‫دوست دارم روی سنگ قبرم، ‫این جمله رو حک کنن که:
توی سرزمینی زندگی کرد » « که دیگه توش بارون نمی‌اومد
‫دوست دارم روی سنگ قبرم، ‫این جمله رو حک کنن که:
«زورگوها پیروز شدن»
‫«اما ما همچنان ایستاده بودیم.»
‫ده روزه توی محله‌های .فقیرنشین "سِگور" گیر افتادیم
‫توبه‌کاران دارن دنبالمون می‌گردن.
‫کم‌کم داریم از پا می‌افتیم.
‫خیلی کم شدیم.
‫تا کِی می‌تونیم دووم بیاریم؟
‫کسی نمی‌دونه.
‫دوست دارم روی سنگ قبرم بنویسن که:
«برای روشن کردنِ یک کورسوی امید»
‫«به تاریک‌ترین راه‌ها رفتم.»
« نِـرو، آدمکش »
‫صد هزار دوکات
‫بابت گرفتنِ اون نواده‌ی شیطان.
‫صد هزار دوکات .برای شاهزاده و شاهدختِ خبیث
‫یالا، تکون بخورین!
‫یالا، برید کنار!
‫این خشکسالی .تاوانِ گناهامون به درگاه خداست
‫اهریمن "سِگور" رو به فساد کشیده.
‫و خدا از ما انتظار داره که باهاش مقابله کنیم.
‫خدا می‌خواد همین حالا توبه کنیم!
‫توبه!
‫توبه! توبه!
‫ می‌خواین خدا رو راضی کنین؟
‫بله! بله!
‫بله!
.‫همین حالا نواده‌ی شیطان رو بدید دست ما
‫شاهزاده و شاهدختِ ناپاک رو… !تحویل ما بدید
‫به خدای مقتدر ما ایمان داری،
‫آفریننده‌ی آسمان‌ها و زمین؟
‫و به خشم او گردن می‌نهی؟
‫بله.
.با صدای بلند
‫بله! شیطان رو رد می‌کنی؟
‫اعمال شیطانیش رو؟
‫و تمام وعده‌های پوچش رو؟
‫کلیسا داره دروغ میگه!
‫شیطان وجود نداره!
‫و هیچ نواده‌ی شیطانی!
‫دارن بهتون دروغ میگن!
‫شیطان وجود ند...
‫خودشه!
‫بیاید دنبالم! نذارید فرار کنه!
‫اینجاست! برید، برید، برید!
‫از این طرف!
‫از اینجا! از این طرف!
‫اونجاست!
‫گفتم نرو. .گفتم که به هر حال می‌رم
‫عذاب کشید؟
‫داشت فریاد می‌زد .که کلیسا به همه‌مون دروغ گفته
‫و نه نواده‌ی شیطانی در کاره، نه شیطان.
‫اما اگه نواده شیطان نیستم،
‫اون زنِ یک‌چشم چی می‌خواست؟
‫بی‌خیالش شو.
‫اون مزخرفات با خودش به گور رفت.
‫صبح بخیر.
‫اما گفت می‌تونم دنیا رو نجات بدم. .فراموشش کن
‫دیوونه بود. با کشتن بچه‌ها .که دنیا نجات پیدا نمی‌کنه
‫کاری از دستمون بر نمیاد.
.توبه‌کاران بالاخره موفق میشن
‫خیلی کمیم. باید بریم.
‫مجبور نیستیم.
‫مردم پشت ما هستن.
‫هیچکس نه اون توبه‌کاران رو می‌خواد، .نه مزخرفاتشون رو باور داره
‫می‌ترسن، ولی اگه ،شاهزاده خودشو نشون بده
‫سلاح به دست می‌گیرن و کنارمون می‌جنگن.
‫محله‌های فقیرنشین آماده‌ی شعله‌ور شدنه، .فقط یکی باید آتیشش بزنه
‫حال شاهزاده اصلاً خوب نیست.
‫اگر هم بود، یه قتل‌عام به راه می‌افتاد. همه‌مون .می‌مردیم. اول از همه هم خودش کشته می‌شد
‫یه مشت دهقانِ گرسنه که نمی‌تونن .جلوی یه ارتشِ دیوونه رو بگیرن
‫پس فرار کنیم
‫مثل یه مشت بزدل،
،بذاریم غارت و شکنجه کنن ‫و هیچ کاری نکنیم؟
‫من سربازم، بزدل نیستم.
!‫ به یه ارتش مثل تو نیاز دارم، تیبو
‫ما حتی 50 نفر هم نیستیم.
‫فرارمون به "لامارتین" رو هماهنگ می‌کنیم.
‫پس، گذاشتی نواده‌ی شیطان فرار کنه.
