‫برق!
‫دیگه خاموشی بسه!
‫برق رو وصل کنید
‫♪ نیازی به ماشین نداری ♪
‫♪ ساعت‌هایی نیم میلیونی ♪
‫♪ چهار تا شغل پردرآمد ♪
‫♪ یا اینکه ستاره تلویزیون باشی ♪
‫♪ نه، نه، نه، نه داداش ♪
‫♪ اون کار رو نکن، چون اشتباهه ♪
‫بهت گفتم دیگه.
‫واسه چی ماشینو آوردیم؟
‫یه لاین باز لازم دارم.
‫- سرکار. ‫- می‌فهمم، خانم.
‫- ببخشید، آقا. ‫- می‌فهمم...
‫با اون ماشین که اون‌جاست ‫داریم می‌ریم همین نزدیکی.
‫- نمی‌تونیم از لاین اتوبوس بریم؟ ‫- نه. امکان نداره. دور بزنید.
‫فقط چند تا بلوکه. مجبورمون نکن برگردیم.
‫نه، لطفاً. همه باید دور بزنن.
‫چی کار می‌کنی، مرتیکه؟ ‫یعنی چی؟
‫قرار بود شیش ماهه خونه رو تحویل بگیریم. ‫یه سال هم گذشته.
‫انتظار چیو داشتی؟ ‫خوب همدیگه رو می‌شناسیم.
‫- من به لوکاس اعتماد دارم. ‫- درسته.
‫ولی پولش خیلی زیاده.
‫یا آپارتمان رو می‌خوام یا پولشو.
‫بهش بگو. باهاش حرف بزن. ‫رو‌بروکاری کن.
‫می‌خوای من بگم؟
‫- نه، عمراً. ‫- من مشکلی ندارم.
‫این موضوع بین منه و اون.
‫- یه کاریش می‌کنیم. ‫- باشه، خیلی خب.
‫نه.
‫نه. پول ندارم.
‫پول ندارم. جدی می‌گم، ندارم...
‫یعنی واقعا نه رو قبول نمی‌کنه.
‫این یکی دیگه رسماً هرج‌ومرجه، رفیق.
‫خب؟
‫اصلاً. باید برگردیم.
‫مرسی که تلاش کردی. حالا از کجا دور بزنیم؟
‫از اون طرف برو. همون‌جا.
‫کولر روشنه؟
‫- می‌خوای خاموشش کنم؟ ‫- نه، برعکس. زیادش کن، دارم ذوب می‌شم.
‫رو تهویه‌ی کامل کار می‌کنه.
‫پس گازش کمه.
‫- لعنتی. ‫- چی شده؟
‫- یادم رفت نوشیدنی بیارم. ‫- الان سفارش بده.
‫- کجا رفتی زندگی کنی؟ ‫- لنسینگ، میشیگان.
‫اونجا چی کار می‌کنی؟
‫یه شرکت کوچیک نصب دیوار کاذب دارم.
‫اوضاعت رو براهه؟
‫عالیه. تازه اونجا می‌شه دخل و خرج رو رسوند، ‫برعکس اینجا.
‫دقیقاً.
‫آرژانتین. زندگی توش سخته.
‫وقتی رفتم، تظاهرات با قابلمه بود، ‫بیست سال بعدم همین وضعه.
‫شاید تو بدشانسی میاری.
‫یه کم بهش فکر کن.
‫عجب شبی شد، نه؟
‫گزارش‌ها حاکی از آن است که قطعی برق ‫همچنین یک خانه سالمندان را تحت تأثیر قرار داده
‫که در حال حاضر با دشواری ‫در ارائه خدمات به ساکنان خود مواجه است.
‫حتی افرادی با معلولیت نیز هستند که اکنون
‫سه روز است بدون برق مانده‌اند.
‫و البته آب هم ندارند.
‫هر تماس با شرکت برق ‫به صندوق صوتی منتقل می‌شود،
‫هیچ توضیحی نیز ارائه نمی‌دهند.
‫ویسنته، مردم پشتتن.
