‫- هر چی که خواستی اینجاست. ‫- مرسی
‫تنها دو چیز هستن که می‌تونن یه روز ‫بد رو به یه روز عالی تبدیل کنن
‫اولیش عشق ـه
‫ولی راستشو بگم، امروز عشقی در کار نیست
‫آخه، سومین زنم منو ول کرد
‫دومیش سرقت میلیون‌ها یوروست
‫ولی اون یه داستان دیگه‌س
‫امروز یه قدم کوچیک در ‫یه نقشه بسیار بزرگتره
‫قرار بود آسون باشه
‫ولی اگه روز بدی باشه، شاید مجبور بشی ‫یه یارویی رو به زانو دربیاری...
‫حاضر باشی به سر اون ‫بدبخت بیچاره شلیک کنی
‫این گروه منه
‫یکی از سه گروهی که در تمام ‫زندگیم باهاشون کار کردم
‫ولی این گروه خاصه چون ‫به دوران طلایی من برمی‌گرده
‫قبل از اینکه چیزی در مورد بیماریم بدونم
‫قبل از اینکه مثل یه موش ‫در ضرابخانه سلطنتی زندانی بشم...
‫و زندگیم به یه تار مو بند باشه
‫اینم کیلاست
‫با نمره عالی از دانشگاه‌ش ‫فارغ‌التحصیل شده...
‫و در مهندسی الکترونیک یه خبره‌س
‫فقط یه چیز بزرگتر از مغزش وجود داره...
‫و اون خجالت بیماری‌گونه‌شه
‫روی
‫استعداد خیلی خوبی برای باز کردن قفل‌ها ‫و زندانی شدن داره
‫هی! بهم دست نزن، خوک کثیف!
‫اینقدر از زندگی قبلیش متنفر بود که در ‫من پدری که هرگز نداشته رو دیده
‫و منم در اون سگ وفاداری رو دیدم ‫که می‌تونی ببریش پیاده‌روی
‫قرار بود همین باشه
‫دامیان
‫یه قاچاقچی
‫در روز استاد دانشگاه...
‫در شب مغز متفکر خلافکار
‫و مثل تمام نوابغ، یه ذره حواس پرته
‫بروس
‫همه کاره‌س
‫از پس هر چیزی برمیاد
‫سلاح، ماشین آلات سنگین، لیزرهای گرمایی
‫شرط می‌بندم با خودتون میگین، ‫این یارو از تمام وجودش مایه نمیذاره
‫دوباره فکر کنین
‫- تا حالا ندیدمشون... ‫- ممنونم
‫دنبال یکی به اسم آقای آنتونیو والز می‌گردیم
‫بله، آقا؟
‫یه حکم برای تفتیش خونه و این ملک دارم. ‫میشه با من بیاین، آقا؟
‫دقیقا به چه چیزی متهم شدم؟
‫سلب مالکیت گنجینه‌های ملی، ‫قاچاق غیرقانونی عتیقه‌ها...
‫کلاهبرداری و اختلاس
‫با اتهاماتی روبه‌رو هستین که ممکنه ‫شما رو بیش از نُه سال بندازه زندان، آقای والز
‫- ترسیدم. ‫- پلیس واقعی نیستن
‫نه. طوری که رفتار می‌کنن...
‫این در رو لطفا باز کنین
‫و اون گنجه رو باز کنین
‫ببخشید، خانم
‫بله، تو. تو پلیس نیستی، مگه نه؟
‫هیچکدوم نیستین
‫خب، پس جریان چیه؟
‫مزخرفه
‫معلوم هست اینجا چه خبره؟
‫شرط می‌بندم داری خودتو ‫در زندان تصور می‌کنی...
‫و داری به هم‌سلولی‌هات ‫در مورد هنر اتروسکان آموزش میدی...
‫یه قالب کوچیک صابون رو محکم گرفتی
‫برات خبر خوبی دارم، آقای والز. ‫من با پلیس کار نمی‌کنم
‫ولی در عوض گزارش ندادنت، ‫این جام رو ازت می‌گیریم
‫این میشه راز کوچولوی ما
‫- درخواست دارم با مافوق‌هات حرف بزنم ‫- بشین
‫فکرشم نکن بهم دست بزنی!
‫اسم و شماره نشونت رو می‌خوام. ‫اینجا کی مسئوله؟
‫کی داره شلوغ می‌کنه؟
‫منم
‫اینجا چی کار می‌کنین؟
‫اصلا حق ندارین بیاین اینجا
‫بازرس موران رو می‌شناسی؟ ‫از دوستان خوب منه
‫بسیار خب
‫چرا گوشی‌تو بیرون نمیاری؟ ‫بیا با هم بهش زنگ بزنیم
‫میذاریمش روی بلندگو
‫باشه
‫دستت نباشه. بذارش روی میز لطفا
‫- باشه ‫- بذار بازش کنم
‫باشه
‫کسی برنمی‌داره
‫حتی آنتن هم نمیده
‫اسم و شماره نشونم رو می‌خواستی، درسته؟
‫اسم من برتاست. نُه میلیمتری
‫و شماره نشونم، خشاب هشت گلوله‌ای ‫برای جنگ آماده شو
‫به مدرک شناسایی بیشتری نیاز داری؟
‫نه. نه، قربان. نیازی نیست
‫قبرستون‌های سرتاسر دنیا پر شده ‫از عوضی‌های بدبختی که...
‫روز بدی رو برای قهرمان‌بازی انتخاب کردن
‫ولی در صورتی که یکی از شما حس کرد...
‫باید گزارش شامی که داشتن رو بده...