‫محله‌های فقیرنشین خیلی بزرگن.
.اوهوم ‫ نیروی بیشتری می‌خوام.
‫مردم هم که حاضر نیستن لوِش بدن.
‫ قایمش می‌کنن…
‫پس تقصیر مردمه که تو عرضه نداری یه بچه رو دستگیر کنی؟
‫من بهت قدرت دادم .تا عدالتِ مقدس رو اجرا کنی
‫حالا نمی‌تونی خودتو به یه مشت آدم
تو ‫محله فقیرنشین ثابت کنی؟
‫پس به چه دردی می‌خوری
‫اگه نتونی ترس به جون بقیه بندازی؟
‫خدا ازت شرمنده‌ست!
‫من وفادارترین بنده خدام.
‫ولی پیدا کردن این بچه‌شیطان، .کمکی به بردن جنگ مقدس نمی‌کنه
‫تو چی می‌دونی؟
‫می‌دونم شیطانی در کار نیست.
.این اختراع پیشینیان شماست
‫اگه شیطانی وجود نداره، چطور اون بچه می‌تونه نواده‌ی اون باشه؟
‫آها.
‫بالاخره داری از مغزت استفاده می‌کنی. .هورا! چقدر پیشرفت کردی
‫اما تو رو از تو فاضلاب .بیرون نکشیدم که این حرفا رو بزنی
‫پس جرأت نکن .فرمان‌های منو زیر سؤال ببری
‫معذرت می‌خوام، پدر.
اون الان به درد ما نمی‌خوره
‫که بیایم این خائن رو تا "لامارتین" با خودمون بکشیم؟
‫لوتار می‌خواد پدرت رو بکشه.
‫نمی‌ذارم قسر در بره.
‫هورتنس، یه کاری بکن.
‫تو باید تاوان تمام جرم‌هاتو بدی.
‫هم به خاطر تانکرِد، هم به خاطر بقیه.
‫هورتنس عزیزم، کمکم کن.
‫ به سرباز کوچولوت بگو اسلحه رو بندازه.
‫می‌ذاری منو بکشن؟
‫ تو نقشه‌ت با برادر پِننس، سرنوشت من چی می‌شد؟
‫تو تنها بچه‌ی منی. .حواسمو جمع می‌کردم آسیبی بهت نرسه
‫آره، متأسفم. .ولی یه کلمه‌شم باور نمی‌کنم
!صبر کنین
‫من می‌دونم چطور برادر پننس .و اسقف اعظم رو بکشیم
‫یه راه مخفی هست که به .اتاق‌های شاهزاده وصل میشه
‫این جونور موزی هر دروغی میگه .تا جون کثیفش رو نجات بده
‫از خودش بپرس.
.همراه شاهزاده از اون راه رفتم
‫اما حتی اگه بتونیم قاتل هم بفرستیم داخل،
‫اسقف اعظم و پننس، .حسابی محافظت میشن
‫باید سربازاشون رو از دژ بکشیم بیرون.
‫اما چطوری؟
‫شورش تو محله فقیرنشین.
‫پس من اون شعله‌ی .شورش تو خواهم بود، تیبو
‫اگه شاهزاده‌خانم سِگور با لباس زره کامل خودشو نشون بده
.اونوقت حرفت درسته
‫دوشادوش ما می‌جنگن.
‫اسقف اعظم هم ،سربازاشو می‌فرسته بیرون
.تا راه برای قاتل‌های ما باز شه
‫عمراً. خودتو به کشتن می‌دی.
‫این تنها شانس ماست تا از دست پننس .و اسقف اعظم خلاص بشیم
‫تو که ازدواج نکردی. .شاهزاده‌ی اونا نیستی
‫پس بگو چرا نیروهای نظامی شهر این‌قدر دنبال من می‌گردن؟
‫علیاحضرت،
‫من شما رو به عنوان .شاهزاده‌خانم سِگور قبول دارم
‫و افتخار می‌کنم که در رکاب شما بمیرم.
‫مگه دیوونه شدی؟
‫می‌خوای بجنگی؟
‫آره، می‌خوام.
‫به خاطر اینا.
‫اینا که واسه تو غریبه‌ان.
‫اگه من برم، ناامید میشن.
‫این بهترین هدیه‌ایه که .می‌تونی بهشون بدی
‫چون امید خطرناکه.
‫فقط باعث میشه آدم به جنون برسه.
‫مجبور نیستی بمونی، نِـرو.
‫تو به اندازه کافی کمک کردی. ...نه
‫با پِرلا برو لامارتین. می‌خوای همینجا خاک بشی؟
‫انگار اصلاً برات مهمه؟
‫کی برات مهم شد؟
‫اگه تو نری، پِرلا هم نمیره.
