WEBVTT 00:00:44.461 --> 00:00:51.259 ‫چارلی چاپلین در «روشنایی‌های شهر» 00:00:51.259 --> 00:00:58.808 ‫کمدی عاشقانه‌ای به صورتِ پانتومیم ‫نویسنده و کارگردان: چارلز چاپلین 00:01:10.904 --> 00:01:16.993 ‫بازیگران: ‫ویرجینیا چریل ..... دختری نابینا ‫فلورنس لی ..... مادربزرگ دختر 00:01:16.993 --> 00:01:23.083 ‫هری مایرز ..... میلیونری نامتعارف ‫اَلن گارسیا ..... خدمتکار مرد میلیونر 00:01:23.083 --> 00:01:29.756 ‫هنک من ..... بوکسوری حرفه‌ای ‫چارلی چاپلین ..... مرد ولگرد 00:01:35.720 --> 00:01:35.845 ر 00:01:35.845 --> 00:01:35.970 رو 00:01:35.970 --> 00:01:36.137 روش‍ 00:01:36.137 --> 00:01:36.262 روشن‍ 00:01:36.262 --> 00:01:36.387 روشنا 00:01:36.387 --> 00:01:36.513 روشنای‍ 00:01:36.513 --> 00:01:36.679 روشنایی 00:01:36.679 --> 00:01:36.805 روشنایی‌ه‍ 00:01:36.805 --> 00:01:36.971 روشنایی‌ها 00:01:36.971 --> 00:01:37.097 روشنایی‌های 00:01:37.097 --> 00:01:37.222 روشنایی‌های ش‍ 00:01:37.222 --> 00:01:37.388 روشنایی‌های شه‍ 00:01:37.388 --> 00:01:44.938 روشنایی‌های شهر 00:01:54.864 --> 00:02:03.706 ‫«این یادبودِ صلح و سعادت را ‫به مردم شهر تقدیم می‌کنیم.» 00:05:01.301 --> 00:05:04.095 ‫بعد از ظهر. 00:05:33.333 --> 00:05:36.711 ‫[خطر!] 00:08:20.750 --> 00:08:24.337 ‫«گل رو برداشتین آقا؟» 00:09:07.129 --> 00:09:10.550 ‫«بقیۀ پولتون آقا.» 00:10:07.440 --> 00:10:11.277 ‫دم غروب. 00:10:31.672 --> 00:10:33.257 ‫«مامان‌بزرگ.» 00:11:24.809 --> 00:11:28.646 ‫شب. 00:12:48.058 --> 00:12:52.271 ‫«فردا پرندگان آواز می‌خوانند.» 00:12:59.820 --> 00:13:02.448 ‫«شجاع باش! پا پس نکش!» 00:13:10.331 --> 00:13:12.833 ‫«نه، هر چی زندگی کردم دیگه بسه!» 00:15:00.024 --> 00:15:04.320 ‫«دردم دوا شد. تو تا آخر عمر دوست منی.» 00:15:30.971 --> 00:15:34.975 ‫«می‌ریم خونۀ من و خودمون رو گرم می‌کنیم.» 00:16:26.235 --> 00:16:27.778 ‫«خبری نیست؟» 00:16:30.864 --> 00:16:35.703 ‫«فقط این که همسرتون یکی رو ‫دنبال چمدون‌هاش فرستاده بود، قربان.» 00:16:37.246 --> 00:16:38.288 ‫«چه بهتر!» 00:17:00.978 --> 00:17:03.605 ‫«به سلامتی رفاقتمون...» 00:20:15.797 --> 00:20:17.716 ‫«نه، زندگی می‌کنم!» 00:20:27.476 --> 00:20:32.105 ‫«جِیمز! [ماشینِ] رولز-رویس رو بیار. ‫می‌خوایم شهر رو به آتیش بکشیم!» 00:20:43.200 --> 00:20:48.330 ‫صبح زود؛ در راه خانه. 00:21:28.578 --> 00:21:31.665 ‫«حواست به رانندگی‌ت باشه.» 00:21:33.917 --> 00:21:36.044 ‫«مگه من راننده‌م؟» 00:22:06.450 --> 00:22:09.286 ‫«از ماشینت خوشم می‌آد.» 00:22:11.330 --> 00:22:14.333 ‫«پس پیشت باشه، مال خودت.» 00:23:21.191 --> 00:23:23.193 ‫«رفیقم کجاست؟» 00:23:26.947 --> 00:23:30.450 ‫«بذار بیاد تو، اون مهمون منه!» 00:23:47.717 --> 00:23:50.512 ‫«بیا بریم چند شاخه گل بخریم.» 