- این آمریکاست، یک سفر فوق‌العاده
در سراسر زمین ابر قاره بزرگ،
تنوع وسیع‌ترین زندگی روی این سیاره،
داستان ناگفته خانه ما.
\an8
\an8امشب در آمریکای--
--آندها--
--یک دنیای آسمانی حیرت‌انگیز و طولانی‌ترین رشته‌کوه
در آمریکاست.
شکل‌گرفته از آتش
و یخ--
--این یک دنیای زیبایی بی‌نظیر است.
اما اینجا، زندگی باید برای بقا
در خطرناک‌ترین مکان‌های قابل تصور بجنگد--
--خشک‌ترین بیابان‌های سیاره، قله‌های یخ‌زده،
و جنگل‌های عجیب و جادویی در ابرها.
هر حیوانی باید در زندگی
در لبه بقا به پیروزی برسد.
آندها ستون فقرات آمریکای جنوبی است.
از نوک جنوبی این ابر قاره شروع
می‌شود و به طول ۵۵۰۰ مایل امتداد دارد و قله‌های بلند
بولیوی و پرو را تشکیل می‌دهد و سپس به سمت شمال
به سوی خط استوا و قلب مناطق گرمسیری کشیده می‌شود،
جایی که کوه‌های اکوادور
مانند نگاهی به گذشته به نظر می‌رسند.
صخره‌های شیب‌دار و دره‌های عمیق در جنگل‌ها پنهان شده‌اند.
اینجا، درختان بزرگ هیگورون، که با بروملیاها پوشیده شده‌اند،
میوه می‌دهند.
و این دقیقاً همان چیزی است که یک خانواده منتظرش بوده‌اند.
در ارتفاعی بیش از هزار پا بالای جنگل پنهان شده‌اند،
یک مادر خرس عینکی.
این خرس‌ها نادرترین در آمریکا هستند
و الهام‌بخش داستان پدینگتون.
مادر، که توسط دانشمندان به نام سیلوستر شناخته می‌شود،
در حال شیردهی به دوقلوهای سه ماهه‌اش، یویو و ایرنه است،
که در لانه کوچک خود پنهان شده‌اند.
صخره‌های بلند آنها را از شکارچیان محافظت کرده‌اند.
اما حالا خانواده باید ترک کنند.
شیر مادر تمام شده.
آنها به میوه نیاز دارند که تقریباً نیم مایل پایین‌تر است.
صخره‌های بلند که از آنها محافظت کرده بود
در شرف تبدیل شدن به بزرگترین چالش آنهاست.
خطرناک‌ترین سفر زندگی‌شان آغاز می‌شود.
با ردیابی با استفاده از گردنبندش، دانشمندان می‌دانند سیلوستر
قبلاً این نزول را انجام داده است.
اما این اولین بار برای توله‌هاست.
یویو و ایرنه باید نزدیک مادرشان بمانند.
یک قدم اشتباه می‌تواند فاجعه باشد.
توله‌ها اینجا به مرگ سقوط کرده‌اند.
لحظه‌ای از اطمینان از طرف مادر.
او می‌داند که سخت‌ترین بخش هنوز در پیش است.
ایرنه راه اشتباهی را می‌رود.
او مادر را از دست داده است،
و در بدترین لحظه ممکن.
یویو به خوبی پایین آمده است.
و ایرنه هم همینطور.
به نظر می‌رسد بدترین بخش پشت سر گذاشته شده است.
اما وقت استراحت نیست.
سیلوستر آنها را به همان درخت میوه‌ای می‌برد
که هر سال به آن بازمی‌گردد.
گیاهان و میوه‌های مانند این می‌توانند
بیش از ۹۰ درصد از رژیم غذایی خرس‌های عینکی را تشکیل دهند،
و توله‌ها هیچ چیز را دریغ نمی‌کنند.
خرس‌های عینکی این کوه‌ها را پیمایش می‌کنند
با داشتن نقشه ذهنی جزئیات جهان خود.
