‫چیکار داری می‌کنی؟
‫خداحافظ.
‫من باید برم.
‫آخه من دختر دوک نیستم.
‫خب، یه حدسایی می‌زدم.
‫ولی مهم نیست.
‫لازم نیست اصلاً حرفشو بزنیم.
‫باید برم. قضیه جدی‌تر از این حرفاست. .اینجا واسه همه‌تون خطرناکه
‫اصلاً چی داری می‌گی؟ چرا خطرناکه؟
‫من آخرین نواده‌ی شیطانم.
‫چی؟
‫عمراً تو باشی...
‫تو شیطانی نیستی، پرلا. نیستی که.
‫چرا این حرفو می‌زنی؟ .چون همه می‌خوان منو بکشن
‫اسقف اعظمم اگه بفهمه، .همین کارو می‌کنه
‫نه، اسقف اعظم با شیطان می‌جنگه، .ولی آدم باسواد و عاقلیه
‫اون کلی زن رو از اعدام نجات داده.
‫صدها پرونده‌ی جادوگری رو باطل کرده.
‫این قصه‌ای که می‌گی .محاله راست باشه. با من بیا
‫می‌ریم پیش اسقف اعظم، روشن می‌شه.
‫نه.
‫از من بشنو. .هیچ‌کس نمی‌تونه بهت آسیبی برسونه
‫من اینجا همه‌کاره‌م .و همه اطاعت می‌کنن
‫حتی اسقف اعظم.
‫بهت قول می‌دم اگه بخواد .اذیتت کنه، می‌ندازمش زندان
‫چه بچه‌ی شیطان باشی، چه نباشی.
‫بیا.
‫دستتو بده.
‫خب...
‫نه، خانوم جون.
‫تو آخرین نواده‌ی شیطان نیستی.
.هر کی واقعاً دنبالتونه، بدجوری اشتباه گرفته
‫دیدی؟
‫دیدی که چی گفتم.
‫تو محکوم می‌شی به اینکه .ندیمه‌ی شاهزاده خانم آینده‌مون بمونی
‫ممنونم، لرد اعظم. .وظیفه‌م بود، اعلیحضرت
‫بیا، پرلا.
« نِـرو؛ آدمکش »
‫زود باشین، زود باشین!
‫از این ور. این‌طرف! دنبالم بیاین!
چی شده؟
‫برادر "پنِنس" با لشکرش داره میاد.
‫شاهزاده می‌خواد کلیدای شهر رو .دو دستی تقدیمشون کنه
‫باید فرار کنیم.
‫بجنب، عجله کن.
‫شبیه‌ترین کسی بود که می‌تونستیم پیدا کنیم.
‫برید.
‫کسی که باید .تسلیم برادر "پنِنس" بشه، منم
من ‫باید جونمو فدای مردمم کنم
‫نه اون.
‫اعلیحضرت، هم تو جنگ و هم شطرنج،
‫شاه رو فدا نمی‌کنن.
‫این نقشه بهمون اجازه می‌ده ،هم از شر برادر "پنِنس" خلاص بشیم
‫هم سگور رو با یه قربانی نجات بدیم.
‫فکر کنین یه جنگ چقدر برامون آب می‌خوره.
‫خیلی!
‫خیلی خیلی زیاد.
‫اگه جسارت نباشه، اعلیحضرت،
‫فکر می‌کنم باید هر چه زودتر، .همین فردا ازدواج کنین
‫قبل از اینکه توبه‌کارا سر برسن.
‫فکر می‌کردم شما مخالف این وصلت بودید؟
‫درسته.
‫ولی نظرم عوض شد.
‫امروز، این ازدواج کمک ارتش ،لامارتین رو برامون تضمین می‌کنه
و به نظرم کار درستیه
‫اگه نقشه‌مون دقیقاً .اون‌جوری که می‌خواستیم پیش نره
‫اوم.
‫باشه.
‫اعلیحضرت.
