مترجم: فائزه طالبی
صبحت به خیر‌.
سلام.
پنج دقیقه دیگه حاضری بریم؟
آره.
من رانندگی میکنم.
اشکالی که نداره؟ امروز ماشینمو نیاز دارم.
- لیو ازم خواست چند تا کار انجام بدم. - حتما.
سلام، دوستان.
سلام. سلام. هیا.
اشکال نداره امروز یکم از فضای میزتو اشغال کنم، مگه نه؟
اه، نه، مشکلی نیست.
بفرما.
لیو، یه ساعت دیگه داخل شهر جلسه دارم‌. میشه اول از همه بریم سراغ برنامه؟
- مخصوصا زمانبندی مراسم عرضه. - آره، حتما.
سلام، بله.
خب، اجازه بده اول یه صحبتی باهاش داشته باشم. باشه.
- لیو... - چیه؟
- وای خدا، خبر بده؟ - اوه، نه. درباره عرضه‌ نیست.
درباره... الیوته.
اوضاع پیچیده شد.
بهت گفته بودم
با الیوت درگیر نشو.
ولی به حرفم توجه نکردی.
- اون ترسناکه. - چی داری میگی؟
یه جورایی انگار...
... تو رو میترسونه تا کارایی که دلت نمیخواد رو انجام بدی.
و مجبورت میکنه بیخیال کارایی که میکنی شی.
نه، نه، نه، نه، نه.
تو چند هفته بهم دروغ گفتی تا وقتی که تهدیدت کرد
چون نمیخواستی واسه عوضی‌بازیت سرزنش شی.
- اینجوری نیست. - و حالا، امروز،
روز قبل از ارائه، میخوای این کارو بکنی؟
حالا که مشغولی چرا... چرا نمیای تو صورتم تف کنی؟
با کلویی هم داشت این کارو میکرد.
باید وسواس فکری وحشتناکت درباره کلویی رو تمومش کنی.
- اون داشت سعی میکرد ترکش کنه. - وای، خدا... - اون شب!
یه کاراوان داشت که میخواست بهش برسه.
من از ۱۵ سالگی
الیوت رو میشناسم.
و در واقع جزئی از خونوادمه.
پس هر کاری که داری سعی میکنی انجامش بدی،
بس کن.
اون ازت کمک خواسته بود؟
چی میخوای؟
قطعا نه.
اصلا برام مهم نیست.
- لیو... - تمومش کن.
جریان چیه؟
هیچی.
امروز عصر تحویل داده شد. همینجاها یه عکس ازش دارم.
سلام به همگی. سلام.
این یارو از الان گذاشتش.
ایناهاش. وای.
عالیه. فوق‌العاده‌س، مگه نه؟
- اونجا چی شد؟ - اوه. این یکی بود.
ظاهرا انگار هماهنگ کردن سه بعدی برگ برنده‌ش نیست.
ام، نه همراهم نیست، نه.
-حتی گواهینامه‌ت؟ - اونو که همیشه یادم میره.
باشه. خب، میتونی فردا بیاریش لطفا؟
حتما. مشکلی نیست.
کی میخواستی بهم بگی؟
- منظورت چیه؟ - چرا باید گوشی منو بشکونی؟
- نمیدونم داری راجع به چی حرف میزنی. - و چرا همیشه بهم دروغ میگی؟
- صفحه گوشیتو شکوندی. نمیدونم منظورت چیه. - فکر کردی چی توش پیدا میکنی؟
- من گوشیتو نشکوندم. - من... بزن کنار.
- همین حالا! بزن کنار. - باشه!
من میرونم.
من... من میرونم.
دائم داری یه چیزایی رو ازم قایم میکنی، و من دارم تحمل میکنم.
- لیاقت من نیست که اینجوری باهام رفتار شه. - میدونم. متاسفم.
میدونی بودن با تو چجوریه؟
الیوت! داری چیکار میکنی؟
الیوت! چه غلطی داری میکنی؟
الیوت!
این شکلی.
با تو بودن این شکلیه.
- من... دارم میرم حموم. - باشه.
به هر حال، مامان دست کم تا چند روز دیگه برنمیگرده،
- پس اصلا عجله نداریم. - فقط باید ذهنمو جمع و جور کنم.