توله‌ها می‌توانند بیش از دو سال با مادر بمانند
تا نقشه خود را بسازند.
یک روز، با شانس، ایرنه خواهد توانست توله‌های خود را
از همان صخره‌ها پایین بیاورد.
حالا همه چیز خیلی آسان به نظر می‌رسد، اما توله‌ها به تازگی شروع کرده‌اند
زندگی‌ای را که با مرگ مقابله می‌کند.
در کوه‌های آند،
تمام زندگی به حد خود رسیده است.
این جنگل‌های مرتفع شگفت‌انگیز رازهای فوق‌العاده دیگری را پنهان می‌کنند--
--حیوانات خارق‌العاده که کوچک و سریع هستند
- سفر ما در آند‌های گرمسیر ادامه دارد،
تا ارتفاع ۱۰,۰۰۰ پا، جایی که قله‌ها
هوای مرطوب از آمازون را به دام می‌اندازند،
و یک جنگل ابری اسرارآمیز ایجاد می‌کنند.
اینجا، طبیعت در حالت جادویی‌ترین خود است.
گل‌های عجیب و غریب مانند فانوس‌ها می‌درخشند،
و نشان می‌دهند که نکتار غنی از انرژی درون دارند.
و اگر بتوانند بازدیدکننده‌ای را جذب کنند،
گرده‌افشانی خواهند شد.
معمولاً حشرات این کار را می‌کنند، اما این جنگل‌ها
خیلی سرد هستند برای بسیاری از آنها.
بنابراین این کار توسط--
--مرغ مگس‌ها انجام می‌شود، بیشتر آنها از انگشت شست شما بزرگتر نیستند.
در واقع، آندها خانه بیشترین گونه‌های مرغ مگس
نسبت به هر جای دیگری روی زمین است.
جنگجو و چابک، آنها برای اولین نوشیدن نکتار
بر روی بال‌های درخشان‌شان مبارزه می‌کنند
که می‌تواند بیش از ۸۰ بار در ثانیه بزند.
آندها هزاران دره دورافتاده مانند این دارند،
اما فقط یکی در پرو خانه
یک مرغ مگس تقریباً افسانه‌ای است
که به ندرت در فضای باز دیده می‌شود.
او یک مرغ مگس دم‌قاشقی شگفت‌انگیز است،
یکی از ۵۰۰ تایی که روی زمین باقی مانده است.
قطع درختان باعث شده زیستگاهشون نابود بشه.
فقط نرها این پرهای دم پرزرق و برق رو دارن،
که فقط یه هدف دارن--
جلب توجه ماده.
اون این پرها رو در بهترین حالت نگه می‌داره--
--برای اجرای عمرش.
یه تماشاچی اومده،
ولی این کسی نیست که می‌خواد.
رقیب‌ها.
هر نری که اطرافه، حتی جوان‌های دم‌کوتاه،
اومدن تا برای کنترل این منطقه خاص خواستگاری بجنگن.
اون تنها کسی نیست که توجه می‌خواد.
جنگیدن با این همه رقیب خسته‌کننده‌ست.
واقعا باید انرژی بگیره.
اما باید صبر کنه.
یه ماده‌ی اسپاتول‌تیل فوق‌العاده اینجاست.
حالا نمایش می‌تونه شروع بشه.
اون با طول پرهای دمش و کیفیت اجرایش قضاوت می‌شه.
اون علاقه‌منده.
وقته که نمایشش رو به سطح بعدی ببره.
و حالا، همه چیز در مورد استقامته.
تو این هوای نازک کوهستان، باید عمقی تلاش کنه.
این لحظه حساسی‌ست--
هم برای اون و هم برای آینده‌ی گونه‌ها.
اگه اونو جذب کنه، با هم،
نسل بعدی رو تولید می‌کنن.
و بالاخره، اون دعوتش رو قبول می‌کنه--
نشانه‌ای از امید برای این مرغ مگس‌خوار فوق‌العاده.