‫لطفا کارت‌های شناسایی‌تونو ‫بهمون بدین تا بعد بتونیم پیداتون کنیم
‫الان
‫تو باهامون میای، آقا
‫اینجاست که سرت گیج میره
‫نه! لطفا!
‫می‌تونی حسش کنی؟ گره‌ای که ‫توی معده‌ت افتاده رو حس می‌کنی؟
‫دهنت خشک شده؟
‫بله
‫باید قبل از اینکه مزخرف بگی و ‫قهرمان‌بازی دربیاری فکر اینجاشو می‌کردی
‫این کارها برای کیه؟ زنت؟
‫- نه! ‫- نه؟ پس...
‫دوستت؟
‫نمی‌خواستم صدامو ببرم بالا. ‫ببخشید. مضطرب شدم
‫قسم می‌خورم. ‫چند وقته که میشناسیش؟
‫چند ماهی میشه
‫هیچ می‌دونی الان چی کار کردی؟
‫نه
‫زیبایی عشق در همینه
‫بهترین‌مون رو از وجودمون بیرون می‌کشه
‫حتی یه آدم پستی مثل تو، که ‫زانو زده و التماس می‌کنه بهش رحم کنم...
‫در حالی که چند دقیقه پیش داشتی ‫قهرمان بازی درمی‌اوردی
‫بهم گوش کن
‫عشق ناپدید میشه، احمق!
‫عشق ابدی نیست
‫نباید به خاطر عشق جونتو حروم کنی
‫«سرقت پول: برلین»
‫یه دختر جدید در تیم داریم
‫گفتی پنج نفر میشیم. اون چی کار می‌تونه بکنه؟ ‫ببخشید، چی کار می‌تونی بکنی؟
‫هیچی. برای نظارت و حفظ سکوت اینجاست
‫اونو دزد در حال آموزش بدونین
‫اسمش...
‫چه اسمی رو انتخاب کردی؟
‫- کمرون ‫- کمرون
‫خیلی خطر می‌کنه
‫با خطر زندگی می‌کنه و آدرنالین خالصه
‫ولی دلیل بودنش در کنار ما این نیست
‫به خاطر یه چیز بسیار دردناکتر اینجاست
‫مطمئنم می‌خواین بدونین که ‫ما اینجا در پاریس چی کار می‌کنیم؟
‫چی باعث شده که همگی در ‫این لوکس جمع بشیم؟
‫خب، راستش برای بررسی ‫دزدی بعدی‌مون اینجاییم
‫سرقتی که تمام اروپا رو پریشون می‌کنه
‫همه چیز از ده روز پیش شروع شد، ‫وقتی اینو دزدیدیم...
‫یه جام قرن چهارمی باشکوه
‫یه نمونه بسیار زیبا از هنر مقدس فرانسوی. ‫و ۴۰ هزار یورو ارزش داره
‫که ما به ۴۴ میلیون تبدیلش می‌کنیم
‫دامیان؟
‫خیلی ساده بگم این کلیدی ‫برای دزدیدن ۴۴ میلیون جواهراته
‫به نمایش جادویی ما خوش اومدین
‫چطور یه جام رو به ۶۳ جواهر از ‫خاندان‌های سلطنتی اروپا تبدیل کنین
‫جواهراتی که در ۳۴ شهر پراکنده شدن
‫زوریخ، وین، میلان، سنت پترزبورگ
‫خب، دزدیدن از ۳۴ شهر خیلی وقت می‌بره
‫نمایش ما فقط یه شب خواهد بود
‫ولی قبل از اینکه شروع کنیم، اول ‫باید این عتیقه برنزی رو...
‫با یکم آمونیوم کلراید کهنه کنیم
‫پدر تورو، پرفسور سانتانا هستم...
‫از دانشگاه پلی‌‌تکنیک سالامانکا
‫پرفسور واسکز، متخصص در هنر مقدس فرانسوی
‫بقیه هم مسئول تیم حفاری و رادار هستن
‫از آشنایی همه بسیار خرسندم
‫- خیلی خوب اسپانیایی حرف می‌زنین ‫- مادرم در اسپانیا به دنیا اومده
‫- چقدر عالی ‫- و می‌دونم شما کی هستین
‫در مورد شما در اینترنت تحقیق کردم
‫وقتی توی اینترنت دنبال اسمش بگرده...
‫بیش از ۶۵۰ ارجاع در مورد ما رو ‫پیدا می‌کنه که من توی اینترنت گذاشتم
‫حفاری‌ها مقالات منتشر شده ‫در مجلات علمی...
‫یافته‌های باستان‌شناسی و جوایز
‫میشه لطفا دنبالم بیاین؟
‫خوشحال میشیم
‫صبح‌بخیر، بچه‌ها. ‫خیلی عالی دارین کار می‌کنین
‫ببخشید...
‫ولی میشه لطفا یه لحظه ما رو تنها بذارین؟
‫به محکومین سابق کمک می‌کنیم ‫تا دوباره به جامعه برگردن
‫این آقایون بخشی از روز از ‫زندان آزاد میشن تا بیان اینجا
‫اینجا ما بهشون کار میدیم
‫یه فرصتیه براشون تا در ‫راه بهتر شدن موفق بشن
‫- چه کار قابل ستایشیه، پدر ‫- کاملا درسته. خیلی هم زاهدانه‌س
‫در بایگانی کلیسای جامع سانتیاگو...
‫به تازگی اسنادی رو کشف کردیم...
‫که به یه کلیسای کهن در ‫همین نقطه اشاره می‌کرد
‫و متونی رو داریم که ‫از شهادت زائرین به دست اومده...
‫و در نسخه قدیمی بندیکتین ظاهر شده
‫با تمام این مزخرفات لاتین ‫و تاریخی، اینقدر سردر گم میشه...