نه، میدونم. همیشه بعد یه مدت اینجا موندن حالم خیلی بهتر میشه.
از شهر بیرون زدن. آره، میدونی، دور. دور از مردم.
- باعث افتخاره. - سلام.
سلام.
ریچ یه سر اومد کلیدهای مامانو بگیره. میخواد یه چند روز تو خونش بمونه.
چه خوب.
- نوشیدنی میخوای؟ - آره.
چیزو دیدی؟
آره. قشنگه.
ممنون.
خب، قبل این که یادم بره بهتره برم کلیدها رو بیارم.
مرسی پسر.
دیدی با سوییچ ماشینم چیکار کرد؟
ریچ؟
- ریچ؟ - نمیدونم... - مشکلی نیست. باید همین الان منو ببری. قبل این که برگرده باید بریم.
- نمیفهمم منظورت چیه. - من باید از اینجا برم. بعدا توضیح میدم.
- خب؟ خواهش میکنم. - گفتم شام پیش الیوت میمونم. نمی... - ریچ!
نمیتونم.
لعنتی! تو میدونستی.
- نمیدونم منظورت چیه. - آره، خیلی خوب هم میدونی!
- فکر میکردم اون برات مهمه. چرا سر و کله‌ت پیدا نشد؟ - بهت که گفتم، حالم خوش نبود، یادم رفت.
خفه شو، ریچ.
خفه شو! چون حالت خوش نبود یادت نرفت.
- باید یادت میرفت، واسه همین حالت بد شد. - من نتونستم...
باشه، آره، آره. باشه، مشکلی نیست، آره. خیلی بهش مدیونی.
عالیه.
چه مرگته؟
همه چیز مرتبه؟
همه چیز خوبه؟
ریچ؟
- کلید. - ممنون.
- قضیه چیه؟ - نه...
اوه پسر. نمیدونم. نمیدونم چه مرگمه.
من فقط... من فقط یه کار خراب‌کنم، مگه نه؟
نیستی. بیخیال.
داری بهم میگی جایی که رفتی ارزش پولشو نداشت؟
قضیه اینه؟ آره؟
گمشو.
نه. نه.
خوب میشی.
یه چیزی بخوریم؟
ساشا...
راجع به امروز تو ماشین.
میدونی که منظوری نداشتم، مگه نه؟
حالت چطوره؟
امروز روز بزرگیه.
آره واقعا.
نمیتونم. سوییچ ماشینم دستشه.
باید بدون این که کسی بفهمه برم.
سخنرانی باید ساعت ۵ باشه، پس میتونم جیم شم.
- مراقب باش، باشه؟ - باشه.
ممنون.
ساشا؟
- حاضری؟ - حاضرم.
- اون چیه؟ - ام، هدیه‌س. تا بعد امشب باید نگهش دارم.
خیلی مهربونی.
- اوه، میشه یه سر برم داخل؟ - بیا، باید بریم.
- لفتش نمیدم. - ساشا، دیرمون شده.
چه خوب که اومدین. ممنون. خیلی ممنون که اومدین.
مرسی.
خیلی خوب، همگی. بگین سیب.
- حالت خوبه؟ - آره، خوبم.
فقط... لیو گفت انگار تو و ال یه سری مشکل داشتین.
- به هر حال، اگه میخوای حرف بزنی... - داری چیکار میکنی؟
- ببخشید، منطورت چیه؟ - ساکت باش.
میدونم همه چیو به الیوت میگی.
تو میدونستی اون چقدر ترسیده بود.
- کلویی؟ - میدونستی اون میخواست بره.
درسته.
فکر میکنی خودم بعضی وقتا دلم نمیخواد برم؟
ازدواج سخته. و آره، الیوت خیلی چموشه و اونا رابطه سختی داشتن،
ولی خب که چی؟ به کلوپ خوش اومدی.
- جریان چیه؟ - چی؟ - قیافه فیل یه‌جوری بود انگار با مشت زدی تو صورتش.
نمیدونم. شاید لیویا داره روم ثاثیر میذاره.
ممنون، ممنون.
میخوام یه لحظه وقتتون رو بگیرم تا ازتون به خاطر امروز اینجا بودنتون تشکر کنم.