‫باهاش حرف می‌زنم.
‫ممنونم، علیاحضرت.
‫ممنون.
‫پس تو اینجا می‌مونی؟
‫من برای کشتنشون استخدام شدم.
‫چقدر پول؟
‫هیچی.
‫معلومه که تو با اون می‌ری.
‫اینا هیچ امیدی ندارن که از این .قضیه جون سالم به در ببرن
‫این خودکشیه.
‫باهاش حرف بزن... .نِـرو، خودش خبر داره
‫ولی این خودکشی نیست، .فداکاریه. تو نمی‌فهمی
‫پِرلا رو از اینجا دور کن.
‫و مواظبش باش.
‫از این راه. نزدیک گورستون.
‫کجا؟ بهم نشون بده.
‫نمی‌تونم.
.باید ببینمش تا یادم بیاد
‫بریم ببینیم.
‫که مطمئن شیم اونجاست.
‫اگه این راه مخفی الکی نباشه، .نقشه‌مون رو اجرا می‌کنیم
‫من و زینِب، برادر پننس .و اسقف اعظم رو از پا درمیاریم
‫تو هم کنار شاهزاده می‌مونی.
‫پس همه مثل قهرمان می‌میریم.
‫پدرم و زینِب از راه مخفی میرن.
‫و در همین حین، . هورتنس شورش رو به پا می‌کنه
‫من، لوتار و .همه‌ی سربازا این کارو می‌کنیم
‫ تو نه، پِرلا.
‫فکر کردی چطوری می‌تونی جلومو بگیری؟
‫با زنجیر؟
‫در هر حال، این تصمیم تو نیست. خودم .تصمیم می‌گیرم می‌خوام بجنگم یا نه
‫من یه مأموریت برات دارم.
‫تو با من و زینِب میای،
‫و این دوتا عوضی رو می‌کشیم.
‫تو می‌تونی همه جا نفوذ کنی، .ما نمی‌تونیم
‫فردا میریم برای شناسایی.
‫همیشه خواب این لحظه رو می‌دیدم.
‫اما اونی که تصور می‌کردم نیست.
‫خواب دیدن خطرناکه.
‫آدم رو ناامید می‌کنه.
‫من این داستان قهرمانی تو رو باور ندارم.
‫فقط هنوز نفهمیدم .چرا داری این کارو می‌کنی
‫ندیمه‌ام بهم گفت شاید تو بتونی .یه گیاهِ دارویی برام گیر بیاری
‫حالت که خوبه.
‫حتی اگه نبودی، ترجیح میدم درد بکشی.
‫می‌دونم.
‫خوشحالم که می‌مونی.
‫گفتم "خوشحالم که می‌مونی" "نه اینکه "زبون گنده‌تو بچپون تو دهنم
‫"خوشحالم که می‌مونی" ...یعنی یه جورایی
‫خب، یه خورده معنی اینم میده، نه؟
‫اصلاً نمیده.
‫ ببخشید.
‫کار احمقانه‌ای بود.
‫ترسیده‌م، نِـرو.
‫تو نمی‌میری، هورتنس.
‫اشتباه می‌کردم. نقشه‌ت خوبه.
‫من فقیرنشین‌ها رو دیدم. دنبالت میان.
‫شاید به خاطر حماقتت باشه، ...یا چون خیلی عصبانی هستی، یا
‫اینکه یه زن زیبایی.
‫ولی یه چیز مطمئنم، تو یه موهبت داری.
...اون نگاه تو چشمات
‫باعث می‌شی ما هم بخوایم بهتر باشیم.
‫باید بخوابی، پِرلا.
‫فکر می‌کنی حالش خوب میشه؟
‫دوست دارم بگم آره، ولی نمی‌دونم.
‫اما من و تو زنده می‌مونیم.
‫هورتنس هم همینطور.
‫و اون دوتا عوضی رو می‌کشیم.
‫یه نفر از فقیرنشینان .این نقشه رو بهمون داده
‫خدا همین حالا جوابمون رو داد.
‫اینا اینجا چیکار می‌کنن؟
قرار نیست که با خودمون ببریم‌شون، نه؟
‫همه جا دنبالشونن. چی، می‌خوای گیر بیفتیم؟
‫اونا هم میان.
‫من اون طرف رو چک می‌کنم!
‫یالا، سریع‌تر!
‫از سر راهم برو کنار!
‫هِی، چه خبر شده؟
‫گورستون پر از توبه‌کاراست.
.نمی‌تونیم جلوتر بریم .یه خیانتی در کاره
چیه؟
‫من ده روز تو این خراب‌شده .با زنجیر بسته شده بودم
‫به اون دختر نیاز داریم. پیداش کنین.
