مفته
‫به نظر میاد فقط وقتی در مورد خودش ‫حرف می‌زنه دروغ میگه یا همچین چیزی
‫ولی، ولی پائول همه رو ثابت کرد،
‫پس شاید قدرتِ تشخیص حقیقتت خرابه
‫پس، شما همه نقش یه بچه رو ‫بازی می‌کردید، هان؟
‫آره. خب؟
‫خب بهش فکر کن
‫پس، دروغ‌ها، لهجه‌ی عجیب و لرزونش
‫واقعاً؟ من متوجهش نشدم
‫اوه، عزیزم، بازیگریِ فلیسیتی
‫حتی از بازیگریِ همبر توی نقش ‫«کریستال قاچاقچی مواد» هم بدتره
‫و خدا بیامرزتش، ولی...
‫خب، این داره یکم احمقانه میشه
آره. ادامه‌اش رو گوش کن
‫خب، اگه این فلیسیتی پرایس یه جور...
‫نمی‌دونم... یه دغل‌کار باشه چی؟
‫می‌دونی، یه قُلِ دیگه
‫پس اینا پنج‌قلو نیستن، در واقع...
‫بهش چی میگن؟
‫- شش‌قلو؟ ‫- شیش‌قلو
‫- شش‌قلو ‫- آره، منم همین رو گفتم
‫- نه، نه، شش‌قلو ‫- آره. شیش
‫- شش ‫- آره
‫چون شیش‌تان، درسته؟
‫- نه ‫- آره
‫- پس، شیش تان ‫- شش
‫- نه، برای همین میگن شیش ‫- ششه
‫- شیشه، شیش... ‫- شش، شش...
‫- لاتینه. شش، شش، شش ‫- لاتینه
‫رفیق، فقط دارم سر به سرت میذارم. ‫بیخیال.
‫شش‌قلوی افسانه.ای. باشه؟
‫و شماره شش خودش رو ‫جای شماره پنج جا زده
‫خب، اون راست میگه یا نه؟
‫فقط یه خواهرِ مخفی هست
‫نورما پنج بچه به دنیا آورده
‫امبر، بی‌بی، سی‌سی، دیلیا و فلیسیتی
‫خودم اسنادش رو دیدم
‫خدایا، خیلی گشنمه
‫دیلیا، می‌دونم قبول کردنش سخته...
‫- هنوز داشتم می‌خوردم ‫- ♪ آره، آره ♪
‫♪ این رو به قاضی بگو ♪
‫خب، پس تموم شد رفت
‫- نه، نه. هی، استراتژیِ جدید... ‫- چی؟
‫با اون عوضی روبرو شو
‫لعنتی، یالا
‫واو. به این راحتی تسلیم میشی؟
‫تو همچین آدمی نیستی
‫آره، یعنی، نه، یعنی، تف توش
‫- میرم ‫- هی، پخمه
من دروغ‌سنجم، یادته؟
‫درسته، تو باید انجامش بدی
‫آره. نگران نباش
‫چون من در واقع تعداد قابل توجهی ‫از این بازجویی‌های ویژه انجام دادم
‫پس کافیه فلیسیتی دهن باز کنه
‫و بعدش بوم، به حرف میارمش
‫خوبه. برو حسابش رو برس، قهرمان
‫سلام علیکم، فلیسیتی پرایس
‫تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫چرا در مورد کسی که هستی دروغ میگی؟
‫- چی؟ ‫- خب، یعنی،
‫همه هر از گاهی خالی می‌بندن، ولی تو؟
‫هر جمله‌ای که از دهنت در میاد چاخانه
‫باعث میشه گوش‌هام زنگ بزنن
‫فقط بگو موضوع چیه؟
‫نمی‌دونم منظورت چیه
‫باشه. یعنی، تو دروغ میگی که ‫وقتی پدرت مُرد توی اون ماشین بودی
‫- دروغ نمیگم ‫- اوه، بازم دروغ گفتی
‫در مورد بزرگ شدن در حال فرارم خالی می‌بندی
‫خب، ما همیشه در حال فرار نبودیم،
‫به وضوح، ولی...