باعث افتخارمه که برای این انتخابات تکمیلی کاندید شدم.
اینجا شهر قشنگیه. یه شهر منحصر به فرد.
- هیچوقت تعجب نمیکنم که بریستول... - داری چیکار میکنی؟
- کیف کادوی الیوت رو دیدی؟ - ساش، الان نه.
- دیدیش؟ - هیس. - تنوع و حس همبستگیش شخصیت و
باورهای من رو شکل داده. فرهنگ و روحیه جسورانه‌ش
یه الهام همیشگیه.
- داری چیکار میکنی؟ - میدونی کیف کادو کجاست؟
- فکر کنم لیویا گذاشتش تو اتاق بغلی پیش بقیه کت‌ها و کیف ها. بعدا بگیرش. - باید برم!
- یعنی چی؟ چه مرگته؟ - فقط بذار برم.
امروز تنها کارت اینه که واسه ال مشکل درست نکنی.
اگه تو الان جیم بزنی، اون بهترین عملکردش رو از دست میده
- و من مجبور میشم گندشو جمع کنم. - مامانم مریضه. باید برم پیشش.
- اون مریض نیست. - آها، حالا دکتر هم شدی؟
خواهش میکنم فقط برگرد.
- از این کار متنفرم. - فکر میکردی آخرین کسی که بمیره کافیه.
- خدای من، بازم کلویی؟ - فقط دارم میگم بذار برم.
- چی درباره کلویی میدونی؟ - نمیدونم. نمیدونم!
فقط میدونم داشت سعی میکرد گورشو گم کنه
- و هیچکس بهش اجازه نداد! - اون همیشه تهدید به رفتن میکرد!
اون یه زن خونه‌دار مرفه بود که تو عمرش کار نکرده بود.
اون واقعا نمیخواست بره. و واقعا نمیخواست بمیره. همش نقش‌بازی کردن بود.
آره. خسته شدم از بس مردم تقدیسش کردن.
حتما، ظاهرا از لحاظ روانی بیمار بود، پس کسی نمیتونه چیز بدی راجع بهش بگه،
ولی اون خیلی هم آدم درستی نبود!
هر داستانی دو وجهه مختلف داره.
حالا میفهمم قضیه از چه قراره.
- کیف کادو واسه اون بود؟ - هیچ ربطی به اون نداره.
- همه چیز مرتبه؟ - نه، رفیق. خیلی اعصاب داری که سر و کلت اینجا پیدا شد.
- من خیلی اعصاب دارم؟ - میدونم دقیقا اینجا چیکار میکنی.
- بکی؟ - بله، متاسفم، من...
کدوم آدمی همچین کاری میکنه؟
تعقیب کردن دوستای عزادار یه دختر مرده؟
ولی این... این چیزی نیست...
- این... - تو زندگیشو دزدیدی
به خاطر یه پس زده شدن مسخره وقتی ۱۷ سالت بود.
تعجبی نداره که سعی میکردی خودتو قانع کنی که ما کار اشتباهی کردیم.
باید یه حرکتی بزنیم. همین حالا.
ممکنه بخوای یکم خودتو محدود کنی. آره؟
- میتونیم بریم لندن یا... - لندن؟ - آره، آره، هفته بعد یه مصاحبه کاری دارم.
و اگه بگیرمش...
نمیدونم.
میخوام یه کاری بکنم. از اینجا متنفرم‌.
شاید.
میدونی که بکی و ساشا یه نفرن دیگه، نه؟
چیزی میخوای؟
نمیدونم. یه شخصیت جدید؟
باهاش سس کچاپ هم میخوای؟
میشه یه چیزبرگر سفارش بدی لطفا؟
باشه.
- و نمیدونی داشت کجا میرفت؟ - نه.
پدر و مادرش؟ به هر حال تهش سر از اونجا درآورد. تاکسی گرفت.
- اون چیه؟ - نمیدونم.
بکی، ببین...
تو اینجایی. خب؟
- فقط باید یه کار دیگه بکنم. - چرا؟! - چون بهم زنگ زد!
اون بهم زنگ زد.
اون کاراوان داشت، یه برنامه کامل. این کسی که میخواد بمیره نیست.