‫- چه خبر، رفیق؟ ‫- چطوری؟
‫- همون پشت سمت چپ پارک کن. ‫- باشه.
‫این کشور هر تابستان با قطع برق مواجه می‌شود.
‫این یک وضعیت تکراری است ‫که هنوز نتوانسته‌ایم راه‌حلی برای آن بیابیم.
‫وضع اضطراری سمت شمال.
‫- جارو نداره؟ ‫- یکم احترام بذار.
‫شعله‌های آتش ایستگاه برق رو دربر گرفتن...
‫برای همینه صدای آژیر آتشنشانی میاد.
‫- همونه که نزدیکمونه. ‫- آره.
‫...وجود پنبه‌ی نسوز.
‫حدود ۱۵ تیم آتش‌نشانی...
‫- کلیدا رو می‌ذارم این‌جا، ویسنته. ‫- باشه.
‫- خدافظ ویسنته. ‫- خدافظ.
‫- بریم دیگه.
‫اون چیز سرطان‌زاست.
‫بچه‌ها، امروز چیزی سفارش ندادین؟
‫- آره، یه بطری نوشیدنی. ‫- باشه، عالیه.
‫- هنوز صدای شلوغی میاد. گوش کنید. ‫- آره.
‫ببین، به چیزی دست نزن. بدش میاد.
‫- اشکالی نداره که من اومدم؟ ‫- نه.
‫ببین، تانو باز داره مثل همیشه موعظه می‌کنه، هان؟
‫تانو!
‫لوکاس، بهش اعتماد نکن! خودش نساخته، ‫از سن تلمو خریده!
‫خفه شو، به درد نخور!
‫زود از کوره در می‌ره.
‫خواهش می‌کنم.
‫یه بار کولونوسکوپی انجام دادم، خیلی شبیه اینه.
‫نه، باورم نمی‌شه.
‫- چی کار کنم؟ ‫- دست پایین بریز.
‫انجام شد.
‫خب؟
‫اینقدر طولش می‌دی که خاکستر می‌شن.
‫آروم و پیوسته می‌بره.
‫منم دست پایین بریزم یا...؟
‫آره.
‫- خوبه. ‫- این موهای افشون رو ببین، روسو!
‫- والدراما کچله. ‫- نه، اون منم.
‫می‌دونم.
‫مال قدیماست.
‫خب...
‫- بازی می‌کنیم یا نه؟ ‫- نوبت منه.
‫- کنار می‌کشم. ‫- نه.
‫انویدو. ‫[دوکارت همخال]
‫هیچی ندارم.
‫- بذار اول اونا بازی کنن. ‫- چیزی شنیدم؟
‫فکر کنم گفت انویدو.
‫اشتباه شنیدی. گفتم رئال انویدو.
‫- صبر کن تانو، عصبانی نشو. ‫- نه.
‫- می‌خواد سرتو کلاه بذاره. ‫- نه لوکی، عصبی نمی‌شم.
‫بذار خودم حلش کنم.
‫فالتا انویدو، لعنتی!
‫هیچی نداری. داری بلوف می‌زنی.
‫هیچی ندارم، جز اینکه جرئتشو دارم ادامه بدم.
‫آره؟ جدی؟ داره بلوف می‌زنه.
‫می‌خوای ببینی؟
‫آره.
‫سی و دو.
‫لعنتی!
‫چرا علامت ندادی؟
‫لعنتی! منم ۳۲ داشتم. ‫و اولی همیشه بقیه رو می‌بره!
‫- آفرین، پولسکی. ‫- بهت گفتم. باید حداقل ۳۳ داشته باشی.
‫لعنتی! چی فکر کردی؟ یا می‌زنی یا می‌خوری.
‫- نه! ‫- فاوالی!
‫فاوالی!
‫هی، این ماسکه خیلی باحاله.
‫نظامیه؟ از کجا آوردیش؟
‫یادگاریه از اروپا. برام خیلی باارزشه.
‫بذار سر جاش لطفاً.
‫بهت گفتم به وسایلش دست نزن.
‫ببخشید. تقصیر من بود.
‫بذار سر جاش. بدو.