‫تبریک نمی‌گی؟
‫یکم زوده.
‫اون دختره هنوز اینجاست؟
‫همه‌چی رو به اسقف اعظم گفته.
‫همه‌تون اشتباه می‌کردین. .اون بچه‌ی شیطان نیست
‫همین.
‫بین ما سه نفر، تو تنها کسی هستی .که می‌تونی بری داخل قلعه
‫یه جای خلوت اونجا پیدا می‌کنی،
‫جایی که تو چشم نباشه، .و اینو بذار زمین، همین‌جوری رو به بالا
‫همین؟
‫آره، برای تو همین بسه.
‫وقتی درست جاش گذاشتی، حسش .می‌کنم. اون‌وقت کار دست ما دوتاست
‫همین‌جوری "توسن" رو فرستادی داخل قصر؟
‫آره دیگه.
‫منم مثل اون می‌میرم؟
‫اگه مو به مو .کاری رو که میگم انجام بدی، نه
‫گند نزنیا.
‫من فقط باید یه سنگ بذارم داخل.
‫فکر کنم از پسش برمیام.
‫اما تو، باید پرلا رو از اونجا بکشی بیرون.
‫اون‌ور ماجرا می‌بینمت.
‫پدر...
‫هوراس.
‫شرمنده که اومدم و باعث زحمت شدم.
‫چه زحمتی، هوراس.
‫منتظرت بودم.
‫دنبالم بیا.
‫زخمت خوب نشده؟
‫نه.
‫این یکی نه.
‫پس داری می‌میری؟
‫اوم...
‫آره.
‫واسه همین باید زود دست به کار بشیم.
‫نِـرو، باید با پرلا حرف بزنم.
‫بدون اون، سحر و جادو .واسه همیشه از بین می‌ره
‫اسقف اعظم همه‌چی رو به ما گفته.
‫می‌دونیم که اون آخرین نواده‌ست.
‫کار درستی کردی که .اونو فرستادی پیش ما توی سگور
‫بشینید.
‫خوشبختانه خدا تو رو سر راهش قرار داد.
‫ما به شهادت تو نیاز داریم.
‫پدر،
‫باید به حرفم گوش کنید.
‫اسقف اعظم .شخصاً میاد ازت تشکر می‌کنه
‫اگه نبودی، کل دنیا نابود می‌شد.
‫نیازی نیست پرلا رو بکشین.
‫اون خطرناک نیست.
‫اون بی‌گناهه.
‫به ما دروغ گفتن.
‫سحر و جادو... .سحر و جادو پلید نیست
‫حالا دیگه بشین.
‫هوراس، ادعای خیلی خطرناکی می‌کنی.
‫متوجه این قضیه هستی؟
‫گوش کن پدر،
‫با چشمای خودم دیدم .که جادو جون یه آدم رو نجات داد
‫و دیدم که آب رو .مستقیم از دل زمین کشید بیرون
‫هوراس، شیطان می‌تونه به هزار شکل .ظاهر بشه تا روح ما رو تباه کنه
‫و منم دیدم که کلیسا داره .از جادوگری استفاده می‌کنه
‫اون مردی که از طرف سریر مقدس فرستاده بودن تا پرلا رو بکشه
‫ماهیت اصلیشو دیدم.
‫اون یه جادوگر بود!
‫هوراس، متأسفم.
‫تو نباید هرگز اونو می‌دیدی.
‫شما می‌دونستین؟
‫اوم...
‫یعنی...
‫شما می‌دونستین کلیسا ،قرن‌هاست داره به ما دروغ می‌گه
‫با این حال بازم انتخاب کردین این دروغ‌ها رو پخش کنین؟
‫ما اینجاییم تا کلام مسیح رو منتشر کنیم.
‫ولی این کلام مسیح نیست!
‫شما پیامبر نیستین. خودتون شیطانین.