‫که وقتی برای فکر کردن نداره
‫و تازه در این نسخه قدیمی ‫از کتاب کالج سنت مارتین دو شامپ هم هست
‫و اینجا نوشته، بره خدا، کسی که گناهان ‫دنیا را به دوش می‌کشد، بر ما رحم کن
‫متاسفانه متوجه نمیشم
‫این نسخه قدیمی مال قرن پنجمه
‫ولی کلیسای من بعدها ساخته شده در ۱۲۴۰
‫اگه محاسبات ما درست باشه، ‫قدیمی‌ترین کلیسا...
‫در پاریس نباید قدیمی‌تر از ‫صومعه سنت ژرمن دو پری باشه
‫ولی این کلیسا از اونم قدیمی‌تره
‫و چی سر یه مرد روحانی میاد...
‫که با تمام وجود عاشق کلیساشه...
‫وقتی بفهمه یه گنجینه بی‌قیمت ‫درست زیر پاش داره؟
‫مثل یه زن هرزه احساس بی‌ارزشی می‌کنه
‫شاید همه با هم بتونیم به سردابه بریم
‫یه نگاهی به اطراف بندازیم، ‫آخه همه اینجایین
‫صبر کن
‫رادار یه شالوده رو تشخیص داد
‫این رادار یه مزیت مهم داره
‫مهم نیست چقدر خوب نگاه کنی، ‫هیچکس ازش سر درنمیاره
‫حدود پنج متر زیر اینجاست
‫و پدر تورو همونجاست، تماشا می‌کنه، ‫دنبال سرنخ می‌گرده...
‫سعی داره بفهمه چه اتفاقی داره می‌افته
‫و اون درخشش، اون بازتاب ‫احساسات رو در چشمان‌مون می‌بینه
‫و متوجه میشه که شاهد یه ‫اتفاق تاریخ‌سازه
‫قطعا یه بنای سنگی ـه
‫ممکنه یه طاق رومی باشه
‫و درست وقتی که به ‫اوج امید و انتظارش می‌رسه...
‫بادکنکش رو می‌ترکونیم
‫مطمئن نیستم
‫در مورد چی مطمئن نیستی؟
‫فقط چون رادار یه بنای سنگی رو تشخیص داده...
‫معناش این نیست که یه ‫عمارت بزرگ رو کشف کردیم
‫باید قبل از حفاری شواهد ‫بیشتری جمع کنیم
‫تورو باید به ما اعتقاد و ‫اعتماد کامل داشته باشه
‫چون نمی‌تونیم یه حفاری جعلی ‫باستان‌شناسی راه بندازیم...
‫فقط چون این کشیش دیوونه شده
‫برای اون، به چیز قابل دسترس‌تر نیاز داریم
‫و چرا باید در این سردابه یه حفاری ‫جعلی باستان‌شناسی راه بندازیم؟
‫چونکه...
‫این سردابه در واقع یه راه مخفی ‫به قبرستون زیرزمینی پاریس داره
‫بیست متر زیر زمین و ‫۳۰۰ کیلومتر تونل...
‫که تمام شهر رو در دسترس ما قرار میده
‫چیزی که می‌خوایم...
‫اینه که این تونل‌ها رو دنبال کنیم تا...
‫به اینجا برسیم
‫۴۵ متر از سردابه دور بشیم
‫دقیقا جایی که تمام خاندان سلطنتی اروپا...
‫جواهرات‌شون رو به نمایش میذارن
‫تا عمو برلین بتونه برشون داره
‫چی هست؟ یه جور گاوصندوق بانک؟
‫- یه موزه؟ ‫- نه...
‫بزرگترین و شیک‌ترین سالن مزایده در پاریس
‫اهوم
‫ولی یه مشکلی داریم
‫مشکل؟
‫همزمان به نمایش گذاشته نمیشن
‫در واقع کم کم از ۳۴ شهر متفاوت می‌رسن
‫متوجه نمیشم
‫چطوری باید همه‌شونو در ‫یه شب بدزدیم؟
‫با فهمیدن تاریخ آخرین محموله
‫و برای همین اینجا در این هتل می‌مونیم
‫اونطرف خیابون آقای پولینیاک، ‫مسئول سالن مزایده زندگی می‌کنه
‫فقط اون زمان دقیق ‫رسیدن جواهرات رو می‌دونه
‫یه مدل موی متفاوت؟
‫- اشکالی نداره ‫- مطمئنی؟
‫بله
‫مثل اونایی که وقتی میرن ‫مسافرت گرمکن می‌پوشن
‫ولی اگه می‌خوای یواشکی وارد...
‫یه ساختمون خیلی شیک در پاریس بشی...
‫اونوقت باید مناسب اونجا لباس بپوشی
‫موافق نیستی؟
‫و با این کیک باشکوه، کی به فکرش ‫می‌رسه ما دزد باشیم؟
‫خوشگل شدی کیلا. ‫خیلی قشنگه
‫- مطمئن نیستم... ‫- گوش کن، روی
‫می‌خوام بهت گوشزد کنم که حتی در ‫عشق، خطوطی هست که نباید ازشون رد بشیم
‫اتفاقی متوجه شدم که با کمرون ‫چشم تو چشم شدی
‫نه. راه‌مو کشیدم و رفتم
‫راستش اون داشت بهم نگاه می‌کرد
‫بهت نگاه می‌کنه، تو میذاری میری ‫خیلی عالی همه چیزو فهمیدی، روی
‫اوهوم
‫اون خانم جوان گذشته پر دردسری داره...
‫ولی متاسفانه الان وقتش نیست ‫که بهش اشاره کنم
‫فقط می‌تونم بگم توی ‫یه بیمارستان روانی بستری بوده
‫با توجه به اینکه به ‫درد پدری کردن نمی‌خورم...