بکی، مامانش دید که اون پرید. بیخیال شو.
آره، پس تو خونه پدر و مادرش چه اتفاقی براش افتاد که اون کارو کرد؟
- یا باید همین الان باهاشون حرف بزنم یا هیچوقت نمیفهمم! - نه، این کارو نمیکنی!
ببین، اینجوری میشه.
وقتی آدما میمیرن، کلی سوال پشت سرشون میذارن.
من چقدر احمقم.
میتونم، ام...
میتونم تا یه جایی برسونمت؟
نه، تاکسی میگیرم.
موفق باشی.
سلام؟
سلام.
اه... من بکی‌ام. گرین.
به فکرمون زده بود باهات تماس بگیریم‌.
جالبه که بهت زنگ زد، نه؟
- قبلش باهات در تماس بود؟ - نه.
شما دوتا خیلی دوست‌داشتنی بودین.
اون کاری که عادت داشتین بکنین چی بود؟ سوار اتوبوس‌های قدیمی میشدین.
- آره، حومه‌های شهر‌ رو زیاد دیدیم. - یادته، جیم؟
فکر کنم دلتون یه جور ماجراجویی میخواست.
آره. یه روش خیلی عجیب واسه انجام دادنش.
همیشه... همیشه کنار کلویی بودنت رو تحسین میکردم.
میدونی، وقتی بهت نیاز داد میومدی پیشش میموندی.
هی...
خب، خیلی کار خوبی کردی بهمون سر زدی.
ام، چیز چطوره...
تایگر؟
تایگر. اوه، چند سال پیش مرد. رفت زیر ماشین.
- وای خدا. خیلی متاسفم. - الان دخترش پیشمونه، پبل‌.
میشه ببینمش؟
آنجه، خیلی متاسفم.
زنده باشی‌.
آنجه...
چی...
اون شب... چی شد؟
- نمیتونم بهش فکر نکنم. - سر و کله‌ش پیدا شد، مضطرب بود،
- حرف‌های زیادی میزد که با عقل جور درنمیومد. - مثلا چی؟
مثلا این که میخواست بره‌. همه چیز.
از شوهرش شنیده بودیم که از لحاظ روحی اوضاع خوبی نداشت.
اون خیلی آدم درستی بود، جوری که دنبالش میگشت.
اونا عشق بچگی هم بودن.
بگذریم، رفت خوابید و شوهرش رسید.
نصفه شب، متوجه شدیم رفته.
یه مدت طولانی با ماشین دنبالش گشتیم.
رسیدیم به جایی که پرید.
چی‌.‌..
من... من... نمیتونم باور کنم.
باید میدونستم.
جوری بود که انگار تسلیم شده بود.
انگار برق از چشماش رفته بود.
- آنجه، خیلی متاسفم. - اوه، بکی.
کاری از دست هیچکدوممون برنمیومد.
میشه...
میشه اتاقش رو ببینم؟
معلومه که میشه.
بکی، نمیدونم چطور شروع کنم.
خیلی متاسفم. تو مدرسه جدید خیلی تنها بودم.
هر روز به تو فکر میکنم.
مجبور بودم دوست جدید پیدا کنم.
اگه این کارو نمیکردم، تا آخر عمر تنها میموندم.
فکر کنم اگه همتونو دور هم جمع میکردم میتونستین باهم جور شین.
باید درباره مهمونی بهت میگفتم.
کلویی! بذار بیام داخل!
«بکی گرین! بکی گرین! بکی گرین! بکی گرین!»
بعضی وقتا حس میکنم...
...از کلی آینه کوچیک ساخته شدم که فقط چیزی رو به مردم نشون میده که میخوان ببینن.
فکر کنم شبیه یه توپ دیسکوام.
به خاطر همین بهت نیاز دارم.
چون وقتی پیش توام...
...حس میکنم خودمم.
الیوت میگه عجیبه که یه دوست صمیمی دارم که خودش نیست.
اون نمیفهمه.
اون نمیخواد من این نامه رو بفرستم‌.
بعضی وقتا وقتی کاری میکنم که فکر نمیکنه درسته عصبانی میشه.
درباره خواهرت متاسفم.