00:24:24.754 --> 00:24:27.007 ‫«بفرمایید، ۱۰ دلار.» 00:24:28.758 --> 00:24:31.470 ‫«پول خُرد ندارم، آقا.» 00:25:05.587 --> 00:25:06.671 ‫«جِیمز!» 00:25:09.382 --> 00:25:13.345 ‫«این‌ها رو ببر توی خونه؛ من زود برمی‌گردم.» 00:25:56.388 --> 00:25:59.849 ‫«بابت لطفی که بهم داشتید، ممنونم آقا.» 00:26:12.737 --> 00:26:15.949 ‫«می‌شه بازم تا خونه برسونمتون؟» 00:26:18.368 --> 00:26:20.829 ‫«هیچ اشکالی نداره، آقا.» 00:27:28.647 --> 00:27:34.903 ‫با پریدنِ مستی از سر مرد میلیونر، ‫انسانی متفاوت از خواب بیدار می‌شود. 00:28:14.609 --> 00:28:17.570 ‫«هر کی بود، بگو من نیستم!» 00:28:31.668 --> 00:28:35.672 ‫«هر کی هست، دست به سرش کن!» 00:30:39.295 --> 00:30:43.508 ‫«...بعد هم منو با ماشینش اورد خونه.» 00:30:47.053 --> 00:30:49.389 ‫«حتماً آدم پولداریه.» 00:30:53.226 --> 00:30:56.354 ‫«آره، ولی فقط به پول خلاصه نمی‌شه.» 00:31:02.151 --> 00:31:05.572 ‫بعد از ظهر همان روز. 00:31:28.344 --> 00:31:29.971 ‫«رفیقِ خودم!» 00:31:34.559 --> 00:31:39.105 ‫«بیا بریم خونۀ من، ‫به افتخارت مهمونیِ بی‌نظیری می‌گیرم.» 00:32:04.505 --> 00:32:06.257 ‫مهمانی. 00:32:37.246 --> 00:32:40.458 ‫صبح روز بعد. 00:34:23.603 --> 00:34:28.608 ‫[مقصد: اروپا] 00:34:33.654 --> 00:34:37.325 ‫«ظهر سوار کشتی می‌شم، عجله کن!» 00:36:08.291 --> 00:36:12.879 ‫«تب داره و باید به‌دقت ازش مراقبت بشه.» 00:36:33.191 --> 00:36:39.530 ‫با عزمی راسخ برای کمک به آن دختر، کاری دست و پا کرد. 00:37:43.469 --> 00:37:59.777 اخطارنامۀ نهایی‪ ‫مستأجر گرامی، شما مبلغ ۲۲ دلار بدهکارید. ‫در صورت عدم پرداخت تا فردا صبح، اموالتان ضبط خواهد شد. 00:38:18.587 --> 00:38:21.632 ‫«امروز اون مَرده می‌آد، مامان‌بزرگ!» 00:38:32.727 --> 00:38:35.187 ‫«مامان‌بزرگ، چی شده؟» 00:39:01.255 --> 00:39:08.012 ‫«دلم می‌خواد اونو ببینی، مامان‌بزرگ؛ ‫هر وقت که اون می‌آد، تو خونه نیستی.» 00:39:25.488 --> 00:39:27.531 ‫ساعت ناهار. 00:40:28.050 --> 00:40:30.845 ‫«صابون منو ندیدی؟» 00:41:05.171 --> 00:41:07.423 ‫«سر وقت برگرد!» 00:41:17.850 --> 00:41:26.358 ‫برایش سخت بود که خود را بدون حضور مرد میلیونر، ‫شخصی متموّل جا بزند، اما تمام تلاش خود را کرد. 00:42:12.655 --> 00:42:16.408 ‫[پزشک اتریشی، علاجی برای نابینایی یافته است] 00:42:16.408 --> 00:42:20.329 ‫[هزاران نفر از سراسر دنیا راهی اتریش شده‌اند] 00:42:20.329 --> 00:42:23.249 ‫[جراحی رایگان برای فقرا] 00:42:27.836 --> 00:42:31.757 ‫«چه عالی! اون وقت می‌تونم ببینمت.» 00:44:36.298 --> 00:44:39.218 ‫«واسه من فرستاده شده؟ لطفاً بخونش.» 00:44:44.932 --> 00:44:52.189 اخطارنامۀ نهایی‪ ‫مستأجر گرامی، شما مبلغ ۲۲ دلار بدهکارید. ‫در صورت عدم پرداخت تا فردا صبح، اموالتان ضبط خواهد شد. 00:45:18.382 --> 00:45:25.264 ‫«اصلاً نگرانش نباش، ‫فردا صبح اول وقت، می‌رم پولش رو می‌دم.» 00:45:44.700 --> 00:45:46.285 ‫تأخیر. 