‫اینو از تو می‌خوام
‫می‌خوام تو مراقبش باشی
‫چشمش به خودش باشه، نه به خالکوبی‌هاش
‫و باید اصرار کنم که خیلی مراقب باشی
‫منظورمو واضح رسوندم، روی؟
‫بله، آقا
‫پس حل شد
‫همگی حاضر باشن
‫بسیار خب. الان از خونه اومدن بیرون. ‫وقت رفتنه
‫بروس، دنبال‌شون برو ‫چون ممکنه برگردن
‫آروم باش. زیادی شق و رق شدی
‫دارین میرین یه مهمونی ‫دوستانه نه مجلس عزا
‫کیلا، نوبت توئه. برو
‫- روز بخیر ‫- روز بخیر
‫روی، پله‌ها رو ببین
‫سه تا قفل روی در هستن
‫مراقب باش. همسایه توی ساختمونه
‫- عجله کن. ‫- بیا
‫آماده
‫یکی باز شد
‫دو تا باز شد
‫کمرون
‫شش، پنج، هفت، هشت
‫وارد شدیم
‫و حالا چی؟ منو می‌بینی؟
‫دیدمت
‫تمام دوربین‌ها فعال شدن. وقتشه بریم بیرون
‫وقتشه بریم
‫زود باش! قایم شو!
‫کیلا، آژیر
‫کوئنتین؟
‫زود باش، میلو. بیا بریم ‫کوئنتین رو پیدا کنیم
‫کوئنتین؟
‫کوئنتین؟ کجایی؟
‫کوئنتین؟
‫کوئنتین
‫کوئنتین!
‫هیس
‫کوئنتین!
‫بیا اینجا
‫کوئنتین، برو بگیرش!
‫هیس
‫تو اینجایی. ای شیطون
‫می‌خوای بازی کنی؟
‫زود باش
‫بیا بریم، میلو
‫برو! برو! ‫بیا اینجا. میلو، بیا!
‫بیا اینجا. زود باش. باید بریم
‫زود باش. زود باش، میلو. بیا بریم
‫زود باش
‫زود باش. زود باش
‫رفتش
‫اون چکمه‌ها رو از کجا گرفتی، دارتانیان؟
‫باشه. از ساختمون رفت بیرون
‫حالا می‌تونین شروع کنین
‫- میشه حرف بزنیم؟ ‫- بیا تو
‫ترجیح میدم اینجا بمونم. مرسی
‫هر جور راحتی
‫می‌خواستم زودتر حرف بزنم، ‫ولی اونا می‌شنیدن
‫به هر حال، وقتی داشتم اون قفل رو ‫باز می‌کردم تو شلوغ کاری کردی...
‫به نظرم از یه خط قرمز رد شدی
‫و لطفا اینو شخصی نگیر، ولی ‫ترجیح میدم نقشه...
‫حرفه‌ای بمونه
‫حرفه‌ای بود
‫داشتم کمکت می‌کردم در رو باز کنی
‫ولی نگران نباش، درک می‌کنم
‫بدرود
‫خب، در کل من نگاه‌های تو رو می‌فهمم
‫یه جورایی عجیب بود
‫خصومت شخصی ندارم
‫داشتم پیش خودم خیال‌پردازی می‌کردم
‫وقتی به تنهاییم فکر می‌کنم...
گریه می‌کنم
‫واقعا کمک می‌کنه زود خوابم ببره
‫برای اون قرص هست، می‌دونی که؟
‫جدی؟
‫البته منظورم برای بی‌خوابیه
‫آره. البته، برای بی‌خوابیم
‫نظر دیگه‌ای داری؟
‫نمی‌خوام هیچ سوتفاهمی پیش بیاد
‫سوتفاهم در مورد چی؟
‫رابطه‌مون. در مورد ‫حرفایی که زده شد
‫چه خیالی، چه حرفه‌ای، چه هرچی
‫فهمیدم
‫دوست داری از اولین دوستیم بدونی؟
‫تنها دوستیم بود
‫و از اون به بعد، وقتی یکی تو زندگیم هست...
‫تنها چیزی که علاقه‌مو جلب می‌کنه ‫تاریخ انقضاشه
‫اینجا با حروف بزرگ نوشته شده. ۲۵ اکتبر
‫پس نگران نباش، روی. ‫اصلا سوتفاهمی در کار نیست
‫پس همه چی روشن شد
‫مثل روز روشنه
‫وقتشه بری. وقتشه بری شیر گرمت رو بخوری
‫با اون عینک خیلی ناز میشی، هری پاتر
‫اینم که عینک قلابی ـه
‫چون باحاله روی چشمش میذارمش
‫- یه هدیه از طرف برلین ـه ‫- آه، برلین
‫مدت زیادیه که دوستیم
‫- میشه گفت من دست راستشم ‫- و همیشه کاری که بهت میگن رو انجام میدی؟
‫گمونم اون بهت گفته ‫امشب بیای دیدن من
‫خیلی مطیع هستی، نه؟
‫بله، اون ازم خواست بیام اینجا
‫راستش، بهم دستور داد مراقبت باشم
‫تا جایی که شنیدم، انگار تو یه تخته‌ت کمه
‫پس پیشنهاد میدم درست رفتار کنی
‫وگرنه برات شیر گرم نمیارم
‫شب خوش، آقای دست راست
‫خبر جدیدی شد؟
‫نه، خوابیدن. تو چرا بیداری؟
‫هیچی. نتونستم بخوابم
‫خبری ازش شنیدی؟
‫آدرس وکیلش و حساب بانکی‌شو دارم
‫گمونم طلاق سوم از طلاق اول سخت‌تره
‫ولی باید مثبت فکر کنی
‫شاید برای همدیگه ساخته نشده بودین
‫من ۲۴ سال با زنم زندگی کردم
‫ولی قبل از آشنایی با اون ‫دو تا رابطه بد داشتم
‫- پیدا کردن عشق زندگیت زمان می‌بره ‫- نه، دامیان. باید همینجا جلوتو بگیرم
‫عشق زندگیت یه چیز خیالیه!