‫باشه، و تو یه هنرمند نقاشی آمیخته ‫اهل مناطق روستایی ورمونت نیستی،
‫یا هرچی که توی بیوت نوشتی
‫پس معلومه داری میراثِ این خواهرها رو ‫با دروغ‌هات از چنگشون در میاری
‫پس، تو کی هستی؟
‫من فلیسیتی پرایس هستم
‫نوچ. دوباره تلاش کن
‫- هستم ‫- زرِ مفته
‫خدایا، خیلی تابلوئه کسی که میگی نیستی
‫یعنی، فقط لهجه‌ات،
‫مثل بلانچ دوبوآی تئاتر رستورانیه
‫اگه الان به یکی از دوست‌های فلیسیتی ‫زنگ بزنم،
‫اصلاً می‌شناسنت؟
‫تسلیم شو، خانم. ‫نمی‌تونی به من دروغ بگی.
‫یعنی. خب، گمونم...
‫باشه
‫حق با توئه
‫فلیسیتی پرایس یه شخصیتِ من در آوردیه
‫واکنشی به ستمی که بهم شده
‫سال‌ها آزار و اذیت
‫می‌دونی لازمه‌ی تبدیل شدن ‫به یه هنرمند واقعی چیه؟
‫خدایا، نمی‌دونم
‫گمونم داشتن یه حامیِ مالی بزرگ
‫شاید یه سری ارتباطات خانوادگی ‫توی دنیای هنر
‫درد و فداکاری
‫باید خود قدیمی‌ات رو بکشی
‫تا خود جدیدت رو متولد کنی
‫همه چی رو بازآفرینی کن
‫لهجه‌ات، تصویرت،
‫حتی اگه لازم شد کل شخصیتت
‫هر لحظه‌ی هر روز
‫فلیسیتی پرایس کسیه که قرار بود باشم
‫اثبات ذوق و خلاقیتی
‫که در وجودم خفه شده
‫ولی دیگه نه
‫حالا...
‫من فلیسیتی پرایس هستم
‫اون منم
‫تو بهش میگی دروغ
‫من بهش میگم حقیقتِ خودم
‫خیلی خب، آبجی
‫به شدت خودنمایانه‌ست، ‫ولی حقیقت داره.
‫برو بیرون
‫خیلی خب. ببخشید که ‫پام رو از گلیمم درازتر کردم
‫عه، پس امکانش هست
‫بتونی یکم از اون همدلیِ هنرمندانه رو ‫نسبت به خواهرت دیلیا هم داشته باشی؟
‫یعنی، اون سختی‌های زیادی کشیده
‫لطفاً برو بیرون
‫اوه، عالیه. اینجایی
‫هی، هی، رفیق. ‫متأسفم، ولی...
‫می‌دونی، همونطور که نقشه کشیدیم ‫روتین دروغ‌سنجی رو روی فلیسیتی پیاده کردم
‫و متأسفم که این رو میگم، ولی فقط...
‫فکر نکنم اون دغل‌کار باشه
‫شاید سندرم دغل‌کار داشته باشه
‫از چه کوفتی داری حرف می‌زنی؟
‫خیلی خب، اگه تو مثل یه نوجوونِ غمگین ‫دو ساعت توی محله می‌چرخیدی،
‫پس من اصلاً داشتم با کی فک می‌زدم؟
‫یعنی، تو اصلاً خودتی؟
‫من خودمم، دیلیا
‫ما توی باغ سیب باهم آشنا شدیم
‫چارلی
‫خیلی خب. متوجه شدم
‫نمی‌فهمم چرا هر کدوم از خواهرهام ‫باید خودش رو جای من جا بزنه
‫هی، اینجایی
‫می‌خواستم قبل از رفتن این رو بهت بدم
‫خوشحالم که نظرت عوض شد، دیلیا
‫موفق باشی
‫علتش اینه
‫فلیسیتی 150 هزار دلار بهمون پیشنهاد کرد ‫که به وصیتنامه اعتراض نکنیم
‫گمونم یکی از خواهرهام کُتم رو پوشیده
‫و کلاهت رو گذاشته بود، درسته. ‫همون که یه رنگِ دیگه‌ست.
‫خدایا، من کودنم
‫و قرارداد رو امضا کرده
‫نه، نه، نه، باید این رو پاره کنی
‫می‌تونیم ثابت کنیم ‫این امضای تو نیست
‫چارلی، من از وقتی رسیدیم ‫به یه جا زل زدم
‫سعی دارم به یاد بیارم چرا ایده‌ی خوبی نیست ‫که قرص مصرف کنم
‫هرکی این کارو کرده درست فهمیده
این که پول رو بگیره و فرار کنه
‫یعنی، گمونم با 150 هزار دلار ‫اصلاً نمی‌تونی باغ سیب بخری
‫من از نظر مالی بی‌سوادم. ‫شب‌ها به خاطرش خواب ندارم.
