از وقتی اینکارو کردیم چند وقت میگذره؟
باید حداکثر 8 تا 9 ماه بوده باشه...
اون زمان سبک تر قدم بر میداشتیم...
یه حس خاصی داشت.
یه چیز نخستین، مگه نه...
کشتن یه حیوون برای غذا؟
و البته کار ورزشی ای بود.
بخش ورزششو نمیشه انکار کرد.
تفنگتو برمیداری.
هدف میگیری...
کیو
مثل تو فیلما.
و لششو باهم میبریم خونه، هر کدوم یه لنگشو گرفتیم...
ما بزرگ شدیم.
اوضاع عوض شده.
خوشیای کوچیک پیچیده شدن...
و گرون.
درک میکنم که اوضاع ثابت نمیمونه.
ولی...
در عین حال برام سؤاله که...
چی شده؟
به چی تبدیل شده؟
جمع همه ی اینا چی میشه؟
من یه کلیشه ام.
توریست مترجم: حانیه حسن آبادی
انقدر پول دارم که نمیدونم باهاشون چکار کنم و هنوزم
نمیتونم بدستش بیارم...
اون احساسی که وقتی جوون تر بودیم داشتیم...
موقع شکار.
اوضاع عوض شده دوست من
منم نمیتونم راه برگشت پیدا کنم.
دفعه بعد مثل قدیما انجامش میدیم
فکر کردی یه نفر تو جایگاه من میتونه تمام و کمال بره
دوباره تو گندابای آتن بگرده؟
این بهترش میکنه
شاید
کاستا
هردومون میدونیم چرا همچین حسی داری
فقط یه شکاره که اهمیت داره
که چیزیو که میخوای بهت میده
الیوت استنلی
گفتی الیوت استنلی؟
چیزی یادت نیومد؟
از کجا منو میشناسی؟
وای خدایا.
خیلی خب. شش ماه پیش توی ساحل سولوبان
در بالی با هم آشنا شدیم.
برام نوشیدنی خریدی.
یه نوشیدنی لیمویی تگری.
همه چی خیلی سریع اتفاق افتاد.
منظورم اینه که از هم دیگه خوشمون اومد.
انگاری جذب هم شدیم.
یه جورایی انگار آتشین مزاج بودیم
تقریبا سه روز توی اتاق من موندیم
و وقتی رکه حسابی پیش رفتیم...
پروازهامون رو عقب انداختیم تا بتونیم بیشتر پیش هم بمونیم.
قبل از بالی چیکار میکردم؟
هیچوقت درموردش حرف نزدی.
من فقط... دیگه نپرسیدم.
تمام چیزی که میدونم اینه که بلیط برگشتتو کنسل کردی
و گفتی اگه من بخوام برای هميشه اونجا پیش من میمونی.
یحتمل خیلی ازت خوشم اومده بوده.
آره، ازم خوشت میومد.
خب، حس متقابل بود، بعد...
بعد...
- چه اتفاقی افتاد؟ - اتفاقی که افتاد این بود که یه روز
یه مردی با تفنگ توی وارد اتاق هتلمون شد
و سعی کرد که مارو بکشه
و تو گردنشو شکستی.
خب پس این مربوط به زمانیه که... یه نفرو کشتم؟
آره، مربوط به همون زمانیه که یه نفرو کشتی.
- آها. - اوهوم.
سلام؟
- سلام، شما با ایتان کروم تماس گرفتین،
اگه برام پیغام بذارین،
در اسرع وقت باهاتون تماس میگیرم.
- ممنونم. - چرت و پرت.
سلام ایتان، منم.
ام،
فقط اومدم سر بزنم.
احتمالا هنوز بیرونی.
ام، من همونطور که گفته بودم به اینجا اومدم،
و خب، حالا اینجام.
واقعا نمیدونم دارم چیکار میکنم.
حقیقتا احساس حماقت دارم.
من... فقط نیم ساعت دیگه...
وقت میدم، و اگه تا اون موقع برنگشتی، من...
به خونه برمیگردم.
و خوش بگذره و
موفق باشی.
لیاقتش رو داری.
همیشه میگفتی که حافظه‌ت مثل ماهیه.
خیلی خوب.بهم زنگ بزن.
منظورم اینه که در دفاع از خودت
دفاع از خودت بود...