‫متاسفم که من باید بهم بگم، ‫ولی عشق محو و کمرنگ میشه
‫تنها چیزی که ارزشمنده اولشه
‫بهترین قسمت عشق همینه
‫وقتی هر آهنگی که می‌شنوی ‫تو رو یاد اون میندازه
‫وقتی دارین با هم غذا می‌خورین، ‫و فقط می‌تونی حرف بزنی
‫وقتی هر چیزی که میگه ‫تو رو به خنده میندازه
‫نه، نه، نه
‫عشق دقیقا چیزیه که بعد از اینا میاد
‫وقتی جادوش تموم شده
‫بعدش موقع شام خوردن ‫خوشحالی که ساکتی...
‫چون آرامش داری
‫برای اینکه عاشق یکی باشی ‫باید خوب اونو رو بشناسی
‫وقتی کسی رو نشناسی ‫چطور می‌تونی عاشقش بشی؟
‫گمونم پس اونو اصلا نمی‌شناختم
‫ها
‫ولی اینو بدون، حتی اگه سومین ‫ازدواجم هم از هم بپاشه...
‫اصلا اذیتم نمی‌کنه
‫مشتاق پاریس بودم و از زندگی ‫مجردی لذت می‌بردم و بعد...
‫و بعد فهمیدم که تنها بودن ‫چقدر غم‌انگیزه
‫بیدار بشی و ببینی تنهایی چقدر غم‌انگیزه
‫هیچ کاری نداری بکنی ‫و هیچکس نیست مراقبش باشی
‫هیچکس نیست بهش فکر کنی
‫هیچکس نیست تسخیرت کنه
‫می‌بینی، عاشق شدن یعنی همین
‫دلم برای همین تنگه
‫برو یه کم بخواب، دامیان. من اینجا می‌مونم
‫یه ذره روی تختت دراز می‌کشم
‫تخت من؟ منظورت چیه روی ‫تختم دراز می‌کشی؟
‫- چرا که نه؟ ‫- فکرشو بکن
‫بدن مرتب داره سموم ترشح می‌کنه
‫عرق. پوست مرده
‫- روغن بدن و بوی بدن و موم گوش ‫- لعنتی
‫نمی‌دونستم اینقدر حساسی
‫با خودت چی فکر کردی؟ ‫توی یه هتل پنج ستاره...
انقدر کثیف زندگی کنیم؟ نه
‫بگذریم. میرم یه چرتی بزنم و زود برمی‌گردم
‫وقت بخیر!
‫و حالا، دوست دارم آهنگ ‫دوستم رو گوش کنین
‫کامیل
‫نه. نمی‌تونم. نه!
‫گیتار رو بهش بده
‫خوابم برد
‫بیا خوب و محکم دفنش کنیم
‫خوب شد. میشه لطفا پتک رو برام بیاری؟
‫چی کار می‌کنی؟
‫هیچی
‫دیدمت
‫جدی؟ خب که چی؟ وقتی ‫نگاه می‌کنم خوشت نمیاد؟
‫البته که نه. راستش به نظرم مسخره‌س
‫وقتی آدم‌ها بهم نگاه می‌کنن خوشم میاد
‫مثلا وقتی کار مهمی می‌‌کنم
‫مگه چه اشکالی داره؟
‫می‌دونی چی مسخره‌‌س؟
روی کاری تمرکز کنی و وقتی کسی نگاهت می‌کنه گند بزنی
‫بهت یه راز کوچولویی رو میگم
‫قبل از اینکه شروع کنم، ‫قشنگ ورزش می‌کنم
‫پس وقتی کار رو شروع می کنم، ‫امکان نداره گند بزنم
‫عجب. گمونم همه تحسینت می‌کنن؟
‫متوجه نمیشم. دوست نداری ‫ازت تعریف کنن؟
‫چی؟
‫یه طوری ازش حرف می‌زنی ‫انگار یه بازیه
‫مثل گلف بازی کردن یا تنیس
‫خب، ساده‌س
‫ببینی شرایط چطوره
‫من که خیلی توجه رو دوست دارم
‫به خصوص از سمت آدم مورد علاقه...
‫وقتی رازهای مخفی و جزییات ‫کوچیکش رو می‌فهمی
‫منظورت از جزییات کوچیک چیه؟
‫خب وقتی برای اولین بار ‫همدیگه رو می‌بینین...
‫طبیعیه که یه تصوری از آدم‌ها داری
‫و بعد که پیش هم هستین، متوجه ‫جزئیات می‌شی...
کوچیکترین کاراش... طرز حرف زدنش....
‫متوجه هستی که آدم‌هایی مثل ‫تو منقرض میشن، نه؟
‫متوجهی که هیچکس دیگه نه اینطوری ‫حرف می‌زنه و نه اینطوری شوخی می‌کنه؟
‫نباید بگی دوست دارم ‫خانواده‌ت رو ببینم
‫- می‌دونی که؟ ‫- اشکالی نداره
‫پس دیگه هیچی نمیگم. تمام
‫خیلی خوب شد
‫تا حالا بهم فکر کردی؟
‫خب، همونطور که گفتم هر بار که آدمی ‫رو می‌بینم، یه چیزهایی تو فکرم هست
‫و در مورد من چه فکری کردی؟
‫مهربون...