‫خب، پدران روحانی کلیسا باید چیکار می‌کردن؟
‫می‌ذاشتن جادوگرا جای اسقف‌های اعظم رو بگیرن؟
‫آیین‌های کلیسا رو ول کنن پای مراسم‌ مسخره‌ی اونا بشینن؟
‫نگهبانا!
‫اوه!
اون ‫لو رفت.
‫چی؟
‫تموم شد. هوراس دیگه سنگ رو نداره.
‫گردنبند منو هنوز داری؟
‫روز بخیر، سرورم.
‫هنوز که نمردی؟
‫نه.
‫خوشحال نیستی منو می‌بینی؟
‫گشتینش؟ .بله لرد کنسول
‫یه بار دیگه.
‫چشم.
‫همه چی مرتبه. .ممنون
‫چی می‌خوای؟
‫اومدم احوالپرسی.
‫امروز می‌تونستم برم پیش اسقف اعظم
‫و چیزی که بهم دادی رو نشونش بدم.
‫گوش می‌کنم.
‫دخترمو می‌خوام.
‫دخترت حالش خوبه.
‫چرا نگرانی؟
‫اسقف اعظم بهش گفته .اون بچه‌ی شیطانی که دنبالشن نیست
‫فکر می‌کنی این حرف راسته؟
‫چرا باید دروغ بگه؟
‫داره همه جا رو ‫دنبال این نواده‌ی .شیطانش می‌گرده، انگار که جام مقدسه
‫می‌دونم که جونش در خطره.
‫همین الان بیارش اینجا.
‫متأسفانه به این سادگی نیست.
‫اینجا نمی‌تونم هر کاری دلم خواست بکنم.
‫تازه، دخترت .اصلاً منو آدم حساب نمی‌کنه
‫یه راه حل پیدا کن.
‫اون به حرف من گوش نمی‌ده، ولی .می‌تونم کاری کنم که باهاش حرف بزنی
‫ولی از کجا بدونم بعدش دست از سرم برمی‌داری و می‌ری؟
‫بیا جلو، بهت میگم.
‫بیا.
‫می‌دونی چرا برات خطری ندارم، سرورم؟
‫چون خیلی دوسِت دارم.
‫با اینکه بهم نارو زدی.
‫آه!
‫نِـرو، این کوفتی رو در بیار، همین الان!
‫وقتی پرلا رو بهم بدی.
‫نِـرو!
‫پرلا دِ وانس.
‫دوشس دِ وانس.
‫"والاحضرت، والاحضرت، "می‌شه یه قدمی تو باغ بزنیم؟
‫"می‌تونید برید."
‫"سرشو از تنش جدا کنید."
‫چیه؟
‫پدرت زنده مونده.
‫می‌خوای ببینیش؟
‫پرلا!
‫چی می‌خوای؟
‫باید از اینجا فرار کنی.
.باید بیای بیرون پیش من .اینجا در امان نیستی
‫من نمی‌تونم بیام داخل.
‫ولی اسقف اعظم گفت... .می‌دونم
‫که تو نواده شیطان نیستی، .ولی داره دروغ می‌گه
‫آره، چون تو دروغ نمی‌گی؟
‫چون من باباتم.
‫بابای گندی‌ام.
‫بدترین بابای دنیا.
‫ولی قسم می‌خورم از این به بعد مراقبتم.
‫هورتِنس و شاهزاده چی؟ .می‌دونم، می‌دونم. متأسفم
‫باید از اینجا بریم.
‫گردنبندت کو؟
‫چه جوری تونستی بازش کنی؟
‫ف... فراموشش کن، باشه؟
‫چطوری این کارو کردی؟
‫من... من کاری نکردم. .خودش افتاد
‫دروغ می‌گی.
‫کار اون زن یه چشمه، مگه نه؟
‫منو فروختی به اون تا گردنبند رو دربیاری.
‫نه. اصلاً این‌طور نیست.
‫واسه همینه که روشمور پا درمیونی کرد.