ممنون که بهم گفتی. میدونم خیلی سخت بود.
دوستت دارم.
و واقعا امیدوارم بتونی منو ببخشی.
با عشق، همیشه...
...کلویی.
کجا پرید؟
روی ساحل.
آره، آره. نه، ولی کجاش؟
پراکسفورد.
پیش اسکله قدیمی.
داشت میومد منو ببینه...
آنجه، بهت چی گفت؟ اون شب.
ازم خواست نگم اون کجاست.
ولی... وقتی اون زنگ زد،
خیلی ناراحت بود. خیلی ترسیده بود.
اونا‌‌... اونا همه جا رو دنبالش گشتن. فکر میکردن تو شهره.
اون میخواست اینجوری فکر کنن.
- وقتی رسیدی اونجا چی دیدی؟ - نمیدونم.
بلند اسمشو داد زدم و اون برگشت و اومد سمتم.
و بعد الیوت صداش زد و اون برگشت و فرار کرد.
اون دنبالش دویید.
بعدش نمیدونم.
اون نمیخواست بپره.
فکر نکنم.
- آنجه، تو پریدنش رو دیدی؟ - نمیدونم. از اینجا به بعدشو نمیدونم.
نمی...
- اون هلش داد. - نه.
آنجه، اون هلش داد، نداد؟ - نه. - نداد؟ - نه!
- داد! - نه؟
نه، من...
ندیدم.
نمیدونم چی دیدم.
من... باید یه چیزی رو باور میکردم.
شاید باید دخترت رو باور میکردی.
به نظرم باید این مکالمه ناراحت‌کننده رو تمومش کنین.
منو ترسوندی!
سلام؟ بکی.
خداروشکر.
- کلویی. حالت خوبه؟ - آره، بعدا توضیح میدم. میتونی بیای دنبالم؟
یه نوری هست که هیچوقت خاموش نمیشه، اسمیتس.
«سواری کردن با ماشین تو»
«هیچوقت، هیچوقت نمیخوام برم خونه»
«چون خونه‌ای ندارم»
«از حالا به بعد...»
خب، دوست داری کجا بریم؟
هرجایی بخوای میتونیم بریم.
برام مهم نیست.
«چون میخواد مردم رو ببینم و میخوام زندگی رو ببینم»
«سواری کردن با ماشین تو»
«وای، لطفا منو نرسون خونه»
«چون اونجا خونه من نیست خونه اوناست»
«و دیگه جای من اونجا نیست...»
خیلی خوشحالم که زنگ زدی.
منم خیلی خوشحالم که اومدی دنبالم!
« و اگه یه اتوبوس دوطبقه...»
سلام، عزیزم.
خیلی وقت بود ندیدمت.
- شوهر باکلاست کجاست؟ - اوه، حق با تو بود. خوب پیش نرفت.
مامان...
چی شد؟
مردن...
مردن ساشا...
تقصیر من نبود.
لطفا یه چیزی بگو!
کلوچه‌ها رو امتحان کردی؟
آره، خیلی خوشمزه شدن.
- مامان... - بهترین چیزش اینه که...
... همش مجانیه.
از خودت پذیرایی کن.
من باید برم.
دوباره میای منو ببینی، مگه نه؟
چون یه خانوم متشخصی.
الیوت فربورن.
راستش، میشه اگه سعی کرد اونو ببینه بهم زنگ بزنین؟
- حتما. - دارم شمارمو عوض میکنم، ولی براتون میفرستم.
- باشه. آره، مشکلی نیست. - اوه، کریستین رایت.
- میشه یه یادداشت بذارین که ملاقات‌های اون مجاز باشه؟ - آره، حتما.
راستی، میخواستم بدونم میشه نقدی پرداخت کنم یا نه.
عالیه. ممنونم.
ساشا؟
بکی!
تویی؟
درو باز میکنی؟
نه.
- یه توضیح بهم بدهکاری. - من هیچی به تو بدهکار نیستم.
تو با من چیکار کردی؟
باید بذاری برم.
تو برگشته بودی تو زندگیش، مگه نه؟
سعی کردی باهاش حرف بزنی و متقاعدش کنی منو ترک کنه.