‫می‌تونم از دستشویی‌تون استفاده کنم؟
‫- آره. بالا، کنار آشپزخونه‌ست. ‫- باشه.
‫روسو. من مشکلی ندارم، ‫ولی دفعه بعد بهم بگو، باشه؟
‫آره.
‫یه کم کودنه، ولی آدم خوبیه.
‫دلم براش سوخت، گفتم بیارمش.
‫- آره ولی ما از قبل برنامه داشتیم. ‫- آره.
‫- باشه. ‫- برم یه صفحه دیگه بذارم.
‫بذار.
‫ایندفعه به انتخاب من.
‫شلوغی بیرون تمومی نداره، نه؟
‫آره. اون روز تا نصف شب ادامه داشت.
‫[الینا، پیام - لوکیشن]
‫شما رو نمی‌دونم ولی گلوم خیلی خشکه.
‫- منم همین‌طور. ‫- آره.
‫چرا نمی‌بینی پیک کجا مونده؟
‫باید نزدیک باشه.
‫- نوشیدنی سفارش دادی یا نه؟ ‫- معلومه.
‫- چک کن. ‫- باشه.
‫لوکیتاس، باید راجب آپارتمان حرف بزنیم.
‫آره. یه چیزی بهت می‌گم که خیلی خوشت میاد.
‫رسید.
‫- نوشیدنی رسید! ‫- اونم ویسنته‌ست.
‫- بفرما. ‫- مایع حیات ما رسید!
‫عالیه.
‫- چطوری؟ ‫- ویسنته.
‫بفرما.
‫- این بشر عالیه. ‫- مرسی، ویسنته!
‫چیزی که از رقیبا خوشم میاد همینه.
‫می‌دونن باختن، ولی بازم ادامه می‌دن.
‫- بی‌خیال. ‫- خوبه!
‫الان فقط رعد و برقه یا قراره خیس شیم؟
‫بارون تو راهه!
‫نه بارونی آوردم نه پلاستیک. ‫بسته‌م خیس می‌شه.
‫دلم می‌خواد گریه کنم.
‫روسو!
‫سی ساله دارن همین مزخرفا رو می‌گن.
‫بسته‌م.
‫یه کم بهم می‌دی، روسو؟
‫الان.
‫فلور بازی می‌کنین؟
‫فقط بازیکنا می‌تونن حرف بزنن. می‌دونستی؟
‫نمی‌دونستی؟
‫نه.
‫باشه.
‫- اگه می‌خوای، اون یکی رو بازی کن. ‫- من دست پایین می‌زنم، لوکی.
‫- باشه. بعدش مال خودتو بزن. ‫- پایین می‌زنم.
‫داره طعمه می‌ذاره.
‫- ای بابا. ‫- شانس آوردید.
‫ولی من صداتونو می‌شنوم.
‫- بد موقعی بود. ‫- می‌شنوم.
‫- به هیچی دست نزنید، بعداً بازی می‌کنیم. ‫- آره، آروم باشید. آروم.
‫هیچی ندارم... گوشیم خاموش شده.
‫- تو چی؟ ‫- نه بابا، مال منم خاموشه.
‫عمر، مال تو چی؟
‫مال منم خاموشه. شارژش صد درصد بود. ‫عجیبه.
‫خوان، اونجا یه چراغ‌قوه هست. بردار.
‫آخ، دستم سوخت.
‫- بذار ببینم. ‫- نه؟
‫اونم کار نمی‌کنه؟ درستش می‌کنم.
‫نگران نباش، درستش می‌کنم.
‫درست شد.
‫- نجات یافته از قطع برق. ‫- چی؟
‫- حسابی ترسیده بودی. ‫- داره می‌خنده.
‫- آره، می‌خندم. ‫- دیوانه‌ست.
‫- می‌خوام قیافه‌تو ببینم. ‫- نه.
‫- اون لبخند شیطانی رو از رو صورتت پاک می‌کنیم. ‫- مال تو و رائولیتو.
‫- لبخندت شیطانیه. ‫- نیست.