مرتب و آدم به درد بخور
‫به اندازه کافی گفتی
‫ولی خودت ازم پرسید. ‫مگه اشتباه گفتم؟
‫یه بوته بزرگ هم خیلی قشنگه
‫- از بوته‌های بزرگ خوشم میاد ‫- همیشه از این چیزها حرف می‌زنی
اخلاق و رفتار و این چیزا
‫هیچوقت تاثیر نداره. زیادی سطحی هستی. ‫کلاه رو بذار سرت
‫- دفنش کردین؟ ‫- بله
‫خوبه
‫روی، کمرون، منطقه رو علامت‌گذاری کنین ‫تا به نظر بیاد داریم اینجا رو حفاری می‌کنیم
‫صبح همگی بخیر
‫دامیان، بیا اینجا
‫وسط روزه. کدوم گوری بودی؟
‫آره، می‌دونم. ببخشید. ‫یه کم خواب موندم
‫دیشب، با یکی آشنا شدم
‫توی یه رستوران پر از دود دیدمش
‫با آدم‌هایی که تماش شب مهمونی گرفتن. ‫بلند شد و رفت روی صحنه آواز خوند
‫با سگش
‫و تنها چیزی که می‌خواستم این بود ‫که اونجا باشم و همراهش باشم!
‫هی. یه لطفی ازت می‌خوام
‫- باهام بیا ‫- باهات بیام؟
‫آره. ازت می‌خوام باهاش حرف بزنی
‫خب، دامیان، اون حس رو یادته ‫که کاملا شیفته شدی...
‫و می‌خوای همه چی رو بدونی؟
‫اون کیه؟ چطوری حرف می‌زنه؟
‫طوری که می‌خندید رو که نگو
‫دامیان، باید خنده‌شو می‌دیدی
‫خیلی درخشان بود
‫پس دیشب دیروقت که برگشتم، ‫اونجا نبودی
‫و خانم اون خونه هم اونجا نبود
‫اثری ازش نبود
‫پس با خودم گفتم چی شده. ‫می‌دونم شاید احمقانه به نظر بیاد
‫ولی امکان داره اون زن شگفت‌انگیزی ‫که ازش حرف می‌‎زنی زن پولینیاک باشه؟
‫کاملا حق با توست
‫ولی چه ربطی به بقیه چیزها داره؟
‫با هم یه حفاری جعلی باستان‌‌شناسی ‫زیبا درست کردیم
‫و می‌خوایم زیرزمین این یارو ‫رو با تیرکهای چوبی پر کنیم...
‫پر از هیلتی‌های بزرگ و مته کنیمش
‫و ازم می‌خوای برم با زن مردی که...
‫می‌خوایم ازش دزدی کنیم ‫یه قهوه کوفتی بنوشم؟
‫راست میگی
‫اینقدر دلم می‌خواست با یکی ‫آشنا بشم که نقشه رو پاک یادم رفت
‫و همه رو به خطر انداختم
‫آندرس، گوش کن. می‌دونی که میلیاردها ‫زن روی کره زمین وجود داره
‫قضیه رو با...
‫زن مردی که می‌خوایم ازش ‫دزدی کنیم پیچیده نکن
‫پیشت!
‫کشیش برگشت
‫پرفسور، یه چیزی پیدا کردم
‫سیگنالش خیلی قوی ـه
‫انگار برنزیه
‫یه جام ـه
‫به نظر من که مال زمان بیزانس ـه ‫اینطور فکر نمی‌کنین؟
‫پدر، وقت بیشتری برای حفاری نیاز داریم
‫من که میگم سه هفته. با تجهیزات
‫بلافاصله مجوز پارک ‫کامیون‌ها رو می‌گیرم
‫میشه بهم بگی اینجا چی کار می‌کنیم؟
‫روی، تا حالا با کسی در ‫مترو یا قطار برخورد نکردی...
‫که حس کنی بیشتر دلت ‫می‌خواد ازش بدونی؟
‫قطعا
‫خب، دقیقا همین اتفاق دیشب ‫برای من افتاد
‫توی اون رستوران
‫پس همینجا منتظرم، ‫به امید اینکه برگرده...
‫تا بتونم باهاش حرف بزنم
‫دو دقیقه دیگه
‫دو دقیقه کوتاه
‫دو دقیقه چه فایده داره؟ ‫یک ساعت نیاز داری
‫قهوه بخوری، بشناسیش
‫دو دقیقه. فقط همینقدر نیاز دارم
‫وقتی شیفته یه زن میشی، ‫واقعا مجنون میشی
‫و وقتی مجنون بشی، دخلت اومده
‫آسیب‌پذیر میشی
‫یکی دیگه از اون احمق‌های چندش میشی...
‫که هر شب بهشون برخورد می‌کنه
‫سعی دارن بخندوننش، ‫التماس می‌کنن باهاشون بیرون بره
‫- و من قرار نیست یکی از اونا باشم. ‫- پس می‌خوای چی کار کنی؟
‫تاکتیک‌های نظامی رو دنبال می‌کنی
‫منطقه رو می‌گردی، میری جلو و حمله می‌کنی
‫بعدش عقب‌نشینی
‫بهش نزدیک میشی، گپ کوچولو می‌زنی...
‫و بعد عقب می‌کشی
‫می‌خوام حسابی تحت تاثیر قرار بگیره ‫و از این واقعیت مطمئن بشه...
‫من اولین مردی هستم که سعی نداره ‫اونو عاشق خودش بکنه
‫تاکتیک بدی نیست
‫روی، تو بیا...