.همه‌تون همدستین
‫نه، راست نمی‌گی. قسم می‌خورم. !چرا راست می‌گم
‫پرلا! پرلا! پرلا! پرلا!
‫همه‌مون فریب خوردیم.
‫این ازدواج، مُهر شیطانی خورده.
‫تاج و تخت هم آلوده شده.
‫این دختر جوان،
‫ندیمه‌ی شاهزاده خانم آینده‌ی ما،
‫کسی نیست که ادعا می‌کنه.
‫اعتراف کن، ای افعی.
‫تو دوشس وانس نیستی.
‫سرورم، می‌تونم تضمین کنم که... .بس کن این دروغ‌ها رو، بانو
‫چون ما شاهد داریم.
‫این دختر جوان رو می‌شناسی؟
‫جواب بده دیگه!
‫این دختر "نِـرو" نیست،
‫همون آدمکشی که مزدور کنسول لامارتین بود؟
‫خب آره...
‫اوه، آره، خودش همه چیزو اعتراف کرد.
‫خب...
‫به دروغت اعتراف می‌کنی یا ادامه بدم؟
‫اما قضیه به اینجا ختم نمی‌شه!
‫چیزی رو که بهم گفتی، تکرار کن، راهب.
‫هرچی رو که به من گفتی، دوباره بگو.
‫این بچه فقط به ما دروغ نگفته،
‫فقط یه مجرم نیست.
‫اون آخرین نواده‌ی شیطانه.
‫اون باعث اومدن شیطان به زمین می‌شه
‫و این یعنی آخرالزمان.
‫اما وقتی دیروز اومدیم،
‫به من گفتی همه‌ی این‌ها دروغه
‫و پرلا نواده‌ی شیطان نیست.
‫خدای من، شاهزاده‌ی من.
‫ببخشید که اینو میگم، ولی ما .اصلاً همچین حرفی با هم نزدیم
‫چی؟ ولی تو یه دروغگویی!
‫اعلیحضرت، شما .متوجه نیستید چی می‌گید
‫چرا، خوبم می‌دونم چی دارم می‌گم!
‫داری بهم دروغ می‌گی! خودت بودی!
‫دیگه شاهزاده‌ی ما خودِ سابقش نیست.
‫شیطان روح اونو اسیر کرده.
‫اگه همین الان دست به کار نشم،
.تا فردا روح و جسمش رو تسخیر می‌کنه
‫نگهبانا!
‫بگیریدش.
‫شاهزاده رو دستگیر کنید!
‫ هی!
‫بگیرید این از خدا بی‌خبرایی رو که گذاشتن زاده‌ی شیطان
‫وارد شهرمون بشه!
‫تو... تو... این بلا رو سر دادا... !داداشم آوردی
‫شیطان صفت!
‫تو بهم خیانت کردی!
‫ت... تقاصشو پس می‌دی!
‫حالا دیگه کشیشم می‌ندازیم زندان. دیوونه کننده نیست؟
.‫اوضاع مملکت خیلی وقته که قمر در عقربه
‫فکر کنم باید برم دنیای جدید.
‫این چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫یه سنگ عجیب و غریبه.
‫تو کیف چرمی کشیش بود.
...آخه شاهزاده
انگار شیطان تو جلدش رفته
‫و دیوونه‌ها هم از چپ و راست .دارن از زمین و زمان در میان
‫اوضاع خیلی خرابه.
‫می‌دونی این مسخره‌بازیا از کی شروع شد؟ ها؟
‫از وقتی گاو "دنیس" .یه گوساله دو سر زایید
‫لعنتی! آره، راست می‌گی.
‫این نگهبانا دارن چه غلطی می‌کنن؟
‫لطفاً...
‫می‌شه سنگ رو برگردونی؟
‫اه، خفه شو بابا.
‫اگه نمی‌خوای نفرین دامنتو بگیره،
‫سنگ رو این‌جوری نذار.
‫برگردونش، بدبخت.