‫یکی باید بهت می‌گفت.
‫یه لحظه ساکت شید.
‫- چی؟ ‫- گوش کنید.
‫- الان دیگه دارن به چی می‌کوبن؟ ‫- چیه؟
‫آلفردو!
‫آنا، لعنتی!
‫چی شده؟
‫اومدم.
‫وینسنته یه چیزیش شده.
‫از پنجره نگاه کردم، دیدم افتاد زمین.
‫شاید سکته کرده؟
‫بگیر.
‫آنا، کلیدا کجان؟
‫روی میز.
‫لعنتی، بهت گفته بودم اینجا بذارشون.
‫یه چیزی تو هوا هست.
‫شبیه خاکستره.
‫انگار داره برف میاد.
‫تابستون که برف نمیاد!
‫شاید همونه که تو اخبار گفتن.
‫آتیش‌سوزی ایستگاه برق.
‫می‌گی پنبه نسوزه؟
‫تانو.
‫شاید همین باعث شده حال ویسنته بد شه؟
‫نگه نداشت.
‫یعنی چه خبره؟
‫انگار ماشینا تصادف کردن.
‫عمر.
‫به فلاویا زنگ بزن. خونه رو بگیر.
‫خاموشه، داداش.
‫از خط ثابت بزن.
‫قطعه.
‫بیرون شبیه قبرستونه.
‫بالا پنجره‌ای باز کردی؟
‫نه. نه، کولر روشن بود.
‫برو چک کن.
‫و پتو، ملحفه، هر چی هست بیار پایین.
‫باید پنجره‌ها رو بپوشونیم، ‫نذاریم ذرات بیان تو.
‫لوکاس، با من بیا.
‫خوان، همه پرده‌ها رو بکش.
‫روسو، شمع‌ها رو بیار!
‫فندک رو بده برادر، بده.
‫چقدر سرده.
‫روسو، بیا اینجا. بیا.
‫- کمکمون کن. ‫- فلاویا و بچه‌ها تنها موندن.
‫آره، منم می‌خوام بدونم کلارا کجاست. ‫بجنب دیگه، به خودت بیا. خواهش می‌کنم.
‫- فلاویا و بچه‌ها تنها موندن. ‫- آروم باش، داداش، آروم باش.
‫گفتم که خاموشه، روسو. یه دستی بده دیگه.
‫فلاویا این موقع شب سگ رو می‌بره بیرون.
‫تو لا پاترنال زندگی می‌کنی. ‫احتمالاً خاکستر هنوز اونجا نرسیده.
‫واسه چی اینو می‌گی؟ ‫می‌دونی دروغ می‌گی.
‫چی گفتی؟
‫از کجا می‌دونی داره دروغ می‌گه؟ ‫چیزی می‌دونی که ما نمی‌دونیم؟
‫نه، ولی دروغ گفتن بهش مثل بچه‌ها کمکی نمی‌کنه.
‫نمی‌بینی شوکه شده؟
‫- از دست شما دوتا خسته شدم. ‫- آره؟
‫فکر می‌کنین خیلی می‌فهمین ‫و کل شب دارین منو مسخره می‌کنین.
‫- آره. ‫- من می‌رم بیرون.
‫- کجا می‌خوای بری؟ ‫- نمی‌دونم.
‫یه کاپشن ضدآب یا گرم می‌پوشم و می‌زنم بیرون.
‫چه مرگته، احمق؟ نمی‌بینی حالش بده؟
‫فکر می‌کنی چون خونه‌ی توئه ‫می‌تونی فحش بدی؟
‫- آره! ‫- خونه‌ی من نیست، ولی باهاش موافقم.
‫اصلاً شماها کی هستین؟ قهرمانای تروکو؟
‫من باید برم خونه.
‫- کجا می‌ری؟ ‫- باید برم خونه.
‫- با این وضع نمی‌تونیم بازی کنیم! ‫- در رو باز نکن، روسو!
‫ولم کن!
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- نه!
‫- روسو! ‫- در رو ببند، خوان!
‫ببندش!
‫نه!
‫- نه! ‫- وای، روسو...