گفتی یه سری آدم بد رو عصبانی کردی.
اونا کی بودن؟
وای، منظورم اینه که
من... من نمی... من نمیدونم.
معلومه که نمیدونی. پس، ام...
بعدش چی شد؟
تو گفتی که...
گفتی که بهتره من برم تا تو بتونی اوضاع رو درست کنی
به خاطر همین‌ هم من رفتم.
خب، من میدونم که این حقیقت نداره،
یا اینکه من الان اینجا ننشسته‌م.
به همین خاطر هم تا استرالیا دنبالم اومدی.
آره، مرتب زنگ‌ میزدی...
اوه، عالی شد، پس من کشته شدم و نیازمند کمکم.
و این مربوط به زمانیه که تصادف کردی.
من هم خبردار شدم و به بیمارستان اومدم.
و اون موقع اون یادداشت رو توی جیبت گذاشتم.
پس هنوزم نمیدونیم که من چه ارتباطی با
یه یارویی که زنده زنده سوزونده شده دارم
یا اینکه چرا یه نفر تصمیم گرفته
غذاخوری ای در وسط ناکجاآباد رو که من
به اون دعوت شده بودم رو منفجر کنه؟
متاسفانه نه.
یه شارژر برای این بیار تا بفهمیم.
با این وجود، حتی اگه چیزی که میگی حقیقت داشته باشه،
شاید من نخوام بدونم.
اگه کجا معلوم همه اون خاطراتی که در گوشه ای از ذهنم
دفن شدن، اونا...
پنهان شدن چون نمیخوان که به خاطر آورده بشن؟
فکر کردی میتونی اینکارو بکنی؟
فکر کردی میتونی همه اینارو دروغ فرض کنی؟
میخواستم باورش کنم.
ولی بعد با خودم فکر کردم
که شاید سعی دارم چیزی رو به خودم بفهمونم.
و شاید بهتر باشه که (به ندای درونم) گوش بدم.
میدونی، اگه یه چیزی درمورد تو بدونم،
اینه که تو واقعا از گوش دادن خوشت نمیاد.
شاید عوض شده باشم.
فکر نمیکنم‌ آدما عوض بشن.
فکر میکنم که مدام از درونشون بیرون میاد
و تکرار میشه،
اونهم بارها و بارها.
درسته.
مثل زیرشلواری؟
آره.
- اوهوم مثل زیرشلواری. - اوهوم.
ولی چیزی درباره‌ت پیدا نکردم.
و پیش خودت فکر نکردی که این قضیه عجیبه؟
نه، برام مهم نبود.
من خیلی زیاد...
اوه میدونی،
جذبت شده بودم.
هی
هی!
به موری واترز خوش اومدی.
رسیدیم؟
یالا، بیا یکم بخوابیم.
هرچند که تو تا الان خواب بودی.
هی، من خروپوف میکردم؟
نمیخوام درموردش صحبت کنم.
یه دقیقه صبر کن.
شرمنده، من داشتم...
داشتم مسابقه چوگان رو توی تلویزیون میدیدم.
ورزش قشنگیه. تا حالا دیدی؟
آه، خب، باب میل همه نیست.
باید ضبطش میکردم. خیلی ساعتش رو مخه
در مجارستان
بگذریم... چه کمکی از من ساخته ست؟
- دنبال هلن میگردم. - اینجا نیست.
ببخشید گفتید اسمتون چی بود؟
نگفته بودم.
جیمز لوگان. کارآگاه لوگان.
من‌ باهاش کار میکنم.
مامور مخفی.
اوه، اوه، باشه.
خب، بیا داخل. ایتان هستم.
- از آشناییت خوشوقتم. - صحیح.
پس قرار بوده هلن رو اینجا ببینی؟
آره، همینطوره.
اوهوم.
خب اون کجاست؟
من نگرانشم کارآگاه.
نمیخوام دروغ بگم.
بدون اجازه مرخصی گرفته.
گفتنش اشکالی نداره.
برات قهوه بیارم؟
خب، من واقعا باید ببینمش.
چقد خود شیفته ای.
این تنها چیزیه که به ذهنم میرسه، میدونی؟
موضوع فراتر از محل کارشه.
من... برات یه فنجون میریزم.
من عجله دارم.
نه اشکالی نداره. در هر صورت برای خودم میسازم.