‫پول چرک کف دسته. ‫من آرامش خاطر رو انتخاب می‌کنم.
‫خب، می‌دونی چیه؟ ‫شرمنده، رفیق.
‫ولی تف توش، ‫خوشحال میشم هردو رو داشته باشی.
‫هی، لیدی دایانا
‫- لیدی دایانا ‫- هی. واو
‫- لیدی دایانا. بیا اینجا ‫- هی، هی، مالِ منه
‫بیا اینجا. پای اشتباهیه، دختر کوچولو
‫خیلی خب، دفعه‌ی بعد پیداش می‌کنیم. قول میدم
‫شرمنده
‫نه، الان مالِ لیدی دایانه
‫خیلی خب
‫هی، چطور پیش میره؟
‫هنوز نتونستید اون پای گُمشده رو پیدا کنید؟
‫خدایا. کی پای امبر رو برمی‌داره؟
‫گرازهای وحشی، ولگردهای رهگذر سوار قطارها، ‫مرغ‌های دریایی.
‫نمی‌تونید انتظار داشته باشید پای آدم
‫لب ساحل بمونه و هیچکس نبرتش
‫نمی‌دونم. انتظارِ ساده‌ای به نظر میاد
‫و بدترین قسمتش این نیست
‫خب، خیلی خب. بگو ببینم ‫بدترین قسمتش چیه؟
‫اون آهنگه توی ذهنم گیر کرده. ‫«بی‌پابند».
‫عه...
‫♪ همه رها شید، بی‌پابند ♪
‫♪ کفش‌های یکشنبه‌تون رو بپوشید ♪
‫تمام روز
‫خب، خودم پرسیدم
‫عه، لعنتی
‫موسیقی متنِ فیلم خیلی مریضیه
‫بیکن رو مقصر می‌دونم
‫بیکن
‫خب، پرتره
‫کوین بیکن توی آهنگ «بی‌پابند». ‫تندیس با اندازه‌ی واقعی
‫دنیل دی لوئیس بازیگر فیلم «پای چپ من»
‫خب
‫ساندویچ اندازه پای سابوی، ‫ساخته شده از جنس برنز،
‫و یه خط‌کشِ مرمر، ‫به طول تقریباً سی سانت،
‫که همیشه بهش میگن یک فوت (پا)
‫این یه معماست یا آنوریسم مغزی؟
‫تمام آثار هنری فلیسیتی پرایس به پا ربط دارن
‫- و؟ ‫- و...
‫و جسد امبر یه پا نداره
‫پس این یعنی... نمی‌دونم چرا
‫خدایا. تقارنِ اتفاقات؟
‫اصلاً امکان نداره!
‫فلیسیتی قلّابی
‫دستت رو خوندم
‫قبل از این که امبر ‫وصیتنامه‌ی جدید نورما رو ببینه،
‫خیلی خوب با بیماری مادرش ‫کنار می‌اومد، درسته؟
‫درسته. اون خیلی قوی بود
‫آره. ولی بعدش، نورما فلیسیتی پرایس رو
‫وارث جدید ثروتِ «بچه‌پلیس» اعلام کرد
‫و خب امبر شروع کرد ‫به تغییر دادن شکلش
‫مدل موی جدید، پیرسینگ‌های عجیب،
‫لباس پوشیدن مثل یه جور لوله‌کشِ کارتونی
‫ببخشید
‫اون دچار فروپاشی روانی شده بود
‫آره، ولی نه به دلیلی که فکر می‌کنید
‫می‌دونید، اون تغییراتی که ‫نورما توی وصیتنامه داد
‫خب، اونا باعث شدن ‫امبر به فکرِ قتل بیفته،
‫نه به فکرِ خودکشی
‫درست نمیگم، فلیسیتی قلّابی؟
‫خب، من از کجا بدونم
‫به خاطر این اجرام رو قطع کردی؟
‫اجازه هست؟
‫- مرسی، رفیق ‫- خواهش می‌کنم
‫و نمی‌تونم بدون اون ادامه بدم
‫پس، اومدم لبِ پرتگاه که بپرم
‫- پس، وقتی... ‫- زرِ مفته
‫و همچنین بازیگریِ خیلی افتضاح
‫فقط در همین حد بگم که
‫من می‌تونم فقط بر اساس این ویدیو ‫تشخیص بدم که اون دروغ میگه
‫امبر قصد پریدن نداشت
‫واقعاً نباید اینجوری از مُرده بدگویی کنی
‫خب، اشکالی نداره چون امبر نمرده
‫فلیسیتی پرایس مُرده
‫ظاهرِ جدید امبر یه لباس مبدل بود
‫طراحی شده بود که باعث شه همه باور کنن ‫جسد پایین پرتگاه اونه
‫وقتی که در واقع جسد خواهرِ گُمشده‌تون ‫فلیسیتی پرایس بود
‫- ای داد بر من ‫- خدای من
‫نقشه‌ی خیلی زیرکانه‌ای بود. احسنت!