‫چرا رفت بیرون؟
‫چرا از این عوضی نمی‌پرسی؟
‫چی، احمق؟
‫تقصیر توئه لعنتی. تقصیر توئه!
‫- بسه دیگه. ‫- چی؟
‫از بس رو مخش رفتی، حرومزاده!
‫رو مخش رفتی، عوضی!
‫سی سال رفاقت. اصلاً فکرشو نمی‌کردم.
‫روسو آدم عجولی نبود.
‫کسی فکرشو نمی‌کرد این طور بشه.
‫ممنون.
‫منم یه گیلاس بخورم بهتره.
‫حتی یه چراغ تو محله روشن نیست.
‫آنا.
‫ویسنته هم همین‌جوری افتاد زمین مثل روسو؟
‫دقیقاً همین ‌جوری.
‫خدایا...
‫یعنی همه‌ی اونایی که تو خیابون بودن...
‫کلارا.
‫شاید اونم مثل ما فهمیده جریان چیه.
‫فقط امیدوارم پیش مامانشه.
‫و در امانه.
‫این کرکره دیوونم کرده.
‫مواظبش باش. کاش اونم از کوره در نره.
‫عمر.
‫- یه چیزی بپوش، یخ می‌زنی. ‫- مرسی.
‫صدای چی بود؟
‫در رو باز کنین!
‫کسی اونجاست؟ کمک کنین، تو رو خدا!
‫- کمک، لطفاً! ‫- از راهرو ـه.
‫- کمکم کن، خوان. ‫- کمک!
‫- آره. ‫- بیا، اینو جابجا کنیم.
‫صبر کن. نگهش دار.
‫اونجا.
‫آها، شد.
‫درست شد.
‫- پشتش چی هست؟ ‫- گاراژه.
‫شوخی می‌کنی؟ ‫ماشینم اونجاست. می‌تونستم برم.
‫کلاً یادمون رفته بود. ‫هیچ‌وقت ازش استفاده نکردیم.
‫تو رو خدا بذارید بیام تو! ‫اون چیزه آقاهه رو کشت!
‫کلیدش رو داریم.
‫آره، فکر کنم.
‫اینجا یخ زدم، سردمه! تو رو خدا!
‫- کمک! ‫- می‌دونی کدوم کلیده؟
‫- تو رو خدا! ‫- نه.
‫خیلی زیادن.
‫- آره. ‫- کمک!
‫بذار ببینیم.
‫تو رو خدا، دارم یخ می‌زنم!
‫- باید یکی از اینا باشه. ‫- اینقدر حرف نزنید، در رو باز کنین!
‫آروم باش! به این راحتی نیست.
‫این کیه؟ از دوستای ویسنته‌ست؟
‫- تا جایی که می‌دونم نه. ‫- شاید ماشینشو اونجا پارک کرده.
‫من پیکم. نوشیدنی‌تون رو من آوردم.
‫صبر کنید، جور در نمیاد. ‫تو اَپ زده بود یه مرد میاره.
‫مواظب باشید.
‫شاید داره کلک می‌زنه.
‫سفارش چهل دقیقه پیش رسید. ‫چرا هنوز اینجایی؟
‫داشتم دوچرخه‌مو درست می‌کردم ‫که همه چی شروع شد، در رفتم.
‫تو رو خدا، دارم از سرما می‌میرم.
‫- تانو، زیاد فکر و خیال نکن. ‫- نه.
‫- باز کن دیگه. ‫- باید فکر کنیم. نمی‌تونیم هر کی رو راه بدیم.
‫می‌خوای چی کار کنیم؟
‫به من فشار نیار لعنتی! ‫این خونه‌ی منه. با قوانین من.
‫- می‌خوای چی کار کنی؟ ‫- یخ زدم!
‫- بگو. ‫- نمی‌دونم.
‫یه آدمه که کمک می‌خواد، عزیزم.
‫- تانو... ‫- هر کاری دوست دارین بکنین!
‫با اون چی کار داره؟
‫تانو...
‫ممنونم.
‫وایسا. همونجا بمون.