آه، جیمز، هلن حسابی سرش گرم این
یارو که حافظه شو از دست داده، شده.
میدونی، انگار که مسئولیت زندگی یارو گردن اونه.
کاشف به عمل اومده که هلن
به اون یارو پول داده تا به برنت ریج بره.
باورت میشه؟ - برنت ریج؟
آره. الانم به اونجا رفته.
من میگم که به زندگی عادیش برگرده، نه؟
زندگی کوتاهه عزیزم.
خب، توی برنت ریج میتونی پیداش کنی،
کارآگاه جیمز، دوست من.
خیلی خوب.
- خوشمزه ست. - نوش جان، گوش کن...
میشه وقتی که دیدیش...
بهش یه چیزی بگی؟
میشه بهش بفهمونی که از خر شیطون بیاد پایین؟
سعی کنی بهش بگی یکم بیخیال اوضاع بشه؟
معلومه که میتونم.
میدونی چیه ایتان...
ازت خوشم میاد.
هلن خیلی خوش شانسه که تورو داره.
واقعا خوش شانسه.
- هی.
- راه بیوفت.
- آره، آره، اونطرفه، آره.
آه...
- سلام. - سلام.
به نظر خسته میای. برات قهوه درست کردم.
ممنون
رواله. تو محافظت میکنی،
منم برات قهوه درست میکنم.
فقط وقتی خوردی، لیوانشو برگردون.
- خیلی خوب. راستش...
شرمنده. وای. شرمنده.
تو سو هستی؟
- آره. - اوه.
من پاسبان آزادی مشروط هلن چمبرز از
اداره کوپر اسپرینگز هستم.
- اوه. - اون...
اون یارویی که پیشت میمونه
- حافظه‌شو از دست داده؟ - آره.
آره، میدونم منظورت کیه.
اون... حالش خوبه؟
آه، میدونی... من...
خب بخوام راستشو بگم، مطمئن نیستم.
الان خونه ست؟
- نه متاسفانه. اون...
دیروز رفت یه جایی.
مطمئن نیستم کی برمیگرده.
اوه.
میشه بیام داخل؟
البته! بیا تو!
چ... الان گفتی مثل چی کره؟
ضرب المثله. آره، هست
طبق انجیل... افعی ها کر هستن.
و به خاطر همینم خیلی خطرناکن.
شاید.
ببین، میخواستم برم بیرون و یکم خرید کنم.
پس اگه سوالی هست که بخوای ازم بپرسی...
فقط اینکه اگه میدونی این یارو ممکنه کجا رفته باشه بگو.
متاسفانه نمیدونم.
با اون پیشخدمته که توی
اون غذاخوری کار میکنه ریخته روی هم...
درواقع قبل از انفجار اونجا کار میکرد.
نمیدونی که چه موقع ممکنه برگرده؟
نه، شرمنده.
خیلی کمک نکردم، نه؟
اوه، اشکالی نداره.
ممنون که وقتت رو در اختیارم گذاشتی.
خب، من میتونم...
بیرون منتظر بمونم... اگه مشکلی نیست.
نه نه، نه. نه، همینجا منتظر بمون.
- رالفی متوجه نمیشه. - چ... مطمئنی؟
این یارو...
چرا انقدر مشتاقی که باهاش صحبت کنی؟؟
توی دردسر افتاده؟
آه...
خب، راستش، من...
نمیدونم.
منظورم اینه که بابت طرز حرف زدنم معذرت میخوام
ولی افرادی هستن
افرادی که میخوان باهاش صحبت کنن، عوضیهایی به تمام معنان.
منظورم اینه که از وقتی سروکله اون یارو پیدا شده
کلی توی دردسر افتادیم.
فکر میکنم که شاید اون هم توی دردسر افتاده باشه.
فکر کنم اوضاع بر وفق مرادش پیش نمیره، حدس میزنم.
منظورم اینه که مثل اون بازی ای شده
که قبلا مردم توی گوشیشون بازی میکردن، بازی «مار»
که هرچی جلوتر برن،
دمشون بلندتر میشه
و احتمال اینکه خودشون رو بخورن بیشتر میشه.
اه.
هی، رفیق. تاحالا این مرد رو ندیدی؟
با یه زن جوون سفر میکنه،
که اسمش لوسی ه. آخرش «ی».