‫خفه‌خون بگیر.
‫لطفاً.
‫باشه، می‌رم میارمش.
‫لطفاً برگردونش.
‫پرلا نیومده بیرون.
‫هنوز داخل قلعه‌ست. حالت خوبه؟
‫ خواهش می‌کنم.
‫هوراس کارشو کرد.
‫سنگ رو درست گذاشته. .ولی ممکنه تله باشه
‫که چی؟ ما الان داخلشیم.
یه جا رو بکَن، لباست رو دربیار
‫باید از برزخ رد بشی تا برسی به قلعه.
‫اونجا جای مرده‌هاست.
.حواست باشه توقف نکنی
‫چرا باید توقف کنم؟
‫بعضیاشون می‌خوان باهات حرف بزنن.
‫یا می‌خوان سرعتت رو کم کنن.
‫اوم.
‫بخور. قورتش بده.
‫اَه.
‫اه اه.
‫من از بچگی اونو می‌شناسم.
‫اون منو بزرگ کرده.
‫هرگز فکر نمی‌کردم اهل این نامردیا باشه.
‫قبول دارم، خیلی حواس‌جمعه.
‫چرا این‌قدر آرومی؟
‫فقط باید صبر کنیم، همین.
‫منتظر چی؟
‫مرگ اسقف اعظم.
‫دیگه نباید طول بکشه.
‫توبه‌کارا.
‫منتظر اونا بودین؟
‫آخه چرا؟
‫چون به ما خیانت کرده.
‫ تله‌مون رو لو داده.
‫آه، نه...
‫تله‌ی اون بود... برای برادر "پنِنس".
‫تا پیروزیش رو قطعی کنه .و دوباره مالک معادنش بشه
‫اعلیحضرت، انتظار داشتین کار دیگه‌ای بکنم؟
‫تقصیر خودتونه که راه دیگه‌ای برام نذاشتین.
‫شما که دیگه عروسک خیمه‌شب‌بازی اسقف اعظم بودید
نمی‌تونستیم جفتمون .بند این عروسک رو بکشیم
‫جناب، من شاهزاده‌ی سگورم.
‫اومدم که خودمو به عنوان گروگان .تسلیم کنم تا جون شما حفظ بشه
‫بفرمایید، اینم کلیدای شهر.
‫اسقف اعظم و همه‌ی اشراف منتظرن تا به .شما خوش‌آمد بگن و سوگند وفاداری بخورن
تو ‫خیلی شجاعی.
‫تبریک می‌گم.
‫خیلی شجاع‌تر از شاهزاده‌ی شما.
‫پس بریم.
‫داره چه غلطی می‌کنه؟
‫لشکرش کو؟
‫بهش گفتم تله‌ست.
‫می‌خواد خودشو به کشتن بده.
‫سرورم، کماندارها تو موقعیت قرار گرفتن.
‫همین که زانو بزنید، .به سمت برادر "پنِنس" شلیک می‌کنن
‫بسیار خوب.
‫به من برکت بده، پدر من.
‫این احمقه؟
‫یا شایدم تویی که احمقی.
‫اسقف اعظم باهات بازی کرده.
‫توبه‌کارا بهش قدرت می‌دن.
‫نه.
‫نگران نباش، ژوزفین عزیزم.
‫تو همیشه .خواهر مورد علاقه‌ی من بودی
‫ بشین.
‫بیا.
‫بشین.
‫تو قراره بشی...
‫چهره‌ی سگور.
‫حضور تو همسایه‌هامون رو مطمئن می‌کنه.
‫فقط یکم وقت بیشتر نیاز داریم، همین.
‫خ...خب... چ... چرا؟
‫تا برای نبرد مقدس آماده بشیم.
‫نظم الهی باید بر تمام دنیا حکم‌فرما بشه.
‫و همه باید تسلیم بشن.
‫باید مجازات رو تحمل کنیم.
‫نترس، ژوزفین.