‫اونو بنداز. بنداز زمین.
‫خب، اینم از این. خوبی؟
‫آنا.
‫اینا چیه؟ این دخمه‌ها واسه چیه؟
‫پدرشوهرم ساختش که از گاراژ بیایم داخل.
‫ماشین رو کجا گذاشته بود؟
‫- نه، صبر کن. کجا داری می‌ری؟ ‫- دفتر. همه کلیدا اونجان.
‫بدون اینکه خودتو بپوشونی؟ ‫دیوونه شدی؟
‫دختره که کل وقت اونجا بود، حالش خوبه.
‫می‌رم سمت پنجره پشت کامیون.
‫آخه پتو داشت.
‫روسو رو از دست دادیم. ‫نمی‌خوام تو رو هم از دست بدم.
‫تانو، باید برم. باید از اینجا برم. همین حالا.
‫کامیون.
‫هلش می‌دیم سمت پنجره، از اونجا رد می‌شیم.
‫اگه اسمت اینگرید ـه، ‫چرا تو برنامه اسم یه مرد اومد؟
‫خورخه آنتونیو داداشمه.
‫حساب مال اونه. بعضی وقتا جای اون می‌رم.
‫چرا انقدر تو گاراژ موندی؟
‫پیچ فرمونم شل شده بود.
‫اون مرد مهربون ابزار داد تا درستش کنم.
‫اون پیچ نجاتم داد.
‫بفرما.
‫ممنون.
‫قرار بود داداشم اینو بیاره.
‫نباید می‌اومدم.
‫باشه. خوبه.
‫اگه مطمئن نیستی نکن، خوان.
‫خدایا، چقدر کله‌شقه.
‫مواظب باش، خوان.
‫یادت نره یه دست کلید هم واسه من برداری.
‫هی، کجا داری می‌ری؟
‫چی کار می‌کنی؟
‫- نگاه کن. ‫- چی؟
‫نمی‌بینی؟
‫چی؟
‫برف قدیمی‌تر رنگش عوض می‌شه.
‫قدرتشو از دست می‌ده.
‫هی، چقدر وراجی می‌کنید.
‫کلیدا رو بده. دارم از سرما می‌میرم.
‫فندکم رو بده.
‫- تانو. ‫- چیه؟
‫بذار اینو قرض بگیرم.
‫- نه. ‫- چیزی نمی‌بینم.
‫- منم همین‌طور. ‫- فقط یه لحظه. بعدش پس می‌دم.
‫این آشغال روشن نمی‌شه.
‫امروز اصلاً روز من نیست.
‫«پالس الکترومغناطیسی
‫یک موج شدید انرژی الکترومغناطیسی
‫در بازه‌ی زمانی کوتاه است
‫که به خاطر نیروی رانشی اثر کامپتون ایجاد می‌شود.
‫این میدان‌های الکترومغناطیسی
‫می‌توانند در سیستم‌های الکترونیکی اختلال ایجاد کرده ‫و باعث خسارت فوری شوند.
‫حالا یه جوری بگو بفهمیم.
‫یه موج شدید برق که همه‌ی مدارها رو می‌سوزونه.
‫- حتی اگه خاموش باشن؟ ‫- آره.
‫خاموش یا از برق کشیده شده.
‫- همه چیو خراب می‌کنن. ‫- چی باعثش شده؟
‫طوفان خورشیدی، ‫انفجار اتمی، کی می‌دونه.
‫نه بابا. کی بخواد بمب اتم بندازه رو ما؟
‫هر چی که هست، ‫خیلی بزرگ‌تر از چیزیه که فکر می‌کنیم.
‫هی!
‫یکی چراغ روشن کرده.
‫- می‌بینید؟ ‫- کی اونجا زندگی می‌کنه؟
‫آقای آلیسیو، نانوا.
‫آقای آلیسیو!
‫- دیدید؟ ‫- فکر کردم فقط ما زنده‌ایم.
‫هی!
‫- باید بهش بگیم پنجره رو باز نکنه. ‫- چطور؟
‫- با چراغ توجه‌ش رو جلب کنیم. ‫-آره، فکر خوبیه.