آره.
- چرا؟ - نمیدونم.
فکرکنم اینجوری اسمش رو میگه.
ولی گفتی که اونو دیدی، نه؟
- آره. - همونجا بمون، باشه؟
تکون نخور.
هی قربان!
کاراگاه بازرس راجر، سلام، اون...
این... اونو دیده.
اون لوسی رو دیده.
به این یارو نگاه کن.
- این مردو دیدی؟ - آره.
اون دیروز با یه دختره توی دفترمون بود.
- لوسی میلر. باید خودشون باشن.
چرا؟
نمیدونم. من فقط...
متاسفم. هیجان زده شدم.
کمتر هیجان زده باش.
باشه ببین، میخواستم بهت بگم‌ که...
معذرت میخوام، متوجه زمان نبودم.
- معذرت میخوام. - چی؟
خیلی خوب...
ادامه بدین.
- آره... لوسی بود.
و اسمش رو با «ی» توی امضاش نوشت.
که به نظرم اشتباهه.
من لوسی و اون یارو رو تا
وسط ناکجا آباد بردم.
- علتشو نگفتن؟ - نه.
نه، البته خیلی هم سرحال بودن.
و بعد وقتی رفتن یه کوچولو...
یه کوچولو عجیب بود.
درحقیقت خیلی عجیب بود.
میتونی مارو ببری به جایی که اونارو بردی؟
حتما. اه، کلیدهای
دست برادرمه، و خدا میدونه
چه کسایی رو سوار کرده.
اشکالی نداره. منظورم اینه که میتونیم منتظر بمونیم.
خیلی خوب.
ایکی ثانیه برمیگردم...
امیدوارم.
خب، سرخ کردنش معمولا 50 دقیقه طول میکشه.
خب، چون خیلی صاف شده...
همش خیلی صاف شده
چون حسابی کوبیدیش... پس اون...
خیلی بهتر پخته میشه.
آره.
اوه، یادم رفته بود که تو این کارو کردی.
- چیکار؟ - این گند پرخاشگرانه...
- اوه تو... میدونستی.
تمام مدت میدونستی... که من قاتل بودم.
اصلا چه غلطی دارم‌ میکنم؟
این که یه نفرو کشتی، دلیل نمیشه که قاتل باشی.
فرقش چیه؟
ام...خب، تو برای دفاع از خودت مرتکب قتل شدی.
یهو چت شد؟ منظورم اینه که دیشب به نظر میومد
با هیچکدوم از اینها مشکلی نداشته باشی.
دیشب...چیزه...
اشتباه بود؟
- خب، باشه. - آره.
خب، عادتته، فکر کنم.
باید بهتر میفهمیدم، بخوام صادقانه بگم، تو و من...
- درسته، آره، آره سیمون و گارفانکل.
- دقیقا. - آره، آره، آره.
حتی نمیدونم کدوم خری هستن.
وقتی داشتی درموردشون صحبت میکردی فقط سرمو تکون دادم.
ولی نمیشناسم.
و نمیدونم که قبلا میشناختمشون و فراموش کردم
یا اینکه... هنوز میدونم و... شیرفهم نمیش...
هیچیو نمیدونم!
باشه، متوجه شدم.
بیخیال.
ببین بیا... برگردیم و فقط...
وقتی رفتیم اونجا، هرکی راه خودشو میره.
اینجوری راحت تره.
واو.
آره. خیلی خوب، آره.
- آره، دقیقا همینطوری، خوبه. - باز شروع شد.
مظورت چیه که «باز شروع شد؟»
خب، باز این مسخره بازی.
نه این اولین باره.
برای من همه این مسخره بازیا جدیده.
حرفمو باور کن، به نفع خودته.
حرف تورو باور کنم؟
شوخیت گرفته؟
اصن خودت کدوم خری هستی؟
بیا درموردش حرف نزنیم. بیخیال.
عالیه.
منم موافقم.
خب اون تماسی که گرفتی...
یه رفیقی دارم که توی دایره جرائم خطرناک کار میکنه.
صحبت از این بود که تو هرروز
تحت هر شرایطی ساعت 10:00 تماس تلفنی میگیری،
تحت هر شرایطی، حتی وسط ناکجا...
نمیدونستم که انقدر موضوع جذابی
در مکالمات دایره جنایی پلیس ام.