‫و مثل دوستی که مدتهاست منو ندیده ‫باهام سلام و احوالپرسی کن
‫دو دقیقه، باشه؟ دو دقیقه، همین و بس
‫لعنتی! کتاب. زود باش
‫خیلی عالی میشه
‫ممنونم، باستیان
‫یه کروسان و آب پرتقال میل داری؟
‫- بله، لطفا. ‫- الان میارم
‫ممنونم
‫- صبح بخیر ‫- صبح بخیر
‫- چی میل دارین؟ ‫- کافه لاته، لطفا
‫- باشه ‫- ممنونم
‫ببخشید. شما کامیل هستین؟
‫بله. همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫نه. نه، نه، نه
‫- مرسی. ‫- برای تعطیلات اومدم پاریس
‫اسمم سیمون ـه
‫دیشب افتخار اینو داشتم که ‫آواز خوندن شما رو بشنوم
‫تحت تاثیر قرار گرفتم
‫اسپانیایی بلدم
‫زبان اولمه
‫کامیلام
‫خب، اینجا توی پاریس منو کامیل صدا می‌زنن
‫هشت سالی میشه که اینجام
‫به خاطر تعریفی که کردی ممنونم
‫ولی زیادم خواننده خوبی نیستم
‫[در مورد بهشت، چارلز دوپوند]
‫از دوپوند می‌خونی؟
‫نگو که تو هم دوپوند رو دوست داری
‫- مرسی ‫- زیادی خودشو جدی می‌گیره
‫منظورت اینه که خسته‌کننده‌س
‫- درسته ‫- می‌دونم
‫مدام سعی دارم تمومش کنم، ‫ولی اگه شانس بیارم ولش می‌کنم
‫دیشب، باید می‌اومدی یه سلامی می‌کردی
‫نه، نه. نمی‌خواستم مزاحم بشم
‫دیشب، اونجا نشسته بودم
‫با خودم فکر می‌کردم و می‌گفتم...
‫چه جور موسیقی رو ‫باید دوست داشته باشه
‫و فکر کنم ۲۰ یا ۳۰ آهنگ به ‫ذهنم رسید که شاید دوست داشته باشی
‫زیاد اسپاتیفای رو دوست ندارم. ‫صفحات موسیقی رو ترجیح میدم
‫خب، بیا ببینیم درست حدس زدی یا نه
‫باشه. دو تا هنرمند رو بهت میگم
‫و اگه درست حدس زدم، باید ‫منو یه جای شگفت‌انگیز ببری
‫زیر وی...
‫ونسا پارادایز...
‫و وینیسیون دی مورس
‫عجب! خوشم اومد
‫و نیازی نیست نگران شرط ‫کوچولومون باشی
‫راستش اومدم اینجا دوستی رو ‫ببینم که مدتهاست ندیدمش
‫چه حلال‌زاده هم هست
‫خیلی وقته ندیدمت. چطوری؟
‫- از دیدنت خوشحالم ‫- آره
‫- چطوری؟ ‫- خوبم. مرسی
‫ام...
‫از دیدنت خوشحال شدم
‫امیدوارم یه فرصت دیگه پیش بیاد ‫بیام و آواز خوندنت رو ببینم
‫امیدوارم
‫خوشوقت شدم
‫- منم. ‫- خب، از پاریس لذت ببر
‫ممنونم. عاشق پاریس میشم
‫بدرود
‫- خداحافظ ‫- بدرود
‫خیلی آروم. زیاد تند نرو. ‫خیلی آروم و یواش برو
‫میایم اینطرف می‌شینیم
‫درست کنار در خروجی، و تماشا می‌کنیم ‫فرشته عشق جادوشو چطور انجام میده
‫- و از کجا فهمیم جواب میده؟ ‫- یه چیز زیرکانه‌س
‫شاید موقع بیرون رفتن به ما ‫نگاه کنه یا لبخند بزنه
‫اینطوری می‌فهمم تاکتیکم جواب داده
‫هی بچه! زل نزن
‫سریع یه چیزی بهم بگو
‫مادربزرگت چطوره؟
‫مادربزرگم؟
‫داره میاد. زود باش
‫- شروع کن به حرف زدن. یه چیزی بگو. ‫- آره. مامان‌بزرگ. آره
‫- خودش تنهاست. ‫- که اینطور. آره
‫سعی داریم بریم دیدنش، ‫ولی آسون نیست، می‌دونی؟
‫چه وضعشه؟
‫چی شد؟
‫حتی بهم نگاه نکرد
‫شاید. احتمالا متوجه شدی که ‫که اون خانم زن پولینیاک ـه
‫متاهله
‫پس شاید...
‫نه. نه!
‫شاید زیادی پیاز داغش رو زیاد کردم
‫یا مثل بقیه مردها شیفته ‫و عاشقش نشدم
‫شاید بد متوجه شد و فکر می‌کنه ‫من دیوونه‌ای چیزی هستم
‫یعنی دید که تو از در اومدی تو
‫طوری بهم نگاه کردی که ‫انگار مریم مقدس رو دیدی
‫گفتی بهترین دوست هم بودیم ‫و مدتی میشه همدیگه رو ندیدیم، پس...
‫و جریان سه تا دیدار چیه؟ ‫چی کار می‌کردی؟
‫- توی فرانسه اینطوری دیدار می‌‌کنن ‫- و کدوم یکی از ما فرانسوی هستیم؟
‫می‌دونی، یه جورایی خیلی عجیبه...
‫دو تا مرد عادی شروع کنن ‫حرف زدن با همدیگه!