در سراسر آند--
--خود زمین می‌تونه زنده به نظر برسه.
و به نوعی، اینطوره،
با فوران‌هایی که هر چند سال یکبار رخ می‌ده.
نیروهای عظیم زمین این کوه‌ها رو شکل دادن--
--که میراثی از بیش از ۲۰۰ آتشفشان فعال به جا گذاشتن--
--بیشتر از هر جای دیگه‌ای در قاره آمریکا.
به مدت ۴۰ میلیون سال،
اونا بالاتر و بالاتر رفتن.
و در چند جا، یه دنیای یخ عجیب
در قله‌ها تشکیل شده،
- آند به قدری بلنده که ۹۹٪ از یخچال‌های طبیعی
گرمسیری جهان اینجا پیدا می‌شن.
بزرگترینشون در جنوب پرو قرار داره.
این‌جا قطعا سرده، اما در ارتفاع ۱۸۰۰۰ فوتی،
اشعه‌ی فرابنفش بسیار شدیده.
پس وقتی خورشید می‌تابه، زمین
به دمای نفس‌گیر ۱۱۱ درجه فارنهایت می‌رسه،
که دنیای یخی رو به سونا تبدیل می‌کنه
در یک چشم بر هم زدن.
این آخرین جاییه که انتظار داری یه قورباغه پیدا کنی.
قورباغه‌های چهارچشم مرمری در بالاترین
ارتفاع از هر قورباغه‌ای روی زمین زندگی می‌کنن.
هر سال، ماده‌ها باید در استخرهایی که
از آب ذوب یخچال‌ها تشکیل شده تولید مثل کنن.
اما دنیای اون‌ها در حال تغییره.
یخچال در حال عقب‌نشینی به بالای کوه‌هاست.
هر سال، اون بالاتر می‌ره،
روزهای گرم‌تر رو تحمل می‌کنه،
اما همچنین شب‌های سردتر رو.
و این واقعا به یه مشکل تبدیل شده.
دمای هوا به سرعت در حال افت کردنه.
اون نیاز داره سرپناه پیدا کنه.
اما وقتی عضلاتش سرد می‌شن، شروع به قفل شدن می‌کنن.
هرچه عمیق‌تر زیرزمین بره، امن‌تر می‌شه.
اما آسمان صاف یعنی سردی شدید در راهه.
تو این شب‌ها... یخ...بی‌رحمه.
دامنه‌اش تا عمق زیاد زیر زمین می‌رسه.
سفرش به نظر می‌رسه که تموم شده.
اون کاملا یخ زده.
وقتی دنیا گرم می‌شه،
چیزی عجیب زیر سطح اتفاق می‌افته.
این قورباغه‌های چهارچشم مرمری، که در بالاترین نقاط
آند زندگی می‌کنن، توانایی شگفت‌انگیزی پیدا کردن
که تقریبا باور نکردنیه، و قبلا هیچ وقت فیلمبرداری نشده.
اونا می‌تونن کاملا یخ بزنن و از مرگ برگردن
هر روز--
--تنها قورباغه‌ی جهان که این توانایی رو داره.
اون دوباره به جلو حرکت می‌کنه.
قورباغه‌ای که هر شب مرگ رو فریب می‌ده
آماده است تا سفرش رو ادامه بده--
و با کمی شانس، با یه جفت جدید ملاقات کنه.
این قورباغه ممکنه یه معجزه‌گر باشه،
اما آینده‌اش مشخص نیست.
یخچال‌هایی که اون و خیلی از حیوانات دیگه به اون وابسته‌ان
در خطر هستن.
اونا به دلیل افزایش دما در حال کوچک شدن هستن.
در ۵۰ سال گذشته، یخچال همسایه‌ی Qori Kalis
نصف اندازه شده.