‫بریم.
‫کاپیتان. بله؟
‫این از طرف نِـروئـه.
.بهم گفت وقتی که رفت، اینو بدم بهت
‫باید از اینجا بریم.
‫شاهزاده، لوتار و بقیه چی میشن؟
‫من بهشون خبر می‌دم. .تو باید فرار کنی. منم میام
‫منم همینطور. نه. نه.
‫چرا، من میام. .برو لامارتین. تنها راه همینه
‫نه.
‫نمی‌تونم ولشون کنم… !هورتنس
‫راه از این طرفه. می‌خوای "سِگور" رو نجات بدی؟
‫برگرد برو لامارتین، یه لشکر جمع کن.
‫مردنت هیچ دردی رو دوا نمی‌کنه.
‫کارِ خودشه.
‫چی؟ .این نقشه‌ی اون بوده
‫تو واقعاً یه موجود بزدلی.
‫چون دوسِش دارم؟
‫تانکرِد و حالا هم این؟
‫بکشیدش. حقشه.
.نقشه‌ی تو خودکشی بود
‫نتونست راضیت کنه، پس لوش داد.
،‫منظورم اینه که، چرا مطمئن شد
‫تو همراه‌مون بیای؟ چه بهونه‌ای آورد؟
‫ها؟
‫بگو که این کارو نکردی.
‫من بهشون خبر دادم تا فرار کنن.
"همه رو تخلیه کنین"
‫به ما نارو زدی؟ می‌خواستی بمیری، انتظار چی داشتی؟
‫اینکه اون زورگوها رو بکشی!
‫ دنیا پر از ظالمه.
.یکی دوتا بیشتر فرقی نمی‌کنه
‫واقعاً شخصیتت همینه؟
‫ اینجوری قهرمان می‌میری؟
‫من تو و پِرلا رو دوست دارم.
‫پِرلا؟
‫پِرلا! !برگرد برو لامارتین
‫هورتنس.
‫حق با اونه. .اینجا دیگه کاری از دستمون بر نمیاد
‫برگردیم و قدرت رو .تو لامارتین دست بگیریم
‫بعدش با یه لشکر .برمی‌گردیم سِگور رو نجات بدیم
‫یالا.
‫بیا.
‫پِرلا!
‫توبه! توبه!
‫پِرلا؟
!پِرلا
‫توبه! توبه! توبه!
‫پِرلا!
‫توبه! توبه!
‫هِی!
‫ولم کن!
‫بیا اینجا!
‫همین حالا برگرد.
یعنی کفاره‌ش اینه که مجبور باشم اون قیافه‌ی داغونتو ببینم؟
‫پاشو.
‫منو بکُش.
‫ایمانم همیشه از من محافظت می‌کنه.
‫ایمان واقعی همیشه تو رو شکست میده.
‫ تسلیم خدا شو.
‫تقدیم به تو. از طرف دخترم.
‫فرار کنین!
‫کجاست؟
‫اونجاست!
‫آره، گرفتمش!
‫فقط تو می‌تونی نجاتمون بدی.
‫پِرلا!
‫نه، نه!
‫آه.
‫پِرلا! پِرلا!
‫این چیه؟
‫پدر…
‫خداوند صدای ما رو شنید.
‫خشکسالی تموم شد. خدا ما رو بخشید.
‫توبه‌ی ما پذیرفته شد.
‫مگه نمی‌فهمی؟
‫اون بچه قربانی شد. مراسم انجام شد.
کار ‫خدا نیست.
.کار دختره‌س
‫اونه که بارون رو فرستاد.
‫اون بچه ربطی به این قضیه نداره.
‫حرف من، توبه‌ی من بود، که نجاتمون داد…
‫خفه شو، احمق!
‫یه نادونی!
‫چطور جرأت می‌کنی جواب منو بدی؟
‫اونی که باید ازش تشکر کنی منم! .تو پیش خدا هیچ ارزشی نداری
‫می‌شنوی؟ فقط یه جذامی.
‫یه جذامی که همیشه .در راه خدا فداکاری می‌کنه
‫تو چی؟
‫تو چی به خدا دادی که لایق بخشش باشی؟
‫توبه‌کاران برنده شدن.
‫عزیزانم احتمالاً الان دیگه مُردن.
‫اما برای یک لحظه‌ی کوتاه،
‫اون یتیمی که من بودم، .مزه‌ی داشتن یه خانواده رو چشید
‫دوست دارم روی سنگ قبرم :این جمله رو بنویسن
‫«اسم او پِرلا بود.»
‫«دختر یه آدمکش و یه فاحشه.»
‫«و اون آخرین ساحره بود.»
« نِـرو، آدمکش »