00:45:55.544 --> 00:45:58.839 ‫«هر چقدر دیر اومدی دیگه بسه!» 00:46:05.596 --> 00:46:08.390 ‫[محل ورود بوکسورها] 00:46:10.726 --> 00:46:12.269 ‫«برو رد کارت!!!» 00:46:29.620 --> 00:46:34.750 ‫«می‌خوای یه کم پولِ بی‌دردسر به جیب بزنی؟» 00:46:42.841 --> 00:46:46.512 همان ‫شب. 00:47:25.217 --> 00:47:32.808 ‫«یادت باشه، پول رو نصف‌نصف می‌کنیم؛ ‫در ضمن قول دادی زیاد جدی بازی نکنی.» 00:47:44.194 --> 00:47:48.365 ‫«حواست باشه، شاید رئیس صدامون رو بشنوه.» 00:48:28.155 --> 00:48:34.786 ‫گیرندۀ تلگرام: ادی مِیسون در سالن بوکس مرکز شهر ‫«از شهر خارج شو. پلیس دنبالته.» ‫- از طرف جیم 00:48:50.886 --> 00:48:53.972 ‫«باید بزنم به چاک رئیس!» 00:49:10.072 --> 00:49:18.246 ‫«حاضری واسه ۵۰ دلار بازی کنی؟ ‫کل پول به برندۀ مسابقه می‌رسه.» 00:49:28.548 --> 00:49:30.717 ‫«با اون می‌ری توی رینگ!» 00:50:38.452 --> 00:50:42.205 ‫«این پای خرگوشه؛ برام خوش‌شانسی می‌آره.» 00:52:09.751 --> 00:52:15.006 ‫«بیا زیاد سفت نگیریم و ‫پولش رو نصف‌نصف کنیم.» 00:52:19.010 --> 00:52:21.012 ‫«کل پول به برنده می‌رسه.» 00:59:48.543 --> 00:59:57.218 ‫همچنان امیدوار به یافتن پول برای دختر، ‫در خیابان‌های شهر پرسه می‌زد. 01:00:17.697 --> 01:00:19.699 ‫بازگشته از اروپا. 01:01:54.752 --> 01:02:00.967 ‫«نگران دختره نباش، ‫خودم مشکلش رو حل می‌کنم.» 01:02:08.641 --> 01:02:12.395 ‫«هزار دلار کفایت می‌کنه؟» 01:04:09.303 --> 01:04:10.888 ‫«پلیس! کمک!!» 01:04:52.555 --> 01:04:56.726 ‫«از اربابم دزدی شده، ‫جیب‌های این مرد رو بگردین!» 01:05:35.306 --> 01:05:38.935 ‫«این پول رو از کجا اوردی؟» 01:05:47.485 --> 01:05:51.280 ‫«بهش بگو که پول‌ها رو خودت بهم دادی.» 01:06:01.457 --> 01:06:04.085 ‫«این مرد کیه؟» 01:07:18.784 --> 01:07:21.412 ‫«این واسه پولِ اجاره‌ست.» 01:07:26.792 --> 01:07:29.920 ‫«اینم واسه خرج درمون چشم‌هاته.» 01:08:14.048 --> 01:08:16.592 ‫«دیگه باید برم.» 01:08:22.473 --> 01:08:25.601 ‫«چطور می‌تونم جواب این همه خوبی‌هات رو بدم؟» 01:08:41.283 --> 01:08:43.786 ‫«جای خیلی دوری که نمی‌ری؟» 01:08:47.373 --> 01:08:48.582 ‫«چند وقت نیستم.» 01:08:50.668 --> 01:08:53.379 ‫«ولی برمی‌گردی که!» 01:09:42.553 --> 01:09:49.602 ‫(گذر پیاپی روزها در زمستان) 01:09:52.688 --> 01:09:56.525 ‫پاییز سال بعد. 01:11:10.266 --> 01:11:13.269 ‫«می‌خواستم چند شاخه گل سفارش بدم.» 01:11:25.948 --> 01:11:29.243 ‫«چی شده؟ مشکل چیه دخترم؟» 01:11:31.078 --> 01:11:35.666 ‫«چیزی نیست، یه لحظه فکر کردم اون برگشته.» 01:13:33.283 --> 01:13:36.078 ‫«دلشو بردم!» 01:14:58.202 --> 01:15:00.037 ‫«تویی؟» 01:15:08.504 --> 01:15:10.797 ‫«حالا دیگه می‌تونی ببینی؟» 01:15:17.513 --> 01:15:20.265 ‫«آره، حالا می‌تونم ببینم.» 01:15:37.241 --> 01:15:43.497 ‫پایان