خیلی خوبه که بدونم اون اشتیاق سوزان
یه عفونت گوش نبوده.
متاسفم. فقط...
خب، قبلا هم اون تماسارو میگرفتی و...
آدم توی زندگیش اولویت بندی داره لمون.
تصمیم باید بگیری
من به اینکارا عادت ندارم. من هر روز
خدا رو کار کردم.
و بعد مریض شدم.
عمل، درمان
زمان زیادی رو در بیمارستانها گذروندم.
منو به این وا داشت که فکر کنم چه چیزی مهمه.
نمیخواستم که نامزدم همراهم باشه،
و هر روز ساعت 10:00 بهش زنگ میزدم.
حتی وقتی که درمان تموم شد، من...
به این کار عادت کردم... و من... من فقط...
به این فکر میکردم که چقدر زمان رو هدر دادم
که سرمو مثل کبک زیر برف کرده بودم،
و دنبال نخود سیاه میگشتم..
هیچوقت برای مسائل مهم‌ وقت نذاشتم.
پس الان بهتری یا چی؟
من هنوزم زنگ میزنم، نه؟
هی! بهت گفتم که برمیگرده.
بفرما.
- موفق شدم. بیاین شمارو سوار هلی کوپتر کنم.
اوه، قبل از اینکه راه بیوفتیم، باید
ازتون امضای تعهد معافیت دیه رو بگیرم‌.
تعهد «اگه هممون رو به کشتن بدم، مقصر نیستم
چون هنوز گیج خوابم» یه همچین چیزی.
به نظرت این مسخره بازیه رفیق؟
- آره... آره، نه. شرمنده م.
من ده سال سابقه پرواز با آپاچی دارم.
پس خودم میرونم.
پس فقط بگو کجا برم.
خب، فکر نکنم...
اجازه نمیدیم کسی با اون پرواز کنه.
وای خدای من. روندنش خیلی سخته.
- این چند سالشه؟ - یه خانوم هیچوقت سنشو نمیگه.
اوه، اینجا. اینجا.
میتونی همینجا فرود بیاریش.
خب پس تمومه؟
در طول روز چقدر شیر میخوری؟
- ناراحت نمیشی که من... - اونارو زخمی میکنه.
فقط ببینیدشون.
با دیدن خطر، اون پنجاه و هفتمین...
رژیم ترکیه رو روی کار آورد.
باز میکنم
سلام.
خب، بیا تو.
- حالت چطوره؟ - حالم چطوره؟
خب،
وقتی اون سوال پرسیده میشه مردم عادت دارن بگن،
«خوبم، ممنون. تو چطوری؟» درسته؟
- معمولا. - اوهوم.
خب، خوبم، ممنون هلن.
- تو چطوری؟ - آره...
سلام.
هلن، این‌ لوسی ه.
هلن از کوپر اسپرینگز تا اینجا اومده که منو ببینه.
اوه صحیح. شماها همو میشناسین؟
آره، آره، هلن تنها دوست من
در تمام دنیاست.
آره، خب،
یه چیز تو همین مایه ها.
خیلی خوب.
فکر کردم میخواستی بری.
آره، خب فقط میخواستم برگردم
که ببینم چی توی اون گوشیه.
- چرا؟ - چون چه خوشت بیاد
چه نه، منم درگیر این بازی هستم.
پس فکر کنم حقمه که بدونم.
بهتره شارژش کنیم.
خب، چرا این همه راه رو تا اینجا اومدی؟
اوه، راست میگی.
آره، راستش میخواستم بهتون خبر بدم که
یه یارویی هست که دنبالت میگرده.
کدوم یارو؟
هلن، اون چی از جونم میخواد، کدوم یارو؟
اون یارو.
رالف!
رالف، بخواب روی زمین لطفا.
رالف لطفا!
یوهو.
بیا بیرون، بیا بیرون.
هر خری که هستی.
بیا اینجا، میتونیم بریم بیرون.
یه در هست. بیا اینجا.
بجنب میتونیم بزنیم به چاک.
بیا اینجا.
پلیس!
- بله؟ - تفنگتو بیار پایین.
میخوای با اون چیکار کنی؟
بهت شلیک میکنم.
تاحالا به هدفی که خارج از
زمین تمرین باشه شلیک کردی؟
تفنگتو بیار پایین.