‫برادر "پنِنس" مسیحی خوبیه.
.‫من اونو با عشق و احترام به خدا بزرگ کردم
.‫ما رو از شر این اشرافِ کافر خلاص کرد
‫اوم.
‫نِـرو.
‫کالیستا؟
‫نمی‌تونم اینجا وایسم. .لطفاً، صبر کن
‫در مورد دخترمون بگو.
‫اسمش چیه؟
‫پرلا.
‫چه اسم قشنگی.
‫چرا این اسم رو انتخاب کردی؟
‫من انتخابش نکردم.
‫پس کی؟
‫هوراس.
‫یه راهب.
‫اما چرا یه راهب؟
‫متأسفم، کالیستا.
‫بعد از اینکه مردی، من...
‫نتونستم ادامه بدم.
‫ترکش کردی؟
‫ولی به من گفتی که مراقبش می‌مونی.
‫حالا دیگه نقشه‌ی من همینه.
‫باید برم.
‫نگران نباش. می‌فهمم.
‫سرزنشت نمی‌کنم.
‫عزیزم، کاری رو کردی .که از دستت برمی‌اومد
‫و باید این کارو می‌کردی.
.‫هرگز نباید همچین درخواستی ازت می‌کردم
‫لطفاً یه کم پیشم استراحت کن.
‫نقشه‌ت خیانت بود،
‫ولی انتظار نداشتی بقیه هم همین کارو بکنن؟
‫بله، همون‌طور که می‌بینی، اعلیحضرت، .سرم کلاه رفت
‫خب، حالا چی؟
‫حالا؟
‫همه‌مون می‌میریم.
‫هر سه تامون.
‫زو... زود باش، کمکم کن!
‫س... سمه.
‫ب... باید پنهونشون کنیم.
‫ممنون.
‫این کارو به خاطر تو نمی‌کنم.
.به خاطر برادرم می‌کنم
‫صبر کن. نه!
‫خیلی متأسفم.
‫مرده؟
‫باید پرلا رو بیارم بیرون.
‫تو از اینجا برو.
‫ولی واقعاً نمی‌تونم.
‫همین‌جا صبر کنین.
‫یه دقیقه.
‫نِـرو! اینجا!
‫ از دیدنم خوشحال نیستی؟
‫حالت خوبه؟
‫دفعه‌ی بعد که بهت گفتم .جونت در خطره، بهم گوش کن
‫باشه؟
‫بریم.
‫داری شوخی می‌کنی؟
‫ببین، دارم جونتونو نجات می‌دم. گفتن یه "متأسفم" کمک می‌کنه؟
‫ترجیح می‌دی همین‌جا بمیری؟
‫این یه جنگه. بهت نیاز داریم.
‫بریم.
‫زود باش.
‫نگران من نباش.
‫شما برید.
‫ سرعتتونو کم می‌کنم.
‫نِـرو، عجله کن!
‫لعنتی نِـرو.
‫برو!
‫یه بار تو زندگیت به حرفم گوش کن.
‫کاری که می‌گم رو بکن! .گوش کن، لطفاً
.بریم
‫چه جوری می‌خوای فرار کنی؟ .با کمک، از اون بیرون
‫بله؟
‫برای فرار، می‌تونیم از راه مخفی .تو آپارتمانم استفاده کنیم
‫اگه برادر "پنِنس" تو آپارتمانت باشه چی؟
‫پس چرا نمی‌ذاری همین‌جا بمیرم؟
‫سؤال خوبیه، علیاحضرت.
‫با من هیچ شانسی زنده موندن نداری.
‫پرلا متأسفم، به خاطر اسقف اعظم.
‫همه‌ش تقصیر منه.
‫باید نجاتش بدیم.
‫اونجاست!
!فرار کن
‫برو.
‫فقط تو می‌تونی نجاتمون بدی.
‫ممنون آقا.
‫فقط تو می‌تونی نجاتمون بدی.
« نِـرو، آدمکش »