با این روند فعلی کاملا ناپدید خواهد شد
فقط در ۳۰ سال دیگه،
که می‌تونه یه فاجعه باشه نه فقط برای
قورباغه‌های چهارچشم بلکه برای تمام حیات
در این کوه‌ها.
وقتی آب از یخچال‌های طبیعی بسیار بلند آند به پایین سرازیر می‌شه
در دامنه‌های شیب‌دار، یک شبکه‌ی منحصر به فرد
از ۱۰۰,۰۰۰ رودخانه رو ایجاد می‌کنه--
--آبی که برای حیات وحش و میلیون‌ها انسان حیاتی است.
بیشتر این رودخانه‌ها یخ‌زده و سرد هستن،
ولی این یکی تو آرژانتین خیلی نزدیک به جوشیدنه،
به خاطر فعالیت‌های زمین‌گرمایی که از عمق زمین میاد.
کدوم موجود عاقلی می‌تونه تو همچین جایی زندگی کنه؟
- توی رودخونه‌های کوهستانی آند،
فقط یه حیونه هست که می‌تونه با آب‌های مواج و خروشان
که از نقطه جوش تا نزدیک به انجماد متغیره، کنار بیاد--
--یه اردک سیلابی.
نه هر اردکی، یه اردک فوق‌العاده.
پرهایی داره که مقاوم به حرارتن،
پوست ساق پاش مثل زرهه، و یه جفت عینک محافظ داره،
یه پلک سوم.
این تجهیزات خاص بهش اجازه می‌ده که بتونه زنده بمونه
تو رنج دمایی روزانه‌ای
که از منفی ۱۳ درجه بالای آب
تا مثبت ۱۲۲ درجه زیر آب متغیره،
همه اینا برای رسیدن به یه بوفه خوشمزه.
این آب‌های داغ مثل یه گلخونه برای رشد
هزاران لارو مگسه--
--خوشمزه و مقوی برای یه اردک--
--مخصوصاً اگه خونواده داشته باشه.
این جوجه‌های اردک فوق‌العاده باید از روز اول
خودشون غذا پیدا کنن.
خوشبختانه، اونا هم واسه شنا تو شرایط سخت آماده‌ان.
پرهای دمشون زود در میاد که مثل سکان عمل کنه،
و پاهای بزرگشون بهشون نیرو می‌ده.
پرهای کرکیشون هوا رو گیر می‌ندازه
که اونا رو گرم و روی آب نگه‌داره.
اونا از همون اول مثل قهرمانان رفتار می‌کنن.
ولی این کرکی بودنشون، خب، یه عیبی هم داره.
جایی که آب عمیقه، اون حشرات خوشمزه
دست‌نیافتنی‌ان.
باید جای غذای کم‌عمق‌تری پیدا کنن.
ولی وقتی خونواده به سمت پایین رودخونه می‌ره،
همه چی خطرناک می‌شه.
والدین راه رو نشون می‌دن.
جوجه‌ها هنوز نمی‌تونن پرواز کنن.
باید تو این آب‌های مرگبار،
سوزان شنا کنن.
فقط یک‌سومشون به بزرگسالی می‌رسن.
جایی که می‌پرن--
--سرنوشتشون رو تعیین می‌کنه--
--همونطور که این جوجه قراره بفهمه.
والدین سعی می‌کنن همه جوجه‌ها رو تحت نظر داشته باشن--
--ولی تو این آب‌های خروشان--
--همیشه ممکن نیست.
وقتی جوجه میاد بیرون، باید سریع راه دیگه‌ای پیدا کنه
تا به خونواده‌اش برگرده.
حالا، همه یا هیچ.
پرهای پر از هواش اونو به سطح می‌کشن.
به لطف قدرت‌های فوق‌العاده‌شون، همه خونواده به
زمین‌های کم‌عمق برای غذا خوردن رسیدن--
یه بوفه حشره که حالا برای همه قابل دسترسه.