اگه میخواستی هم نمیتونستی.
دمت گرم چه شلیکی!
- ممنونم - بیا اینجا.
میدونی تو چی هستی الیوت؟
یه سوسک لعنتی ای.
یه سوسک بزرگِ بد و مزاحم.
یه دقیقه صبر کن، فقط...
بهم بگو چرا.
مگه... من چیکار کردم؟
نمیگم.
آه!
خدیا، خدایا، خدایا!
باشه. باشه.
وای خدایا.
خدایا وای.
خدایا!
آخ آخ
به، به، به.
شرمنده.
- حالت... - اوه، من...خوبم.
- خوبه. - اینطور میگی.
ولی دکتر که نیستی.
چون شبیه دکترا نیستی.
میدونم که منم دکتر نیستم تو هم نمیدونی که خوب هستی یا نه.
میدونی؟
به سویینی میگم
که تورو تا درمانگاه برسونه.
فقط... یک دقیقه بهم مهلت بده.
من...
خب، فقط میخواستم بگم که واقعا و
واقعا متاسفم.
اون...مرده؟
خب... آدم زنده که این رنگی نمیشه.
منظورم اینه که... من...همچین چیزی ندیدم.
من... توی هلی کوپتر داشتم «طلوع وایکینگها» رو بازی میکردم.
- تمام مدت اونجا بودم. - چ... وقتی پرواز کردی،
متوجه جسدی روی زمین نشدی؟
وقتی از زمین بلند شدم، داشتم «طلوع وایکینگها» رو بازی میکردم.
- من نفه... - میشه جفتتون خفه شین؟
و وقتی که به هلی کوپتر برگشتن، حرفی نزدن؟
- هیچی نگفتن. نه.
حرفی از زنگ زدن به پلیس نبود؟
آره... آره. آره.
آره، نه، اون یارو گفت ازم میخواد که به پلیس زنگ بزنم.
بعد نظرشو تغییر داد.
گفت که «بیخیالش شو.»
پیش خودت فکر نکردی که عجیبه؟
من فقط درباره «طلوع...
تو فقط یه بار دیگه بگو «طلوع وایکینگها»
تا مغزتو متلاشی کنم.
منم. اون یارویی که دنبالشیم،
ازتون میخوام که همه تلاشتونو برای دستگیریش بکنین.
چی؟
در برنت ریج‌ تیراندازی شده.
صحیح، خب پس این رو هم به فهرست اضافه کن.
انگاری اون یارو یکیو کشته.
تقصیر تو نبود.
معلومه که بود.
یه عده سعی دارن منو بکشن، این...
حالا ببین، این...
اون تلفنی که پیدا کردی باید همین الان شارژ بشه.
شاید یه چیزی اون تو باشه که بهت بگه چه خبره.
تو نمیای؟
نمیخوام فکر کنی که آویزونتم یا چی.
قبلا این راهو اومدیم
به درد هم نمیخوریم.
دیشب به خودم اجازه دادم که گذشته رو فراموش کنم، و کار احمقانه ای بود.
شرمنده.
فقط به چشم یه شروع تازه بهش نگاه کن.
هرکاری که کردی مهم‌ نیست.
کاری که الان میکنی مهمه.
این جمله رو از کجا آوردی، تخم مرغ شانسی؟
نه، بابام بهم گفت
درست قبل از اینکه از سرطان روده بمیره.
آه.
خیلی خوب، متاسفم.
اشکالی نداره.
فکر کنم از توی یه تخم مرغ شانسی یاد گرفته بود.
نامزد من هلن چمبرز کجاست؟
- کجاست؟ - هی تو.
ممنونم ایتان.
ولی مجبور نبودی این همه راه تا اینجا بیای.
- ال... البته که مجبور بودم.
- تو تقریبا مردی عزیزم. - نه، نه.
من...فقط پام خراشیده شده.
- ممکن بود از دستت بدم. - جدی میگم.
حالم خوبه. واقعا.
یه نفر به سمتت شلیک کرده.
نه... اونا... به طرف من شلیک نمیکردن.
اونا به کس دیگه ای که... نزدیک من بود شلیک میکردن.
ببین هرچی که بوده
برام مهم نیست، من فقط...
خوشحالم که زنده ای.
ممنونم.