‫حتماً خیلیا زنده ‌موندن.
‫فقط منم یا برف داره روشن‌تر می‌شه؟
‫نه، برف نیست. آسمونه. نزدیکای طلوعه. ‫نگاه کنید.
‫ببرش بالا!
‫اینجاییم!
‫- هی! ‫- هی!
‫- باز نکن.
‫داره چی کار می‌کنه؟
‫عزیزم!
‫خوبی، عزیزم؟
‫نه، میر‌تا. نکن.
‫احتمالاً واسه خیلیا همین اتفاق افتاده.
‫کلارا.
‫صبح زود بیدار می‌شه که بره باشگاه.
‫باید بهش هشدار بدم.
‫صبر کن. اگه فکر و خیال کنی دیوونه می‌شی.
‫اگه اینجا بمونم هم دیوونه می‌شم.
‫- باید برم خونه‌ی الینا. همین حالا. ‫- چطور؟ مثل روسو می‌شی.
‫می‌تونم. باید قبل طلوع راه بیفتم.
‫- بذار برم! ‫- نمی‌تونی!
‫- خوان! یه لباس مخصوص درست کنیم. ‫- چی؟
‫با چی؟
‫نمی‌دونم. همون‌طور که گفت ‫لباس ضدآب و اون ماسکم.
‫بیا.
‫احساس می‌کنم دارم واسه دار ‫آماده‌ت می‌کنی.
‫دار چیه؟
‫چوبه‌ی دار.
‫خونه‌ی زن سابقت کجاست؟
‫چهار پنج کیلومتری اینجا. دقیق نمی‌دونم.
‫پیشنهادم اینه پلاستیک بکشی رو پات. ‫خیس نمی‌شی.
‫- باشه. چسب داری؟ ‫- آره، همین‌جاست.
‫بگیر.
‫خوان. اینم بپوش.
‫ببخشید.
‫باید برم خانواده‌م رو ببینم.
‫خواهرم باید بدونه چه بلایی سر روسو اومد.
‫اون چیه، تانو؟
‫واسه توئه.
‫بندازش رو شونه‌ت. راحت باش.
‫نه.
‫اگه یکی رو دیدی چی؟
‫قول می‌دم مشکلی پیش نمیاد. بهم اعتماد کن.
‫نه.
‫باشه.
‫نه، خیلی سنگینه. نه.
‫- چند لایه لباس ضدآب داری. ‫- آره.
‫- این واسه سرماست. ‫- نمی‌تونم تکون بخورم.
‫بیرون یخبندونه، خوان.
‫آها، بله.
‫- خوبه. ‫- آره.
‫- خوبه. ‫- ماسک، خوان.
‫بذار ببینم.
‫اینم از این. راحتی؟
‫- سفت‌ترش کن. ‫- باشه.
‫- کلاهشو بده. ‫- باشه.
‫بذار من انجام بدم. بده من.
‫سفتش می‌کنم.
‫بیا.
‫خوب شد.
‫چطوره؟
‫نفس کشیدن سخته.
‫فیلترهاش کار می‌کنن، تانو؟
‫نمی‌دونم. هیچ وقت استفاده نکردم. ‫امیدوارم کار بکنن.
‫باشه. آماده‌ام.
‫حاضرم.
‫- ماسک رو بده. ‫- چی کار می‌کنی؟ دیوونه‌ای؟
‫دارم مال خودمو پس می‌گیرم.
‫- مال تو؟ ‫- ایده‌ی لباس مال من بود.
‫همش مثل آشغال باهام رفتار کردین. ‫دیگه بسه.
‫- ماسک رو بده. ‫- الان شاخ شدی یعنی؟
‫چکانه رو نکشیدی، احمق.
‫صبر کن.
‫رییس اینجا منم.
‫اگه خوشت نمیاد، برو بیرون.
‫تو که منو نمی‌شناسی.
‫تو هم منو نمی‌شناسی.
‫اُسکل.
‫موفق باشی، خوان.
‫[برق رو وصل کنید]