‫- آره ‫- پلوتونیوم کار گذاشتیم
‫این رابطه رو خراب کردیم
‫آقا، کتابتونو روی میز جا گذاشتین
‫آها
‫و حالا فکر می‌کنه از دوپوند خوشم میاد
‫کمرون، شروع کن به گذاشتن ‫علامت‌های درخشان
‫بعضی‌ها هرگز نتونستن ‫از اینجا سالم بیرون بیان
‫[بقایایی از قبرستان بی‌گناهان مقدس] ‫[در آوریل ۱۷۸۶ دفن شده]
‫از اینطرف
‫اونطرف؟
‫نه
‫اونطرف
‫دقیقا اینجاست
‫یه تونل ۱۴ متری رو در ‫زاویه ۲۷ درجه حفر می‌کنیم
‫اینطوری دسترسی مستقیمی ‫به دیوار حامل...
‫زیرزمین سالن مزایده خواهیم داشت
‫دقیقا جایی که لیزر ‫نشون میده رو باید حفاری کنیم
‫عزیزم، داره دیرم میشه
‫میشه لباس‌هامو بیاری پایین، لطفا؟
‫دیر به کنسرت می‌رسیم
‫کدوم کنسرت؟
‫اوپرا دیگه. چند روز پیش ‫ازش حرف زدیم
‫کامیل، ببخشید
‫پاک یادم رفته بود. سی دقیقه دیگه ‫در سفارت ایتالیا قرار شام دارم
‫بهت گفتم که برام مهمه. ‫دوستانم اجرا دارن
‫بازی شروع شد. دارن دعوا می‌کنن
‫شوهرش یه اوپرا رو یادش رفته. ‫اونم خیلی عصبانی شده
‫هیچوقت چیزی ازت نمی‌خوام
‫همیشه چیزی که تو می‌خوای مهمه
‫بیخیال، کامیل. ‫لحظه آخر که نمی‌تونم عوضش کنم
‫باید امروز صبح یادم می‌نداختی
‫پس همین؟
‫چیه؟ برات مهم نیست چی برام مهمه؟
‫فراموشش کن. خودم تنهایی میرم
‫این یارو چیزی که براش ‫مهمه رو یادش رفته؟ ای احمق
‫کت‌شلوار تاکسیدمو پیدا کن. بهش نیاز دارم!
‫صبر کن. کجا میری؟
‫میرم اوپرا!
‫برو طبقه پایین و کفش‌هامو واکس بزن
‫عجله کن
‫پرفسور واسکز؟
‫اینجام، پدر
‫خدا به دستان شما توان بده
‫یه کم غذا و خوراکی اوردم
‫پدر، نیازی به این کار نبود
‫مایه افتخار منه
‫راستش، یه لطف کوچیکی ازتون دارم
‫میشه جام رو به من قرض بدین؟
‫جام؟
‫برای چی؟
‫خب، دارم یه سفر کوچیک میرم اسپانیا...
‫و امیدوار بودم که یه ‫سر به دانشگاه شما بزنم
‫و جام رو به رییس دانشگاه نشون بدم
‫خب، ببینین، پدر، معمولا...
‫سعی داریم خبر حفاری‌هامون ‫رو محرمانه نگه داریم
‫دلایلی براش وجود داره، ‫ولی مهمترینش امنیته
‫ولی قطعا رییس دانشگاه ‫اینو درک می‌کنه
‫با عقل جور درنمیاد
‫باید خبردار بشه...
‫که یه جام قرن چهارمی رو کشف کردیم...
‫و احتمالا قدیمی‌ترین کلیسا ‫در تمام پاریس در اینجاست
‫متاسفانه نمی‌تونم چنین ‫اجازه‌ای بدم، پدر
‫پرفسور واسکز، درک می‌کنم که خودتون می‌خواین ‫خبرها رو به روساتون بگید
‫ولی اینجا کلیسای منه و من ‫خبرها رو می‌برم
‫جام کجاست؟
‫اوه!
‫و چرا نباید کشیش جام رو به اسپانیا ببره؟
‫اینجا کلیساشه
‫جام اونم هست
‫اون جام رو می‌بره
‫ممنونم، پرفسور عزیزم
‫باید برم و چمدونم رو ببندم
‫هواپیمام ساعت ۸:۳۰ بلند میشه
‫خدانگهدار!
‫- دامیان؟ ‫- کشیش جام رو برد
‫داره میره اسپانیا...
‫و قصد داره به دانشگاه سالامانکا ببردش
‫تا ۱۲ ساعت دیگه می‌فهمه جعلیه ‫و پلیس رو خبر می‌کنه
‫پس بعد از ماه‌ها شب بیداری...
‫و شور و شوق نقشه کشیدن ‫برای دزدی‌مون...
‫حالا خودمون رو در آستانه شکست می‌بینیم
‫همه‌ش به خاطر خودبینی یه مرد
‫وقتش بود بهش یادآوری کنم که ‫غرور یکی از هفت گناه کبیره‌س
‫ولی در همین لحظه...
‫اونطرف خیابون، اون زن اونجا بود...
‫بی‌خبر از بزرگترین عشق تاریخ ‫که منتظرمونه
‫ستاره‌ها همراستا شدن...
‫و این فرصت رو بهمون هدیه دادن ‫تا به اوپرا بریم
‫با هم
‫و مشکل من همین بود
‫بین دو نیروی بسیار کهن کیهان ‫یکی رو انتخاب کنم
‫پول یا عشق
‫با دقت به حرفم گوش بده
‫باید جام رو پس بگیریم، فهمیدی؟
‫هر کاری لازمه بکن تا بدستش بیاری
‫برام مهم نیست، حتی شده از گردن دارش بزن
‫ولی اون جام رو برام برگردون
‫کی اهمیت میده که عشق ‫تموم میشه یا کمرنگ؟
‫تنها چیزی که ارزش زندگی رو داره همین عشقه
‫کامیل!