دوستت دارم کلوچه ترد من!
منم دوستت دارم.
بیخیال.
بیا از اینجا بریم. میشه؟
نه. نه، نه، نه. بیخیال، تو...
- جدی نمیگی. - فقط یه سری مسائل هست
که قبل از هرچیزی باید برام روشن بشه.
هی.
درحالیکه وظیفه‌ت نبود این همه راه تا اینجا اومدی،
و نزدیک بود خودتو به کشتن بدی
اون‌هم برای کسی که حتی اسم خودشو نمیدونه.
اون جون منو نجات داد.
آدمهای دیگه ایم هستن، آدمای مهم تر.
آدمهایی که بای این شغل ساخته شده ن.
مسخره ست.
بیخیال، بیا سوار ماشین شو.
اگه همین ‌الان راه بیوفتیم به ترافیک‌ نمیخوریم.
نه.
من... من نمیام.
ببین، من زمان زیادی رو صرف
گفتن این کردم که من این نیستم... من اون نیستم، ولی...
ولی اگه در اشتباه باشم‌ چی؟
اگه باشم چی؟
و... و اگه بتونم در این لحظه به این آدم
کمک کنم، اون‌هم درحالیکه کس دیگه ای نمیتونه، چی؟
- ما ساعت 4:00 با دیگو تمرین رقص داریم.
ببین، فقط باید چندتا سوال بپرسم، باشه؟
نهایتا یه ساعت طول میکشه. برمیگردم.
ممکنه منو از دست بدی هلن.
میدونی دیگه، نه؟
و فکر میکنی کس دیگه ای باشه که تورو بخواد؟
این... این...
این واقعا خودخواهیه، ایتان...
انقدر زر زر نکن. دیگو ساعت 4:00 میاد.
اگه تا شروع تمرین به خونه نرسیدی،
دیگه هیچوقت نیا.
ایتان.
صبر کن.
ام...
برنت لوج درست اونجاست.
من...از این طرف میرم، پس...
چیزه... پلیسها دیگه باید تا الان رفته باشن.
تو چیکار میکنی؟
فقط...
آت و آشغالامو جمع میکنم و گورمو از اینجا گم‌ میکنم.
چیز دیگه ای هست که لازم باشه...
لازم‌ باشه من بدونم؟ - ام...
نه، فکر کنم زیادی
درباره هرچیزی که میدونستم بهت گفتم، پس...
- گفتی؟ - آره.
من...
بابت همه اینها متاسفم
که تورو قاطی این گندکاری کردم.
توی خداحافظی کردن چطورم؟
افتضاح.
آره، همیشه بدجایی تمومش میکنی.
برو به درک
- منظورم... - آره.
صحیح.
تو هم برو به درک
کاستا.
بیلی با من صحبت کن.
نزدیک بودم.
آره، حالمو گرفتن.
دیگه تکرار نمیشه.
قول داده بودی.
تو که بیش از حد افراط نکردی،
مگه نه بیلی؟
زنده میمونه.
نگران‌ نباش.
ته تهش ممکنه پاهاش رو از دست بده.
کجایی؟
یه جایی به اسم برنت ریج.
کاستا. جدی میگم. از پسش برمیام.
باشه، دارم‌ میام اونجا.
هی، خودم از پسش برمیام داداش.
عالیه.
به زودی میبینمت داداش.
میریم استرالیا.
- سلام. - سلام.
داشتم برای خودم‌ یه لیوان آب میریختم.
- حالت چطوره؟ - خوبم.
- یه خورده شوکه شدم. - حتما.
فقط...میخوام این دوروبرو یه نگاه بندازم. اگه مشکلی نداره.
- حتما، حتما. هی،
اشکالی نداره بعدا بگردیم؟
پسر کله شقم پیام داده
در بزرگراه وورونگ ‌بنزین تموم کرده.
آره، حتما.
خداحافظ.
سلام.
آه...
پات ‌در چه حاله؟
اوه، میدونی، درد داره،
ولی هنوز زنده ام، بازی اشکنک داره
آره.
چه بلایی سر اون یارو کلاهداره اومد؟
خب اون... گمش کردیم.
اون...
آره، اون رفته.
چیزی...
توی گوشی پیدا کردی؟
اوه، میدونی،
قبلا واقعا با نظر مهم‌ بود و...