اگه چیزی که لازمه رو داری، این رودخانه وحشی،
که از آتش و یخ به وجود اومده، می‌تونه بهشت یه اردک باشه.
\an8
\an8به سمت جنوب حرکت می‌کنیم،
\an8آند به عریض‌ترین نقطه‌ش می‌رسه.
اینجا، بلندترین قله‌ها رطوبت رو هم از آمازون و هم از اقیانوس آرام
بلاکه می‌کنن،
که کمک می‌کنه یه بیابان مثل هیچ جای دیگه‌ای به وجود بیاد--
آتاکاما،
خشک‌ترین جای زمین،
اونقدر خشکه که ناسا ازش استفاده می‌کنه تا تجهیزات متعلق به مریخ رو تست کنه.
ولی تو سال‌های استثنایی، یه معجزه طبیعی رخ می‌ده
- بیابان آتاکاما در شمال شیلی
خشک‌ترین نقطه روی زمینه.
ولی شاید هر دهه یه بار، یه جبهه طوفانی از غرب
اونقدر قدرت داره که بتونه از کوه‌ها عبور کنه--
--و نجات بیاره، بارون شدید--
--و یکی از نادرترین شگفتی‌های طبیعت رو به وجود بیاره--
چیزی که بهش می‌گن شکوفایی فوق‌العاده.
میلیاردها دونه‌ای که تو شن خوابیدن،
بعضیاشون بیش از ده سال،
بالاخره می‌تونن زنده بشن.
این دنیای جدید موجودات عجیبی رو از اون ور بیابان جذب می‌کنه.
کورو، یه جونده کوهستانی
که به ندرت روی سطح دیده می‌شه.
یه زنبور غول‌پیکر که شکارش کرم‌های ابریشم نادره،
غذا برای بچه‌هاش میاره.
و مثل بقیه، یه خانواده جغد گورکن
یه عمر رو توی این چند هفته پر برکت می‌گذرونن.
چون به همون سرعت که شکوفایی فوق‌العاده ظاهر می‌شه--
--بیابون دوباره اونو پس می‌گیره،
و زندگی دوباره شروع به انتظار برای آب می‌کنه.
فقط کمی به شمال سالر دِ اویونی هست،
بزرگترین نمک‌زار زمین.
وقتی بارون‌ها به اینجا می‌رسن--
--یه شگفتی طبیعی دیگه برای یه مدت کوتاه خلق می‌شه--
--یه آینه غول‌پیکر بزرگتر از پارک یلوستون--
--که زیر صاف‌ترین آسمان‌های زمین قرار گرفته.
اینجا، ما به اعماق فضا نگاه می‌کنیم تا جواب‌هایی رو پیدا کنیم که سال‌های نوری از ما فاصله دارن--
--در حالی که یه چشم‌انداز شگفت‌انگیز از جهان
زیر پامون میاد.
ولی این هم زیاد دوام نداره.
و خیلی زود، همه چیزی که باقی می‌مونه یه پوسته نمکه--
یه دنیای کاملاً ناپذیرا برای زندگی.
و با این حال، برای بعضیا، اینجا خونه‌ست.
یه مارمولک از نمکزار--
یه نر جوون دنبال یه قلمرو.
وقت تلف کردن نداره.
یه واحه؟
نه، این آب پر از نمکه.
نمیتونه بخوردش،
اما این مگس‌های شور میتونن،
و تو بدنشون تبدیلش میکنن به آب شیرین.
این یه وعده غذای کامله--
یه نوشیدنی با یه سری مگس.
اما برای یه تازه‌کار، یه کم تمرین لازمه.
۲۰۰ تا مگس فقط یه ذره آب دارن.
خیلی کار داره.
تقریباً رسیده.
درستش کرد!
زندگی بهتر از این نمیشه؟
شاید بشه...
یه ماده مارمولک از نمکزار
یه بوی قوی و فریبنده تو هوا پخش کرده.
کدوم مارمولک نری میتونه مقاومت کنه؟
اما همه چی اونجوری که به نظر میاد نیست.