- مسخره‌س. - بهت اعتماد ندارم. - اوه، درسته. خب، به درک!
باشه.
باشه، فقط میخوام حرف بزنیم.
باشه؟
لطفا.
هر داستانی که درباره من و کلویی تو ذهنت داری غلطه.
باید کلیدها رو بدی بهم.
اون میخواست از پیشت بره چون باعث شدی حس کنه بی‌ارزشه.
و ضعیف.
و ترسیده.
اینجوری نیست! این حقیقت نداره.
- ما عاشق هم بودیم. - باشه، خب، این چیزی نیست که من دارم میگم.
دارم میگم اون میخواست از پیشت بره.
- و تو بهش اجازه ندادی. - چطور جرئت میکنی!
- اصلا تو کی هستی؟ - خودت کی هستی؟!
دیگه خسته شدم. کلیدها رو بگیر و برو بیرون.
تنها کاری که میتونی بکنی تا یه نفر دوستت داشته باشه اینه که تظاهر کنی یه آدم دیگه‌ای!
- حداقلش مجبور نیستم از صخره پرتشون کنم. - خفه شو!
این حرفو نزن! تو نمیدونی داری چی میگی!
خب؟ این حرفو نزن!
بکی! بکی، خواهش میکنم!
لطفا، متاسفم. ببخشید. منو ببین، منو ببین!
بکی، میتونیم درباره‌ش حرف بزنیم! لطفا درو باز کن، بکی!
صبر کن! صبر کن!
این حرفو نزن! صدامو میشنوی؟
این حرفو نزن!
- این چیه؟! چی شده؟! چی شده؟! - منم! چیزی نیست!
- اینجا چیکار میکنی؟ - جای دیگه‌ای واسه رفتن نداشتم.
چطور پیداش کردی؟
همونطور که تو کردی.
لعنتی.
تو اون ویدیو رو پست کردی؟
آره.
خب، مطمئنا یکی دو تا چیز از روابط عمومی یاد گرفتی.
اوضاع خرابه.
حسابی تو دردسر افتاد.
دیگه نمیدونم به چی فکر کنم.
یه کابوسه.
میدونم.
اون دوست منه.
سلام عزیزم. امیدوارم گوشیتو رو سایلت نذاشته باشی.
گوش کن، من... فکر کنم امشب نیای بهتر باشه.
میدونم خیلی حال و حوصله شلوغی رو نداری.
و لیو یکم به خاطر مسائل آی‌وی‌اف عوضیه،
یه چیزایی میگه درباره این که نمیتونی به نوح مطمئن باشی،
شک داره که بتونی مامان خوبی باشی. بهس گفتم نمیخوام درباره این موضوع حرف بزنم.
هرچند، بچه‌ ما اینقدر افتضاح نمیشه.
بگذریم، بعدا تو خونه میبینمت، باشه؟
بهم زنگ بزن و بگو که این پیامو گرفتی. دوستت دارم.
- من هیچوقت این حرفو نزدم. - ببین، میدونم.
اون بهم گفت کلویی فکر میکرد...
...مشکلات نوح به خاطر تربیت من بود.
الان، حس میکنم...
... هرکسی که تا الان میشناسم
ممکنه تظاهر کنه یه آدم دیگه‌س.
تو از بچه‌هام مراقبت کردی.
متاسفم.
- من یه چیزیم هست. - مزخرفه!
تو یه سری انتخاب داشتی.
منم همینطور. میدونم.
خدای من، اینجا خیلی حال‌بهم‌زنه.
این شماره جدیدمه.
ممنون.
«در شکوه زندگی»
«رو کف زمین ولو میشم»
«ناامید و ناراحت»
«و تو افکارم خونریزی کردم»
«واسه معماهایی که به خوردم داده شده»
«یه دروغ دیگه کنار میره»
«اسب‌های سفید وحشی»
«اونا منو میبرن»
«و دردی که حس میکنم»
«تاریکی رو میفرسته به اعماقی»
«که دنبالش میرم»
«اسب‌های سفید وحشی»
«اونا منو میبرن»
«و دردی که حس میکنم»
«تاریکی رو میفرسته به اعماقی»
«که دنبالش میرم»
مترجم: فائزه طالبی