و مطمئن نبودم که تو...
نه، مشکلی نیست.
- مشکلی نیست. - آره.
خب، انگار یه خرابکاری حسابی
اونجا اتفاق افتاده.
تلفات جانی!
گوش کن، دوباره بابت اینکه
میدونی، جونمو نجات دادی و بقیه چیزا ازت ممنونم.
میشه گفت یه ناجی واقعی هستی.
خواهش میکنم.
اون...اون یارو که...
که دنبالت بود، بهت گفت الیوت》.
آره، آره، آره.
اینو گفت، من فرا... فراموش کرده بودم.
الیوت استنلی.
هلن چمبرز.
- آره. - صحیح.
میدونی... فکر نمیکردم که اسمت الیوت باشه.
نه، فکر میکردی... فکر میکردی چی باشم؟
نمیدونم. شاید استیو.
یا یه چیزی مثل رایان.
حدی رایان؟ خدای من نه.
هی گوش کن. ممکن بود رایان باشی.
همه واحدها، به گوش باشید، یک مرد اهل ایرلند شمالی،
حدود سی ساله، قد بلند، با موهای قهوه ای تیره، با هویتی ناشناخته.
مضنون میگه که حافظه شو از دست داده.
به قتلی در موری واترز ارتباط داره.
پس مراقب باشید.
- من باید برم. - من...
نمیتونم... نمیتونم اجازه بدم اینکارو بکنی.
این من نیستم
که درباره‌ ش توی بیسیم صحبت میکنن.
اون... اون... اون، من...
- میتونی توضیح بدی... - اون، من نیستم.
- در...در پاسگاه پلیس.
من کسی رو نکشتم.
فکر نمیکنم.
همونطور که گفتم، این شغل من نیست.
فقط تا پاسگاه بیا،
واسه اون کله گنده ها توضیح بده، و...
و اونا قضیه رو روشن میکنن.
باشه. حتما.
خیلی خوب، پس...
ببین، شرمنده. ولی باید بهت دستبند بزنم.
آه..نمیز... لازم نیست.
من... روند قانونیش همینه.
خیلی خوب.
برو که رفتیم.
شرمنده.
هی!
لطفا.
معذرت میخوام.
در ماشینو باز کن.
سوییچ. سوییچو بده به من.
- لعنتی! - برو.
فقط، ببرش... برو.
فقط...فقط به من صدمه نزنین.
برای رانندگی بهت نیاز دارم.
چرا؟
به نطرت من میتونم...
به نظرت میتونم اینو برونم؟
- خواهش میکنم. - فقط سوار اون ماشین لعنتی شو.
تو به من صدمه نمیزنی.
این... این تو نیستی. تو جون منو نجات دادی‌.
دیدی، اشتباهت همینجاست.
من...
من یه آدم بد م هلن.
به خاطر همینم میخوان منو بکشن.
هر...هرکاری که در گذشته انجام دادی،
اهنیتی نداره، خب؟
حالا یه شانس دیگه داری.
ما همینیم که هستیم، خب؟ (ذاتمون عوض نمیشه)
فقط...فقط سوار شو، خب؟
- داریم کجا میریم؟ - فقط برون.
باید تا قبل از 4:00 خونه باشم.
فردا عکست توی همه روزنامه های کشور
چاپ میشه.
نمیتونی تا ابد فرار کنی.
نه،
ولی امروز میتونم.
برو.
اون میاد.
میاد.
میتونیم تا زمانی که برگرده تمرین کنیم.
نگران نباش، من نقش خانومو بازی میکنم.
کمرمو بگیر.
یه کم نزدیکتر شو.
- شرمنده دیگو. - خیلی خوب، آره.
آماده؟ و یک، دو، سه...
خوبه. حالا میریم پایین.
شکسته.
یه شماره میبینم
فکر کنم.
اون داغون شده.
وقتی یه چیزیو ببینم میفهمم که به درد نخوره.
بهت که گفتم به درد نمیخوره.
فقط برون، خب؟
اونا بهم گفتن که الیوت چیزی به یاد نمیاره.
چرتوپرته. نه؟
نه.
خب، خوش به حالش.
تو چطوری هنوز نمردی؟
چه باحال
منم میخواستم همینو ازت بپرسم ویکتوریا.
مترجم: حانیه حسن آبادی