‫ولی فلیسیتی فقط یه چیزی داشت
‫که نمی‌تونستی جعلش کنی، مگه نه؟
‫چیزی که بعد از کشتنش فهمیدی
‫پای مصنوعی‌اش
‫- نه ‫- خفه شو
‫می‌دونی، کاری که با قطار کردی ‫فکرِ بکری بود که سریع به ذهنت رسید
‫و خب اون پلیس‌ها باورش کردن
‫پوتینِ چپت رو در بیار
‫این خیلی ناجوره که ازش می‌خواید...
‫اوه. اوه، واو!
‫خدایا. خیلی متأسفم
‫این...
‫لعنتی. متأسفم
‫نه، رفیق، متأسفم...
‫چطور جرأت می‌کنی!
‫من اومدم اینجا که ‫خانواده‌ی گُمشده‌ام رو ببینم
‫توی مراسم ختم مادری که هرگز نمی‌شناختم
اون‌وقت تو چطور ازم استقبال می‌کنی؟
‫مجبورم می‌کنی معلولیتم رو ‫بهت نشون بدم
‫الان راضی شدی؟
‫- نه ‫- یا تحقیرِ دیگه‌ای هم هست؟
‫اوه!
‫خدای من، خیلی چندش‌آوره
‫- نه ‫- خاک به سرم شد!
‫- همبر؟ ‫- همبر!
‫هنر هنرمند رو نشون میده
‫پولک‌ها. لعنتی
‫می‌دونی، من به پلیس زنگ می‌زنم
‫من همه چی رو درست انجام دادم
‫هر کاری که مامان خواست. ‫همه چی باید مالِ من باشه.
‫سلام. آره
‫می‌خوام یه جرم رو گزارش کنم
‫- خدایا، خیلی سریع رسیدن ‫- آره
‫شرمنده که سرزده وارد شدم
‫ما الان جسد رو انگشت نگاری کردیم
‫اونی که روی ریل‌ها بود ‫خواهرتون امبر نبود
‫- اون... ‫- اوه، می‌دونیم، فلیسیتی پرایس بود
‫صبر کن، پس این یعنی... ‫یکی از شما...
‫- اون بود ‫- کارِ اون بود
‫- اون انجامش داده ‫- اوه!
‫- این کدوم یکیه؟ ‫- امبر
‫این یعنی اثر انگشت‌هامون فرق می‌کنه؟
‫البته. شما چندقلویید، نه کپی
‫خدای من. آره
‫آره، لعنتی
‫ای کاش می‌تونستم باهاش آشنا شم، می‌دونی؟
‫آره. متأسفم
‫خب، حالا تمام پول به کی می‌رسه؟
‫خب، فلیسیتی بستگانِ زنده نداشته،
‫پس تمام پول «بچه‌پلیس» به ما می‌رسه
‫- لعنتی ‫- آره
‫واو!
‫پس، برای خرید باغ سیب ‫از پیرمرد کافیه، هان؟
‫خب، دوتا باغ سیب. ‫به لطف تو.
‫من؟ نه
‫بیخیال، من فقط چندتا سؤال پرسیدم
چرا با من نمیای باغ سیب؟
‫تیم خوبی می‌شیم
‫و هیچی هم نباشه بهت وقت میده
‫که بفهمی رویات چیه
‫عه...
‫آره. نمی‌دونم
‫خب، شاید بهتر باشه یکم سر و سامون بگیرم
‫یکم ارتباط انسانی برقرار کنم و
‫شاید اسمِ چندتا سیب یاد بگیرم
انتظاراتت رو زیاد بالا نبر
‫نه، یعنی، حق با توئه
‫لعنتی. اصلاً از چی دارم فرار می‌کنم، درسته؟
‫اوه، درسته