یه نر دیگه.
اون فقط با قوی‌ترین نرها جفت میشه،
اونایی که قلمرو‌های آبی رو دارن.
و اون میخواد ببینه این نر جوون چی تو چنته داره.
بهش کلک زده.
یه مبارزه واقعی.
ضعیف‌تره، و حالا بیشتر از چیزی که خودش میدونه تو دردسر افتاده.
هر وجب از کنار آب دست اون زوج‌های قوی هست--
--که نمیخوان چیزی رو تقسیم کنن.
تنها گزینه‌اش عقب‌نشینیه.
حالا حالاها آماده نیست با نرهای بزرگ مبارزه کنه.
ولی زنده مونده
و درس‌های مهمی یاد گرفته.
خب، شاید.
به بالاترین نقطه سفرمون توی کل آمریکای جنوبی می‌رسیم،
میریم بالای ۱۹۰۰۰ فوت،
جایی که نمکزارها تبدیل به دریاچه‌های نمکی میشن،
هر کدوم یه نوشیدنی سمی منحصر به فرد از فلزات،
مواد معدنی و میکروارگانیسم‌ها.
شگفت‌انگیزترینشون لاگونا کولورادا هست،
یه جهنم جایی که یخ صبحگاهی
هر روز با قوی‌ترین
اشعه فرابنفش زمین مبارزه میکنه، بیشتر از دو برابر
دره مرگ.
و با این حال، هر سال میزبان شگفت‌انگیزترین رویداد
- دریاچه سمی قرمز در ارتفاعات آند.
برای زنده موندن اینجا باید خیلی سرسخت باشی.
ولی سالی یه بار، این دریاچه تبدیل میشه به
محل بزرگترین مهمونی تو آند--
--البته همه دعوت نیستن.
همین الان، این دنیای پر از تضاد
میزبان فلامینگوهای جیمز هست.
از سراسر آند اینجا جمع میشن
به هزاران نفر
امیدوارن جفت پیدا کنن.
نرها و ماده‌ها ممکنه تقریباً شبیه هم باشن،
ولی خودشون فرق رو می‌دونن.
همه میخوان بهترین ظاهرشون رو داشته باشن،
و هر چی صورتی‌تر، بهتر.
راز موفقیتشون؟
پاهای بلند و پوست سخت
که بهشون اجازه میده توی دریاچه سوزان قدم بزنن--
--و یه منقار منحصر به فرد که زندگی میکروسکوپی رو از آب سمی جدا میکنه.
خوردن این غذا پرهاشون رو صورتی‌تر میکنه
و جذاب‌ترشون میکنه.
اما زندگیشون داره پیچیده‌تر میشه
چون لاگونا تبدیل به مرکز فلامینگوها میشه.
فلامینگوهای شیلیایی و آندی هم دارن پرواز میکنن اینجا--
--هر دو خیلی بزرگترن ولی خیلی کمتر ظریف.
جمعیت شروع میکنه به زیاد شدن تا ۴۰,۰۰۰ نفر.
و بعد، با یه سیگنال نامرئی، یه رقص شروع میشه.
جیمز کوچکترها در خطر هستن که قبل از اینکه شروع بشه بیرون انداخته بشن.
با ارتفاع بیشتر از ۴ فوت، شیلیایی‌ها میتونن تو آب عمیق راه برن--
--در حالی که آندی‌های مرموز
کنار دستگاه دود رقص رومبا میکنن.
ولی بالاخره، جیمز هم شروع میکنن به رقصیدن--
--یه تانگو در بالای دنیا.
این رقص‌های خواستگاری هفته‌ها طول میکشه.
یکی یکی عاشق‌ها به هم می‌رسن
تا بالاخره یه جفت پیدا کنن.
ولی تا اون موقع، رقص ادامه داره،
بزرگترین نمایش در بزرگترین رشته‌کوه
در آمریکای جنوبی.